Design a site like this with WordPress.com
Get started

“WATCHMEN” : HBO, Lindelof και κοινό κοιτάνε πουτσες Μπλε…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

“Who Watches The Watchmen?” σε αυτή την σειρά του HBO?


Σίγουρα όχι εγώ πάντως.

Οι “Watchmen” του Lindelof έχουν τόση σχέση με τους Watchmen των Moore και Gibbons όσο έχω εγώ με τις Ρωσικες ρίζες μου…

Ο Jeremy Irons διαστρεβλωνει (πολύ ειρωνικά) τον Ozymandias σε (Campy) Comic Book Villain και ένας cosplayer παριστάνει τον Dr. Manhattan.

Ο Irons λογικά δεν έχει διαβάσει ποτέ του το comic του Moore και κάποιος ξέχασε να του συμπεριλάβει την σύνοψη του χαρακτήρα στο σενάριο. Προφανώς ο ηθοποιός θα ρώτησε τον Lindelof ποίος ακριβώς είναι ο Ozymandias, ποία τα κίνητρα του, αν είναι τραγικός, ηρωικός ή μοχθηρός χαρακτήρας. Και η απάντηση του Lindelof πήγε κάπως έτσι :

“Είναι ο κακός της ιστορίας! Έκανε αυτό και αυτό και τώρα βρίσκεται εξορία στο φεγγάρι!”

Και έτσι ο Irons απέδωσε τον χαρακτήρα με φουλ campιλα. Ως έναν εκκεντρικό, πλούσιο / Villain που χάνει τα λογικά του καθώς πιάνει τον εαυτό του να μαλακιζεται καθημερινά στο φεγγάρι, σε μια κατάσταση σχεδόν απόλυτης απομόνωσης.Για να είμαι δίκαιος η στιγμή όπου ο Ozymandias στήνει μια θεατρική παράσταση επάνω στα γεγονότα του Watchmen, και υπό την δική του αναξιόπιστη αφήγηση, είναι ξεκαρδιστική!

Το θέμα είναι ότι βρίσκεται εντελώς εκτός χαρακτήρα.

Όσον αφορά τον Dr. Manhattan η όλη φάση είναι ανόητη. Ακόμη πιο ανόητη είναι η σκηνή όπου κάποιος “make~up artist” έλουσε τον ηθοποιό με καθαριστικό τουαλέτας (λογικά εκείνο με το παπάκι στο μπουκάλι!)…

… και ο σκηνοθέτης του είπε “Οκ δείχνεις μια χαρά, βγες στην κάμερα τώρα!”.

Α και χώνουμε το Owl~Ship έτσι μόνο και μόνο για να σου θυμησουμε πόσο ΣΚΑΤΑ και αδιάφοροι είναι εδώ οι χαρακτήρες σε σύγκριση με εκείνους του comic ή ακόμη και της ταινίας του Snyder.

Ειδικά η “Sister Night” έχει την “προσωπικότητα” μιας Brie Larson

Μικρή εξαίρεση αποτελεί εκείνος ο τυπάς “καθρέφτης” που τουλάχιστον του δωσαν ένα εκκεντρικά γαματο origin και είχε μια παρουσία στην οθόνη.

Όμως ακόμη και αυτός λειτουργεί ως υποκατάστατο του Rorschach.

Αν περίμενες να δεις κάναν από τους υπόλοιπους ορίτζιναλ χαρακτήρες να κάνει την επιστροφή του ή έστω να τσονταρει κάτι στην πλοκή … Ε ας πούμε ότι πιο εύκολα τους εντοπίζεις μέσα από το “μανιτάρι” που προκαλεί μια πυρηνική έκρηξη.

Το “WATCHMEN” υποφέρει από το ίδιο ακριβώς σύνδρομο που τελικά λύγισε το LOST :

Χάνεται σεναριακα και θεματολικα σε μια μαύρη ομίχλη σκορπιων ιδεών, αλόγιστης χρήσης time ~jumps, αδιάφορων ηθοποιών και χαρακτήρων και σε μια σκηνοθεσία που σίγουρα δεν δικαιολογεί όσους παίρνουν τσιμπουκια στο HBO κάθε φορά που μας κάνει “την τιμή” να βγάλει μια νέα σειρά. Υπάρχει έλλειψη μέτρου και το όραμα δεν γίνεται ποτέ ξεκάθαρο.

Ναι υπάρχουν μερικά πραγματάκια που η σειρά θέλει να στα πει και που ενώ είναι (σταθερά ) επίκαιρα και σημαντικά τελικά αποδίδονται με μια ασυνέπεια και λειτουργούν εντελώς μονόπλευρα. Στο comic του Moore δεν υπήρχαν “καλός και κακός“. Όλοι οι χαρακτήρες ακροβατουσαν ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι. Είχαν αρετές ως ήρωες όμως παράλληλα ήταν και εξαιρετικά προβληματικοι και αμφιλεγόμενοι θνητοί. Ακόμη και όσον αφορά τον Ψυχρό Πόλεμο ο συγγραφέας ποτέ του δεν διάλεξε πλευρά. Απλά αποτύπωσε το κλίμα τρομοκρατίας και δυσπιστίας που κατέκλυζε ένα έθνος και μια εποχή. Ανάμεσα σε όλα αυτά έχεις έναν “Superman” να καθορίζει δραστικά την εξέλιξη του είδους μας, με τρόπους που σηκώνουν αμφισβήτηση και προσφέρονται για ντιμπειτ.

Εδώ πάλι έχουμε το κλισέ και κυρίως “safe” :

Καλοί vs Κακοί.

Η “Never Compromise” νοοτροπία / στάση ζωής του Rorschach να διαστρεβλωνεται στην ατζέντα μίσους μιας ομάδας λευκών εξτρεμιστων?

Οκ έχεις μια αρκετά ενδιαφέρουσα και αληθινή ιδέα εδώ. Στην τελική δεν είναι και λίγα τα σύμβολα που με το πέρασμα των εποχών κάποιοι τα καταχραστηκαν και τα “εξέλιξαν” σε λογότυπα της τοξικής μαλακιας τους.

Και τι την κάνει αυτή την ιδέα η σειρά?

Την στριμώχνει ανάμεσα σε ένα σωρό άλλες ιδέες που καταλήγουν να παίζουν συγκρουομενα μεταξύ τους. Στο comic του ο Moore μέσα από πληθώρα χαρακτήρων και καταστάσεων ανέλυσε μαεστρικα μια χούφτα πολύ συγκεκριμένα θέματα, ιστορικού, πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Υπήρχε μια μέθοδος. Εδώ πάλι πετιούνται ένα σωρό θεματολογίες και twists στο άκυρο και τελικά οδηγούμαστε σε ένα φινάλε που αρμοζει στα μέτρα του πιο generic comic book Villain…

Οι έξυπνοι συμβολισμοί, τα twists και τα μηνύματα του Alan Moore που σε” ανάγκαζαν” να σκεφτείς πράγματα και καταστάσεις και να βγάλεις μόνος σου συμπεράσματα έχουν αντικατασταθεί από μια ορθάνοιχτη ατζέντα που σου “επιτρέπει να σκεφτείς” όσο επέτρεψε το πρώτο επεισόδιο σε εκείνον τον μπάτσο να (μην) απασφαλισει το όπλο του.

Και στο τέλος ενώ έχεις κάνει τόσο κόπο να το παίξεις επίκαιρος, έξυπνος, καυστικός και πολιτικά ορθός τι κάνεις?

Δίνεις στο κοινό σου ένα τόσο ανόητο και γελοίο φινάλε που πλέον μονάχα σε κάνα Campy Superhero comic των 60s το συναντάς.

Α και στο ενδιάμεσο βάζεις την πρώην Silk Spectre να παίζει με τον τεράστιο και μπλε δονητή της…

Τελικά μάλλον η σειρά λειτουργεί ως sequel της ταινίας του Snyder!

Τόσα μηνύματα, τόση φιλοσοφία και συμβολισμοί εντοπίζονται στο comic και ο, πάντοτε επιφανειακός, Snyder εστίασε στο μέγεθος ενός μπλε παργαλατσου! Τον έσωσε μονάχα η επιλογή του να κάνει κοπιπαστε τα πάνελ του Gibbons στην οθόνη, οπότε αναπόφευκτα σου πέρασε και ένα μέρος του νοήματος του . Εδώ πλέον ασχολούμαστε πάλι με τον μπλε παπαρο αλλά δεν έχουμε καν την σκηνοθετική τεχνική ώστε να το κάνουμε θεαματικά τουλάχιστον.

Ενος λεπτού σιγή για το μπλε (παπαρι) της απόλυτης μελαγχολίας…

Ρίχνουμε και μερικά χταπόδια από τον ουρανό διότι σε αντίθεση με την ταινία “εμείς έχουμε τα κότσια να το κάνουμε. Κατανοούμε το έργο του συγγραφέα!”…

Πουτσες μπλε!

Τουλάχιστον το θετικό είναι ότι μέσα από το πρώτο επεισόδιο έμαθα για την σφαγή της Tulsa, το 1921. Η τρομερή στιγμή που η Λευκή Αμερική αποφάσισε να “εξαΰλωσει” μια ολόκληρη κοινότητα επειδή δεν άντεχε την σκέψη ότι οι Αφροαμερικανοι συμπολίτες τους μπορούσαν να χτίσουν μια “Black Wall Street” στην οποία θα ζούσαν δίχως να είναι αναγκασμένοι να ανέχονται τον κάθε τοξικό μαλακα και να εγκλωβιζονται στο κελί της φτώχειας και του κοινωνικού / φυλετικου στιγματισμου.

Ομολογώ ότι αγνοούσα αυτό το ιστορικό γεγονός αλλά μάλλον μόνο τυχαίο δεν είναι αυτό. Μέχρι και σήμερα η Αμερική, και η κάθε “Αμερική“, φροντίζει να κρατάει θαμμένα τα ένοχα μυστικά και τα εγκλήματα του παρελθόντος. Ακόμη και αν δεν μπορεί να τα αποκρύπτει ή να τα διαψεύσει επιλέγει να τα αγνοεί επιδεικτικά και να τα “ξεχνάει“.

Αν το HBO έφτιαχνε μια δραματική σειρά επάνω στην σφαγή της Tulsa άνετα την έβλεπα. Το πρόβλημα είναι ότι εδώ οι δημιουργοί απλά δεν με πείθουν το πως κολλάει αυτό το γεγονός με το σύμπαν των Watchmen. Επίσης στην πορεία σου χώνουν τόσα subplots που σύντομα ξέχασα ότι η Tulsa υπήρξε η θεματολογικη μας αφετηρία. Μετά οι σεναριογράφοι θυμούνταια ναι έχουμε και την Tulsa! ας χώσουμε τον Hooded Justice να σπάει στο ξύλο λευκούς ρατσιστές, έτσι απλά για να πούμε ότι του δώσαμε ένα “origin” και ότι “εξελιξαμε / αναθεωρησαμε” το ορίτζιναλ υλικό! “….

Η προσέγγιση της σειράς απέναντι σε ζητήματα ρατσισμού, αστυνομικου αυταρχισμού, η προσπάθεια που κάνει να αποδομησει την Αμερικανική ιστορία και πολιτική είναι εντελώς ανευρη και εκδηλώνεται μέσα από στωικους και αδιάφορους χαρακτήρες. Και αυτό συμβαίνει επειδή πασχίζει μάταια να ενσωματώσει σώνει και καλά την αισθητική των Watchmen στα αποστειρωμενα μέτρα της.

Η συναρμολογηση αυτής της σειράς στην πραγματικότητα πήγε ως εξής :

“Χμ έχει προοπτικές, είναι επίκαιρο,εξυπηρετεί τις ατζέντες που πουλάμε φέτος, αλλά θέλουμε κάτι πιο πιασαρικο… Α το βρήκα! Ας τους φορέσουμε μερικές γελοίες μάσκες (πχ φαντάσου έναν μπάτσο να φοράει μάσκα αρκουδάκι παντα χεχε! Μισό να κάνω άλλη μια γραμμή κοκαινης… ΣΝΟΡΤ!) και ας τους βαφτίσουμε ‘Watchmen‘! Πες στην γραμματέα μου να στείλει την καθιερωμένη επιταγή στον Alan και αν θέλει ας την μοιραστεί με τον… Πως τον είπαμε εκείνον τον ζωγράφο? “.

Ειλικρινά θα έπρεπε να τους γίνει μάθημα ότι όταν ντύνεις τους χαρακτήρες σου ως αρκουδάκια τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά…

Πάντως κακά τα ψέματα το ” Watchmen ” ως τίτλος εγγυάται μεγαλύτερη εμπορική απήχηση από το ” Watchpeople “.

Ειλικρινά είναι λες και οι συντελεστές του Watchpeople αποφάσισαν να εξαΰλωσουν ότι προβοκατορικα και γαματα στοιχεία μας παρουσίασε το comic. Νταξει δεν είναι και η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο. Ειδικά επάνω σε comic του Alan Moore…

Η σειρά αυτή καταλήγει να δικαιώνει τον Moore για το μένος που τρέφει απέναντι στις διάφορες μεταφορές των comics του στο πανί και την οθόνη. Η παρηγοριά είναι ότι τουλάχιστον αυτή τη φορά εντοπίζεις κάποια μηνύματα. Η απόδοση τους είναι ατολμη και προβληματική όμως.

Το αυθεντικό WATCHMEN των Moore και Gibbons είναι ένα λογοτεχνικό έργο γεμάτο ευρηματικους και ευφυείς συμβολισμούς, πανίσχυρα μηνύματα και ήρωες που πρωτίστως είναι άνθρωποι που φέρουν ελαττώματα, αδυναμίες και επιθυμίες. Διαολε ακόμη και ένας πανίσχυρος μπλε “Θεός” σε αυτή τη ιστορία υπήρξε μια άκρως αμφιλεγόμενη μορφή και αντικείμενο κοινωνικοπολιτικης αντιπαράθεσης. Όπως οφείλει να κάνει ένας “Θεός“.

Οι “Watchpeople” στον αντίποδα είναι απλά στωικες και μονοδιάστατες μαριονέτες που καλούνται να παίξουν τον ρόλο τους μονάχα στην μια πλευρά της ζυγαριάς.Η σειρά αυτή είναι λες και σε βάζει να κάνεις το Rorschach τεστ αλλά το παιχνίδι είναι σικέ καθώς ενώ οι “κηλίδες ” είναι αρκετά αφηρημένες ο εξεταστής σε σπρώχνει συνεχώς στο να “δεις τους Watchmen” κάπου εκεί μέσα. Το πιο θλιβερό είναι ότι αν αρνηθείς να το κάνεις σου πετάγονται κάτι “ακτιβιστές” του πληκτρολόγιου ώστε να σου επισημάνουν ότι “δεν σαρεσει η σειρά ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΣΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΗΣ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ.“.

Καλά που μου το ξεκαθάρισες ρε Μαλακα να την παρατήσω και να πάω να δω τoυς “μασκοφορους ήρωες” που μου ταιριάζουν στο Birth of a Nation ξέρω γω!

Τελικά μπορεί να μην είδα τους Watchmen σε αυτή τη σειρά αλλά σίγουρα είδα την απαξίωση μου για ορισμένα “μεγάλα κεφάλια” της βιομηχανίας να αυξάνεται κατακόρυφα :

ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ DAVID LINDELOF . Get Lost (τς ξεπέρασα τον εαυτό μου εδώ!) από τα αγαπημένα μου έργα τέχνης…

Βαθμολογία : Ένας (ακόμη) οργισμένος Alan Moore.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: