RAW DEAL : Ένας ωμός συμβιβασμός για τον Arnold των 80s.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Τα 80s αποτέλεσαν την χρυσή περίοδο του τιτάνα καλλιτέχνη Arnold Schwarzenegger .

Από το 1982 μέχρι και το 88 ο Arnold μας έδωσε αθάνατα έπη όπως είναι το CONAN THE BARBARIAN, ο πρώτος Εξολοθρευτής, το ανυπέρβλητο PREDATOR , το κάπως προφητικό THE RUNNING MAN αλλά έπαιξε και σε κακές ταινίες όπως το καταστροφικό CONAN : THE DESTROYER και το RED SONJA. Φυσικά δεν γίνεται να ξεχάσουμε και το αρκετά ‘ πειραματικόCOMMANDO του Mark Lesster , ένα φιλμ που λειτουργεί ως η απόλυτη σάτιρα απέναντι στο σινεμά δράσης και το κινηματογραφικό machismo αλλά ταυτόχρονα και ως ένας γαμάτος φόρος τιμής σε αυτά !

Και κάπου ανάμεσα σε όλους αυτούς τους ογκόλιθους της φιλμογραφίας του Arnold συναντάμε και το RAW DEAL του 1986 . Ένα φιλμ που ακροβατεί με παράξενο τρόπο μεταξύ των καλών αλλά και των κακών στιγμών του θηριώδη και εμβληματικού πρωταγωνιστή του…

RAW DEAL, Arnold Schwarzenegger, 1986 (c)De Laurentis Entertainment Group

Η πλοκή του RAW DEAL είναι εξαιρετικά απλή και άνετα θα λειτουργούσε ιδανικά για ένα ακόμη κεφάλαιο στο σύμπαν του DEATH WISH :

Ένας ατιμασμένος μπάτσος καλείται να ρίξει ολομόναχος την Μαφία της ταλαίπωρης πόλης του Σικάγο.

Ο σερίφης Mark Kaminski του Arnold είναι ένας άντρας που αποφασίζει να τα βάλει με την Μαφία έχοντας ως στόχο την αποκατάσταση του στο FBI, από το οποίο εκδιώχθηκε με ντροπιαστικό τρόπο, αλλά και την διόρθωση μιας αδικίας εις βάρος του πρώην μέντορα του.

Το σχέδιο του Kaminski είναι να παραστήσει έναν γκάνγκστερ και με την νέα του ταυτότητα να παρεισφρήσει στις τάξεις της Μαφίας κάτι που θα του επιτρέψει να την κλονίσει εκ των έσω. Στο φινάλε της ταινίας (προφανώς ακολουθεί SPOILER...) ολόκληρο το σχέδιο πετιέται στον κάλαθο των αχρήστων μιας και ο Kaminski εξελίσσεται σε ένα κράμα μεταξύ The Punisher και Εξολοθρευτή και επιλέγει να ξεκληρίσει ολόκληρη την εγκληματική οργάνωση μέσα από ένα πατροπαράδοτο και ανελέητο πιστολίδι.

Γιατί ο ήρωας μας δεν υιοθέτησε εξαρχής αυτή την τακτική ?

Επειδή γαμημένα 80s !

To σενάριο και η φύση του κεντρικού ρόλου απαιτούν από τον Arnold να αποτυπώσει την διττότητα που συναντάται μέσα σε έναν ηρωικό άντρα που καλείται να παραστήσει τον αμείλικτο και ψωνισμένο γκάνγκστερ και στην συνέχεια να επιτύχει έναν ανώτερο σκοπό. Προφανώς επειδή ο Arnold δεν ήταν και ο πιο σύνθετος ηθοποιός της γενιάς του εδώ αρκείται στο να πατικώσει με μπριγιαντίνη το μαλλί του, να φορέσει το κοστούμι και το υφάκι του ξιπασμένου ώστε να μπορέσει να αποδώσει την πλευρά του εγκληματία. Όσον αφορά εκείνη του καλοκάγαθου σερίφη του αρκούν ένα τεράστιο πούρο και μερικά καρό πουκάμισα !

Ο ηθοποιός εδώ ξεκάθαρα δεν έχει κάποια καθοδήγηση από τον σκηνοθέτη του με αποτέλεσμα να μην ξέρει πως να προσεγγίσει τον χαρακτήρα του και κατά συνέπεια εδώ γινόμαστε μάρτυρες ίσως του πιο αδιάφορου ήρωα που μας έδωσε ο τιτάνας πίσω στα 80s. Προσωπικά θεωρώ ότι ο ρόλος του Kaminsky θα ταίριαζε περισσότερο σε έναν βλοσυρό ηθοποιό τύπου Charles Bronson .

Επίσης στο RAW DEAL σκηνοθέτες και σεναριογράφοι αδυνατούν να δώσουν στον πρωταγωνιστή τους πραγματικά μεγάλες ατάκες ή Action σκηνές. Εδώ οι διαβόητες ατακάρες του Arnold περιορίζονται σε φράσεις τύπου :

‘When I want to make friends, I’ll go to summer camp.’

Ενώ όταν ένας μπάτσος τον ρωτάει τι σημαίνει το γράμμα P. που συναντάται στην ψεύτικη ταυτότητα του γκάνγκστερ Joseph P. Brenner η απάντηση του είναι η εξής :

‘ Pussy’ !

Όπως κάθε 80s Action ταινία έτσι και εδώ συναντάται ένας καλά κρυμμένος ομοερωτισμός. Ο ήρωας μας συνεχώς πασχίζει να δείχνει όσο πιο macho μπορεί φορώντας καρό / ξυλοκοπικά πουκάμισα και καπνίζοντας τεράστια πούρα όταν όμως έχει μπροστά του κάποια γυναίκα δείχνει να βρίσκεται σε μια απόλυτη αμηχανία. Εξαρχής μας γίνεται ξεκάθαρο ότι η γυναίκα του δεν θέλει να τον βλέπει. Η τύπισσα είναι λιώμα από το ουίσκι και αφού του φτιάχνει μια τούρτα στην συνέχεια πασχίζει να του την εκτοξεύσει στα μούτρα του. Η τούρτα γράφει επάνω με σαντιγί ‘SHIT‘ και όλο αυτό το σκηνικό μίσους και σουρεαλισμού εκτυλίσσεται υπό τις συνθέσεις του Βάγκνερ !

Το RAW DEAL μας δίνει απλόχερα μια σωρεία από γραφικούς και ακραίους Μαφιόζους που τους ενσαρκώνουν μορφάρες όπως πχ ο ‘ σημαδεμένος‘ Robert Davi όμως στην τελική ο πραγματικός εχθρός του ήρωα είναι η ίδια του η γυναίκα. Η κάργια αυτή μισεί τον άντρα της επειδή έχασε την θέση του στο FBI και κατά συνέπεια τους ‘ καταδίκασε‘ σε μια ζωή απόλυτης ανυπαρξίας μέσα σε μια επαρχιακή κωμόπολη στο πουθενά της Αμερικής…

Εξαιρετικά ύποπτο κρίνεται το γεγονός ότι αργότερα ο Undercover ήρωας γνωρίζει μια σεξουλιάρα τζογαδόρισα που ενώ εκείνη τον ρίχνει στο κρεβάτι της εκείνος επιλέγει να παραστήσει τον μεθυσμένο ώστε να αποφύγει το σεξ μαζί της... Αργότερα της αποκαλύπτει ότι έχει μια σύζυγο που εντελώς βολικά δεν την ξαναβλέπουμε ποτέ στην όλη ιστορία…

Προσωπικά εντόπισα να υπάρχει περισσότερη σεξουαλική έλξη ανάμεσα στους Arnold και Robert Davi παρά μεταξύ του πρώτου και κάποιας εκ των δυο γυναικών της πλοκής !

Σκηνοθετικά και σεναριακά το RAW DEAL είναι μια απόλυτη ΑΝΑΡΧΙΑ. Ένα άτσαλο συνονθύλευμα από τα είδη του Action , του crime με πινελιές από νουάρ αλλά και γουέστερν !

Ο John Irvin κάνει ένα παντελώς άκομψο και άτεχνο μοντάζ και πολλές φορές ράβει μεταξύ τους σκηνές δίχως νόημα ή σκοπό. Το γεγονός ότι εδώ έχουμε ένα γκανκστερικό φιλμ που η μουσική του κινείται σε country ρυθμούς εξαρχής σε κάνει να καταλάβεις το τι παράδοξο αποτελεί αυτή η ταινία ! Στο πρώτο μεγάλο πιστολίδι στην εισαγωγή βλέπουμε ένα φονιά να είναι οπλισμένος με sniper τουφέκι και σιγαστήρα. Ο τυπάς σκοτώνει έναν στόχο από μακριά και στην συνέχεια όλοι βγάζουν τα περίστροφα, τις καραμπίνες και τα ούζι και ξεκινάνε να σφάζονται από κοντινή απόσταση…Καμία λογική ή συνοχή δεν συναντάται σε αυτές τις σκηνές , όπως και να χει είναι άκρως ψυχαγωγικές !

Το σενάριο είναι γεμάτο ανεξήγητες ανατροπές και μπαλώματα ενώ τα κοινωνικοπολιτικά μηνύματα της ιστορίας είναι ότι όλοι οι δικαστικοί είναι διεφθαρμένα Καθάρματα και ότι αν ένας μπάτσος την δει Τιμωρός και ξεκάνει ολομόναχος ένα ολόκληρο καζίνο γεμάτο εγκληματίες στο τέλος θα ανταμειφθεί με προαγωγή !

To RAW DEAL υπήρξε ένα παντελώς ανισόρροπο Action κεφάλαιο των ένδοξων 80s αλλά και μια από τις πιο αδύναμες ταινίες , τόσο εμπορικά όσο και σε επίπεδο αποδοχής, του Arnold εκείνη την χρυσή περίοδο.

Και η σκληρή αλήθεια είναι ότι εδώ ο εμβληματικός πρωταγωνιστής προέβη σε μια στυγνή αρπαχτή .

Στα μέσα των 80s o δαιμόνιος παραγωγός Dino De Laurentiis είχε στην κατοχή του τα δικαιώματα για μια κινηματογραφική μεταφορά του TOTAL RECALL και έστησε το RAW DEAL πρόχειρα και βιαστικά ώστε να βγάλει κάνα φράγκο για το χτίσιμο του πρώτου. Ο παραγωγός πόνταρε στην συνεχώς αυξανόμενη δημοτικότητα του Arnold. Από την πλευρά του ο ηθοποιός δεν είχε το παραμικρό ενδιαφέρων για το RAW DEAL και συμμετείχε σε αυτό μόνο και μόνο ώστε να απαλλαχθεί επιτέλους από ένα συμβόλαιο που είχε συνάψει με το στούντιο.

Η ειρωνεία είναι ότι όταν ο Arnold εκδήλωσε την θέληση του να παίξει στο TOTAL RECALL o Laurentiis αρνήθηκε να του δώσει τον ρόλο επειδή τον θεωρούσε ‘ ακατάλληλο‘ και προτιμούσε τον Patrick Swayze !

Τελικά παρά το μικρό του μπάτζετ και την απήχηση του Arnold στο κοινό το RAW DEAL συμβιβάστηκε με χαμηλές εισπράξεις στο Box Office, o Laurentiis αναγκάστηκε να δηλώσει χρεωκοπία και να πουλήσει τα δικαιώματα του TOTAL RECALL στην Carolco και κάπως έτσι το 1990 ο Arnold κατόρθωσε να πάρει την ‘ Ολική Επαναφορά’ του μέσα από μια σπουδαία συνεργασία με τον σκηνοθέτη Paul Verhoeven !

Χωρίς την αποτυχία του RAW DEAL η τεράστια αυτή συνύπαρξη ίσως να μην είχε γίνει ποτέ και όπως και να το κάνουμε αυτό πιστώνεται στα θετικά της ταινίας ! Πάντως παρά όλες του τις ελλείψεις και τις αδυναμίες το RAW DEAL δεν παύει ποτέ του να είναι ένα φιλμ δράσης που βάζει έναν ντυμένο στα δερμάτινα Arnold να έχει στην κατοχή του ένα ολόκληρο οπλοστάσιο και να εξολοθρεύει με αυτό ολόκληρες στρατιές από μοχθηρά, άπληστα και γραφικά Καθάρματα !

Σήμερα το RAW DEAL καθρεφτίζει με αστείο αλλά και κάπως ρομαντικό και γαμάτο τρόπο όλη την υπερβολή και την ‘ αθωότητα‘ μιας ολόκληρης κινηματογραφικής εποχής.

Ναι το Action σινεμά εδώ δεν συναντάται στα καλύτερα του όμως και πάλι υπερασπίζεται σθεναρά την ταμπέλα του.

ΥΓ. Στην Κατερίνα που κάνει τις καραντίνες να μοιάζουν με μια σαφώς πιο ευχάριστη υπόθεση.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: