BLOODTHIRSTY : Αξίζει να επιτρέψεις στην ίδια σου την φιλοδοξία να σε καταναλώσει?

By Αντρέι Κοτσεργκίν

Τα creature feature φιλμς παραδοσιακά επιστρατευαν τα τέρατα τους (και την πείνα τους) με τέτοιους τρόπους ώστε να λειτουργούν και ως αλληγορίες γύρω από την πραγματική ζωή και αληθινούς ανθρώπους.

Ορισμένοι σκηνοθέτες προτιμούν να εστιάζουν σε μεγάλο βαθμό στην θνητή πλευρά των τεράτων τους και μέσω των αποτροπαιων πράξεων τους να ρίχνουν στο τραπέζι ορισμένα επίκαιρα και σημαντικά θέματα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Katherine Bigelow που στο NEAR DARK φιλμ της πήρε τον βαμπιρισμο και τον εξέλιξε σε μια αλληγορία γύρω από την εξάρτηση.

Ένα παρόμοιο φεγγάρι ακολουθεί και το BLOODTHIRSTY, της Amelia Moses. Μονάχα που εδώ η σκηνοθέτης κοιτάζει προς τον λυκανθρωπισμο ώστε να ανασύρει τις θεματολογίες που την απασχολούν…

Η Grey είναι μια νεαρή, vegan, μουσικός που έχει ξεπέσει σε δημιουργικό αδιέξοδο, καθώς αδυνατεί να βρει μέσα της τους στίχους και τις μελωδίες που θα ντύσουν το δεύτερο της άλμπουμ.

Ανησυχώντας ότι θα κριθεί ως “one hit wonder” η μουσικός αποδέχεται την προσφορά του Vaughn Daniels, ενός παραγωγού που είναι θρύλος μέσα στην μουσική βιομηχανία και που της προτείνει να ηχογραφήσουν μαζί το άλμπουμ. Στο παρελθόν ο Daniels είχε κατηγορηθεί για την δολοφονία της γυναίκας του, που επίσης ήταν μουσικός. Τελικά αθωώθηκε και πλέον ζει ως εκκεντρικός ερημίτης κάπου επάνω στα βουνά και μέσα στο σπίτι / στούντιο του.

Η Grey γνωρίζει εξαρχής το σκιερό παρελθόν αυτού του άντρα και παρόλα αυτά δέχεται να ταξιδέψει μέχρι το σπίτι του ώστε να γράψουν μαζί μουσική. Μάλιστα παίρνει παρέα και την κοπέλα της, μια όχι και τόσο επιτυχημένη ζωγράφο. Η δεύτερη της επισημαίνει ότι είναι λες και μπαίνουν “στο στόμα του λύκου” και ύστερα μόλις από λίγες μέρες παραμονής στο στούντιο την προτρέπει, επίμονα, να σηκωθούν να φύγουν από κει μέσα!

Αλλά η Grey αρνείται να την ακούσει. Όσο περνάνε οι μέρες μοιάζει να πεινάει ολοένα και περισσότερο για δόξα και επιτυχία αλλά και για κρέας…

Ο Daniels φαίνεται να ασκεί μια ισχυρή επίδραση επάνω στην φιλόδοξη μουσικό και κατορθώνει να απελευθέρωσει από μέσα της “πρωτόγονες” πτυχές του ταλέντου της που η ίδια δεν ήξερε καν ότι τις είχε .

Όμως αυτό δεν είναι και το μοναδικό πράγμα που “απελευθέρωνει” ο παραγωγός…

Το BLOODTHIRSTY είναι ένα χαμηλού μπάτζετ και Indie φιλμ. Μας τοποθετεί σε ένα ψυχρό και περιορισμένο σκηνικό και σε κλίμα απομόνωσης. Οι κεντρικοί χαρακτήρες είναι μόλις τρεις ενώ κάνει ένα σύντομο πέρασμα και ο Τιτάνας Michael Ironside. Και οι τρεις “ήρωες” φαίνεται να έχουν μια σχέση εξάρτησης μεταξύ τους. Η Grey αγαπάει την κοπέλα της επειδή της παρέχει μία ψυχολογική σταθερότητα όμως ταυτόχρονα έλκεται και από τον Daniels καθώς βγάζει από μέσα της μια σχεδόν αρχέγονη δύναμη η όποια έχει τεράστιο αντίκτυπο επάνω στην ποιότητα της τέχνης της. Από την πλευρά του ο παραγωγός επιθυμεί να σπρώξει αυτή την δύναμη μέχρι τα όρια της ενώ πασχίζει να πείσει την Grey ότι η κοπέλα της είναι απλά ένα “παράσιτο” που τρέφεται από την επιτυχία της.

Ο λυκανθρωπισμος που εκδηλώνεται στην πορεία λειτουργεί ως μια αλληγορία γύρω από την πίεση που ασκεί η μουσική βιομηχανία στους καλλιτέχνες και “δαγκώνει” την ακόρεστη επιθυμία των δεύτερων να “τα καταφέρουν” πάση θυσία μέσα σε ένα περιβάλλον που είναι άκρως ανταγωνιστικο και που παραδοσιακά δεν συγχωρεί την αποτυχία. Ένα περιβάλλον που δεν σου επιτρέπει να χαλαρώσεις ούτε για μερικές στιγμές.

Το δεύτερο άλμπουμ μου θα καταρρεύσει…”, στο BLOODTHIRSTY η σκέψη και μόνο μιας αποτυχίας εγκλωβιζει την ηρωίδα μέσα σε μια σχέση απόλυτης εξάρτησης με έναν αυταρχικό “μέντορα“.

Κατά συνέπεια το BLOODTHIRSTY εστιάζει κυρίως στην ανάδειξη των μηνυμάτων του κάτι που “εξημερώνει ” σε μεγάλο βαθμό τον παράγοντα του μεταφυσικού τρόμου. Αν επιθυμείς απλά να δεις ένα ζουμερό και αιματηρό φιλμ με λυκανθρωπους η ταινία αυτή δεν παίζει τις “μελωδίες” που θα ήθελες να ακούσεις.

Η αλληγορία και τα μηνύματα της Moses σε γραπωνουν σε αρκετά σημεία όμως ίσως μια πιο σατιρική προσέγγιση σε κάποια θέματα να ανέβαζε αισθητά την δύναμη τους. Το στήσιμο ατμόσφαιρας και μυστηρίου είναι στιβαρό αλλά στο κομμάτι του τρόμου η σκηνοθέτης θα έπρεπε να δείξει περισσότερο τα “δόντια” της. Οι ερμηνείες είναι σε καλό επίπεδο με τον Greg Byrk να ξεχωρίζει στον ρόλο ενός παραγωγού που είναι συνεχώς πεινασμένος τόσο για καλλιτεχνική επιτυχία όσο και για ανθρώπινη σάρκα. Σε μια σκηνή ο Daniels πείθει την, vegan, μουσικό να δοκιμάσει μια ζουμερή μπριζόλα. Η μπριζόλα αυτή εκείνη την στιγμή φαντάζει ως κάποιου είδους ναρκωτικό. Ο τύπος εκπέμπει την αίσθηση ενός πραγματικού “αρπακτικού” που κινείται μέσα στην βιομηχανία του θεάματος και το οποίο δεν διστάζει να καταναλώνει λαίμαργα όνειρα, φιλοδοξίες και επίδοξες στάρλετ. Υπόσχεται στην Grey ότι θα την βοηθήσει να εκτοξεύσει θεαματικά την τέχνη και το σταριλικι της αλλά το βλέπεις στα μάτια του ότι σε περίπτωση αποτυχίας δεν θα διστάσει να την καταβροχθισει. Ο τύπος ξεκάθαρα είναι ένα κτήνος αλλά η Grey τυφλωμενη από την ίδια της την φιλοδοξία αποδίδει την συμπεριφορά του σε έναν “εκκεντρικό χαρακτήρα”.

Στο ενδιάμεσο η σκηνοθέτης θέτει και μηνύματα που έχουν σχέση με την πατριαρχια αλλά και το πως καμία φορά η ανάγκη / επιθυμία για αρτιστικη έκφραση μπορεί να απελευθέρωσει από μέσα σου ένα “τέρας“.

Πάντως το φιλμ ήθελε περισσότερο Michael Ironside!

Φυσικά κάθε τερατώδης μεταμόρφωση πέρα από αλληγορική οφείλει να γεμίζει το πανί ή την οθόνη με τρόμο και φρίκη. Η Moses αντλεί για τις δικές της μεταμορφώσεις έμπνευση από το Ιταλιανικο σινεμά των 70s και από τα Monster Movies της UNIVERSAL όμως στον αντίποδα αρνείται πεισματικά να εισέλθει σε Exploitation Mode. Η ηρωίδα της διατηρεί την σεμνότητα της ακόμη και όταν φαίνεται να έχει υποκύψει πλήρως στα κτηνώδη ένστικτα της. Αισθητικά, θεματολογικά και σκηνοθετικά το BLOODTHIRSTY φέρει αρκετές ομοιότητες με το γαλλικό RAW.

Έχοντας δει στο παρελθόν υπέροχα “αποκρουστικες” μεταμορφώσεις, σε ταινίες όπως πχ το An American Werewolf in London, αυτές του BLOODTHIRSTY δεν θα σε ενθουσιάσουν και τόσο. Η Moses εστιάζει κυρίως στο δράμα, την μελέτη χαρακτήρα και στα μηνύματα της και καταλήγει να θυσιάσει μια μεγάλη μερίδα αιματηρής ψυχαγωγίας για χατίρι τους.

Όπως και να χει το BLOODTHIRSTY κοιτάζει με ύφος προς το φεγγάρι και μας ουρλιάζει με μανία μια διαχρονική αλήθεια :

Κάτι τρέχει στον Καναδά. Παραδοσιακά αυτή η χώρα βγάζει σκηνοθέτες που με μικρά μπάτζετ κατορθωνουν να γυρνάνε ταινίες φουλ ατμοσφαιρικες και που είναι ποτισμενες τόσο με αίμα όσο και με αλληγορία.

Το φιλμ αυτό επίσης μας θυμίζει ότι στην βιομηχανία του θεάματος τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι καταλήγουν να λειτουργούν ως αρπακτικά. Θα καταναλώσουν ακόμη και τα αγαπημένα τους πρόσωπα ώστε να μην καταναλωθούν οι ίδιοι από το σύστημα.

Στην τελική όταν κοιτάς το φεγγάρι και αυτό λάμπει είναι δύσκολο να στρέψεις αλλού το βλέμμα σου…

“I’m turning into an animal.”

~Grey

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: