Design a site like this with WordPress.com
Get started

GOLDENEYE 64 : Το χρυσό περίστροφο που “δολοφόνησε” φιλίες πίσω στα 90s…

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Η επιστροφή του James Bond στους σινεμαδες, ύστερα από έξι ολόκληρα χρόνια αδράνειας και μέσω του GOLDENEYE φιλμ έδωσε την δυνατότητα στον κατάσκοπο να σκαρφαλώσει “Onatopp” στο Box Office του 1995…

Η τεράστια επιτυχία της ταινίας οδήγησε στην δημιουργία μιας σειράς από κάθε λογής merchandise.

Ακόμη και το φιλμ ήταν φίσκα στην “τοποθέτηση προϊόντος“. Μα την Βασίλισσα είδαμε μέχρι και τον Bond να περνάει με ένα τανκ μέσα από ένα φορτηγό γεμάτο Perrier αναψυκτικά!

Ο ντόρος γύρω από τον 007 οδήγησε την Nintendo να κυκλοφορήσει ένα Video Game βασισμένο στο φιλμ και το οποίο βγήκε στα ράφια το 1997, έναν χρόνο πριν την κυκλοφορία του sequel με τίτλο Tomorrow Never Dies.

Μέχρι και σήμερα μου φαίνεται οξύμωρο το πως το GOLDENEYE 64 κατόρθωσε να χωθεί στον κατάλογο μιας εταιρείας που παραδοσιακά φτιάχνει “καρτουνιστικα” παιχνίδια.

Το Game αυτό συνδύαζε την δράση, την βία και το στιλ με την ίδια άνεση που ο Bond παραγγέλνει ένα βότκα μαρτίνι!

Όχι αυτός ο Bond!

Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας η πλειοψηφία των First Person Shooters ακολουθούσε ευλαβικά τις διδαχές του DOOM. Είχες μια γκάμα σε τεράστια όπλα και πατούσες μετά μανίας την “σκανδάλη” ώστε να ξεκληρισεις τις ορδές εχθρών που έρχονταν προς το μέρος σου. Το GOLDENEYE τόλμησε να σπάσει την παράδοση ενσωματωνοντας stealth στοιχεία στην πλοκή και το Gameplay.

Εδώ ένας από τους πρώτους εχθρούς που θα σκοτώσεις είναι ένας γκαντέμης ψυχροπολεμικος Ρώσος φαντάρος που έκανε διάλειμμα για τουαλέτα…

Πέρα από το κλασσικό Walther PPK και έναν σιγαστήρα είχες στην διάθεση σου και μαχαίρια ώστε να τα εκτοξεύσεις προς τους στόχους σου!

Το campaign ακολουθεί πίστα την πλοκή της ταινίας και κάπως έτσι καταλήγεις να εξερευνάς μερικές από τις πιο εμβληματικές τοποθεσίες του GOLDENEYE. Από το νεκροταφείο που κρύβει τα “φαντάσματα” που νόμιζε ότι άφησε πίσω της η Σοβιετική Ένωση μέχρι και το τρένο του “Ιανού“. Η τελευταία αυτή πίστα λειτουργεί ως έκρηξη αδρεναλίνης καθώς πιάνεις τον εαυτό σου να μάχεται τόσο κόντρα σε μια μίνι στρατιά όσο και απέναντι στον χρόνο. Καθώς το ρολόι κυλάει αντίστροφα σχεδόν καταλήγεις να βρίζεις από μέσα σου την Natalya Simonova επειδή δεν μπορεί να τρέξει πιο γρήγορα μπας και προλάβετε να γλιτώσετε από την έκρηξη που σας έχει ετοιμάσει ο ραδιουργος Villain! Επίσης πρέπει να είσαι συνεχώς σε εγρήγορση ώστε να φροντίζεις το “Bond Girl” να μην καταλήξει με μια σφαίρα στο κρανίο της και φτάνοντας στο κρίσιμο σημείο οφείλεις να έχεις καθαρό μυαλό ώστε να βρεις μια μέθοδο διαφυγής…

Στο ξεκίνημα της πίστας ανακαλύπτεις ότι έχεις στην διάθεση σου εκείνο το γαματο ρολόι ~ λέιζερ που κατασκεύασε με αγάπη ο Q. Το να το παίξεις “Moonraker” μπορεί να φαίνεται cool ιδέα όμως όταν έχεις απέναντι σου Σοβιετικά και ψυχροπολεμικα κατάλοιπα οπλισμένα με καλασνικοφ δεν είναι και τόσο πρακτικό.

Το GOLDENEYE μας δίδαξε ότι η σωστή επιλογή όπλου την σωστή στιγμή κρίνει την έκβαση της αποστολής σου και κατά συνέπεια καθορίζει το αν θα επιβιώσεις ή όχι. Επίσης το παιχνίδι μας έδινε την δυνατότητα να κρατάμε και να χρησιμοποιούμε δίπλα περίστροφα και πυροβόλα όπλα. Σήμερα το Dual Wielding μπορεί να θεωρείται στανταρακι σε αρκετά FPS όμως στα 90s αποτελούσε τεράστια καινοτομία. Μια ικανότητα απόλυτα χρήσιμη αν αναλογιστείς ότι η AI των αντιπάλων σου ήταν αρκετά αυξημένη σε σύγκριση με αντίστοιχα Games της εποχής.

Σε μια πίστα το game δεν δίσταζε να σε πετάξει στο στόμα του Λύκου αφού πρώτα σε εγδυνε από το οπλοστάσιο σου και σε άφηνε μονάχα με το μαγνητικό ρολόι του Q στην διάθεση σου να ψάχνεις μεθόδους απόδρασης και σωτηρίας!

Το GOLDENEYE σε έβαζε πρώτα να σκεφτείς και στην συνέχεια να πατήσεις την σκανδάλη. Επίσης αν σήμερα παίζεις κάνα “next generation” FPS και μακελευεις τους στόχους σου μέσα από μια sniper διόπτρα και από μακρινές αποστάσεις, ε το GOLDENEYE έπαιξε κομβικό ρόλο στην εξέλιξη σου ως ελεύθερος σκοπευτής!

Πρόσθεσε στην παραπάνω εξίσωση τα φοβερά γραφικά, την καλή δουλειά που έγινε στον σχεδιασμό των χαρακτήρων, το Voice Acting, τους ήχους και την μουσική και κάπως έτσι καταλήγεις με ένα game απόλυτα ψυχαγωγικό και το οποίο σου χαρίζει μια ολοκληρωμένη James Bond εμπειρία.

Ακόμη και σήμερα πολλές φορές τα FPS θα ρίξουν το βάρος είτε αποκλειστικά στο campaign είτε θα προτιμήσουν να αναδείξουν το multi-player Mode. Κάτι που συνήθως έχει αρνητικές επιπτώσεις σε κάποιο από τα δύο Πχ το Campaign θα διαρκεί το πολύ κάνα τρίωρο ή το multi θα υπολειτουργει…

Οι κατασκευάστες του GOLDENEYE αποδείχθηκαν λαϊκά μαστορια, επιπέδου Q Branch, και φρόντισαν το multi-player να συμβαδίζει απόλυτα με την ποιότητα του campaign!

Μιας και βρισκόμαστε στα 90s ξέχνα τις online αναμετρήσεις απέναντι σε Ρώσους χακερς ή τίποτε ψυχωμενους Ανατολίτες. Εδώ το multi-player μεταφράζεται σε μια split~screen μονομαχία που απαιτούσε να έχεις στην κατοχή σου από δύο μέχρι και τέσσερα χειριστήρια, καλή διάθεση και παρέα και κατά προτίμηση μια αρκετά μεγάλη τηλεόραση.

Πέρα από διάφορα modes / αφορμές ώστε να δολοφονήσεις τους φίλους σου το multi σου έδινε πρόσβαση σε εμβληματικους Henchmen του franchise, όπως οι Oddjob, May Day, Jaws μέχρι και τον αινιγματικό Βαρόνο Samedi!

Το “αλατοπίπερο” όμως ήταν το γεγονός ότι είχες πρόσβαση σε signature όπλα από την μυθολογία του 007. To καπέλο του Oddjob, λέιζερ όπλα προσφορά του Hugho Drax, ακόμη και στο θρυλικό χρυσό περίστροφο του Hitman Francisco Scaramanga! Το χρυσό γκανι σου έδινε την δυνατότητα να ξεκάνεις τους αντιπάλους σου με μια μόλις σφαίρα. Το απόλυτο όπλο “τσατσιας” που δεν αποκλείεται να “τερμάτισε“, βίαια και απότομα, αρκετές φιλίες πίσω στα 90s!

Όσο “Boomer” και αν ακούγεται σήμερα, εκείνη την εποχή το να παίζεις multi-player απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να ακολουθούν έναν άγραφο “κώδικα τιμής“. Με λίγα λόγια “απαγορευόταν” να κοιτάς στην οθόνη το πανελ του συμπαίκτη / αντιπάλου σου ώστε να δεις που ακριβώς βρίσκεται μέσα στην πίστα και τι σου σκαρώνει.

Βέβαια εδώ προκύπτει και το εύλογο δίλημμα :

Τι σόι κατάσκοπος ή Villain είσαι αν ΔΕΝ παρακολουθήσεις έστω και λίγο τον αντίπαλο σου?…

Παραδοσιακά οι μεταφορές Video Game στο σινεμά δεν έχουν καλή κατάληξη. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι δημιουργοί των ταινιών δεν κάθονται ποτέ τους να παίξουν το game που σκοπεύουν να μεταφέρουν στο πανί. Η αντίστροφη διαδικασία, δηλαδή η μεταφορά μιας ταινίας σε video game, συνήθως φέρνει ακόμη χειρότερα αποτελέσματα…

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα στούντιο και οι παραγωγοί βολεύονται στην σκέψη “οκ έχουμε αυτό το franchise και τους χαρακτήρες που όλοι λατρεύουν οπότε ας κάνουμε μια πρόχειρη και φτηνή μεταφορά σε κονσόλα να γουστάρουν και αυτοί με τα ‘ΠΙΟΥ ~ ΠΙΟΥ’, να τα κονομησουμε και από αυτούς!“. Και κάπως έτσι καταλήγουμε να παίζουμε κατά καιρούς ορισμένα εντελώς απαράδεκτα video games.

Το GOLDENEYE αρνήθηκε πεισματικά να εφαρμόσει αυτή την συνταγή εταιρικής απληστίας. Αντίθετα σου πρόσφερε όχι μονάχα ένα γαματο FPS Video Game αλλά μια φουλ βιωματική “Bond… James Bond” εμπειρία.

Το φοβερό της όλης υπόθεσης είναι ότι η εταιρεία που το κατασκεύασε και ανέπτυξε, η Rare, δεν είχε προηγούμενη εμπειρία επάνω στο αντικείμενο. Τα οκτώ από τα μόλις εννιά μέλη της ΔΕΝ είχαν δουλέψει ποτέ τους επάνω σε ένα Video Game!

Πως τα κατάφεραν αυτοί οι “άσχετοι” να συνθεσουν ένα από τα καλύτερα και πιο κλασσικά games της κονσόλας του Nintendo 64 και ένα FPS που με τις καινοτομίες που εισήγαγε καθόρισε ριζικά την μετέπειτα πορεία και αισθητική των παιχνιδιών του είδους?

Πολύ απλά :

Επικεντρωθηκαν πλήρως στον στόχο τους.

Οι τυπαδες έλιωσαν “Shoot ~em up!” ταινίες, όπως το υπέρτατο HARD BOILED του John Woo, ενώ επισκέφτηκαν και τα στούντιο όπου γυρίστηκε το GOLDENEYE φιλμ ώστε να μελετήσουν τα σκηνικά, τις μακέτες, να βγάλουν φωτογραφίες και γενικά έκαναν ότι χρειαζόταν να κάνουν ώστε να έχουν τις πρώτες ύλες που θα τους βοηθούσαν να αιχμαλωτισουν πλήρως την αισθητική της ταινίας μέσα στο παιχνίδι τους.

Ειλικρινά το πιστεύω ότι αν τους δινόταν η ευκαιρία να περάσουν από εκπαίδευση στην MI6 ώστε μετά να μεταφέρουν τις εμπειρίες τους στο game τους θα το έκαναν άνετα!

Η ανταμοιβή ήρθε μέσα από πωλήσεις που ξεπέρασαν τα 8 εκατομμύρια αντίτυπα, καθιστώντας το GOLDENEYE το τρίτο κατά σειρά πιο πετυχημένο Video game του Nintendo 64, μετά τα SUPER MARIO 64 και MARIO KART 64. Οι κριτικές ήταν διθυραμβικές ενώ ο Bond καπαρώσε και μερικά βραβεία BAFTA.

Σήμερα, εν ετει 2021, το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε από την μεριά μας είναι να φτιάξουμε ή να παραγγείλουμε ένα βότκα μαρτίνι και να υψώσουμε τα ποτήρια μας προς τιμή των λαϊκών μαστοριων της Rare και της παιχνιδαρας που μας έδωσαν.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: