DARKMAN : Τα σημάδια πίσω από την μάσκα εξακολουθούν να έχουν την ομορφιά τους…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Πίσω στα 90s ο τιτάνας Sam Raimi επιθυμούσε σαν τρελός να γυρίσει μια ταινία βασισμένη στον χαρακτήρα THE SHADOW που οι αναγνώστες τον έμαθαν για πρώτη φορά μέσα από τις Pulp νουβέλες των 30s και από τα μετέπειτα comics του.

Τότε το στούντιο της Universal του έριξε χυλόπιτα ενώ το 1994 ανέθεσε αυτή την κινηματογραφική μεταφορά στον Russell Mulcahy. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ήταν να δημιουργηθεί μια ευχάριστα μέτρια και campy ταινία η οποία πάντως γαλούχησε πολλούς από εμάς που βλέπαμε εκείνη την εποχή τηλεόραση τα μεσημέρια !

Ο Raimi παρά την αποτυχία του να εξασφαλίσει τα δικαιώματα για την χρήση της ‘Σκιάς‘ σε καμία περίπτωση δεν πτοήθηκε και χρησιμοποίησε τον χαρακτήρα ως την βάση επάνω στην οποία θα έφτιαχνε έναν δικό του που θα κινούνταν σε αντίστοιχη νουάρ, pulp και comic αισθητική.

Ω ναι πολύ συμβολικά το DARKMAN , του 1990 , ήταν ένα φιλμ ‘μασκαρεμένο‘ σε ένα άλλο φιλμ !

‘I’m everyone – and no one. Everywhere – nowhere. Call me… Darkman.’

Το περίφημο πλέον cameo του εμβληματικού Bruce Campbell στο φινάλε της ταινίας μόνο τυχαίο δεν είναι.

Ο Raimi ήθελε το φιλαράκι και συνεργάτη του από τα EVIL DEAD φιλμς να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο ενσαρκώνοντας τον τραγικό και ημίτρελο Peyton Westlake, έναν επιστήμονα που μια μέρα χάνει την έρευνα αλλά και το πρόσωπο του εξαιτίας των απεχθών πράξεων του διαβόητου και αμείλικτου μαφιόζου Robert Durand.

O Durand βάζει τα τσιράκια του να ξυλοκοπήσουν βίαια τον επιστήμονα και στην συνέχεια ανατινάζουν το εργαστήριο του ενώ εκείνος βρίσκεται αιμόφυρτος μέσα σε αυτό. Ο Westlake την σκαπουλάρει όμως καθώς επανακτά τις αισθήσεις του με πόνο και με τρόμο συνειδητοποιεί ότι έχει παραμορφωθεί σε τόσο μεγάλο βαθμό που μπροστά του ο Spawn φαντάζει με μοντέλο εσωρούχων γνωστού οίκου μόδας…

Ακροβατώντας ανάμεσα στα όρια της οργής και της παράνοιας ο ‘ γιατρός‘ ξεθάβει ότι απέμεινε από την έρευνα του η οποία σχετίζονταν με την δημιουργία συνθετικού δέρματος το οποίο αρχικά είχε σκοπό να το διαθέσει στην ιατρική και τους ασθενείς που υποφέρουν από εγκαύματα, δερματικές παθήσεις και παραμορφώσεις.

Τώρα όμως ο Westlake σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το έργο ζωής του ως εργαλείο εκδίκησης και τιμωρίας απέναντι στα καθάρματα που τον καταδίκασαν…

O Campbell τελικά περιορίστηκε σε ένα cameo μιας και το στούντιο τον έκρινε ‘ μη εμπορικό’ ως πρωταγωνιστή. Την θέση του καπάρωσε ο Liam Neeson που έκανε εξαιρετικά στιβαρή δουλειά ως προς την αποτύπωση ενός τραγικού άντρα που το τραύμα που υπέστη τον οδηγεί στο να μεταμορφωθεί σε ένα φονικό και εκδικητικό ‘τέρας‘. Ένα τέρας που πλέον το μοναδικό πράγμα που συντηρεί την , λιγοστή, ανθρωπιά που του απέμεινε φυσικά και είναι μια γυναίκα.

Για την ιστορία αξίζει να ειπωθεί ότι αρχικά ο Raimi στόχευε τον μακαρίτη Bill Paxton για τον ρόλο. Όμως ως ο γνήσιος, και υπέροχος, φαφλατάς που ήταν ο Bill τότε δεν κρατήθηκε και αποκάλυψε στο φιλαράκι του τον Liam Neeson ότι του είχε προταθεί ο ρόλος. Ο Neeson δεν μάσησε από φιλίες και πήγε και ο ίδιος στην οντισιόν. Το αποτέλεσμα ήταν ο Paxton να κόψει κάθε επαφή μαζί του για αρκετούς μήνες !

Για να χτίσει τον αντιήρωα του ο Raimi πέραν του THE SHADOW αναζήτησε την έμπνευση του και στο Φάντασμα της Όπερας, από το κλασσικό μιούζικαλ / βιβλίο, τον Κουασιμόδο από την Παναγία των Παρισίων, τον Batman, τον Άνθρωπο Ελέφαντα αλλά και στα εμβληματικά κινηματογραφικά τέρατα της Universal , ενώ έκατσε και έγραψε το σενάριο μαζί με τον αδελφό του Ivan Raimi. Εικάζεται ότι ορισμένες ιδέες τσόνταραν και τα αδέλφια , και σκηνοθέτες, Coen μιας και είναι φιλαράκια με τους Raimis.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Raimi μέσω του DARKMAN σκόπευε να εξερευνήσει την ψυχή ενός άντρα.

‘Στην αρχή θα είναι ένας ευγενής και ειλικρινής άνθρωπος. Προς την μέση θα μοιάζει ένας εκδικητικός άντρας που θα τιμωρεί με αποτρόπαιες πράξεις τους εχθρούς του. Και στο φινάλε θα έχουμε έναν άντρα που θα μισεί αυτό στο οποίο μεταμορφώθηκε, που θα τριγυρνά μόνος στην νύχτα και σε έναν κόσμο που θα είναι μακριά από όλα όσα αγάπησε…’

Και στο DARKMAN αυτή ακριβώς την εικόνα πήραμε ως θεατές τόσο χάρη στην , σχεδόν σχιζοφρενική , υπέρμετρα βίαιη αλλά και σε ορισμένες εκφάνσεις της ρομαντική και οπερετική, σκηνοθεσία του Raimi όσο και στην εξίσου παρανοϊκή , δραματική, σκληρή και σύνθετη ερμηνεία του Liam Neeson που κατορθώνει να αναδείξει τον χαρακτήρα του ακόμη και όταν βρίσκεται μασκαρεμένος κάτω από άπλετο make-up και προσθετικά εφέ.

Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι κάποτε ένας γιατρός έβγαλε το πόρισμα ότι αν ένας άνθρωπος παραμορφωνόταν ακριβώς όπως ο Darkman τότε εκείνος στην πραγματικότητα δεν θα μπορούσε να ψελλίσει ούτε μια λέξη εξαιτίας των τραυμάτων του. Αλλά οκ αυτά τα επιστημονικά καμία θέση δεν έχουν σε αυτή την ταινία ! Πάντως ο Raimi φρόντισε να αποδώσει όσο πιο ρεαλιστικά γινόταν το εργαστήριο , τα μηχανήματα και τα εργαλεία του ήρωα του αλλά ταυτόχρονα τα έκανε να λειτουργούν και σαν ένας φόρος τιμής στο εργαστήριο του Δόκτωρ Φρανκενστάιν από την ταινία του 1931 !

Φυσικά δεν γίνεται να μην εξυμνήσουμε και τον ηθοποιό Larry Drake που εδώ ως Durant ενσαρκώνει έναν απόλυτο σαδιστή και Μπάσταρδο. Ηθοποιός και σκηνοθέτης απεικονίζουν τον Villain σαν μια pulp καρικατούρα, έναν μαφιόζο που συλλέγει τα δάχτυλα των θυμάτων του όπως οφείλει να κάνει κάθε κλισέ κακός, όμως η ερμηνεία του Drake είναι τόσο στιβαρή που ως θεατής μόνο να γελάσεις δεν θα μπορείς με αυτό το κλισέ.

Επίσης η μουσική που συνέθεσε εδώ ο Danny Elfman μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να με στοιχειώνει καθώς ταιριάζει γάντι στο οπερετικό κλίμα του φιλμ.

Καθώς τα χρόνια πέρασαν το DARKMAN άρχισε να μας αποκαλύπτει ορισμένα ψεγάδια τα οποία πίσω στα 90s δεν ήταν ευδιάκριτα στον θεατή. Το φιλμ αυτό σήμερα φαίνεται να έχει αρκετές ‘ ουλές‘ πίσω από την ‘ μάσκα‘ του…

Όμως από την άλλη είναι τόσο μαστόρικα γραμμένο και γυρισμένο που ακόμη και οι ουλές του το κάνουν να φαντάζει ‘ όμορφο‘ και ‘ γοητευτικό‘ !

‘What is it about the dark? What secret does it hold ?’

Στο DARKMAN o Sam Raimi κατόρθωσε να μας βυθίσει στο απύθμενο σκοτάδι που κατακλύζει την ψυχοσύνθεση ενός πονεμένου άντρα και όμως στο φινάλε λειτουργώντας ως ρομαντικός… σαδιστής και κριτής αρνήθηκε να ρίξει έστω και λίγο φως μέσα σε αυτή.

Προς το τέλος ο τραγικός αντιήρωας έχει την ευκαιρία να βρει την ‘ λύτρωση‘ , να βιώσει ξανά την αγάπη και την γαλήνη όμως μέσα του το ξέρει ότι πλέον τίποτε από αυτά δεν του αξίζει. Με κάθε φόνο που διέπραττε απομακρύνονταν όλο και περισσότερο από τον καλοσυνάτο και ονειροπόλο άντρα που ήταν κάποτε και τελικά κατέληξε τόσο μακριά που πλέον το ενδεχόμενο της επιστροφής σε μια ανθρωπιά φαντάζει απίθανο. Στο τέλος δεν τον ενοχλούν οι ουλές και τα εγκαύματα που παραμορφώνουν το πρόσωπο του αλλά τα σημάδια που έχουν παραμορφώσει ανεπανόρθωτα την ίδια του την ψυχή.

Λίγο πριν οι τίτλοι τέλους πέσουν ο Peyton Westlake , φορώντας ένα νέο ‘πρόσωπο‘, χάνεται κάπου ανάμεσα στο πλήθος. Ο άντρας που γνωρίσαμε στην αρχή της ιστορίας δεν υπάρχει πια. Πλέον είναι ‘ όλοι‘ αλλά και ‘ κανένας‘.

Είναι ο Darkman…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: