FRANKENSTEIN’S ARMY : Μία συρραφή φρίκης και επιρροών.

By Αντρέι Κοτσεργκίν

“My father said, men will be more efficient if they have hammers and screwdrivers instead of fingers.”

Άραγε υπάρχει μεγαλύτερη ευτυχία σε αυτή την ζωή για έναν πατέρα από το να βλέπει τον γιο του να μελετά και να κοπιάζει, μέρα και νύχτα, ώστε να εκπληρώσει μια ιδέα του ?

Ο Frankenstein ο πρεσβύτερος (και απόγονος προφανώς του γνωστού σε όλους μας από την λογοτεχνία δόκτωρ …) κάποτε εξέφρασε την σκέψη ότι αν οι άντρες είχαν κατσαβίδια και σφυριά αντί για χέρια η προσφορά τους σε αυτή την κοινωνία θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική. Και κάπως έτσι ο γιος του, Victor, πιάστηκε από αυτή την μικρή φιλοσοφία του πατέρα του και μια μέρα ξεκίνησε όντως να κατασκευάζει και να συναρμολογει “άντρες” που αντί για χέρια θα είχαν διαφορά εργαλεία.

Από τα σφυριά και τα κατσαβίδια ο Victor μεταπηδήσε στα αλυσοπριονα και…και…

Ας πούμε προς το παρών “και σε άλλα πραγματάκια”

Και ναι μάλλον ο Frankenstein Junior παρερμηνευσε την φιλοσοφία του πατέρα του γύρω από την εργατική τάξη και την “προσφορά και την αποτελεσματικότητα” και της έδωσε μια αρκετά πιο κυριολεκτική σημασία…

Από την άλλη όμως οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι το να παίρνει ένας γιος μια ιδέα του πατέρα του και να την εξελίσσει στο δικό του μεγάλο, SteamPunk / Cyborg / Gore / Splatter , όραμα ε είναι ένα φαινόμενο σπάνιο και (ίσως σε κάποιες άλλες περιπτώσεις…) όμορφο!

Ποίος όμως θα χρηματοδοτουσε ένα τόσο φιλόδοξο και καινοτόμο πρότζεκτ?

Μα φυσικά οι Ναζί.

Στο FRANKENSTEIN’S ARMY ο σκηνοθέτης Richard Raaphporst κατασκευάζει το found footage / Horror φιλμ του στηριζόμενος και ο ίδιος επάνω σε ένα παλαιότερο “όραμα” του.

Στα 00s ο τυπάς αυτός ήθελε να κάνει μια splatter κωμωδία με τίτλο Worst Case Scenario. Η ιστορία είχε να κάνει με απέθαντους Ναζί που αναδύονται μέσα από μια παραλία, την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου, και ξεκινάνε να πετσοκοβουν τουρίστες. Το τολμηρό αυτό πρότζεκτ δεν προχώρησε όμως ο Raaphporst ήταν αποφασισμένος πάση θυσία να εκπληρώσει το δικό του όραμα :

Να γυρίσει μια ταινία που θα εκτυλίσσεται στον Β’ Παγκόσμιο και θα περιλαμβάνει στρατιες από “Τέρατα του Φρανκενσταιν”, σαν και εκείνο το τέρας που τον στοίχειωσε ως παιδί καθώς διάβαζε το κλασικό βιβλίο και χάζευε στην τηλεόραση τις διαφορές μεταφορές του.

Κάπως έτσι ο Raaphporst πήρε ότι storyboards με πλάσματα / τέρατα είχε σχεδιάσει για λογαριασμό του Worst Case Scenario και τα έχωσε, δεκατρία χρόνια αργότερα, στο FRANKENSTEIN’S ARMY.

Εντελώς συμβολικά το B~Movie αυτό είναι μια “βίαιη συρραφή” από παλαιότερες ιδέες του δημιουργού / κατασκευαστή αλλά και από τις αρκετές κινηματογραφικες και gaming επιρροές του.

Στο φιλμ αυτό first person shooters τυπου CALL OF DUTY, WOLFENSTEIN και BIOSHOCK μπασταρδευονται με την λατρεία του σκηνοθέτη γύρω από τις ταινίες Horror και Sci~Fi, τις Splatteριες και Slasheριες και φυσικά την νούμερο ένα, ίσως, αγάπη του…

Το Nazisploitation σινεμά!

Προφανώς όταν έχεις Ναζί στην ταινία σου όλοι αυτομάτως ξέρουμε ποίος θα είναι ο μεγάλος Κάκος της υπόθεσης.

Στο FRANKENSTEIN’S ARMY οι Ναζί νιώθοντας την καυτή ανάσα του κόκκινου στρατού (που μόλις έχει εισβάλλει στην Γερμανία και διψά για εκδίκηση περισσότερο από ότι διψά για βότκα…) επάνω στο σβέρκο τους αναγκάζονται να καταφυγουν στην πραγματική “τελική λύση” τους :

Δίνουν στον Victor Frankenstein όλα όσα χρειάζεται ώστε να δημιουργήσει έναν στρατό από “Super Soldiers” που θα βοηθήσει το Τρίτο Ράιχ όχι μόνο να επιβιώσει αλλά και να εξελιχθεί σε μια πανίσχυρη Δύναμη.

Να όμως που οι Ναζί την πατάνε διότι όπως αποδεικνύεται o “γιατρός” δεν δίνει την παραμικρή δεκάρα για τις φριχτες και ρατσιστικές ιδεολογίες τους. Για τον Victor Frankenstein στο μοναδικό πράγμα που διαφέρουν μεταξύ τους οι Χίτλερ και Στάλιν είναι στο μουστάκι τους. Ο Victor δεν έχει την πολυτέλεια να χαραμιζει τον χρόνο του με ανόητες και θνητες ιδεολογίες, δεν τον νοιάζει ποία παραταξη θα νικήσει τον πόλεμο…

Γιατί τότε ο Frankenstein καταλήγει να φτιάχνει έναν ολόκληρο στρατό?

Για τον Victor Frankenstein σημασία έχει μονάχα η επιστήμη του. Το μόνο που επιθυμεί είναι περισσότερα, και κατά προτίμηση “φρέσκα“, ανθρώπινα σώματα και τόνους ολόκληρους από μέταλλο και εξαρτήματα.

Στην τελική ο άντρας αυτός είναι ένας μεγαλομανής παλαβός που απλά θέλει να κατασκευάζει Cyborgs, Steampunk Cenobites / στρατιώτες και… και διαολε ότι είναι τέλος πάντων ΑΥΤΟ το πράγμα…

Κάπου εδώ να δώσουμε τα εύσημα στον ηθοποιό Karel Roden που διαπρέπει στον ρόλο του Mad Scientist.

Τα σχέδια του επιστήμονα θα παλέψει να τα ανατρέψει μια ομάδα από Ρώσους φαντάρους.

Αποστολή τους ήταν, υποτίθεται, να διασώσουν κάτι συντρόφους τους οι οποίοι έκαναν έκκληση για βοήθεια μέσω του ασύρματου. Όμως φτάνοντας στην πηγή του σήματος οι φαντάροι θα αρχίζουν να αντικρίζουν πλάσματα και θεάματα που κανονικά δεν θα έπρεπε να έχουν θέση στον κόσμο μας. Θεάματα που θα κλονισουν τόσο τις σωματικές όσο και τις ψυχολογικές αντοχές τους.

Σύντομα οι άντρες αυτοί θα βρεθούν να κάνουν κατάβαση σε μια “Κόλαση” που απαρτίζεται από σάρκα και μέταλλο. Ανάμεσα τους υπάρχει και ένας “κουλτουριαρης” κάμεραμαν που υποτίθεται ότι έχει αναλάβει να καταγράψει την αποστολή για λόγους προπαγάνδας. Να όμως που μέσα από τον φακό της κάμερας του ( που είναι παράλληλα και ο δικός μας ξεναγός μέσα στην όλη φρίκη) μερικά πολύ ένοχα μυστικά θα αρχίσουν να βγαίνουν στην επιφάνεια…

Στο FRANKENSTEIN’S ARMY ο σκηνοθέτης σε καμία περίπτωση δεν παρουσιάζει τους Ρώσους ως “ήρωες” ή “σωτήρες“. Η ομάδα αποτελείται από εξαιρετικά αμφιλεγόμενους άντρες και ισχυρές προσωπικότητες και οι οποίοι δείχνουν να έχουν υποκύψει σε ένα άλλο “τέρας” :

Εκείνο του πολέμου.

Σε μια φάση τους βλέπουμε να εισβάλλουν σε ένα αγρόκτημα και να ξεκινάνε να πειράζουν τις γυναίκες και να σπάνε ή να κλέβουν ότι βρουν μπροστά τους. Η κάμερα καταγραφεί το “πάρτι” όμως σύντομα κάποιος βάζει απότομα το χέρι μπροστά στον φακό. Όταν ανοίγει ξανά η κάμερα παρακολουθούμε τους, σουρωμένους και ευτυχισμένους, στρατιώτες να συνεχίζουν την πορεία τους, παραπατωντας…

Κάποια από τα “ηρωικά κατορθώματα” της Σοβιετιας δεν είναι προορισμένα να καταγράφονται στην ένδοξη ιστορία της.

Ο Raaphporst δίνει σε αυτούς τους “ήρωες” μερικά χαρακτηριστικά, τους αφήνει να “αναπνεύσουν” λιγάκι στις αρχές της ταινίας και έτσι κατορθώνει να μην σου περάσουν εντελώς απαρατήρητοι. Πιθανότατα δεν θα συμπαθήσεις κανέναν τους όμως τουλάχιστον θα δώσεις έστω και ένα ρούβλι για τις μοίρες τους. Βέβαια κάποιοι από αυτούς απλά θα πάρουν την τιμωρία που τους αξίζει πιθανότατα και πάλι όμως όταν η φρίκη και η τρέλα του Frankenstein εκδηλώνονται μέσα στην οθόνη ε τότε απλά δεν γίνεται να μην σοκαριστείς κάπως για την κατάληξη ορισμένων εκ των φαντάρων.

Στην τελική όντως “αξίζει” σε έναν άνθρωπο, όσο Μπάσταρδος και αν είναι αυτός, να “εξελιχθεί” σε κάτι τέτοιο?

Αφού πρώτα τον πετσοκοψει ένα παρόμοιο πλάσμα / κατασκεύασμα?

Οκ προφανώς στην περίπτωση των Ναζί η απάντηση είναι :

Ναι διαολε τους αξίζει.

Το Nazisploitation σινεμά δεν έχει πλέον την “αίγλη” που είχε στα 70s αλλά ο Raaphporst αξιοποιεί μαστορικα τις διδαχές, τα σκηνικά και τα φετίχ του είδους και αιχμαλωτίζει σε αυτά χαρακτήρες “γκρίζους” και αμφιλεγόμενους που μοιάζουν να έχουν κατασκευαστεί με τις μεθόδους που δίδαξε πρώτος ο George Romero. Σε αυτό το φιλμ ο “ήρωας” είναι ίσως εκείνος ο άντρας που θα μοιάζει λιγότερο “Κάθαρμα” από τους υπόλοιπους. Στο φινάλε ίσως ο μοναδικός “ήρωας “να είναι ο ίδιος ο Frankenstein διότι μπορεί να είναι ένας παλαβός και επικίνδυνος εφευρέτης που πετσοκοβει κοσμάκη για να χτίσει τον στρατό του αλλά τουλάχιστον σε αντίθεση με τους Ναζί και τους Σοβιετικους εκείνος δεν κάνει διακρίσεις στο ποίους θα σφάξει.O Frankenstein συμβολίζει απλά μια βιομηχανία η οποία οφείλει να λειτουργεί ακατάπαυστα και δίχως να λογαριάζει το “κόστος“.Για τον επιστήμονα ο πόλεμος δεν μεταφράζεται σε “φρίκη” ή “παρακμή“. Αντίθετα αποτελεί την κατάλληλη ευκαιρία ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στην “πρώτη ύλη” που θα του δώσει την δυνατότητα να στήσει μια γραμμή παραγωγής…

Πάρα το 70s Nazisploitation ύφος εδώ συναντώνται αρκετές επιρροές από το 80s sci~fi και Horror σινεμά των Stuart Gordon και Brian Yuzna, όπως για παράδειγμα τα σκηνικά καθώς εδώ μια εκκλησία μεταμορφώνεται σε βιομηχανική αρένα θανάτου και φρίκης. Ο Raaphporst σίγουρα μελέτησε και τον “μάστοραJohn Carpenter, και ταινίες όπως το υπέρτατο THE THING, ώστε να μάθει πως να στήνει κλειστοφοβικα και ατμοσφαιρικά σκηνικά αλλά και πως να ρίχνει τους χαρακτήρες του σε καταστάσεις παράνοιας και αμφιβολίας.

Όμως το FRANKENSTEIN’S ARMY είναι παράλληλα και κατασκεύασμα της εποχής του λόγω του found footage ύφος (Με μια κάμερα που δεν υπήρχε περίπτωση να την έβρισκες την περίοδο του Β’Παγκόσμιου αλλά οκ το φιλμ αυτό ποτέ του δεν μας έταξε “ρεαλισμό”…) και των αρκετών επιρροών από τα Video Games που αναφέραμε πιο πάνω. Οι gaming πινελιές γίνονται πιο έντονες από ποτέ σε σκηνές όπου τα τέρατα χτυπάνε τον κάμεραμαν μας και μεις βλέπουμε το POV πλάνο να πέφτει “βίαια” προς τα πίσω, ακριβώς όπως συμβαίνει σε αρκετά από τα αγαπημένα μας Video Games.

Εντελώς ειρωνικά πρόσφατα ο Raaphporst κατέθεσε μήνυση ενάντια στους συντελεστές του RESIDENT EVIL : Village, Video Game, επειδή όπως υποστηρίζει αντέγραψαν στυγνα τα πλάσματα του.

Δεν έχει και άδικο εδώ που τα λέμε…

Οι ομοιότητες δεν σταματούν εδώ.

Το VILLAGE έχει μια ολόκληρη πίστα που μοιάζει καρμπόν με το εφιαλτικό εργαστήριο που μας παρουσίασε ο Raaphporst στην ταινία του. Ένα εργοστάσιο γεμάτο με ανθρώπινα κορμιά να κρέμονται από τσιγκελια, κομμάτια σάρκας να στοιβάζονται από δω και κει, έτοιμα για “επεξεργασία” και με steampunk και Cyborg τέρατα να σε καραδοκούν σε σκοτεινές γωνίες…

Θα μου πεις είναι τώρα “ηθικό” να ουρλιάζει περί “κλοπής” ένας σκηνοθέτης που με την σειρά του ενσωμάτωσε τόσες επιρροές στην δική του ταινία?

Για μένα ο Raaphporst εδώ λειτουργεί και ο ίδιος ως ένας δόκτωρ Φρανκενσταιν. Ναι παίρνει “σάρκες” από δω και κει όμως τις συρραβει μεταξύ τους με τόση αγάπη, μαστορια και τρελά που στο φινάλε το “τέρας” του φαντάζει φρέσκο και ας έχει συναρμολογηθει με “σάπια” υλικά!

Ο σχεδιασμός των πλασμάτων αυτής της ταινίας είναι γκροτεσκικα υπέροχος και πρωτότυπος. Τα πρακτικά εφέ έχουν χτιστεί με μαστορια και ευρηματικοτητα και μάλιστα σε πείσμα ενός μικρού μπάτζετ. Όταν ένα τέρας αρπάζει φωτιά σε αυτή την ταινία πραγματικά νιώθεις το” κάψιμο” διότι έχεις στην οθόνη έναν κασκαντέρ που όντως λούζεται με φωτιά. Το ίδιο ισχύει και για τα σκηνικά που θα έκαναν τα τρομερά και περιβόητα εργαστήρια θανάτου του δόκτωρ Μενγκελε να μοιάζουν με βόλτα στην Disneyland

Το FRANKENSTEIN’S ARMY είναι ένα φιλμ που αν θες να του βάλεις ταμπελακια με “αρνητικά” δεν θα σε δυσκολέψει να το κάνεις. Προσωπικά δεν θα μπω σε αυτή την παγίδα.

Σε αυτή την ταινία ο Richard Raaphporst σε δένει ασφυκτικά επάνω σε ένα “τρενάκι του τρόμου”, πατάει το κουμπί και σε ξαποστελνει σε μια εξωφρενική διαδρομή γεμάτη γκροτεσκικα, παλαβά, βιομηχανικά αλλά κυρίως γαματα “αξιοθέατα“.

Ίσως η μόνη ένσταση που έχω γύρω από την ταινία είναι ότι δεν την έντυσαν μουσικά οι SLAYER!

Και ναι στο τέλος θα βγεις λιγάκι ζαλισμένος μέσα από αυτό το κολασμένο “εργοστάσιο” όμως παράλληλα και απόλυτα ψυχαγωγημενος.

Το λιγότερο που θα μπορούσαν να κάνουν οι συντελεστές του RESIDENT EVIL ήταν να αναφέρουν το φιλμ αυτό ως επιρροή ώστε να το αναζητήσει περισσότερος κοσμάκης.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: