MEDIEVIL 1 & 2 : Ακόμη μου πέφτει το σαγόνι κάθε φορά που παίζω αυτή την παιχνιδάρα !

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Βρισκόμαστε στο έτος 1286 και ο μοχθηρός, και υπέρμετρα εκκεντρικός, Mάγος Zarok σχεδιάζει να αρπάξει στα χέρια του το Βασίλειο της Gallowmere έχοντας ως βασικό του όπλο μια ολόκληρη στρατιά από απέθαντα πλάσματα. Σύμφωνα με τον Θρύλο ήταν ο γενναίος Ιππότης Sir Daniel Fortesque εκείνος που επιστρατεύοντας τον ηρωισμό του κατόρθωσε να αποτρέψει τα σχέδια του μάγου.

Όμως στην πραγματικότητα τα πράγματα εκτυλίχθηκαν κάπως διαφορετικά…

ο Sir Daniel δεν πρόλαβε καν να μπεί στην μάχη μιας και έπεσε από το πρώτο κιόλας βέλος που του εκτόξευσαν οι αντίπαλοι…Όπως και να χει ο Zarok νικήθηκε και ο Βασιλιάς της Gallowmere πέραν του τίτλου του διατήρησε και το παραμύθι γύρω από την γενναιότητα του , νεκρού πλέον, Ιππότη του.

Να όμως που εκατό χρόνια μετά ο Zarok κάνει την επανεμφάνιση του και πασχίζει για δεύτερη φορά να διεκδικήσει το Βασίλειο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Όμως αυτή τη φορά ανάμεσα στους νεκρούς που ανασταίνει ο ραδιούργος μάγος συναντάμε και τον έκπτωτο Sir Daniel Fortesque !

Βέβαια ύστερα από έναν ολόκληρο αιώνα ‘ανάπαυσης‘ ο Ιππότης μας προφανώς και φαντάζει κάπως διαφορετικός…

Όμως ο Sir Daniel δεν έχασε μονάχα το σαγόνι και το ένα του μάτι στην μάχη. Μαζί τους χάθηκαν και η τιμή και η αξιοπρέπεια του…

Ο Ιππότης ποτέ του δεν μπόρεσε να κάνει την μετάβαση από την γη των ζωντανών στην μυθική ‘αίθουσα των ηρώων’ , όπως ονειρεύεται να κάνει μετά θάνατον κάθε γνήσιος ήρωας. Ο άδοξος θάνατος του Sir Daniel, και το ψέμα που στήθηκε γύρω του, του στέρησαν πριν από εκατό χρόνια την ευκαιρία να γευτεί την ύψιστη ανταμοιβή.

Πλέον έχοντας επιστρέψει στον κόσμο των θνητών ο ατιμασμένος Sir Daniel Fortesque έχει επιτέλους μια δεύτερη ευκαιρία ώστε να κερδίσει την θέση του στο πάνθεον των ηρώων !

Αλλά για να το κατορθώσει αυτό θα πρέπει αυτή τη φορά όντως να συντρίψει έναν σατανικό Μάγο και τις στρατιές του από ζωντανούς νεκρούς…

Το MEDIEVIL σηκώθηκε από τον ‘τάφο‘ του το 1995 όταν και άρχισε να αναπτύσσεται από την SCE Cambridge Studio για λογαριασμό της SONY και την πρώτη κονσόλα του PLAYSTATION. Μάλιστα τα στελέχη της SONY ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ από το Demo του υπό κατασκευή παιχνιδιού που φρόντισαν να εξαγοράσουν ολόκληρη την SCE ώστε το PLAYSTATION να έχει την αποκλειστικότητα επάνω στο MEDIEVIL.

Η δημιουργία του Video Game συνέπεσε με την μετάβαση στην εποχή του 3D και έτσι το MEDIEVIL πέρασε από διάφορα στάδια αναβαθμίσεων με αποτέλεσμα να καταλήξει στις παιχνιδομηχανές μας τον Οκτώβρη του 98. Μάλιστα ήταν από τα πρώτα Games που καλούνταν να προσαρμοστούν στις επιταγές του , καινοτόμου τότε, Dual Analog χειριστηρίου της SONY.

Οι συντελεστές της SCE Cambridge Studio εκείνη την εποχή δεν φτούραγαν και τόσο από 3D και αναλογικούς μοχλούς γεγονός που διακρίνεται ξεκάθαρα σε ορισμένες από τις αδυναμίες του παιχνιδιού. Ο χειρισμός τόσο της κάμερας όσο και του Sir Daniel ήταν κάπως άτσαλος και σε ορισμένα σημεία τα controls του MEDIEVIL πραγματικά σε έκαναν να θες να ξεριζώσεις το σαγόνι σου και να το πετάξεις έξω από το κοντινότερο παράθυρο…

Επίσης τα γραφικά του Game ήταν ένα επίπεδο πιο κάτω από εκείνα που απολαμβάναμε σε άλλους τίτλους της εποχής. Γενικά στο τεχνικό κομμάτι το MEDIEVIL πάσχει σε διάφορες εκφάνσεις του όμως ειλικρινά τέτοιες ασήμαντες λεπτομέρειες ελάχιστη σημασία είχαν για εμάς τότε.

Εκεί που αναπλήρωνε το παιχνίδι τις όποιες ατέλειες του ήταν στον σχεδιασμό του, τόσο του ήρωα και των λοιπών χαρακτήρων όσο και στα διάφορα επίπεδα και τις τοποθεσίες του, αλλά και στην γενικότερη αισθητική και θεματολογία του.

Ως ιστορία το MEDIEVIL περιστρέφεται γύρω από τον Ιπποτισμό, την δόξα , τον ηρωισμό και την τιμή και τις δεύτερες ευκαιρίες . Ο χαρακτήρας του Sir Daniel , παρά το ‘νεκρικό‘ του ύφος, σε συνάρπαζε και σε γοήτευε. Ναι ο τυπάς ήταν ουσιαστικά ένας κινούμενος σκελετός που απλά μουρμούραγε όμως επάνω στην προσπάθεια του να εξελιχθεί σε έναν αληθινό ήρωα, και κατά συνέπεια να εξιλεωθεί και για τις αποτυχίες του παρελθόντος, σε ανάγκαζε να ταυτιστείς μαζί του.

Όμως εξίσου γοητευτικός ήταν και ο γενικότερος σχεδιασμός του MEDIEVIL. Οι γοτθικές και μπαρόκ πίστες , η Halloween αισθητική, ακόμη και η ορχηστρική μουσική ώρες, ώρες σου έδιναν την ψευαίσθηση ότι παίζεις όχι μέσα σε μια κονσόλα αλλά σε κάποια animated ταινία του Tim Burton.

Τουλάχιστον στις καλές εποχές του σκηνοθέτη…

Η ιστορία και ο σχεδιασμός του Game σου βγάζουν έναν Avant Garde σουρεαλισμό, ψυχεδέλεια και όλα εκτυλίσσονται σαν ένα Μεσαιωνικό όνειρο που λαμβάνει μέρος σε κάποια ταινία τρόμου και φαντασίας περασμένων δεκαετιών !

Μα τους αρχαίους Θεούς του πολέμου ειδικά η τελική μάχη με τον Μάγο είναι ότι πιο τριπαρισμένο είχα βιώσει ως παιδί ενώ έπαιζα PLAYSTATION…

Σε επίπεδο Gameplay το MEDIEVIL σε αντιμετώπιζε σαν έναν γνήσιο Ιππότη δίνοντας σου αληθινές προκλήσεις.

Ο Sir Daniel είχε στην διάθεση του αρκετά όπλα, ορισμένα από αυτά είχαν και μαγικές ιδιότητες, αλλά και ασπίδες που όμως σε καμία περίπτωση δεν ήταν άφθαρτες. Το παιχνίδι σου παρείχε και μια πλούσια γκάμα από είδη εχθρών και το καθένα από αυτά έπρεπε να αντιμετωπιστεί και με διαφορετικό τρόπο. Μερικούς απλά πήγαινες και τους έσφαζες εν ψυχρώ όμως άλλους πάλι έπρεπε να τους νικήσεις επιστρατεύοντας διαφορετικά όπλα και στρατηγικές. Για παράδειγμα κάποιους μπορούσες να τους νικήσεις μονάχα αν πρώτα τους έβαζες φωτιά !

Στο MEDIEVIL ακόμη και οι εχθροί σου αποτελούσαν ένα ‘παζλ‘ για δυνατούς λύτες…

Όσον αφορά τις αποστολές το παιχνίδι μοιράζονταν σε είκοσι πίστες και ο σκοπός σου σε καθεμιά από αυτές ήταν να βρεις και να συλλέξεις ένα μαγικό δισκοπότηρο. Μια διόλου εύκολη υπόθεση καθώς οι επιλογές και οι πράξεις σου είχαν άμεσο αντίκτυπο ως προς την επιτυχία ή την αποτυχία της εκάστοτε αποστολής. Σε περίπτωση που καταπάταγες τον Ιπποτισμό σου και σκότωνες κάποιον αθώο χωρικό το παιχνίδι σε τιμωρούσε στερώντας σου την δυνατότητα να διεκδικήσεις ένα δισκοπότηρο !

Από την άλλη αμά λειτουργούσες ως γνήσιος και ικανός ήρωας έπαιρνες ως ανταμοιβή όπλα , Upgrades και θησαυρούς τους οποίους μπορούσες να τους χρησιμοποιήσεις ώστε να αγοράσεις διάφορα χρήσιμα αντικείμενα από κάτι…Gargoyles / έμπορους που συναντούσες σε διάφορα σημεία του παιχνιδιού. Παρά την χρησιμότητα τους τα Gargoyles αυτά λειτουργούσαν και ως ύψιστοι…Μαλάκες μιας και δεν δίσταζαν να σε χλευάσουν τόσο για την εμφάνιση σου όσο και για τον χαρακτήρα σου…

Μιλώντας περί χαρακτήρων το MEDIEVIL έθετε σε πραγματική δοκιμασία τον χαρακτήρα του εκάστοτε παίκτη. Το Game αρνούνταν πεισματικά να σε πάρει από το σκελετωμένο χεράκι σου και να σε οδηγήσει μέχρι την τελευταία του πίστα. Αντίθετα σε άφηνε να αλωνίζεις ελεύθερος στις διάφορες τοποθεσίες του και σε προκαλούσε να βρεις από μόνος σου την λύση στους διάφορους γρίφους, τους εχθρούς και τα εμπόδια που συναντούσες μπροστά σου.

Η τακτική αυτή λειτουργούσε ως δίκοπο ξίφος μιας και από την μια σου έδινε την ψευδαίσθηση της απόλυτης ελευθερίας όμως στον αντίποδα σε βύθιζε στην οργή και την απόγνωση όταν αδυνατούσες να βρεις έναν τρόπο ώστε να προχωρήσεις στο επόμενο επίπεδο και την επόμενη δοκιμασία…

To MEDIEVIL σε καμία περίπτωση δεν έγραψε ιστορία με τα γραφικά και το Gameplay του όμως η αρτιστική, θεοπάλαβη και ευρηματική αισθητική και θεματολογία του το κατέστησαν ως μια από τις πιο αξιομνημόνευτες και όμορφες gaming εμπειρίες των 90s και σήμερα λειτουργούν ως η βασική αιτία ώστε να ρίξει κανείς μια επανάληψη σε αυτό το τόσο μοναδικό Video Game.

To 2000 SONY και SCE Cambridge Studio ανέστησαν …ξανά τον Sir Daniel δίνοντας στην ιστορία του ένα sequel με τον λακωνικό τίτλο MEDIEVIL #2 !

Τα γραφικά βελτιώθηκαν αισθητά όμως οι προβληματικοί χειρισμοί και η σπασαρχίδικη κάμερα έκαναν την επανεμφάνιση τους. Σεναριακά και θεματολογικά το δεύτερο αυτό κεφάλαιο ακολουθούσε μια παρόμοια δομή και αισθητική. Παρόλα αυτά το παιχνίδι εμπλουτίστηκε με πιο σύγχρονα όπλα , όπως πχ ένα Gatling Gun (μιας και χρονολογικά η ιστορία σε τοποθετούσε αυτή τη φορά στο έτος 1886 !) ενώ το πιο γαμάτο Upgrade ήταν η δυνατότητα να ξεριζώνεις το κεφάλι / κρανίο σου από το υπόλοιπο κορμί και να το τοποθετείς επάνω στο χέρι ενός ζόμπι και να το ελέγχεις !

Η ικανότητα αυτή σου επέτρεπε να εξερευνάς τοποθεσίες που κανονικά δεν θα μπορούσες να τις επισκεφτείς αλλά και να ξεκλειδώνεις διάφορα χρήσιμα πραγματάκια που θα έκαναν την αποστολή σου μια σαφώς πιο εύκολη υπόθεση.

Επίσης η εικόνα ενός Sir Dan που που ‘καβαλάει’ ένα ζομπόχερο ήταν εξωφρενικά αστεία και σουρεαλιστική αλλά και απίστευτα γαμάτη !

Η εικόνα αυτή μοιάζει να είναι κατευθείαν βγαλμένη μέσα από τις διδαχές κάποιας παλιάς Horror/Splatter ταινίας των 80s τύπου EVIL DEAD ή RE-ANIMATOR. Επίσης οι κινήσεις και η γενικότερη συμπεριφορά τόσο του Sir Daniel όσο και διάφορων άλλων χαρακτήρων μας παραπέμπει στις Slapstick κωμωδίες !

Από θεατρικότητα διακρίνονται οι φωνές των χαρακτήρων και οι μεταξύ τους διάλογοι κινούνται στο ύφος του επικού αλλά και της φαρσοκωμωδίας :

Megwynn Maelstorm:
Off you pop, then, and keep your chin up.

Sir Daniel Fortesque:
Watch it!

Megwynn Maelstorm:
Oops! Sorry, Daniel.

Οι μερακλήδες δημιουργοί των δυο αυτών παιχνιδιών συνδύασαν τις διάφορες επιρροές τους και έστησαν ένα υπέροχο κράμα μαύρης/slapstick κωμωδίας, τρόμου, φαντασίας , σουρεαλισμού αλλά και αυθεντικού ηρωισμού.

To 2019 βγήκε και ένα ‘remake‘ του αυθεντικού παιχνιδιού , με βελτιωμένα γραφικά αλλά εξίσου προβληματικό χειρισμό και κάμερα και το οποίο φαίνεται να διατηρεί σε μεγάλο βαθμό την τόσο χαρακτηριστική και γοητευτική αισθητική του MEDIEVIL. Πάντως ακόμη δεν έχω μπει στον ‘κόπο‘ να εξερευνήσω το remake πρώτων επειδή δεν έχω PS4 και δεύτερον επειδή πολύ απλά το πρώτο MEDIEVIL εξακολουθεί να μου ρίχνει κάτω το σαγόνι κάθε φορά που έχω την ευκαιρία να του ρίξω μια επανάληψη ! Από την άλλη ομολογώ ότι μια περιέργεια την έχω σχετικά με το αν ένα ρομαντικό και θεοπάλαβο παραμύθι Ιπποτισμού θα μπορέσει να βρει τον δρόμο του στις καρδιές των νέων Gamers που στις μέρες μας μοιάζουν να έλκονται κυρίως από τον σκληρό ρεαλισμό παιχνιδιών τύπου CALL OF DUTY ή αν απλά αυτή η αναβίωση στοχεύει αποκλειστικά στην νοσταλγία όλων όσων είχαν την τύχη να μεγαλώσουν εξερευνώντας τα μαγικά και στοιχειωμένα τοπία του αυθεντικού παιχνιδιού.

Πάντως όσοι τολμηροί σύγχρονοι ‘ιππότες‘ του Gaming τολμήσουν να δώσουν στο MEDIEVIL μια ευκαιρία να τους ταξιδέψει και να τους συναρπάσει θα έχουν την τιμή να τους κλείσει το μάτι ο Θρυλικός Sir Daniel Fortesque…

…τουλάχιστον αν μπορούσε να το κάνει !

Στην τελική εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα παιχνίδι που πραγματικά σε ανταμείβει για την τιμή και την αφοσίωση σου. Αν μη τι άλλο αυτό είναι κάτι το εξαιρετικά σπάνιο στην αληθινή και μίζερη καθημερινότητα μας. Παιχνίδια όπως το συγκεκριμένο ομορφαίνουν την ζωή μας μιας και συντηρούν και υπερασπίζονται τον ρομαντισμό με όλο τους το είναι.

Το MEDIEVIL ίσως να μην ήταν το ‘καλύτερο‘ παιχνίδι της εποχής του όμως διάολε σίγουρα ήταν από τα πιο Cult. Ελάχιστοι τίτλοι των 90s, αλλά και του σήμερα, μπορούν να μονομαχήσουν με την αισθητική και το χιούμορ αυτού του παιχνιδιού και να βγουν από την αρένα ως νικητές.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: