DEVIL MAY CRY : Επιστροφή στο νησί Mallet…

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Το DEVIL MAY CRY ως ένας πεινασμένος και ορμητικος Δαίμονας ξεπήδησε μέσα από τα θεμέλια του RESIDENT EVIL #4 ώστε να αποκτήσει την δική του δύναμη και υπόσταση.

Στα τέλη των 90s τα λαϊκά μαστορια της CAPCOM σκόπευαν να εφαρμόσουν αρκετές καινοτομίες και να πάρουν ρίσκα με το χτίσιμο του τέταρτου “BIOHAZARD” κεφαλαίου. Αύξησαν θεαματικά τα λεβελ του Action και έντυσαν με μια Goth, μπαρόκ και μεσαιωνική αισθητική τα σκηνικά του. Από ένα σημείο και ύστερα το crew έκρινε ότι όλες τους οι φρέσκες ιδέες απλά δεν χωρούσαν στο σύμπαν και την αισθητική του RESIDENT EVIL. Και κάπως έτσι το DEVIL MAY CRY πήρε την ευκαιρία του να διεκδικήσει τον θρόνο όχι στα Survival / Horror video games των 00s αλλα στην αμείλικτη αρένα του Hack and Slash και του Action / Adventure.

Πάντως το DEVIL MAY CRY έμελλε να “στοιχειώσει” το RESIDENT EVIL #4 σε αρκετές πτυχές του…

Ο σκηνοθέτης Hideki Kamiya αρχικά είχε συνθέσει στο μυαλό του μια ιστορία μυστηρίου στην οποία θα έπρεπε να ανακαλύψεις την αλήθεια γύρω από την εύρεση του πατώματος του “Tony“, του πρωταγωνιστή της πλοκής. Ο Tony ήταν ένας υπερανθρωπος που χάρη στην χρήση βιοτεχνολογιας μπορούσε να γίνεται αόρατος και γενικότερα κατείχε ικανότητες που ξεπερνούσαν κατά πολύ αυτές ενός κοινού θνητου. Ο “μπαμπάς” του RESIDENT EVIL, Shinji Mikami, αποφάσισε ότι το ύφος του Kamiya ήταν “υπερβολικά Cool” ώστε να ταιριάξει με την Horror αισθητική του δικού του σύμπαντος και έτσι έδωσε το ελεύθερο στον Kamiya να δημιουργήσει ένα ανεξάρτητο game και μυθολογία.

Αντλώντας επιρροή και από κάποιες πτυχές του ONIMUSHA : Warlords o Kamiya προέβη σε μια ριζική αναθεώρηση της αρχικής του ιδέας…

“I only take special jobs, if…you know what I mean.”

Στο DEVIL MAY CRY πρωταγωνιστής είναι ο Dante.

Ο τυπάς πάρα το γεγονός ότι έχει νεανικό πρόσωπο και υφακι είναι απροσδιοριστης ηλικίας και καταγωγής. Δουλειά του είναι να αναλαμβάνει την εξιχνίαση μεταφυσικων φαινομένων και την εξόντωση αντίστοιχων οντοτήτων και απειλών. Ένας ντετέκτιβ αλλά ταυτόχρονα και Τιμωρος του μεταφυσικού, επί πληρωμή!

Το οξύμωρο της όλης υπόθεσης είναι ότι πατέρας του Dante ήταν ο Sparda. Ένας πανίσχυρος Δαίμονας / Ιππότης που πριν από 2000 χρόνια είχε ταχθεί ενάντια στο ίδιο του το είδος ώστε να μπορέσει να υπερασπιστεί την ανθρωπότητα αλλά και την γυναίκα που ερωτεύτηκε…

Η διττή φύση που διακρίνει έναν άνθρωπο που στις φλέβες του κυλάει δαιμονικό αίμα αποτελεί ένα από τα πιο ιντριγκαδορικα στοιχεία της πλοκής. Ο Dante στην διάρκεια της ιστορίας μπλέκεται σε ένα σωρό μάχες να όμως που η μεγαλύτερη “αναμέτρηση” εκτυλίσσεται μέσα στον ψυχισμό του. Η επιθυμία του να βοηθάει τους θνητούς έρχεται σε άμεση σύγκρουση με το “κολασμένο” DNA του!

Προφανώς τα γονίδια που κληρονόμησε από τον “μπαμπάκα” παρέχουν στον Dante κάποιες μεταφυσικές δυνάμεις και ικανότητες. Αυξημένη δύναμη, αντοχή και ταχύτητα, τρομερή ευλυγισία και την δυνατότητα να χειρίζεται μαγικά όπλα που κανένας κοινός θνητος δεν θα μπορούσε να διανοηθεί να τα αγγίξει!

Επίσης ο Dante έχει και δύο πιστούς “συντρόφους”. Τα ονόματα τους είναι Ebony και Ivory

Μία μέρα ο Dante την αράζει στην νεοσύστατη επιχείρηση / γραφείο του (που έχει την συμβολική ονομασία Devil May Cry ) και ετοιμάζεται να απολαύσει την αγαπημένη του πίτσα. Όμως η είσοδος μιας Femme Fatale διακοπτει την ρουτίνα του…

Η αινιγματική και σαγηνευτική Trish εμφανίζεται ώστε να προειδοποίησει τον Dante σχετικά με την επιστροφή του Mundus, του “αυτοκράτορα των Δαιμόνων” που υπήρξε και η νέμεσις του πατέρα του.

Και κάπως έτσι ο αντιήρωας μας βάζει πλώρη για το νησί Mallet ώστε να ξεδιπλώσει το κουβάρι του μυστηρίου…

Φτάνοντας στο νησί ο Dante ανακαλύπτει ένα κάστρο. Όπως και η έπαυλη Spencer αλλά και το αστυνομικό τμήμα στα πρώτα δύο κεφάλαια του RE το μέρος αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο από ότι αρχικά δείχνει. Οι ανεξερεύνητοι όροφοι, τα δωμάτια και οι γωνίες του κρύβουν μυστικά, κινδύνους και άφθονο τρόμο.

Η ατμόσφαιρα του Game είναι μαγική, σκοτεινή και σαγηνευτική ταυτόχρονα. Οι λεπτομέρειες που ντύνουν τα μεσαιωνικά σκηνικά είναι χάρμα οφθαλμών και αξιοποίησαν πλήρως τις δυνατότητες του PlayStation #2. Άρτια δουλειά έχει γίνει τόσο στον σχεδιασμό του Dante όσο και των αντιπάλων τους καθώς όλοι “ζεχνουν” από anime αισθητική. Ο Kamiya έντυσε τον πρωταγωνιστή του με πορφυρες αποχρώσεις, ένα χρώμα που στην Ιαπωνία συμβολίζει τον ηρωισμό και τον απεικόνισε ως έναν τύπο τόσο cool που “θα ήθελες να βγεις για μερικές μπύρες μαζί του”. Γενικότερα υπάρχει ένα πάντρεμα ανάμεσα στο anime και το Rock n’ Roll που καθιστά τον Dante Badass αλλά και συμπαθή ταυτόχρονα.

Όμως ως γόνος ενός Δαίμονα ο Dante έχει και την σκοτεινή του πλευρά…

Σε κάποιες φάσεις το game σου παρέχει την δυνατότητα να χρησιμοποιήσεις το “Demonic Trigger“, μια ικανότητα που απελευθέρωθει όλη την κολασμένη δύναμη και μανία του Dante απέναντι στους εχθρούς του και αυξάνει θεαματικά τις δυνάμεις του. Βέβαια και ο “θνητος” Dante δεν πάσχει από Skills!

Το “νόμισμα” του παιχνιδιού μεταφράζεται σε κόκκινα Orbs τα οποία συλλέγεις στις διάφορες τοποθεσίες του και όταν εξοντώνεις κάποιον εχθρό. Αυτά σου δίνουν την δυνατότητα να ξεκλειδώσεις διαφορά Skills αλλά και νέα όπλα. Σύντομα στο Inventory σου εκτός από το αρχικό σου ξίφος και τα περίστροφα “αδελφάκια” θα προστεθούν εκτοξευτες ρουκετων, shotguns, μαγικα Gauntlets, μέχρι και ένα Katana ξίφος. Τα πυροβόλα όπλα έχουν άπειρες σφαίρες ενώ τα Gauntlets και οι λεπίδες αυξάνουν τις δυνάμεις σου και το καθένα έχει τις μαγικές του ιδιότητες. Επίσης το κάθε όπλο συνοδεύεται από την δική του ενδιαφέρουσα ιστορία.

Το σύστημα μάχης είναι γρήγορο και γαματο. Τα combos αποτελούν βασική προϋπόθεση ώστε να επιτυχείς τους στόχους σου. Ανάλογα με την απόδοση σου ο μετρητής τους ξεκινάει από τα “Dull” και “Cool” και φτάνει μέχρι το “Stylish“. Αν κάνεις την ίδια επίθεση ξανά και ξανά ο μετρητής μηδενίζει. Με λίγα λόγια το game σου δίνει κίνητρο ώστε να το παίξεις με ποικιλία και στιλ! Ως Bonus έχεις την δυνατότητα να χλευασεις τους εχθρούς σου κατευθείαν μες τα μούτρα τους!

Υπάρχουν απλές και γρήγορες επιθέσεις αλλά και Charge attacks. Η σωστή επιλογή χτυπημάτων και όπλων θα κάνει την περιπέτεια σου μια σαφώς πιο εύκολη και διασκεδαστικη υπόθεση. Οι δευτερεύοντες Villains είναι από “εύκολοι” μέχρι και “ζόρικοι” αλλά εκεί που θα δοκιμαστούν η ταχύτητα και οι αντοχές σου είναι στα Boss Fights!

Τα Bosses μεταφραζονται σε θηριώδεις και πανίσχυρους Δαίμονες. Το μανιωδες και on time πάτημα κουμπιών είναι ο μοναδικός τρόπος ώστε να βγεις νικητής από αυτές τις αναμετρήσεις. Το ίδιο ισχύει και για την εναλλαγή ανάμεσα σε κοντινές και μακρινές επιθέσεις. Επίσης αν προβείς σε δύο ή τρεις αστοχίες πιθανότατα θα χάσεις γρήγορα και εύκολα την ζωή σου…

Το αλατοπίπερο του Game είναι τα Special Moves με τα οποία έχεις την δυνατότητα να δώσεις στους Δαίμονες μια γεύση από το πυρ της Κολάσεως. Φυσικά για να αποκτήσεις όλα αυτά τα skills, τα όπλα και για να μπορέσεις να τα εξελίξεις θα χρειαστεί να συλλέγεις Orbs σαν παλαβός.

Το game χωρίζεται σε αποστολές, σε αρκετά σημεία ακολουθεί λογική πλατφόρμας ενώ σου δίνει και μερικά παζλ ώστε να τα λύσεις αλλά οκ μην περιμένεις να έχουν την ευρηματικοτητα και την δυσκολία των πρώτων RE Video Games. Στο τέλος κάθε αποστολής το παιχνίδι βαθμολογεί τις επιδόσεις σου.

Εκτός των Bosses ο πιο ζόρικος “αντίπαλος” του Dante εδώ είναι η κάμερα που σε αρκετές περιπτώσεις ακολουθεί το ύφος και την λογική των πρώτων RESIDENT EVIL κεφαλαίων. Στα RE η κάμερα πολλές φορές σου “έκρυβε” τους εχθρούς γεγονός που εκτοξεύει κατακόρυφα το Horror στοιχείο. Όμως σε ένα φουλ Action, Hack &, Slash Game μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να γίνει ψυχοβγαλτικη καθώς δεν βλέπεις αρχικά τους στόχους σου και ζορίζεσαι να εκτελέσεις τα combos.

Ευτυχώς δεν σε φτάνει μέχρι το σημείο απόλυτου παροξυσμου…

Ο συνδυασμός συστήματος μάχης και μουσικής (που παντρεύει το ροκ και το industrial με την ορχήστρα) και το μεσαιωνικό / anime ύφος κατεστησαν το DEVIL MAY CRY ένα από τα πιο μοναδικά και γαματα Video Games των 00s.

O Kamiya και οι συνεργάτες του πήραν τις διδαχές των πρώτων RESIDENT EVIL, του ONIMUSHA αλλά κυρίως του CASTLEVANIA και όχι μόνο τις έφεραν στα “cool” μέτρα τους αλλά τις εξέλιξαν με θεαματικούς τρόπους.

Βέβαια ένα λειτουργικό και ψυχαγωγικό Gameplay δεν έχει την ίδια γοητεία και ισχύ δίχως μια καλή ιστορία και μυθολογία να το συνοδεύουν. Ο Kamiya φρόντισε να περάσει τον Dante μέσα από μια ακραία παραλλαγή της Κόλασης του Δάντη και τον έντυσε με στοιχεία Σαιξπηρικης τραγωδίας.

Το DEVIL MAY CRY ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα λειτουργεί και ως μια ιστορία “ενηλικίωσης” για έναν αιωνόβιο τύπο που μέσα από την αναζήτηση και τις περιπέτειες του καλείται να αποφασίσει τι σόι άνθρωπος ή Δαίμονας θέλει να είναι.

Ειδικά το φινάλε όπου ο Dante δικαιολογεί την τελική ονομασία που έδωσε στην επιχείρηση του δεν γίνεται να σε αφήσει ασυγκίνητο…

Το DEVIL MAY CRY κυκλοφόρησε για την κονσόλα του PlayStation #2 τον Αύγουστο του 2001. Σάρωσε σε πωλήσεις, έγινε πλατινένιο και οι κριτικοί το αποθέωσαν για την αισθητική και τις καινοτομίες του. Κατά συνέπεια το διαδέχτηκαν τρία sequels αλλά και ένα Prequel. Το τελευταίο μας ταξίδεψε πίσω στις εποχές, φώτισε ακόμη περισσότερο το Origin του Dante και μελέτησε την σχέση του με τον αδελφό του, Vergil, υποθέτοντας τακτικές αρχαίας τραγωδίας και “γιν / γιανγκ” δεσμούς ενώ μας ταξίδεψε σε ένα πιο μπλοκμπαστερικο και σχεδόν Post Apocalyptic σκηνικό.

Φυσικά η CAPCOM πέρασε την αυθεντική τριλογία μέσα από την διαδικασία του “HD Remastered” ενώ το 2013 προέβη και σε ένα remake / reboot του franchise που κρίνεται ως αμφιλεγόμενο. Ο Dante κουρεύτηκε και άλλαξε το στιλ του ώστε να συμβαβιζει περισσότερο με την μόδα της εποχής, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις στις τάξεις των ολντ σκουλ οπαδών του franchise.

Σίγουρα δεν βοήθησε το γεγονός ότι σε μια φάση ο νέος Dante χλευαζει την παλαιότερη εκδοχή του…

Αλλά αυτούς τους “γόνους της Κολάσεως” θα τους μελετήσουμε σε μελλοντικά αφιερώματα.

Κάπου στο ενδιάμεσο ο Dante απέκτησε την δική του anime σειρά αλλά οι δημιουργοί της εστίασαν κυρίως στο στιλ και όχι τόσο στην ουσία του αντιηρωα και της ιστορίας του.

Όσον αφορά την κληρονομιά που άφησε πίσω του το αυθεντικό DEVIL MAY CRY αλλά και για το πως διατηρείται στο πέρασμα των εποχών νομίζω την φάση την περιγράφει καλύτερα ο ίδιος ο πρωταγωνιστής του :

” Jackpot !”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: