RELIC : Σαπίλα και ανθρώπινα ερείπια…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Θυμάσαι που στο BABADOOK η Jennifer Kent γράπωσε έναν μεταφυσικό τρόμο και τον χρησιμοποίησε ως μια πρωτότυπη και πανίσχυρη αλληγορία γύρω από τον θνητό θρήνο, την κατάθλιψη και το τραύμα που αφήνει πίσω της μια σκληρή απώλεια επάνω σε εκείνους που την βιώνουν ?

Ε , στο RELIC η συνάδελφος της Natalie Erika James επιχειρεί κάτι παρόμοιο μονάχα που το δικό της υπερφυσικό και τρομερό στοιχείο λειτουργεί σαν μια αντανάκλαση της γεροντικής άνοιας αλλά και των υπέρμετρα σκληρών επιλογών που συνήθως καλούνται να κάνουν οι συγγενείς των ανθρώπων που πάσχουν από τέτοιου είδους παθήσεις…

Ακριβώς όπως και το σύνδρομο της άνοιας έτσι και η ταινία της James ξετυλίγεται ‘ αργά και βασανιστικά‘ .

Η σκηνοθέτης αρχικά μας μπάζει σε ένα σπίτι όπου τόσο το ίδιο όσο και η γερασμένη ιδιοκτήτρια του φαίνονται σταδιακά να ‘σαπίζουν‘ . Όταν όμως δυο συγγενείς της γριάς (συγκεκριμένα κόρη και εγγονή ) καταφτάνουν ώστε να διαπιστώσουν σε τι κατάσταση είναι η πρώτη αυτή η ‘σαπίλα‘ θα αρχίσει να απλώνεται προς το μέρος τους, με εξαιρετικά ανησυχητικό τρόπο…

Το φιλμ έχει στιβαρή ατμόσφαιρα και ερμηνείες. Ειδικά η Robyn Nevin στο ρόλο της γερασμένης ιδιοκτήτριας είναι εξαιρετική. Αποδίδει τις ψυχολογικές αλλά και σωματικές εναλλαγές ενός ανθρώπου που βρίσκεται στα πρώτα στάδια της άνοιας με άρτιο τρόπο. Όμως και η σκηνοθέτης με την σειρά της φροντίζει η μετάβαση ενός ανθρώπου στην ΄λήθη‘ να έχει γερό αντίκτυπο επάνω στον θεατή.

Η James σε τσιτώνει και σε αγχώνει εστιάζοντας στις καταστάσεις και την προσμονή. Επιλέγει το σασπένς έναντι των Jump Scares και θα έλεγα ότι η επιλογή την δικαιώνει. Τα λιγοστά Jump Scares είναι μάχιμα όμως μοιάζουν να έχουν βγει καρμπόν από ταινίες όπως ο Εξορκιστής του William Friedkin και το Hereditary του Ari Aster. Αντίθετα με αυτές τις ταινίες, αλλά και το Babadook, το RELIC κάπου ζορίζεται να βρει μια ιδανική ισορροπία ανάμεσα στον τρόμο που πηγάζει από μια ατμόσφαιρα και σε εκείνον που ξεπηδά από μια κατάσταση.

Η James αποδίδει με δυνατό τρόπο την θεματολογία της όμως στο τέλος μας δίνει ένα αρκετά ‘ανοιχτό‘ φινάλε που μου θύμισε αρκετά εκείνο , το εξαιρετικά αμφιλεγόμενο, του Babadook. Μονάχα που εκεί που η Jennifer Kent κατόρθωσε να κάνει τους συμβολισμούς και τις αλληγορίες να συμβαδίζουν ιδανικά με τον υπερφυσικό τρόμο εδώ σε κάνα δυο καταστάσεις η James δεν σε πείθει απόλυτα ως προς αυτά που θέλει να πει. Στο φινάλε ειδικά η αλληγορία μοιάζει λες και βγαίνει ‘με το ζόρι’

Πάντως το φιλμ αυτό διακατέχεται από μια έντονη και απόκοσμη σαπίλα και κλειστοφοβία που όχι μόνο με κράτησαν σε επαγρύπνηση αλλά με κάνουν και να θέλω να δω μια νέα κινηματογραφική μεταφορά του SILENT HILL σε σκηνοθεσία Natalie Erika James !

Το RELIC ενώ ξεκινά ως ένα ‘Haunted House Movie‘ εξελίσσεται σταδιακά σε ένα ‘δράμα τρόμου‘ που θα τρομάξει τον θεατή όχι τόσο με την εικόνα όσο με τις αισθήσεις και τις σκέψεις που σου έρχονται στο μυαλό καθώς βλέπεις τόσο το σώμα όσο και το μυαλό μιας γυναίκας να μεταμορφώνεται σε ‘ερείπια‘.

‘Ερείπια’ στα οποία δεν θα χαθεί μονάχα η ίδια αλλά θα κινδυνέψουν να εγκλωβιστούν σε αυτά και τα άτομα που αγαπά, ενώ εκείνα καλούνται να αποφασίσουν την μοίρα ενός ανθρώπου που σταδιακά διαστρεβλώνεται σε κάτι που δεν μοιάζει ανθρώπινο…

Βαθμολογία : Δεν με χάλασε καθόλου που εγκλωβίστηκα σε αυτή την ταινία.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: