SERVANT : Οι Shyamalan και Basgallop σερβίρουν σασπένς και παραξενιά.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

ΠΡΟΣΟΧΗ : Το κείμενο που ακολουθεί περιλαμβάνει μερικά ‘ γευστικά’ SPOILERS.

To SERVANT είναι μια τηλεοπτική σειρά που με την ανακοίνωση της κυκλοφορίας της κατέληξε να στοιχειώνεται από το όνομα και την παρουσία του αμφιλεγόμενου σκηνοθέτη M.N.Shyamalan.

Και όμως τα δέκα επεισόδια αυτού του σόου αποτελούν ‘ παιδί‘ του σεναριογράφου Tony Basgallop. Ίσως βέβαια αυτό το ‘παιδί‘ να είναι λιγάκι ‘ νόθο ‘ μιας και πριν λίγους μήνες μια συνάδελφος του τον μήνυσε με την κατηγορία της παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων αλλά οκ εδώ δεν είμαστε για να το παίξουμε δικαστές…

Τεσπα εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο Shyamalan εδώ ουσιαστικά αναλαμβάνει χρέη παραγωγού / βιτρίνας ενώ σκηνοθετεί και δυο επεισόδια. Τα επεισόδια αυτά είναι και τα καλύτερα της σειράς όσον αφορά την εικόνα και την ατμόσφαιρα.

Οι σκηνοθετικές επιρροές ανέκαθεν ήταν ευδιάκριτες στην φιλμογραφία του. Hitchcock και Spielberg είναι τα δυο βαριά ονόματα που παραδοσιακά συνδέονται με το έργο του Shyamalan όμως αυτή τη φορά ο σκηνοθέτης μπαίνει σε φουλ ‘ Roman Polanski mode’ !

Ο Shyamalan πραγματικά εδώ κατορθώνει να κάνει ένα κλασσικό και πολυτελέστατο σπίτι , που βρίσκεται κάπου στην μονίμως μουντή και ψυχρή πόλη της Φιλαδέλφεια, να λειτουργεί συνεχώς σαν ένα σκηνικό απόλυτου μυστηρίου, κλειστοφοβίας, παραξενιάς , σχιζοφρένειας και ενοχής…

Φυσικά παρά τις επιρροές από τον Polanski, έναν σκηνοθέτη που έχει, ή τουλάχιστον είχε κάποτε, την αδιανόητη ικανότητα να κάνει ένα απλό δωμάτιο και όλα όσα βρίσκονται σε αυτό να αποκτούν μια εντελώς άλλη και τρομαχτική υπόσταση, ο Shyamalan ποτέ του δεν χάνει και το δικό του ‘ άγγιγμα‘. Τα δυο επεισόδια του SERVANT που φέρουν την σφραγίδα του παίζει να είναι ότι καλύτερο έχει σκηνοθετήσει από εποχής THE VILLAGE.

Με την άρτια δουλειά που κάνει στο πρώτο επεισόδιο ο Shyamalan εξασφαλίζει αυτομάτως τον χρόνο και την συμμετοχή σου σε αυτή την σειρά. Το στήσιμο της πλοκής, των χαρακτήρων και της γενικής WTF ?! ατμόσφαιρας είναι υποδειγματικό για τα τηλεοπτικά δεδομένα. Ο σκηνοθέτης μέσα από μικρές στιγμές και λεπτομέρειες σε κάνει να θες να μάθεις περισσότερα για τους χαρακτήρες του SERVANT και σε αυτή την αίσθηση τσοντάρουν τα μέγιστα οι εξαιρετικές ερμηνείες της πλειοψηφίας του cast.

O Toby Kebbell μέσα από μια ‘ σνομπ‘ ερμηνεία μας δίνει έναν πατέρα που φαντάζει υπέρμετρα τραγικός αλλά ταυτόχρονα και ένας απόλυτος Μαλάκας ! O τύπος αυτός έχει την πιο ξιπασμένη και δήθεν δουλειά που έχει υπάρξει ποτέ. Ουσιαστικά είναι ένας χιπστεράς Bon Viveur που την αράζει όλη μέρα είτε στο κελάρι είτε στην κουζίνα του δοκιμάζοντας παλιά κρασιά και γκουρμέ φαγητά τα οποία μαγειρεύει συνθέτει και στην συνέχεια τα πουλά σε εξίσου ξιπασμένους σεφ και χλιδάτα εστιατόρια. Ο άντρας αυτός αντιλαμβάνεται το μαγείρεμα σαν μια ‘ επιστήμη‘ και άνετα αποτελεί τον ήρωα της γενιάς του Master Chef

Ο Sean Turner είναι ένας χαρακτήρας που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε στα μάτια μας να φαντάζει απίστευτα αντιπαθής. Και όμως καθώς μαθαίνεις το μυστικό που κρατά αυτός ο άντρας, ένα μυστικό που στοιχειώνει τόσο εκείνον όσο και την οικογένεια του, ως θεατής δεν γίνεται να μην νιώσεις θλίψη και συμπόνοια για εκείνον…

Έξι βδομάδες πριν από την πρώτη μας γνωριμία μαζί τους ο Sean και η γυναίκα του , Dorothy Turner, έχασαν το νεογέννητο παιδί τους εξαιτίας ενός τρομερού δυστυχήματος. Ο Sean μπόρεσε να αποδεχτεί και να ξεπεράσει το τραύμα αυτής της απώλειας και είναι έτοιμος να προχωρήσει μπροστά στην ζωή του όμως για την Dorothy σε καμία περίπτωση δεν ισχύει το ίδιο. Η γυναίκα αυτή κλονίστηκε σε τόσο μεγάλο βαθμό που κατέληξε κατατονική για αρκετές βδομάδες. Μην αντέχοντας άλλο να την βλέπει σε αυτή την κατάσταση ο Sean σκαρφίστηκε ένα κόλπο ώστε να την πείσει ότι ο γιος τους ήταν ακόμη ζωντανός. Αυτό που έκανε ο Sean ήταν να πάρει μια κούκλα και να ξεκινήσει να προσποιείται ότι είναι ο γιος τους. Το κόλπο πέτυχε , μιας και η Dorothy συνήλθε σωματικά και ψυχολογικά, όμως πλέον ο Sean είναι αναγκασμένος να διατηρεί ζωντανό ένα ψέμα φοβούμενος ότι η αποκάλυψη της αλήθειας θα κλονίσει ξανά την γυναίκα που αγαπά και αυτή τη φορά ανεπανόρθωτα.

Τα πράγματα περιπλέκονται όταν μια μέρα η Dorothy ζητά από τον Sean να προσλάβουν μια νταντά για το ‘ παιδί τους’

Αδυνατώντας να απεγκλωβιστεί από το παραμύθι που ο ίδιος έστησε ο Sean υπακούει στις επιθυμίες της γυναίκας του και έτσι στο σπίτι τους καταφτάνει μια νεαρή νταντά από την επαρχία ώστε να αναλάβει την φροντίδα του ‘βρέφους‘.

Προφανώς και στην πρώτη ευκαιρία ο Sean πιάνει την κοπέλα και της εξηγεί το τραγικό του παρελθόν αλλά και το πως ακριβώς έχουν τα πράγματα τώρα. Ο Sean προτρέπει την κοπέλα να παριστάνει μπροστά στα μάτια της γυναίκας του ότι όλα είναι φυσιολογικά και να συμπεριφέρεται στο βρέφος λες και είναι όντως δικό τους. Από την άλλη κάθε φορά που η Dorothy απουσιάζει από το σπίτι η κοπέλα έχει το ελεύθερο να εγκαταλείπει τα ‘ καθήκοντα‘ της , να βγαίνει από το σπίτι και να κάνει ότι γουστάρει.

Όμως όταν ο ‘ πατέρας‘ διαπιστώνει ότι η ‘ νταντά‘ μπαίνει 100% στον ρόλο της και συμπεριφέρεται όλη την ώρα λες και η πλαστική κούκλα είναι όντως ένα αληθινό παιδί θα αρχίσει να ερευνά την καταγωγή και το παρελθόν της νεαρής και οι λιγοστές απαντήσεις που θα λάβει θα τον βυθίσουν σε ένα κλίμα φόβου, αμφισβήτησης και αγωνίας…

Πέραν του Kebbell και οι υπόλοιποι ηθοποιοί του SERVANT παραδίδουν στιβαρές και σύνθετες ερμηνείες.

Η Lauren Ambrose στον ρόλο της τραγικής και σαλεμένης μητέρας είναι καταιγιστική. Η γυναίκα αυτή συνεχώς αποπνέει σύγχυση , θλίψη και νευρικότητα. Οι συνέπειες ενός αδιανόητου τραύματος ‘ γράφουν΄ στις εκφράσεις και τις ρυτίδες της.

Στον αντίποδα η νεαρή Nell Tiger Free (πόσο γαμάτο όνομα ?!) ως ‘ νταντά‘ παρουσιάζεται ακριβώς όσο μυστήρια και αμήχανη οφείλει να είναι.

Όμως ο μακράν αγαπημένος μου χαρακτήρας από την σειρά είναι εκείνος του Rupert Grint που εδώ επιστρέφει και δείχνει διατεθειμένος να ‘ πνίξει‘ μια και καλή το στίγμα του Ron Wesley από τα φιλμ του Χάρι Πότερ κάτω από άφθονες ποσότητες αλκοόλ και κοκαΐνης !

O Rupert αναλαμβάνει τον ρόλο του ‘θείου‘ και ζέχνει από τις καταχρήσεις και τους άξεστους και ξιπασμένους τρόπους του. Ο άντρας αυτός από την μια επιθυμεί να βοηθήσει την αδελφή και τον γαμπρό του να λύσουν το μυστήριο που περιστρέφεται γύρω από την νταντά αλλά και να τους λυτρώσει από την υπαρξιακή λίμπο στην οποία ξέπεσαν και οι δυο τους όμως από την άλλη ο αθεόφοβος δείχνει πραγματικά να το διασκεδάζει με την ‘ Ζώνη του Λυκόφωτος ‘ φάση που διαδραματίζεται στην οικία των Turners !

Μιας και πιάσαμε το TWILIGHT ZONE το SERVANT αν αντί για ολόκληρη σειρά λειτουργούσε ως αυτόνομο επεισόδιο θα μπορούσε άνετα να ανήκει στην μυθολογία της ανθολογίας τρόμου και επιστημονικής φαντασίας των 60s ! Εδώ ο δημιουργός Tony Basgallop συγκεντρώνει όλες του τις επιρροές από σειρές όπως η ‘Ζώνη‘ και τα X-FILES αλλά και από κλασσικές ταινίες τύπου ROSEMARY’S BABY και REPULSION και δημιουργεί ένα άκρως ιντριγκαδόρικο κράμα μυστηρίου και παραξενιάς , όμως όχι τόσο και γνήσιου τρόμου.

Η τουλάχιστον το διατηρεί στα περισσότερα από τα επεισόδια του SERVANT…

H σκληρή αλήθεια είναι ότι παρά τις γερές βάσεις , τις στιβαρές ερμηνείες και την σκηνοθεσία η ιστορία και η θεματολογία του SERVANT αδυνατούν να επεκταθούν και να εξελιχθούν με ουσιώδη τρόπο μέσα σε δέκα ολόκληρα επεισόδια. Το παρανοϊκό σκηνικό της σειράς θα αποδίδονταν σαφώς καλύτερα μέσα από τα μισά τουλάχιστον επεισόδια καθώς όσο περνάνε οι ώρες τα δυνατά στοιχεία της ιστορίας αρχίζουν να φθίνουν αισθητά. Επίσης εδώ έχουμε το διαχρονικό κλισέ που θέλει τους χαρακτήρες μιας Horror ιστορίας να παίρνουν συνεχώς ηλίθιες και παράλογες αποφάσεις μόνο και μόνο ώστε η πλοκή να προχωρήσει βολικά μπροστά.

Και παρά το γεγονός ότι ο Shyamalan ΔΕΝ είναι ο εμπνευστής και ο δημιουργός της σειράς στο φινάλε το SERVANT μας δίνει ένα Plot Twist το οποίο θυμίζει αρκετά εκείνες τις περίφημες ανατροπές που αρέσκεται να μας δίνει ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης μέσα από τις προσωπικές του ταινίες.

Το πρόβλημα είναι ότι το συγκεκριμένο Plot Twist μοιάζει να ανήκει στις κακές ταινίες του Shyamalan , σαν και αυτές που γυρνά την τελευταία δεκαετία, και δεν μας παραπέμπει στις Χρυσές Εποχές του ‘ Άφθαρτου ή της ‘ Έκτης Αίσθησης‘ του σκηνοθέτη…

To φινάλε του SERVANT ήταν εντελώς αντικλιμακτικό και λειτουργεί ως ένα στυγνό Cliffhanger που πασχίζει να μας ‘ ψήσει ‘ για την δεύτερη σεζόν που όπως δείχνουν τα πράγματα βρίσκεται ήδη στα σκαριά. Προσωπικά εμένα όχι μόνο δεν με έβαλε να κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα περιμένοντας μια συνέχεια αλλά κατόρθωσε να ζημιώσει αισθητά τις θετικές εντυπώσεις που είχα γύρω από όλα όσα είχαν προηγηθεί.

Στην τελική το SERVANT μου έδωσε την γεύση ενός εξαιρετικού επεισοδίου του TWILIGHT ZONE που όμως κάποιος το ξεχείλωσε βίαια σε μια ολόκληρη σειρά με αποτέλεσμα να το εξασθενήσει αισθητά.

Όπως και να χει το SERVANT παραμένει μια άκρως ατμοσφαιρική ,mindfuck και πάνω απ’ όλα καλογυρισμένη τηλεοπτική σειρά . Εδικά οι τρόποι με τους οποίους απεικονίζουν την μαγειρική ρουτίνα του μπαμπά / σεφ οι δυο σκηνοθέτες του σόου είναι απίστευτα ευρηματικοί και σκαλωτικοί….

Σε αυτή την σειρά οι σκηνές υψηλής ξιπασμένης μαγειρικής και γαστρονομίας δεν υπάρχουν απλά ώστε να καλύψουν νεκρό τηλεοπτικό χρόνο αλλά αποτελούν αναπόσπαστα και κρίσιμα στοιχεία της πλοκής. Χτίζουν καταστάσεις και χαρακτήρες και μας αποκαλύπτουν πολύτιμα στοιχεία γύρω από αυτούς.

Ειλικρινά βλέποντας τον χιπστερά ‘Μάστερ Σεφ’ του SERVANT να λειτουργεί περισσότερο ως ‘ επιστήμονας‘ παρά σαν μάγειρας και να ‘ γδύνει’ ζωντανά χέλια, να καραμελώνει τζιτζίκια ,να φτιάχνει παγωτό από…αστακούς και ορεκτικά από έναν …πλακούντα ένιωσα έναν απόλυτο και γνήσιο τρόμο.

Βαθμολογία ; Ο γιατρός είναι απόλυτα ενθουσιασμένος τόσο με την ψυχολογική κατάσταση των χαρακτήρων αυτής της σειράς όσο και με τις μαγειρικές τους ικανότητες !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: