NEKROMANTIK : Έρωτας και σήψη.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Κάποτε ο σκηνοθέτης  Jörg Buttgereit αποπειράθηκε να παίξει μια ταινία του σε ένα σινεμά του Λονδίνου. Μέχρι και την έναρξη της προβολής ο Jorg , μαζί με τον παραγωγό του, κρύβονταν σε ένα σοκάκι έξω από τον κινηματογράφο και κρατούσαν στα χέρια την μοναδική κόπια της ταινίας τους φοβούμενοι ότι όπου να ναι θα σκάσουν μύτη τίποτε τσαντισμένοι Βρετανοί μπάτσοι ώστε να τους σαπίσουν στο ξύλο και να τους κατάσχουν το φιλμ .

Ο σκηνοθέτης τότε πραγματικά το πίστευε ότι θα κατέληγε στην ψειρού εξαιτίας του πονήματος του. Και ίσως να μην ήταν και τόσο τρελός.

Βλέπεις αν είναι να φας φυλακή για μια ταινία ε τότε το NEKROMANTIK είναι αυτή η ταινία που προσφέρεται ιδανικά για την δουλειά…

Το σενάριο του NEKROMANTIK περιστρέφεται γύρω από τον έρωτα και τον θάνατο και είναι εξαιρετικά απλό :

O Rob είναι ένας νεαρός που εργάζεται για την εταιρεία Joe’s Cleaning Agency, της οποίας δουλειά είναι να απομακρύνει πτώματα και ακρωτηριασμένα μέλη από τις λεωφόρους και τα δρομάκια ύστερα από τροχαία δυστυχήματα .

Όμως ο Rob δεν αμελεί να συνδυάσει δουλειά με απόλαυση καθώς που και που φροντίζει να κλέψει κάνα πτώμα (ή κάνα ακρωτηριασμένο μέλος) από το ‘ γραφείο‘ και στην συνέχεια να το φέρει στο σπίτι του.

Εκεί μέσα είναι που μαζί με την κοπέλα του Betty αρέσκονται στο να διακοσμούν τα δωμάτια με τα ευρήματα του Rob αλλά και να προβαίνουν σε σεξουαλικά παιχνίδια και περιπτύξεις με αυτά…

Ο Buttgereit εμπνεύστηκε την πλοκή και την θεματολογία της ταινίας του, σε συνεργασία με τον σεναριογράφο Franz Rodenkirchen, όταν μια μέρα έπιασαν συζήτηση γύρω από τον έρωτα , το σεξ και τον θάνατο. Αν μη τι άλλο ένα κλασσικό και στιβαρό τρίπτυχο ώστε να βασίσεις μια ταινία επάνω του. Το θέμα είναι ότι το πήραν υπερβολικά στην κυριολεξία…

Η σύνδεση ανάμεσα στην κλιμάκωση ενός οργασμού και την στιγμή του θανάτου ενός ατόμου ήταν μια βαθιά φιλοσοφική ιδέα που πραγματικά απασχολούσε τους δυο φίλους και έτσι αποφάσισαν να γυρίσουν μια ταινία επάνω σε αυτή την σκέψη.

Μπορεί στο παρελθόν ο Buttgereit να είχε γυρίσει μερικές μικρού μήκους ταινίες όμως το NEKROMANTIK αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο του φιλμ. Οι δυο δημιουργοί δεν είχαν στην διάθεση τους φράγκα για τα γυρίσματα και έτσι επιστράτευσαν την ευστροφία και το πείσμα τους. Για να αποδοθούν οι ‘σάπιες και προκλητικές‘ σκηνές της ταινίας φρόντισαν να εξασφαλίσουν εντόσθια ζώων και μάτια γουρουνιών από τοπικά χασάπικα ενώ για μια σκηνή όπου βλέπουμε ένα άτυχο κουνέλι να γδέρνεται επισκέφτηκαν έναν εκτροφέα κουνελιών.

Σε μια φάση διακρίνουμε και ένα έμβρυο μέσα σε ένα βάζο με φορμολη. Ειλικρινά ΔΕΝ θέλω να μάθω πως και από που αποκτήθηκε αυτό.

Σκηνοθετικά το NEKROMANTIK είναι εξαιρετικά άναρχο και κακάσχημο. Και αυτός ήταν και εξαρχής ο σκοπός του Buttgereit.

Το βασικό και μοναδικό κίνητρο πίσω από την δημιουργία αυτού του φιλμ ήταν να μπορέσει ο δημιουργός του να ρίξει ένα σαπισμένο κωλοδάχτυλο στην λογοκρισία που επέβαλλε η κυβέρνηση της Γερμανίας στο σινεμά και αυτό θα το κατόρθωνε μονάχα σοκάροντας ανεπανόρθωτα το κοινό.

Και όμως παρά τον όλο ερασιτεχνισμό και τις ‘ κακές προθέσεις’ στο NEKROMANTIK συναντάμε και μερικά πολύ σταράτα δείγματα σκηνοθετικής τόλμης και ικανότητας. Για παράδειγμα η αρχική σεκάνς όπου γινόμαστε μάρτυρες ενός τροχαίου δυστυχήματος , από το οποίο αργότερα ο ‘ ήρωας‘ της πλοκής θα συλλέξει τα ‘sex toys’ του, είναι σκέτος δυναμίτης. Πραγματικά θα νιώσεις τα κορμιά των άτυχων επιβατών να γίνονται χαλκομανία επάνω στην άσφαλτο και τις λαμαρίνες και τα μάτια τους να αποχωρίζονται τις κόγχες των κρανιών.

Όμως το μεγαλύτερο ΣΟΚ έρχεται όταν το ζευγαράκι του NEKROMANTIK κατορθώνει επιτέλους να εκπληρώσει το μεγαλύτερο του πάθος :

Να συλλέξει και να φέρει στο σπίτι ένα ολόκληρο πτώμα ώστε να το μπάσουν στην σεξουαλική τους ρουτίνα.

Εδώ είναι που δημιουργείται ένα υπέροχο παράδοξο. Βλέπεις εκεί που για τους περισσότερους φυσιολογικούς ανθρώπους ένα πτώμα σε κατάσταση αποσύνθεσης θα ήταν από μια ‘ ενόχληση‘ μέχρι και αιτία αναταραχής και φρίκης για τους Rob και Betty αυτό το πτώμα είναι το στοιχείο που θα ολοκληρώσει την σεξουαλική τους σχέση και την αγάπη τους.

Η τουλάχιστον έτσι νομίζει αρχικά ο ήρωας μας…

Η Betty αρχίζει να δένεται ολοένα και περισσότερο με τον τρίτο της παρέας και όσο περισσότερο αποσυντίθεται το πτώμα άλλο τόσο ‘αποσυντίθεται‘ και το δικό της ενδιαφέρον για τον Rob…

To NEKROMANTIK είναι ένα ασυνήθιστο και μοναδικό κράμα από Splatter, Exploitation , Horror , μαύρη κωμωδία αλλά και soft πορνό !

Κάθε σκηνή εδώ έχει αποκλειστικό σκοπό να συγχύσει και να προκαλέσει. Πέραν της νεκροφιλίας έχουμε και σκηνές με ακρωτηριασμούς, αυνανισμούς ενώ πεθαίνουν και μερικά ζωάκια. Μάλιστα ο θάνατος μιας γάτας ζέχνει από τόσο μεγάλο ρεαλισμό που πραγματικά φοβάμαι ότι ίσως να μην αποτελεί προϊόν πρακτικών εφέ…

Στο φιλμ αυτό ο σκηνοθέτης σχεδόν ποτέ του δεν σε αφήνει να πάρεις ανάσα, ακόμη και όταν δίνει ο ίδιος μια ‘ ανάσα‘ στον ήρωα του. Σε μια σεκάνς της ταινίας ο , πληγωμένος από την Betty, Rob πασχίζει να βιώσει ξανά μια έξαψη ή ηδονή και κάπως έτσι καταλήγει σε ένα παρακμιακό σινεμά να παρακολουθεί ένα Slasher φιλμ . Επιστρατεύοντας την τεχνική ‘ φιλμ μέσα σε φιλμ ‘ ο Buttgereit προβαίνει σε μια απίστευτα ευρηματικά και γαμάτη σάτιρα απέναντι στα διαφορετικά είδη θεατών που παραδοσιακά συναντάμε μέσα σε μια σκοτεινή αίθουσα !

Όσον αφορά τον Rob εκείνος φαίνεται να είναι ο μοναδικός μέσα στην αίθουσα που δεν σοκάρεται ή επηρεάζεται με τον παραμικρό τρόπο από την ταινία. Για τον Rob πλέον οτιδήποτε έξω από την ‘ παραξενιά’ εκείνου και της Betty φαντάζει συμβατικό , μάταιο και βαρετό. Είναι πια ανίκανος, ψυχολογικά και σωματικά, να λειτουργήσει μέσα σε αυτό που ορίζουμε ως ‘φυσιολογικό’ στις ανθρώπινες σεξουαλικές σχέσεις.

Χωρίς την Betty και τους περιστασιακούς νεκρούς ‘συντρόφους’ τους ο Rob καταλήγει να αισθάνεται και ο ίδιος ‘ νεκρός’ . Και να που τελικά ίσως το NEKROMANTIK να είναι μια εξαιρετικά ρομαντική ‘ ιστορία αγάπης’ ! Διάολε μέχρι και η μουσική αυτής της ταινίας φαντάζει ως ένας ύμνος στον έρωτα έστω και αν εδώ συνοδεύει ορισμένα εξαιρετικά αποτρόπαια και σιχαμερά θεάματα…

Μονάχα που αυτό το ‘LOVE STORY’ δεν μοιάζει με τίποτε που θα έχεις δει στο παρελθόν ή που θα δεις στην συνέχεια.

Βγάζοντας το 1987 στην Δυτική Γερμανία το NEKROMANTIK ο σκηνοθέτης του παρέλειψε να το περάσει από την ‘ αρμόδια επιτροπή‘ και έτσι το φιλμ παίχτηκε αποκλειστικά για ενήλικα κοινά. Στην τελική αν οι λογοκριτές το έβλεπαν απλά θα πετσκόκοβαν το 80% της ταινίας μιας και οι πρακτικές ‘τσεκουρώματος‘ αποτελούσαν υπόθεση ρουτίνας τότε.

Παραδόξως μια μεγάλη μερίδα των Γερμανών κριτικών γούσταρε το φιλμ και το παραδέχτηκε για την τόλμη του ‘ να σπάσει τα ταμπού’ , παίνεσαν τα πρακτικά εφέ ενώ μερικοί εντόπισαν και μια ‘ αλληγορία‘ γύρω από το AIDS

Μέσα σε όλα τα χρόνια της σάπιας και ζοφερής ύπαρξης του το NEKROMANTIK απαγορεύτηκε σε διάφορες χώρες ενώ στην Μεγάλη Βρετανία κατόρθωσε να παιχτεί σε σινεμά το… 2014 !

Τι συμβολίζει όμως τελικά το NEKROMANTIK ?

Ανάθεμα με και αν κατάλαβα !

Ίσως να είναι μια ωδή στην νεκροφιλία και μια δριμεία επίθεση στον ψευτοπουριτανισμό και την λογοκρισία. Μπορεί πάλι να είναι μια σιχαμερή κριτική απέναντι στον συντηρητισμό της Δυτικής Γερμανίας των 70s και στο τότε καθεστώς. Η είναι απλά μια ιστορία αγάπης για όσους δεν πολύ γουστάρουν τις συμβατικές ιστορίες αγάπης του σινεμά…

Στο φινάλε θα έλεγα ότι το NEKROMANTIK είναι ο σκηνοθέτης  Jörg Buttgereit που βάζοντας δυο ηθοποιούς να κάνουν τρίο με ένα σάπιο ‘ πτώμα‘ προσπαθεί να τρομοκρατήσει ένα ολόκληρο έθνος , επειδή μια μέρα έτσι του την καύλωσε .

Και να πω την αμαρτία μου πιθανότατα ο Μπάσταρδος τα κατάφερε !

Τουλάχιστον επιτρέψτε μου να κρίνω έτσι με βάση την αντίδραση που έχω αυτή τη στιγμή πασχίζοντας να ολοκληρώσω αυτό το άρθρο ενώ παράλληλα ρίχνω κλεφτές ματιές αριστερά και δεξιά ώστε κανείς στο ίντερνετ καφέ να ΜΗΝ δει τις φωτογραφίες που έχω βάλει για συνοδεία.

‘Είναι απλά για ένα άρθρο που γράφω σχετικά με μια παλιά ταινία !’

Ειλικρινά όσες φορές και αν προβάρω αυτή την απάντηση στο μυαλό μου φαντάζει εξαιρετικά απίθανο το ενδεχόμενο να τους πείσω για το γνήσιο των ισχυρισμών μου. Πρώτη φορά μου συμβαίνει να έχω άγχος ώστε να μην δει κανείς το κείμενο που γράφω !

Αλλά και πάλι πως να τους αδικήσω ?

Το NEKROMANTIK του  Jörg Buttgereit είναι ένα θέαμα σήψης και έρωτα το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να το δεις για να το πιστέψεις ότι υπάρχει αλλά και πάλι στο τέλος ποτέ σου δεν θα είσαι απόλυτα σίγουρος πως τα καταφέρνει και υπάρχει…

Υ.Γ. Κατερίνα δικό σου ❤

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: