Μέσω του AD ASTRA οι James Gray και Brad Pitt μας ταξιδεύουν με μεγαλεπήβολο τρόπο σε γνώριμα μέρη και θεματολογίες. Και να όμως που όλες οι επαναλήψεις και τα κλισέ φαίνεται να λειτουργούν ευεργετικά για το φιλμ. Τουλάχιστον τα περισσότερα από αυτά.
BLACK PANTHER : Ένας Μαύρος Πάνθηρας βρυχάται αλυσοδεμένος…
Στο φινάλε το BLACK PANTHER είναι μια ακόμη ταινία του MCU που ακολουθεί μια γνώριμη δομή , διακρίνεται από μια εξίσου γνώριμη αισθητική και που το μόνο που πραγματικά αλλάζει είναι το χρώμα στο δέρμα των ηρώων της αλλά και το ' Diversity περιτύλιγμα' που τοποθετούμε γύρω από αυτή ώστε να την πουλήσουμε σε ένα κοινό που διψάει για φανταχτερά περιτυλίγματα και αδιαφορεί επιδεικτικά για το αν υπάρχει έστω και ένα μικρό ψήγμα ουσίας κάπου μέσα σε αυτό.
THE ICEMAN : Ο σπουδαίος Michael Shannon αδυνατεί να βγάλει από την κατάψυξη τον σκηνοθέτη του…
Διάολε ο Shannon είναι ΤΟΣΟ ΚΑΛΟΣ εδώ που με την ερμηνεία του μπόρεσε να υπερνικήσει την αρχική μου απογοήτευση γύρω από το γεγονός ότι το THE ICEMAN δεν αποτελεί κρυφό sequel του...TOP GUN !

