Το CLERKS είναι μια ταινία για όλους εμάς που κατά καιρούς έχουμε ουρλιάξει : I’m not even supposed to be here today!

by Αντρέι Κοτσεργκίν

I’m not even supposed to be here today!

To CLERKS στα μέσα των 90s αποτέλεσε την πρώτη ταινία ενός παντελώς άγνωστου και άπειρου σκηνοθέτη και θεματολογικά περιστρέφονταν γύρω από έναν εξίσου άσημο τύπο που εργαζόταν ως πωλητής σε ένα μίνι μάρκετ κάπου στο New Jersey και που μια μέρα εξαναγκάζεται να θυσιάσει το ρεπό του καθώς ένας συνάδελφος του απλά δεν πήγε ποτέ στην βάρδια του.

Έτσι ακριβώς ξεκινάει το CLERKS του Kevin Smith και στο υπόλοιπο της ταινίας του ο δημιουργός μας δείχνει την απόγνωση που αισθάνεται ο ‘υπάλληλος‘ του, Dante Hicks , μπροστά στην συνειδητοποίηση ότι ενώ κοντεύει τα τριάντα του δεν έχει επιτύχει ακόμη κανέναν από τους ‘στόχους ζωής’ του.

Διάολε δεν δείχνει καν να γνωρίζει ο ίδιος αν έχει κάποιον ‘στόχο‘ στην ζωή του…

Σαν να μην του έφτανε αυτό το υπαρξιακό αδιέξοδο ο Dante είναι αναγκασμένος να υποστεί και την παρουσία του Ultimate Κάφρου συναδέλφου και φίλου του Randal

Αλλά και να αντιμετωπίσει την αποκάλυψη ότι η κοπέλα του πριν τον γνωρίσει είχε προλάβει να ρουφήξει ...36 άλλους πούτσους

Στο CLERKS o Kevin Smith ουσιαστικά μας δίνει ένα απόγευμα από την ρουτίνα ενός ‘πουθενά‘ και με κάποιον εντελώς δικό του και υπέροχο τρόπο όχι μονάχα κεντρίζει τον ενδιαφέρον σου με τους χαρακτήρες και την θεματολογία του, όχι μόνο θα σε κάνει να ξεκαρδιστείς από τα γέλια με το , καθόλου πολιτικά ορθό, μαύρο χιούμορ και τις nerd αναφορές του στα STAR WARS, αλλά παράλληλα θα σε αναγκάσει να ταυτιστείς, είτε σε μικρό είτε σε μεγαλύτερο βαθμό, με τον ‘αποτυχημένο υπαλληλάκο’ του !

Βλέποντας τον Dante Hicks να γκρινιάζει συνεχώς για το ρεπό που του στέρησαν αλλά και τις συναναστορφές του με τους πελάτες που ακροβατούν ανάμεσα στον ‘ενοχλητικό‘, τον ‘εκκεντρικό‘ και τον ‘ΑΠΟΛΥΤΟ ΜΑΛΑΚΑ‘ απλά δεν γίνεται να μην διακρίνεις μέσα του ένα μικρό κομμάτι της δικής σου ψυχοσύνθεσης. Λίγο ή πολύ όλοι μας έχουμε κάποτε εργαστεί σε μια δουλεία που είχε να κάνει με την εξυπηρέτηση πελατών. Και όλοι όσοι κάναμε αυτή την δουλεία από την πρώτη κιόλας μέρα μαθαίνουμε ορισμένες εξαιρετικά σκληρές αλήθειες :

A. Πολλοί πελάτες έχουν παρεξηγήσει την φράση ‘εξυπηρέτηση πελατών’ νομίζοντας ότι από την στιγμή που μπαίνουν σε ένα κατάστημα και ετοιμάζονται να ξοδέψουν τα τόσο πολύτιμα λεφτουδάκια τους αυτομάτως ο υπάλληλος που βρίσκεται εκεί μέσα ‘τους ανήκει’

Β. Η ρήση ‘ο πελάτης έχει πάντα δίκαιο !’ δημιουργήθηκε από κάποιον παντελώς ανίδεο Μαλάκα που ΔΕΝ έχει δουλέψει ποτέ του σε επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με την ‘εξυπηρέτηση πελατών’. Διάολε κόβω τον λαιμό μου ότι ο Μπάσταρδος αυτός ΔΕΝ ήταν υπάλληλος αλλά κάνας πελάτης !

Γ. Ναι ΥΠΑΡΧΟΥΝ ηλίθιες ερωτήσεις και συνήθως εκστομίζονται μέσα από εξίσου ηλίθιους ανθρώπους. Ως υπάλληλος θα βρίσκεσαι σε καθημερινή βάση αντιμέτωπος με ηλίθιες ερωτήσεις ή αγενή σχόλια. Με τα χρόνια θα κατορθώσεις να χτίσεις γύρω σου ένα ‘ενεργειακό πεδίο’ που θα σε κάνει να μοιάζεις εντελώς άτρωτος και απαθής απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές. Που να πάρει η οργή αν το δουλέψεις καλά το θέμα μπορεί να καταλήξεις να αντιμετωπίζεις με διακριτική αλλά σταράτη ειρωνεία εκείνους τους ενοχλητικούς πελάτες και ποτέ σου να μην κινδυνέψεις με απόλυση ! Όμως στο τέλος όσο καλά και αν ‘οχυρωθείς‘, όσο και αν πασχίσεις να πείσεις τον εαυτό σου ότι τα γράφεις όλα στα αρχίδια σου , στο τέλος της βάρδιας θα εξακολουθείς να σκέφτεσαι , έστω και για λίγο, όλα τα ενοχλητικά και τα στραβά που κλήθηκες να τα αντιμετωπίσεις και να τα ξεπεράσεις μέσα σε μια ακόμη ‘χαμένη‘ μέρα…

Από την ημέρα που έπιασα δουλεία στον χώρο της εστίασης ξεκίνησα να βλέπω τον κόσμο γύρω μου, προφανώς όχι όλους αλλά ένα μεγάλο κομμάτι του, με απαξίωση και χλευασμό. Οι μαλακίες που έχω ακούσει μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια εργασίας καλύπτουν άνετα ένα ολόκληρο βιβλίο ! Τα περιστατικά παράνοιας και απόλυτης απόγνωσης που έχω βιώσει κατά την διάρκεια της επαγγελματικής μου σταδιοδρομίας είναι υπερβολικά πολλά και όσο και αν θέλω να τα αποτινάξω από το μυαλό μου στο τέλος μάλλον θα τα κουβαλάω για πάντα μαζί μου. Μερικά θα τα θυμάμαι με οργή και αγανάκτηση ενώ άλλα θα με κάνουν απλά να σκάσω στα γέλια αναλογιζόμενος όλα όσα τράβηξα για ένα γαμημένο μεροκάματο , σε μια γαμημένη δουλεία που ενώ στην πραγματικότητα ποτέ της δεν με εξέφραζε ή με ενδιέφερε να που τελικά κατέληξε να ορίζει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου…

Στο CLERKS o Kevin Smith φέρνει τους δικούς του υπαλλήλους Randal και Dante αντιμέτωπους με αρκετούς δύσκολους και εκκεντρικούς ή απλά ‘Μαλάκες‘ πελάτες…

Κάπου εδώ πάντως οφείλω να υπερασπιστώ εκείνον τον πελάτη που θέλει πάγο για τον …ζεστό καφέ του.

Ναι μπορεί με την πρώτη ο τυπάς να σου δίνει την εντύπωση του ηλίθιου όμως στην πραγματικότητα η ακόρεστη επιθυμία του για πάγο δικαιολογείται απόλυτα. Σε πολλά καταστήματα της Αμερικής ο καφές που σερβίρεται κατευθείαν από την μηχανή είναι τόσο καυτός που αν επιθυμείς να τον πιεις επί τόπου ρισκάρεις την ακεραιότητα της γλώσσας και του λαιμού σου…

Φαντάζομαι ότι αυτή η ‘καυτή‘ πολιτική των καταστημάτων στήθηκε επάνω στην σκέψη ότι ένας άνθρωπος θέλει να πάρει τον πρωινό του καφέ και όταν φτάσει στην δουλεία του αυτός να είναι ακόμη ζεστός όμως οκ ΔΕΝ δουλεύουμε όλοι μας ...στο φεγγάρι ξέρω γω… Αν θες να πιεις γρήγορα τον καφέ σου ώστε να στανιάρεις η επιλογή του πάγου φαντάζει μονόδρομος. Και οκ θα μου πεις ‘γιατί απλά να μην πάρεις έναν φραπέ ρε Μαλάκα ?!’ και υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είχες όλο το δίκιο με το μέρος σου όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με Αμερικανούς , δηλαδή ένα έθνος που ΔΕΝ ξέρει την τύφλα του από καφέδες

Προφανώς θα μπορούσε κανείς αντί για πάγο να ρίξει στον καφέ του γάλα . αφρόγαλα ή κρέμα για να τον ‘ψύξει‘ κάπως αλλά οκ ΔΕΝ είμαστε όλοι οι λάτρεις του καφέ …λούληδες ! Το να πίνεις τον καφέ σου ‘μαύρο‘ υποδηλώνει ότι ως άνθρωπος έχεις ύφος και χαρακτήρα. Όπως διάβασα πολύ σωστά σε ένα άλλο blog :

‘ Ακριβώς όπως ένας Μάρκος Αυρήλιος , ένας Βούδας ή ένας Lao Tsu , οι λάτρεις του ‘μαύρου’ καφέ ενδιαφέρονται να βιώσουν εμπειρίες όπως εκείνες μας δίνονται μέσα από τον κόσμο μας και δεν πασχίζουν να αναπλάσουν τον κόσμο και τις εμπειρίες που μας προσφέρει με τρόπο που θα αρμόζει στην λούλικη αδυναμία τους…’

Τεσπα τώρα που έφυγε αυτό το μικρό αλλά εξαιρετικά κρίσιμο ζήτημα από την μέση ας πούμε και μερικά λογάκια για το ‘χτίσιμο‘ του CLERKS …

Βλέποντας την από πάνω φωτογραφία άνετα θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι αποτυπώνει μια στιγμή ‘χαλάρωσης‘ μεταξύ του σκηνοθέτη και του crew του. Κάποιος άλλος, πιο…πονηρεμένος από εμένα, θα έλεγε ίσως ότι το τσιγαράκι του σκηνοθέτη φαντάζει εξαιρετικά ‘ύποπτο‘…

Και όμως εδώ ο Smith με αυτή την ανορθόδοξη αλλά και εξαιρετικά ευρηματική τεχνική στήνει τα ‘εφέ καπνού’ που απαιτούνταν ώστε να γυριστεί μια από τις σκηνές της πρώτης του ταινίας.

Ω ναι το μπάτζετ του CLERKS ήταν απλά πενιχρό μιας και δεν ξεπερνούσε τα…28 χιλιάρικα δολάρια !

Πίσω στα 90s ο νεαρός nerdουλας Kevin Smith επιθυμούσε διακαώς να γίνει σκηνοθέτης. Για να βρει τα απαραίτητα για την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα χρήματα πούλησε ένα μεγάλο κομμάτι της συλλογής του από comics. Αν έχεις υπάρξει συλλέκτης comics πραγματικά μπορείς να καταλάβεις απόλυτα πόσο πολύ ΠΟΝΑΕΙ το να αποχωριστείς ένα μέρος της τόσο πολύτιμης συλλογής σου

Παράλληλα ο Smith πήρε καμιά …δεκαριά πιστωτικές, ρισκάροντας έτσι να χρεωθεί για πάντα στις τράπεζες, ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος από τις οικονομίες που είχε μαζέψει και που προορίζονταν για τις σπουδές του στο κολέγιο, ρισκάροντας έτσι και το μέλλον του, ενώ καπάρωσε και κάτι έξτρα χρήματα από μια αποζημίωση που έλαβε όταν το τότε αμάξι του ‘πνίγηκε‘ σε μια πλημμύρα !

Το πενιχρό μπάτζετ και τα λιγοστά μέσα που είχε στην διάθεση του ο Smith τον ανάγκασαν να γυρίσει την ταινία του σε ασπρόμαυρο φιλμ και να στελεχώσει το cast του με ερασιτέχνες ηθοποιούς αλλά και φίλους και συγγενείς. Το κατάστημα στο οποίο εκτυλίσσεται το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής του CLERKS ήταν το ίδιο κατάστημα στο οποίο ο Kevin Smith εργάζονταν ως υπάλληλος εκείνη την περίοδο ! Ο Smith ήταν αναγκασμένος να γυρνάει τις σκηνές του εν μέσω της νύχτας καθώς μόνο τότε του έδιναν άδεια οι πρώην εργοδότες του.

Και να που κατά έναν παράδοξο και ‘μαγικό‘ τρόπο όλο αυτό το ‘φτωχικό‘ σκηνικό κατέληξε να λειτουργήσει ως η μεγαλύτερη ‘δύναμη‘ του CLERKS. Παρά την απειρία τους τόσο ο σκηνοθέτης όσο και οι ηθοποιοί του κατόρθωσαν να μας δώσουν χαρακτήρες που μας έκαναν να γελάσουμε αλλά και να προβληματιστούμε λιγάκι. Χαρακτήρες που όχι μόνο έμεναν ανεξίτηλοι στην μνήμη σου αλλά και που ορισμένοι από αυτούς σήμερα αποτελούν λατρεμένο και αναπόσπαστο κομμάτι της λεγόμενης Pop Κουλτούρας

Οι Jay και Silent Bob, που τους ενσαρκώνουν ο ίδιος ο Smith και ο κολλητός του Jason Mewes , παρά την ολιγόλεπτη παρουσία τους εδώ κατόρθωσαν να εξελιχθούν σε είδωλα για τους απανταχού Stoners και Nerds και στην πορεία έκαναν cameos σε διάφορες ταινίες, απέκτησαν την δική τους σόλο κινηματογραφική μεταφορά και το δικό τους καρτούν , ενώ σε λίγο καιρό ετοιμάζονται να κάνουν την επανεμφάνιση τους μέσω του sequel με τίτλο Jay and Silent Bob Strike Back !

Αυτά τα δυο ρεμάλια / έμποροι μαριχουάνας αράζοντας την όλη μέρα και όλη νύχτα έξω από το κατάστημα του Dante όχι μόνο κατόρθωσαν να λειτουργήσουν ως ένα απόλυτα πετυχημένο comic relief δίδυμο , μέσα σε ένα φιλμ που είναι κωμικό και δίχως την παρουσία τους, αλλά φρόντισαν να διδάξουν στο κοινό τους μερικά σταράτα και σπουδαία μαθήματα γύρω από τις ανθρώπινες σχέσεις και τις γκόμενες

You know, there’s a million fine looking women in the world, dude. But they don’t all bring you lasagna at work. Most of ’em just cheat on you.

Ιδού η υπέροχη στιγμή που ένας σιωπηλός μύστης σπάει επιτέλους την σιωπή του και μας διδάσκει ότι σε αυτή την ζωή καλό θα ήταν να μην είμαστε μίζεροι και επικριτικοί απέναντι σε εκείνους τους ανθρώπους που πραγματικά νοιάζονται για εμάς και που είναι πρόθυμοι να δώσουν όλο τους το είναι για χατίρι μας.

Τι σημασία έχει αν η γκόμενα σου ‘ρούφηξε 36 ή 37 παργαλάτσους’ πριν σε γνωρίσει ? Γιατί να την κρίνεις για τις επιλογές που έκανε στην ζωή της , επιλογές που την εξέφραζαν ως άνθρωπο τότε και που σε καμία περίπτωση ΔΕΝ σε αφορούσαν ? Δεν είναι εντελώς υποκριτικό και χυδαίο να κρίνεις και να κριτικάρεις έναν άνθρωπο ενώ πιθανότατα και εσύ ο ίδιος έχεις ‘ρουφήξει 36 ή και 37 παργαλάτσους’, με τον δικό σου τρόπο, σε προηγούμενες φάσεις της ζωής σου ?

Το μάθημα του Silent Bob εδώ είναι ξεκάθαρο :

Πριν κρίνεις και κριτικάρεις τον άνθρωπο απέναντι σου κάτσε πρώτα και αναλογίσου όλα τα δικά σου ‘κουσούρια’ και θυμήσου ότι αυτός ο άνθρωπος σε αποδέχεται και σε αγαπά ενώ διακρίνει και ο ίδιος τα δικά σου κουσούρια. Διάολε παίζει και να σε αγαπά για αυτά τα κουσούρια σου…

A επίσης προσωπικά μέσω αυτής της ταινίας έμαθα τι ακριβώς είναι η τεχνική γνωστή ως ‘Snowballing‘ !

Αφήνοντας την βαριά φιλοσοφία και επιστρέφοντας στο τεχνικό κομμάτι του CLERKS αξίζει να σημειωθεί ότι ο Smith βάσισε τον χαρακτήρα του Dante Hicks επάνω στην …Θεία Κωμωδία του Δάντη (!?!) ενώ αρχικά προόριζε τον συγκεκριμένο ρόλο για τον εαυτό του. Μάλιστα για αυτό και εδώ ο Dante έχει τις περισσότερες ατάκες !

Πάντως στο αρχικό φινάλε της ταινίας ο σκηνοθέτης σχεδίαζε να δολοφονήσει εν ψυχρώ τον κεντρικό του χαρακτήρα…Συγκεκριμένα θα μας έδειχνε τον Randal να σχολάει και να αφήνει μόνο του τον Dante ώστε να μετρήσει το ταμείο και να κλείσει το μαγαζί. Την στιγμή που ο δεύτερος μετρά τα χρήματα θα εμφανιζόταν ένας ‘πελάτης‘ και αφού πυροβολούσε και σκότωνε τον υπάλληλο στην συνέχεια θα άρπαζε την είσπραξη και θα το έβαζε στα πόδια. Η τελευταία σκηνή θα μας έδειχνε έναν άλλο πελάτη να εισέρχεται στο κατάστημα και που όταν θα διαπίστωνε ότι δεν υπάρχει κανείς εκεί μέσα, μιας και το πτώμα του άτυχου Dante θα κείτονταν πίσω από τον πάγκο του ταμείου, θα πήγαινε μέχρι το ράφι με τα τσιγάρα και αφού άρπαζε μερικά πακέτα στην συνέχεια θα το έβαζε στα πόδια…

Τελικά οι παραγωγοί με την σειρά τους ‘δολοφόνησαν‘ αυτό το φινάλε καθώς το βρήκαν υπερβολικά καταθλιπτικό και έπεισαν και τον σκηνοθέτη ότι ήταν προς όφελος της ταινίας του να το αλλάξει. Ο Smith με αυτό το τελεσίδικο και υπέρμετρα σκληρό ‘τέλος‘ επιθυμούσε να αναδείξει την όλη ειρωνεία γύρω από το γεγονός ότι ο κεντρικός του χαρακτήρας κάθε λίγο και λιγάκι μας δηλώνει ‘I’m not even supposed to be here today! ‘ όντας τσαντισμένος από το γεγονός ότι το ρεπό του πήγε στράφι. Στο τέλος όσα σχέδια και αν κάνεις ολόκληρη η ύπαρξη μας θα περιστρέφεται γύρω από συμπτώσεις και τα απρόοπτα της μοίρας.

Πάντως ο ίδιος ο Smith έχει εξομολογηθεί ότι σκαρφίστηκε αυτό το απότομο φινάλε επειδή εκείνη την εποχή δεν ‘ήξερε‘ ακόμη πως να ολοκληρώσει μια ταινία !

Και όμως να που παρά όλη του την άγνοια και την απειρία ο τύπος αυτός κατόρθωσε μέσω του πείσματος του αλλά και των άναρχων αυτοσχεδιασμών να γυρίσει μια από τις πιο καινοτόμες και απολαυστικές indie κωμωδίες των 90s. Ένα φιλμ που με τον καιρό ξεπέρασε την σφραγίδα/παράσημο του Cult καθώς πλέον έχει δημιουργήσει την δική του κινηματογραφική ‘σχολή‘.

Φυσικά δεν γίνεται να μην αναφέρουμε και το φοβερό soundtrack που περιλάμβανε κομματάρες των BAD RELIGION, ALICE IN CHAINS και SOUL ASYLUM που σήμερα αναδεικνύουν ιδανικά το ‘ελεύθερο‘ και ‘πειραματικό‘ πνεύμα των 90s ενώ εδώ ο Smith μας συστήνει και στον πιο ακραίο/ερωτιάρη και μυθοπλαστικό ‘ροκ σταρ’ στην ιστορία του σινεμά …

Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι όταν το CLERKS ξεκίνησε να προβάλλεται στα τοπικά σινεμά του New Jersey ελάχιστοι θεατές το τίμησαν με την παρουσία τους. Μάλιστα ο Kevin Smith έφτασε στο σημείο να φοβάται ότι θα καταλήξει να πεθάνει χρεωμένος στις τράπεζες !

Όμως να που μια μέρα το σενάριο του CLERKS έπεσε στα χέρια ενός υπαλλήλου του στούντιο της MIRAMAX. Ο υπάλληλος έπρεπε να αποφασίσει αν συνέφερε την εταιρεία του να αναλάβει την ευρεία διανομή του CLERKS στις κινηματογραφικές αίθουσες και έτσι ξεκίνησε να το διαβάζει.Φτάνοντας στην ‘My girlfriend sucked 37 dicks!’ σκηνή ο τυπάς αφού πνίγηκε από τα γέλια στην συνέχεια σταμάτησε να διαβάζει και κατευθύνθηκε προς το γραφείο του Αντιπροέδρου του τμήματος παραγωγής. Λίγες στιγμές μετά τα αδέλφια Weinstein άναβαν το πράσινο φως ώστε το CLERKS να βρει τον δρόμο του απέναντι σε ένα κοινό σαφώς μεγαλύτερης έκτασης από εκείνο του New Jersey.

Βγαίνοντας στις αίθουσες τον Οκτώβρη του 94 το CLERKS καπάρωσε πάνω από τρία εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις στο Box Office και έμπασε για τα καλά τον δημιουργό του στην λαμπερή βιομηχανία του Hollywood. Όμως όσο ρομαντική και αν φαντάζει η εικόνα ενός φιλόδοξου και χοντρού σπασίκλα από το New Jersey να πραγματοποιεί το σκηνοθετικό του όνειρο η πικρή αλήθεια είναι ότι ο Kevin Smith ποτέ του ΔΕΝ μπόρεσε να ξεπεράσει ή έστω να συναγωνιστεί κάπως την φοβερή και εξαιρετικά ευρηματική δουλεία που έκανε σε αυτό του το ντεμπούτο.

Το CLERKS το διαδέχτηκαν άλλες τρεις άκρως απολαυστικές κωμωδίες, όπως ήταν τα Mallrats, Chasing Amy και το ‘βλάσφημο‘ Dogma όμως από κει και ύστερα ήρθε ένας σταδιακός και συνεχώς αυξανόμενος δημιουργικός κορεσμός για τον Kevin Smith, τόσο σε σκηνοθετικό όσο και συγγραφικό επίπεδο. Το Hollywood αφού αντάμειψε τον ταλαντούχο δημιουργό με χρήμα, διασημότητα και του έδωσε την δυνατότητα να συνεργάζεται με μεγάλα ονόματα της βιομηχανίας στην συνέχεια τον έριξε σε έναν σκηνοθετικό εκφυλισμό που μάλιστα όσο περνάει ο καιρός φαίνεται να χειροτερεύει …

Προφανώς στα πλαίσια αυτού του εκφυλισμού ο Smith αποφάσισε να δώσει και στους ‘υπαλλήλους‘ του ένα sequel . Το CLERKS II, που κυκλοφόρησε το 2006, μπορεί σαν ταινία να έχει χαβαλέ και να διακρίνεται από μια ελκυστική καφρίλα όμως αν το βάλεις δίπλα στην αυθεντική ταινία και ξεκινήσεις τις συγκρίσεις τότε πολύ απλά θα προβληματιστείς και θα απογοητευτείς οικτρά από την ‘εξέλιξη‘ που είχε ο δημιουργός του μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια.

Σε μια από τις πιο αξιομνημόνευτες και διασκεδαστικές σκηνές του CLERKS ένας ορκισμένος αντικαπνιστής βγάζει έναν ψυχωμένο λόγο ενάντια στο κάπνισμα αλλά και κόντρα στον Dante Hicks που με την ‘επιλογή του’ να πουλάει τσιγάρα στους καταναλωτές ‘συμβάλλει‘ στην διάδοση του καρκίνου του πνεύμονα ! Σε μια φάση αυτός ο τύπος, που στην πραγματικότητα είναι ένας πωλητής / μούλος που εργάζεται για λογαριασμό μιας εταιρείας που παράγει τσίχλες νικοτίνης (!), αρπάζει από την τσάντα του έναν ...’άρρωστο πνεύμονα’ και τον ακουμπάει με στόμφο επάνω στον πάγκο του καταστήματος και μπροστά στον εμβρόντητο Dante ! Στην πραγματικότητα ο ‘πνεύμονας‘ αυτός ήταν το…εθνικό φαγητό της Σκωτίας, γνωστό ως Χάγκις, και το οποίο για να το κάνουν να μοιάζει ‘άρρωστο‘ ο Smith και οι συνεργάτες του αφού το έσερναν πέρα δώθε σε ένα πάρκινγκ στην συνέχεια έσβηναν μέσα σε αυτό τα αποτσίγαρα τους !

Η τεχνική αυτή διαδικασία μπορεί με την πρώτη να ακούγεται και να μας φαντάζει παντελώς άναρχη έως και ηλίθια και όμως στην τελική μας αποκαλύπτει το πόσο πεισματάρης αλλά και ευρηματικός υπήρξε ως δημιουργός ο Kevin Smith πίσω στις αρχές των 90s. Τώρα αν το άστρο του ήταν προορισμένο να ‘λάμψει απλά για μια νύχτα’, ή αν κατέληξε να σβήσει παντελώς μπροστά στην προοπτική του ‘εύκολου χρήματος’ αυτό θα μας το δείξει η ιστορία.

Όσον αφορά το CLERKS μέχρι και σήμερα το φιλμ αυτό επιστρατεύοντας έναν πανέμορφο ρεαλισμό αλλά και ένα κατάμαυρο χιούμορ εξακολουθεί να μας σαγηνεύει και να μας ‘αναγκάζει‘ να αφεθούμε στους ρυθμούς του κάθε φορά που του ρίχνουμε μια επανάληψη. Εδώ έχουμε τον ορισμό του καλού indie σινεμά αλλά και έναν πανέμορφο φόρο τιμής σε εκείνους τους φίλους και τις γκόμενες που θυσιάζουν ένα μέρος του προσωπικού τους χρόνου ώστε να μας επισκεφτούν στην δουλειά και να διώξουν την κούραση και την μιζέρια από πάνω μας…

Το γεγονός ότι αυτές οι επαναλήψεις κάνουν εμάς τους θεατές να ξεχάσουμε για λίγες ώρες ότι όπου να ναι θα έρθει η αναπόφευκτη μέρα που θα ουρλίαξουμε ξανά με αγανάκτηση ‘I’m not even supposed to be here today! ‘ αλλά και ότι στο ενδιάμεσο το φιλμ λειτουργεί και ως μια υπενθύμιση γύρω από το πόσο σημαντικές είναι όλες εκείνες οι στιγμές που κατορθώνουμε να κλέψουμε λίγα λεπτά από το γαμημένο το ‘οκτάωρο‘ ώστε να πούμε δυο κουβέντες και να χαλαρώσουμε με τους φίλους και συνεργάτες μας, στιγμές που ενώ τις παίρνουμε ως ‘δεδομένο‘ στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά πολύτιμες για την ψυχή μας, όλο αυτό απλά πιστοποιεί το πόσο υπέροχη ταινία είναι το CLERKS του Kevin Smith.

Υ.Γ. ‘Λαζάνια‘ ή ‘τορτελίνια‘ ειλικρινά δεν έχει σημασία. Κατερίνα όπως και να χει το άρθρο αυτό είναι για σένα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: