Design a site like this with WordPress.com
Get started

JIU JITSU : Χάρτινο το… Καπελάκι…. Του…Nicolas Cage?!

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Στο Jiu Jitsu, του Κύπριου σκηνοθέτη Δημήτρη Λογοθέτη, μια ομάδα επίλεκτων μαχητών καλείται να υπερασπιστεί την Γη απέναντι σε μια απειλή που μας έρχεται από άλλες διαστάσεις.

Ανάμεσα στους εκλεκτούς martial artists μπλέκεται και ενας μυστηριώδης ξένος που φαίνεται να πάσχει από αμνησία και τον καταδιώκει μια μικρή στρατιά πεζοναυτών.

Επάνω στην προσπάθεια του να ανακαλύψει ποιος είναι θα βρεθεί αντιμετωπος με ένα πανίσχυρο, αρχέγονο και κυρίως αμείλικτο πλάσμα και το οποίο σίγουρα ΔΕΝ ανήκει στις ζούγκλες της Κύπρο… Εεεε ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ !

Σύντομα ο άντρας αυτός θα κληθεί να δώσει την υπέρτατη μάχη πολεμικών τεχνών με στόχο την επιβίωση του ανθρώπινου είδους.

Οι πολεμιστές της γης θα έχουν ως σύμμαχο και μέντορα τον Nicolas Cage, που εδώ μπαίνει σε “Raidenmode!

Ξέρετε αν ο Raiden ΔΕΝ ήταν Θεός, ΔΕΝ κατείχε την δύναμη του Κεραυνού, ΔΕΝ σκαμπαζε μια από πολεμικές τέχνες και απλά περνούσε τις ώρες του φτιάχνοντας…καπελάκια από χαρτί και κάνοντας “Alien Politics” συζητήσεις!

Η εικόνα ενός Nic Cage να έχει μπει σε φουλ ζεν διάθεση ενώ ταυτόχρονα φοράει το χάρτινο καπελάκι του σε κάνει, έστω και φευγαλέα, να νιώθεις ότι ως θεατής πήρες μια μικρή “νίκη” στην “αναμέτρηση” που είχες απέναντι στο Jiu Jitsu και τον σκηνοθέτη του. Το γεγονός ότι το Highlight αυτής της ταινίας είναι ο Nic και το χάρτινο καπελάκι του (που πάω στοίχημα αποτελεί έμπνευση ενός ακόμη σπουδαίου αυτοσχεδιασμου ενός εξαιρετικά σπάνιου καλλιτέχνη!) λέει αρκετά πραγματάκια για το χάρισμα που κατακλύζει τον ηθοποιό όμως σίγουρα λέει και κάτι για την αποτυχία του σκηνοθέτη να στήσει ένα B~Movie που θα είναι ψυχαγωγικό.

Ναι, η προβολή αυτής της ταινίας σε αρκετές στιγμές θυμίζει ζόρικο και εξουθενωτικο “Test Your Might” απο κάποιο MORTAL KOMBAT video game.

Το ίδιο ακριβώς ισχύει για το “σενάριο” και την μυθολογία που πασχίζει να εγκαθίδρυσει. Ουσιαστικά είναι ένα Μπασταρδεμα του MORTAL KOMBAT με το PREDATOR του John McTiernan.

Η ατσαλη συρραφή επιρροών και κλεμμένων ιδεών προφανώς και δεν με ενοχλεί όταν συμβαίνει στα πλαίσια ενός “φτηνού ” B~Movie. Όμως ο Λογοθέτης εδώ φαίνεται αναποφασιστος στο τι ακριβώς ιστορία θέλει να δώσει στο κοινό του και κατά συνέπεια καταλήγουμε με… καθόλου ιστορία.

Το Jiu Jitsu αρχικά πάει να ξεδιπλώσει μια μυθολογία γύρω από ένα τουρνουά πολεμικών τεχνών στο οποίο οι πολεμιστές της γης, κάθε έξι χρόνια, καλούνται να αντιμετωπίσουν έναν πολεμαρχο που ανήκει σε κάποια άλλη διάσταση και φιλοδοξεί να μας κάνει τα πουτανακια του. Σύντομα όμως κάθε σεναριακη δομή χάνεται σε άγνωστες διαστάσεις και το αποτέλεσμα είναι να έχουμε μια σειρά από χαρακτήρες για τους οποίους δεν γνωρίζουμε το παραμικρό και απλά βολοδέρνουν άσκοπα εδώ και κει…

Διάολε στο φινάλε ΔΕΝ βλέπουμε καν να διεξάγεται ένα τουρνουά!

Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι αυτή η εξέλιξη ίσως και να είναι απόλυτα πίστη στο πνεύμα και την παράδοση των μεταφορών του MORTAL KOMBAT στην μεγάλη οθόνη…

Ερμηνευτικά το φιλμ απογοητεύει εξίσου. Ο Cage περιορίζεται σε ένα παρατεταμένο “cameo” και μοιάζει να λειτουργεί όχι ως χαρακτήρας ταινίας αλλά περισσότερα σαν ένας κινούμενος φόρος τιμής απέναντι στον Dennis Hopper, εποχής Αποκάλυψη Τώρα

Περιττό να αναφέρω ότι ο Nic όπως και να χει κλέβει την παράσταση.

Στο Jiu Jitsu o Nic Cage :

Φοράει κόκκινη μπαντανα για να τιμήσει τελικά όχι τον Hopper αλλά τον Ραμπο.

Αντικαθιστά (ευτυχώς!) τον Bruce Willis. Ο Λογοθέτης αρχικά ήθελε τον Bruce για τον ρόλο αλλά ο καράφλας εκείνη την εποχή έπαιζε υπνοβατουσε σε τρεις άλλες παραγωγές!

Εκπληρώνει το όνειρο του να παίξει σε ταινία πολεμικών τεχνών, όντας τεράστιος φαν του Bruce Lee.

Ξιφομαχει με έναν εξωγήινο. Στο παρελθόν έχει ξιφομαχησει με τον Διάολο (Season of The Witch) αλλά και με τον… Οσαμα Μπιν Λαντεν (Army of One)!

Επισκέπτεται την Κύπρο για ένα τριήμερο, καθώς τόσο κράτησαν οι επαγγελματικές του υποχρεώσεις.

Καπαρωνει 5 εκατομμύρια δολάρια από μια παραγωγή που κόστισε….

25 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΔΟΛΑΡΙΑ?!?

Ειλικρινά το τελευταίο trivia ΔΕΝ παίζει να ισχύει εκτός αν μιλάμε για ξέπλυμα χρήματος της Κυπριακής Μαφίας…

Για το μικρό screen time του Cage ο Λογοθέτης εύκολα θα μπορούσε να είχε ρεφάρει αν έριχνε το βάρος της ταινίας επάνω στους Frank Grillo και Tony Jaa. Ο πρώτος είναι τίμιος ηθοποιός και εξαιρετικά μάχιμος στις Action σκηνές ενώ ο δεύτερος κάνει ένα άλμα από κτήριο σε κτήριο να φαντάζει λες και πηδηξε επάνω από μια μικρή λακκούβα με νερό ώστε να μην βραχεί!

Να όμως που για κάποιον, εντελώς ακατανόητο, λόγο ο Λογοθέτης χρίζει ως κεντρικό πρωταγωνιστή και ήρωα του Jiu Jitsu τον “μουσο” του, Alain Moussi

Σοβαρά τώρα αν ο Cage εκτός από το καπελάκι του έφτιαχνε και έναν χάρτινο πρωταγωνιστή για λογαριασμό του Jiu Jitsu δεν αποκλείω το ενδεχόμενο η κατασκευή αυτή να έπαιζε καλύτερα από τον Moussi.

Απρόσμενα απογοητευτικες είναι και οι σκηνές δράσης. Ο Λογοθέτης μας εισάγει στο σύμπαν του με μια παρατεταμένη και σε First Person Camera σεκάνς δράσης που είναι αρκετά cool και βγάζει την αισθητική video game. Από κει και ύστερα έχουμε ένα σκορποχωρι “ότι να ναι” ξύλου και καθόλου γνήσιο ζιου τζιτσου, γεγονός που μάλλον καταργεί τον τίτλο της ταινίας…

Εδώ έχουμε και το οξύμωρο της όλης φάσης καθώς ο Δημήτρης Λογοθέτης κατόρθωσε να κάνει διεθνή καριέρα (ως Dimitris Logothetis) γυρνωντας ταινίες πολεμικών τεχνών και μάλιστα έφτασε στο σημείο να αναλάβει μέχρι και ένα sequel του θρυλικού KICKBOXER!

Η “ανάπτυξη χαρακτήρων” αποτελεί άγνωστη φράση για τον σκηνοθέτη ενώ και το Μπασταρδεμα Predator / Shao Kahn του δεν έχει κάποια επιβλητική ή έστω ψυχαγωγική συμμετοχή.

Το πλάσμα είναι ξεκάθαρα ένας τυπάς χωμένος ασφυκτικά μέσα σε μια λατέξ στολή. Κάτι που δεν με χάλασε μιας και σου βγάζει μια αίσθηση campιλας παρόμοια με εκείνη που είχαν οι εξωγήινοι και τα τέρατα στις διαβόητες Ripoff ταινίες που γύρναγα οι Ιταλοί στα 70s και 80s!

Σχεδιαστικά ο εξωγήινος θυμίζει κάτι βγαλμένο από Power Rangers και Sci~Fi B~Movie περασμένων εποχών όμως απουσιάζουν εκείνες οι δημιουργικές πινελιές που θα το καταστήσουν αξιομνημονευτο για τον θεατή.

Επίσης η επιλογή του Λογοθέτη να μην πάει “full practical” στα εφέ του και να καταφεύγει συχνά στο (κάκιστο) CGI γδυνει το Jiu Jitsu από την αίσθηση νοσταλγίας που υποτίθεται ότι θέλει να σου μεταδώσει.

Αλλά οκ μόνο και μόνο για την σεκάνς στην οποία ο Λογοθέτης πασχίζει να μας πείσει ότι βρισκόμαστε στο Βιετνάμ ενώ ξεκάθαρα έχουμε μπροστά μας την Κύπρο με αναγκάζει να του βγάλω το (χάρτινο) καπέλο μου!

Στο Jiu Jitsu o Δημήτρης Λογοθέτης πασχίζει να χτίσει ένα Sci~fi και Martial Arts B~Movie που θα συνδυάζει campιλα και νοσταλγία. Που θα αποπνέει την αίσθηση μιας 70s ή 80s “Cultιλας“.

Τελικά αποδεικνύει ότι έξω από το ρινγκ των “καθαρών” ταινιών πολεμικών τεχνών αδυνατεί να αποδώσει.

Βαθμολογία #1: Dimitris Logothetis ρίξε μια προβολή στο Psycho Goreman, του συναδέλφου σου μίστερ Konstanski, ώστε να δεις πως γίνεται η δουλειά σωστά.

Βαθμολογία #2 : Μπήκα σε Bruce mood βλέποντας αυτό το φιλμ…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: