Design a site like this with WordPress.com
Get started

CANNIBAL APOCALYPSE : Οι Κανίβαλοι προτιμούν τα Ιταλικά.

Παρά τις Romero επιρροές του εδώ ο σκηνοθέτης δείχνει κάπως αναποφάσιστος σχετικά με το πόσο θέλει να αναδείξει την αλληγορία του και σε τι βαθμό να πειραματιστεί μαζί της. Η 'πείνα' του για περισσότερο δράση ,τρόμο, πρόκληση και gore καταλήγει να ρίξει το 'σκεπτόμενο' κομμάτι του σεναρίου και της θεματολογίας στον βωμό του Exploitation. Ειλικρινά εδώ είναι λες και έχουμε μια 'σιαμαία' ταινία που ξαφνικά ο σκηνοθέτης τρελάθηκε και την έκοψε στα δυο με ένα αλυσοπρίονο με αποτέλεσμα να έχουμε 'δυο διαφορετικές ταινίες' που στην συνέχεια ο ίδιος σκηνοθέτης τις έραψε άκομψα , άτσαλα αλλά αρκετά γερά , την μια δίπλα στην άλλη.

CENSOR : Η εκδίκηση των Video Nasties…

To CENSOR αποτελεί το σκηνοθετικό ντεμπούτο της Prano Bailey-Bond και λειτουργεί ως μια εξύμνηση των περίφημων Video Nasties εποχών , και παράλληλα ένα ακόμη παράδειγμα του ότι το Indie σινεμά συνεχίζει να μας παρουσιάζει δυνατές και προβοκατορικες ταινίες. Και μάλιστα σε μια εποχή όπου τα αποστειρωμενα και ανευρα franchises τρόμου μεσουρανουν.

CANNIBAL HOLOCAUST : Το πόνημα του Deodato διατηρεί την δυνατή και ωμή του γεύση.

'Αγαπητέ Ruggero, μα τι ταινία ! Το δεύτερο μέρος είναι ένα αριστούργημα κινηματογραφικού ρεαλισμού, όμως όλα τα υπόλοιπα φαντάζουν τόσο γνήσια που φοβάμαι ότι όλος ο κόσμος θα τα βάλει μαζί σου...' - Sergio Leone

Blog at WordPress.com.

Up ↑