THE PEOPLE vs LARRY FLYNT : Ο “Ανώμαλος” που σταυρώθηκε για τα δικαιώματα μας…

By Αντρέι Κοτσεργκίν

Unpopular speech is absolutely vital to the health of our nation.”

Μπορεί ένας αξεστος και βλάχος πορνογραφος να εξελιχθεί σε “ακτιβιστή” και υπέρμαχο της ελευθερίας του λόγου?

Επί σχεδόν τρεις ολόκληρες δεκαετίες ο εκδότης του περιοδικού HUSTLER, Larry Flynt, όχι μόνο τα έβαλε με ένα σύστημα συντηρητισμου αλλά δεν κωλωσε να το σύρει μέχρι και τα δικαστήρια, σε μια υπόθεση που τράβηξε επάνω της τα βλέμματα ενός ολόκληρου έθνους.

Τα κίνητρα πίσω από αυτή την κίνηση ενός “πορνογραφου” ήταν τρία :

Α. Το προσωπικό συμφέρον ενός άντρα που από πιτσιρικάς γαλουχηθηκε με την ιδέα ότι το να πουλάς σε κάποιον ένα προϊόν που έχει ζήτηση είναι κάτι το απόλυτα φυσιολογικό, ακόμη και αν το προϊόν αυτό θεωρείται “ταμπού” από ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.

Β. Το επαρχιωτικο πείσμα του. Που τον εξέλιξε παράλληλα σε έναν από τους μεγαλύτερους εκδότες των Η. Π. Α.

Γ. Την ακλόνητη πίστη του σε εκείνη την τροπολογία του Αμερικανικού συντάγματος που μιλάει περί λόγου, έκφρασης και ελευθερίας.

Εκκεντρικός, αθυρόστομος, εκρηκτικός και εντελώς πεισματάρης. Ο Larry Flynt ήταν το “λάθος” πρόσωπο την σωστή στιγμή ώστε να εξασφαλίσει τόσο στην δική του γενιά όσο και στις επόμενες την δυνατότητα να γράφουν και να εκφέρουν δημόσια την άποψη τους δίχως τον κίνδυνο να έχουν συνεχώς επάνω από τα κεφάλια τους κάποιον “πουριτανο” και “σωστό άνθρωπο και πολίτη” να τους κοπανάει τα χέρια με έναν “χάρακα” κάθε φορά που καταπιανονται με “ανήθικα” ή “βλάσφημα” θέματα.

Και ναι κατά συνέπεια όλου αυτού ο μίστερ Flynt εξασφάλισε και τα δικά του συμφέροντα. Όχι μόνο έσωσε το “παιδί “του, ένα περιοδικό που στήριξε όλη του την ύπαρξη και ιδεολογία επάνω σε γυμνές γυναίκες και προβοκατορικα άρθρα, αλλά κατόρθωσε να εκτοξεύσει την κυκλοφορία του στα ύψη.

Ναι ο ακτιβισμός του Larry Flynt σε τεράστιο βαθμό πηγαζε μέσα από τα επιχειρηματικα του συμφέροντα…

Όμως αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει σε καμία περίπτωση την αξία όλων όσων κατόρθωσε αυτός ο εκκεντρικός και αμφιλεγόμενος εκατομμυριουχος σέρνοντας στα δικαστήρια των καθωσπρεπισμο της μαμάς Αμερικής. Στην τελική δεν είναι λίγες οι ακτιβιστικες δράσεις οι οποίες ξεκίνησαν μέσα από προσωπικά κίνητρα ή απλά από το πείσμα ενός υπέρμετρα θερμοκεφαλου ανθρώπου.

Και ακριβώς έναν τέτοιο άντρα επέλεξε να μελετήσει, με τα στραβά αλλά και τα καλά του, ο σκηνοθέτης Milos Formam μέσα από το THE PEOPLE vs LARRY FLYNT, το 1996

Δεν είναι και λίγα τα παραδείγματα σπουδαίων Ευρωπαίων σκηνοθετών που απέτυχαν να ξεδιπλωσουν τα ταλέντα και τις ιδέες τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Για παράδειγμα ο Τιτάνας Werner Herzog μετακομιζοντας στο Hollywood μπορεί να μας έδωσε μερικές αξιόλογες ταινίες όμως απέτυχε να πιάσει τα επίπεδα της Ευρωπαϊκής περιόδου του. Ο Milos Forman πάλι σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει σε αυτή την κατηγορία.

Με την δεύτερη μόλις ταινία του σε Αμερικανικό έδαφος, το υπέροχα θεοπάλαβο One Flew Over the Cuckoos Nest, ο Forman φρόντισε να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στο Hollywood των 70s. Οι διθυραμβικές κριτικές, τα βραβεία Οσκαρ μας αποκαλυπταν έναν σκηνοθέτη που ήξερε πολύ καλά πως να διατηρήσει το ευρωπαϊκό ύφος και τις θεματολογίες του όμως παράλληλα και πως να τα ενσωματώσει άψογα στις Αμερικανικές νοοτροπίες και απαιτήσεις. Ο Forman δεν κωλωσε να κριτικάρει την Αμερικανική κοινωνία και τα συστήματα της όμως παράλληλα μοιάζει και να εξυμνεί την δημιουργική “τρέλα” και την δυνατότητα για ελευθερία που προσφέρει αυτό το έθνος. Τουλάχιστον σε εκείνους που θα παλέψουν σθεναρά ώστε να τα διεκδικήσουν.

Βασική αιτία πίσω από την φυγή του Milos Forman από την γενέτειρα του, την Τσεχοσλοβακια, αποτέλεσε η αυστηρή λογοκρισία που επέβαλε το τότε κομουνιστικο καθεστώς απέναντι (και) στην τέχνη και την σάτιρα . Φτάνοντας στις “ελεύθερες” Η. Π. Α. ο σκηνοθέτης σίγουρα απήλαυσε όλες τις, πρωτόγνωρες, ελευθερίες που του πρόσφερε αυτή η χώρα όμως παράλληλα ποτέ του δεν “τυφλωθηκε” από αυτές.

Ο Forman διέκρινε ότι ανάμεσα στο να παραμείνει ελεύθερη η Αμερικανική κοινωνία και στο να διαστρεβλωθει σε μια “νέα Τσεχοσλοβακια” υπήρχε ένα εξαιρετικά ισχνο όριο. Το πάθος / ψύχωση που έτρεφε ο σκηνοθέτης απέναντι σε επαναστάτες / απόκληρους που μπορούσαν να προκαλέσουν με τα λόγια, τις πράξεις ή την τέχνη τους ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας και της εξουσίας είναι ευδιάκριτα στις περισσότερες ταινίες που έκανε επί Αμερικανικού εδάφους. Από τον Μότσαρτ του Amadeus μέχρι τον Andy Kaufman στο Man on The Moon και φυσικά στον, αθυρόστομο και αντισυμβατικο, κατάδικο R. P. McMurphy του, εξίσου αχαλίνωτου, Jack Nicholson

Εγκλωβισμένος στην “Φωλιά του Κούκου” o McMurphy αποφασίζει να πάει, ολομόναχος, κόντρα σε ένα ιατρικό “απολυταρχικο” σύστημα που διαφεντεύει ένα ψυχιατρείο. Ο αγώνας του λήγει βίαια και απότομα όμως στα μάτια, ορισμένων, ασθενών, και κατά συνέπεια και θεατών, ο τύπος αυτός εξελίσσεται σε “μάρτυρα“. Για άλλους πάλι υπήρξε απλά “ταραχοποιος” και “τρελός“…

Ασχέτως με τι ματιά βλέπει κανείς τον χαρακτήρα του McMurphy υπάρχει και μια ακλόνητη αλήθεια γύρω από αυτόν που απλά δεν γίνεται να αμφισβητηθεί από κανέναν :

Ο άντρας αυτός ΔΕΝ ήταν κάνας” Άγιος”…

Ο McMurphy κατέληξε αρχικά στην φυλακή και στην συνέχεια στο τρελάδικο επειδή αποπλάνησε μια ανήλικη. Μάλιστα αν κρίνουμε από την πρώτη συζήτηση που είχε με τον ψυχίατρο του ο τύπος ποτέ του δεν μετάνιωσε για το έγκλημα του…

Τεσπα εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι ο McMurphy από Κάθαρμα εξυψωθηκε, για μια ομάδα ανθρώπων τουλάχιστον, σε “σωτήρα“, “επαναστάτη” και “ακτιβιστή“. Μια εξέλιξη που σημειώθηκε μέσα από καταστάσεις εξωφρενικές και που οφείλεται κυρίως στο πείσμα ενός άντρα και την άρνηση ή αδυναμία του να γίνει ένα ακόμη γρανάζι κάποιου συστήματος.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στην περίπτωση του Larry Flynt.

O Flynt θα λέγαμε ότι ξεκίνησε από νωρίς την ζωή του ως μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Όταν ήταν παιδί έβγαζε τα πρώτα του μεροκάματα πουλώντας “MoonShine” αλκοόλ σε εποχές ποτοαπαγορευσης. Η “επαγγελματική σταδιοδρομία” του νεαρού Larry αν και ξεκάθαρα παράνομη ίσως να αποτελούσε και μονόδρομο. Μεγαλώνοντας σε έναν τόπο, μια εποχή αλλά και μια φαμίλια που ΔΕΝ θα του προσέφερε απολύτως τίποτα ώστε να χτίσει μια, έστω, αξιοπρεπή ζωή ο Larry αναγκάστηκε γρήγορα να μάθει τους κανόνες περί “ζήτησης και προσφοράς“. Όμως ίσως το μεγαλύτερο “μάθημα” που έμαθε τότε είναι ότι σε αυτή την σύντομη ζωή που καλούμαστε να ζήσουμε δεν είναι τόσο ο νόμος αυτός που θα σε περιορίσει αλλά κυρίως ο ίδιος σου ο φόβος.

Η ποτοαπαγορευση, αναπόφευκτα, έληξε μια μέρα και έτσι ο Larry Flynt μεταπηδήσε σε έναν άλλο κλάδο που παραδοσιακά θεωρείται ταμπού, ή σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και παράνομος, και που παράλληλα προσφέρει ευτυχία ή ηδονή σε όλους εκείνους που αποζητούν τις υπηρεσίες του :

Την πορνογραφία.

Μέσα από τις σελίδες του περιοδικού HUSTLER ο Larry Flynt φρόντισε (ή έτσι πίστευε τουλάχιστον) να δώσει σε μια μερίδα “αναγνωστών” / ηδονοβλεψιων την πορνογραφία που επιζητουσαν δίχως όμως το “περιτύλιγμα” της υποκρισίας. Για τον Flynt τα άρθρα που επέλεγαν περιοδικά όπως το PLAYBOY για να πλαισιώσουν τις γυμνές φωτογραφίες των μοντέλων τους κρίνονταν ως “υποκρισία“. Ο Flynt θεωρούσε ότι σε αντίθεση με άλλους εκδότες έδινε στον αναγνώστη αυτό ακριβώς που ήθελε “απενεχοποιημενα“.

Ειρωνικά, αλλά και αναπόφευκτα μάλλον, κρίθηκε ο ίδιος ως “ένοχος” από μια μερίδα της Αμερικανικής κοινωνίας…

Αν ρωτούσε κάποιος ρεπόρτερ εκείνη την εποχή τον ίδιο τον Larry Flynt αν είναι “ένοχος” για κάτι εκείνος θα απαντούσε ότι είναι μονάχα ένοχος για ” κακογουστιά“. Ίσως να μην είχε και άδικο. Όμως δεν το έβλεπαν όλοι έτσι.

Με το που βγήκε στα ράφια το HUSTLER διάφορες ομάδες “πουριτανων” έβαλαν στο στόχαστρο τους τόσο το περιοδικό όσο και τον εκδότη του. Από τα 70s και ύστερα ο Flynt πηγαινοερχοταν στα δικαστήρια κατηγορουμενος από μια σέχτα ανθρώπων ότι “διαφθείρει την νεολαία του έθνους και πλουτιζει από το σεξ”. Το ποίοι ακριβώς ήταν αυτοί οι “υπέρμαχοι της ηθικής” και ποίος τους έχρισε ως τέτοιους ο Forman δεν το ξεκαθαρίζει ποτέ του. Δεν χρειαζόταν να το κάνει άλλωστε. Τέτοιου είδους “Άριστοι” συναντώνται διαχρονικά σε κάθε γωνιά του πολιτισμένου ανεπτυγμένου κόσμου…

Αποκορύφωμα των δικαστικών περιπετειών του Flynt αποτέλεσε η μήνυση που κατέθεσε εναντίον του ο Jerry Lamon Falwell στα 80s. Πάστορας, τηλευαγγελιστης και “πνευματικός ηγέτης “ για χιλιάδες ανθρώπους ο Falwell φάνταζε ως ένας “άγγελος Τιμωρος” απέναντι στον “ανώμαλο και βλάσφημο” εκδότη. Ο Falwell έχτισε τον μύθο και την περιουσία του πείθοντας κοσμάκη ότι έχει μόνιμα μια ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας με τον ίδιο τον Θεό. Φαντάσου κάτι σαν τον Βελοπουλο αλλά σε έκδοση… HULK.

Αιτία για την, ιστορική, δικαστική αντιπαράθεση στάθηκε ένα σατιρικό δημοσίευμα του HUSTLER που άφηνε (ξεκάθαρους) υπαινιγμούς ότι ο πάστορας είχε σεξουαλικες περιπτυξεις με… την μητέρα του! Εκείνη την εποχή ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έμενε έξω από το σατιρικό (και συνήθως κακόγουστο) “στόχαστρο” του Flynt και της συντακτικής ομάδας του.

Ούτε καν ο… Άγιος Βασίλης την γλίτωσε!

Ο Flynt βλέποντας το περιοδικό / περιουσία του να κινδυνεύει με αφανισμό πέρασε κατευθείαν στην αντεπίθεση. Αρχικά επέλεξε να “χτυπήσει” όσους τον κατηγορουσαν υιοθετώντας μια υπέρμετρα εκκεντρική και άξεστη συμπεριφορά. Προσπάθησε να κλονίσει τον πουριτανισμο επιστρατευοντας την βωμολοχια και τις εκκεντρικές / προκλητικές εμφανίσεις. Μια τακτική που του γύρισε μπούμερανγκ καθώς τον οδήγησε μέχρι και το ψυχιατρείο…

Τελικά για να επέλθει η πολυπόθητη δικαίωση / νίκη ο εκδότης χρειάστηκε να βρει την δύναμη να περιορίσει τον σήμα κατατεθέν εγωισμό του και την εκρηκτικοκτητα του. Αυτά τα δύο στοιχεία τον ανέδειξαν σε πετυχημένο επιχειρηματία και εκατομμυριουχο όμως παράλληλα ήταν και οι συνήθεις αιτίες πίσω από τα περισσότερα νομικά, και όχι μόνο, προβλήματα που αντιμετώπισε στην πολυτάραχη ζωή του.

Όταν τελικά ο Larry Flynt αποφάσισε αντί να πηγαίνει κάθετα κόντρα στις επιταγές ενός συστήματος και επέλεξε να παίξει “μπαλίτσα” με τρόπους που κατανοούσε και αποδέχονταν το σύστημα αυτό τότε επιτέλους κέρδισε μια δικαίωση και κατά συνέπεια μια κάθαρση.Και πάλι εντελώς ειρωνικά ένας αθυρόστομος Μαλακας βρήκε το δίκιο του αφού… σταμάτησε εντελώς να μιλάει!

Τουλάχιστον σε ότι αφορά την επαγγελματική του σταδιοδρομία και τις απόψεις του περί ελευθερίας της έκφρασης. Στην προσωπική του ζωή τα πράγματα ήταν σαφώς πιο πολύπλοκα…

Σε μια σεκάνς του THE PEOPLE vs LARRY FLYNT ο Forman βάζει τον, πρωταγωνιστή, Woody Harrelson να βγάλει ένα δημόσιο διαγγελμα σχετικά με το ποσό υποκριτικό είναι να μεγαλώνεις ως έθνος μια ολόκληρη γενιά διδάσκοντας της ότι το σεξ είναι “κακό, άσχημο και βρώμικο” ενώ ταυτόχρονα κάθε μέρα βλέπεις στα κανάλια βίαιες και αιματηρές σκηνές από πολέμους και φονικά που συμβαίνουν στον πλανήτη μας.

Ντυμένος με κοστούμι και με μια γραβάτα που φέρει επάνω της την Αμερικανική σημαία ο Flynt μιλάει με τόσο πάθος που φαντάζει λες και είναι ένας “πλανητάρχης” (ή ευαγγελιστης) της πορνογραφίας!

Όταν η ομιλία τελειώνει ένας υπάλληλος του Flynt τον πλησιάζει εκστασιασμενος και τον ρωτάει πως η “τάδε οργάνωση υπέρ της ελεύθερης έκφρασης” δέχτηκε να χρηματοδότησει την εκδήλωση του…

“Ηλιθιε… ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΤΑΔΕ ΟΡΓΑΝΩΣΗ!”

H απάντηση του Flynt μας φανερώνει σταρατα έναν ψυχωμενο και αποφασισμένο Μπασταρδο που θα κάνει ότι περνάει από το χέρι (και το πορτοφόλι) του ώστε να πάρει αυτό που πιστεύει ότι δικαιούται. Ο Larry Flynt υπήρξε συμφεροντολογος, επιχειρηματίας, αμφιλεγόμενο άτομο, Κάθαρμα… Όμως ακόμη και όταν έπαιζε φουλ “βρώμικα” εζεχνε από ειλικρίνεια.

Τελικά η ειλικρίνεια αυτή κλονιστηκε εκτός δικαστικών αιθουσών. Και συγκεκριμένα όταν μια μέρα έβγαινε από αυτές…

Τo 1978 ένας άγνωστος αποπειράθηκε να δολοφονήσει τόσο τον Larry Flynt όσο και τον δικηγόρο του… Τελικά την γλίτωσαν και οι δύο όμως ο εκδότης κατέληξε παράλυτος από την μέση και κάτω. Η εξέλιξη αυτή κατόρθωσε να πλήξει τον, μέχρι τότε πελώριο, εγωισμό του Flynt. Επάνω στην απελπισία του ο “ανώμαλος πορνογραφος” στράφηκε μέχρι και προς την ίδια Χριστιανική θρησκεία που μέχρι πρότινος χλευαζε και σατιρίζε…

Βέβαια μόλις ο Flynt πήρε πρεφα ότι ο Θεός ήταν υπερβολικά απασχολημένος ώστε να κατέβει στην Γη και να τον στήσει ξανά στα δύο του πόδια, αφού τον αποκηρυξε… ξανά… ξαναβρήκε το” βρώμικο” τσαγανό του και επέστρεψε σε εκείνο που ήξερε να κάνει καλύτερα :

Να καυλωνει και να προκαλεί ένα ολόκληρο έθνος.

The reign of Christian terror is over. We’re going back to our roots. We are porn again.”

Στο ενδιάμεσο αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα εξαρτήσεων τα οποία απέκτησε χάρη στην γυναίκα του Alphea. Πέραν του Flynt o Forman εδώ μελέτησε και την προβληματική και ταραχωδη ζωή της γυναίκας που αγάπησε ο πορνογραφος του. Η Alphea λειτούργησε για πολλά χρόνια ως το στήριγμα του Flynt όμως από ένα σημείο και ύστερα έμοιαζε να τον σέρνει προς την καταδίκη τους. Τελικά πλήρωσε μόνη της το τίμημα πεθαινοντας από AIDS.

Στο THE PEOPLE vs LARRY FLYNT ο Woody Harrelson παρέδωσε μια σπουδαία ερμηνεία. Όμως αξίζει να σταθούμε πρώτα και στην δουλειά που έκανε η Courtney Love εδώ υποδυόμενη μια γυναίκα που σε κάποιες φάσεις της, σύντομης, ζωής της έμοιαζε ως ακλόνητος βράχος ενώ σε άλλες πάλι έμοιαζε πιο εύθραυστη και από ραγισμένο καθρέφτη.

Χωρίς την στήριξη της Alphea ο Larry Flynt ίσως να μην είχε καταφέρει να πετύχει πολλές από τις νίκες του. Ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα το φιλμ αυτό είναι ένα, θλιμμένο και βίαιο, “γράμμα αγάπης” σε αυτή την γυναίκα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Love είχε σκάσει μύτη στο casting εμφανώς μαστουρωμενη. Ο Forman αρχικά σκέφτηκε να την απορρίψει όμως τελικά την κράτησε καθώς διέκρινε το ποσό ταιριαστή ήταν για τον ρόλο. Όμως σε αντίθεση με άλλους σπουδαίους σκηνοθέτες, όπως πχ ο Kubrick, ο Forman σε καμία περίπτωση δεν εκμεταλλευτηκε την εύθραυστη (ψυχική και σωματική) υγεία της ηθοποιού ώστε να επωφεληθεί η τέχνη του. Ο Forman δεν “θυσίασε” την ηθοποιό του στον βωμό του κινηματογραφικου ρεαλισμού. Δεν την άφησε βουτηγμένη στα ναρκωτικά ώστε να παίξει πιο “ρεαλιστικά” τον ρόλο μιας εξαρτημένης. Αντίθετα της απαγόρεψε να κάνει χρήση την περίοδο που γυριζόταν το φιλμ και η Love τον αντάμειψε με μια εντελώς “ροκ” αλλά ταυτόχρονα και εξαιρετικά δραματική ερμηνεία. Μια ερμηνεία που μοιάζει λες και είναι βγαλμένη κατευθείαν μέσα από τα σωψυχα της ενώ και η ίδια δήλωσε ότι χάρη στην παρέμβαση του σκηνοθέτη κατάφερε να ξεφύγει από την πρέζα και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα τόσο στην καριέρα όσο και στην ζωή της. Πάντως εδώ η Love ήταν τόσο πειστική ως “ερείπιο της ζωής” που όταν έκαναν γυρίσματα στο Τέξας οι τοπικοί μπάτσοι την παρεξήγησαν και την συνέλαβαν τρεις ή τέσσερις φορές. Μια ωραία ιστορία λέει ότι τα ασφάλιστρα της (απαραίτητη προϋπόθεση για την συμμετοχή σε μια μεγάλη παραγωγή του Hollywood) πληρώθηκαν από την ίδια ενώ τσονταραν λεφτά και οι Formam, Harrelson και Oliver Stone (που είχε παίξει το όνομα του και για την θέση του σκηνοθέτη αρχικά ) μιας και το στούντιο έκρινε την συμμετοχή της Love στην παραγωγή ως “υψηλού κινδύνου“!

Ανάμεσα σε Woody και Love εδώ συναντάμε έναν Edward Norton σε Γ’ ρόλο. Ο ηθοποιός αν και σε διαρκή άνοδο τότε δέχτηκε να παίξει έναν μικρότερο ρόλο μόνο και μόνο επειδή επιθυμούσε διακαώς να συνεργαστεί με τον Milos Formam. Ο Norton εδώ μόλις σε δύο σκηνές, την υπεράσπιση του στο δικαίωμα της σάτιρας και την ομιλία του στο ανώτατο δικαστήριο των Η. Π. Α. είναι τόσο άμεσος και αποτελεσματικός που πιθανότατα η παρουσία του σε αυτό το φιλμ ευθύνεται για την δημιουργία μιας ολόκληρης γενιάς δικηγόρων.

Από την ταινία κάνει ένα πέρασμα και ο αληθινός Larry Flynt που παίζει τον… Δικαστή που τον έχωσε για μερικούς μήνες στην φυλακή!

Όμως στο φινάλε το THE PEOPLE vs LARRY FLYNT έχει συνδεθεί άρρηκτα με την παρουσία της μορφαρας και ηθοποιαρας που ακούει στο όνομα Woody Harrelson.

Όντας “Χιλμπιλαρος“, ευθύς τύπος και υπέρμαχος της ελευθερίας του λόγου και ο ίδιος ο Woody δίνει σώμα, ψυχή και άφθονη βωμολοχία στον ρόλο του και παραδίδει ίσως και ερμηνεία καριέρας. Μάλιστα καπαρωσε και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ και φρόντισε να παίξει ένα χουνέρι στην Ακαδημία για το οποίο ο αυθεντικός Larry Flynt θα ήταν εξαιρετικά υπερήφανος.

Συγκεκριμένα η Ακαδημία ενώ πρότεινε το φιλμ του Forman για Όσκαρ Α’ ανδρικού και καλύτερης σκηνοθεσίας στον αντίποδα απέφυγε να το προτείνει και για την κατηγορία της καλύτερης ταινίας. Μια κατάσταση αντικρουομενη που αποκαλύπτει την υποκρισία μιας “Ακαδημίας” που τα μέλη της βάφτισαν κάποτε τους ίδιους τους εαυτούς τους ως μια “ελίτ του σινεμά” και “νούμερο ένα κριτές της τέχνης” και να που εδώ απέφυγαν να αναδείξουν μια ταινία επειδή είχε “προκλητικές σκηνές” και περιστρεφονταν θεματολογικά γύρω από έναν “ανώμαλο ” που θεωρούνταν persona non grata στα δήθεν “κοσμικά σαλόνια“. Η υποκρισία αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι ο Larry Flynt δεν προσκλήθηκε στην τελετή βράβευσης και ας αφορούσε το φιλμ άμεσα τον ίδιο. Τελικά ο (υποψήφιος) Woody Harrelson αξιοποίησε το “Plus One” της δικής του πρόσκλησης παίρνοντας ως σύνοδο του τον ανεπιθύμητο πορνογραφο!

Ένα υπέροχο κωλοδαχτυλο του ηθοποιού στην σνομπαρια των Όσκαρ.

Πλάκα, πλάκα τα Όσκαρ και η Ακαδημία ίσως να φέρουν ουκ ολίγες ομοιότητες με τον, ξιπασμενο, πάστορα που σατιρίσε ο Flynt αλλά και με τους δήθεν “πουριτανους” τους οποίους πολεμούσε σθεναρά σε σχεδόν ολόκληρη την ζωή του. Ένα μάτσο υποκριτές που υποστηρίζουν ότι ομιλούν εκ μέρους της ηθικής, του Θεού, της βαθιάς τέχνης ή ακόμη και του γαμημενου του Αγίου Βασίλη και πλουτίζουν κιόλας από όλο αυτό…

Στο THE PEOPLE vs LARRY FLYNT ο Milos Forman αφού “σταύρωσε” έναν “ανώμαλο” και “πορνογραφο” στην συνέχεια τον “ανέστησε” σε “Μεσσία” της ελευθερίας του λόγου, της έκφρασης, του προσωπικού γούστου και της σάτιρας.

Και ναι ο Larry Flynt, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, υπήρξε ένα Κάθαρμα και μάλιστα μάλλον κακόγουστο. Διαολε το παραδεχοταν ακόμη και ο ίδιος. Μέχρι και ο Milos Forman δήλωσε ότι ενώ ήταν αυστηρά κατά της πορνογραφίας (μιας και θεωρούσε ότι υποβαθμίζει τις γυναίκες) επέλεξε να διηγηθεί και να μελετήσει επάνω στο πανί τον βίο και την πολιτεία αυτού του συγκεκριμένου άντρα επειδή πρώτα τον έβλεπε ως “κάποιον που θα πολεμήσει για τα συνταγματικά μας δικαιώματα” και ύστερα ως “ανώμαλο“.

Και ακριβώς αυτά τα δύο υπήρξε ο Larry Flynt. Ενας στιγματισμενος πορνογραφος που, για κάποιους τουλάχιστον, εξελίχθηκε σε σύμβολο ελευθερίας. Ένας “παριας” που ενώ δεν φαινόταν να έχει καμία αποδεκτή θέση μέσα στο σύστημα πολέμησε με όλο του το είναι ώστε να διατηρήσει την ακεραιότητα και τις αξίες της δημοκρατίας ανέπαφα . Και ναι οκ σε ένα βαθμό επωφεληθηκε και από την δημοσιότητα που έλαβε η μάχη του όμως ταυτόχρονα πληγώθηκε και ανεπανόρθωτα στην διάρκεια της, και όχι μονάχα σωματικά…

Μια διττοτητα πραγματικά παράδοξη αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέρουσα και υπέροχη.

“If the First Amendment will protect a scumbag like me, it will protect all of you.”

Ένα “Κάθαρμα” φρόντισε κάποτε να υπερασπιστεί τις ατομικές μας ελευθερίες. Και τα κατάφερε, έστω και με όλους τους εκκεντρικούς και αμφιλεγόμενους τρόπους που επιστράτευσε. Να όμως που τελικά επαναπαυτηκαμε ως ανθρωπότητα στην σκέψη ότι τα ” Καθάρματα ” και οι” τρελοί” θα αναλαμβάνουν κάθε φορά το χρέος να μας υπερασπιστουν…

Σήμερα τα ντιμπειτ γύρω από την ελεύθερη έκφραση και την σάτιρα όχι μόνο έχουν επιστρέψει στην κοινωνία μας αλλά φαντάζουν πιο έντονα και πιο κρίσιμα από ποτέ. Από το τι θα (ή ΔΕΝ θα…) γράψεις στο Facebook και το τι θα (ή ΔΕΝ θα…) πεις σε μια δημόσια μάζωξη μέχρι στο τι θα (ή ΔΕΝ θα) δείξεις μέσω της τέχνης σου, όλα πλέον φαίνονται να φιλτραρονται αυστηρά ή ακόμη και να λογοκρινονται από διάφορες ομάδες που βαφτίστηκαν από μόνες τους ως “καθωσπρέπει“.

Το χειρότερο είναι ότι ξεπεσαμε στο σημείο πολλές φορές η τέχνη να λογοκρίνει την ίδια την τέχνη…

Και ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά έξω στην κοινωνία μας πλέον δεν βλέπεις και πολλούς εμμονικους “ανώμαλους” ώστε να βγουν στο φως του προβολέα και να κάνουν, για ακόμη μια φορά, όλη την βρώμικη δουλειά για λογαριασμό μας.

Αυτή τη φορά οι “τρελοί” ίσως παραμείνουν κλεισμένοι στα κελιά τους και θα αφήσουν εμάς τους ίδιους να πολεμήσουμε ώστε να υπερασπιστουμε τα όποια δικαιώματα μας απέμειναν.

Ένα σενάριο μάλλον αγχωτικό…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: