VAL : Ένας “κλόουν” ψάχνει να ξαναβρεί την φωνή του.

By Αντρέι Κοτσεργκίν

“Μία ιστορία ψευδαίσθησης και αλήθειας.”

Το VAL είναι ένα ντοκιμαντέρ γύρω από την ζωή και την καριέρα του Val Kilmer. Ένα έργο που αναπόφευκτα θα έβρισκε τον δρόμο του στην οθόνη καθώς ο ηθοποιός είχε την τάση να βιντεοσκοπεί την ζωή του από τα παιδικά του κιόλας χρόνια.

Ο Kilmer αναλαμβάνει χρέη cinematographer και αναθέτει την σκηνοθεσία στους Leo Scott και Ting Poo, εξασφαλιζοντας έτσι μια, σχετική, αξιοπιστία σε όλα όσα μας δείχνει και διηγείται. Η μάλλον πιο ορθά σε όλα όσα μας αφηγείται ο γιος του, καθώς ο ίδιος δυσκολεύεται να μιλήσει εξαιτίας του καρκίνου που αντιμετώπισε πριν μερικά χρόνια.

Να όμως που το VAL μονάχα φειδωλο δεν αποδεικνύεται…

Η ιστορία ξεκινάει προφανώς από τα παιδικά χρόνια του Val Kilmer.

Μας συστήνει σε έναν βιομήχανο πατέρα τόσο μεγαλομανή που έφτασε στο σημείο να αγοράσει μια ολόκληρη γειτονιά ώστε να έχει την δυνατότητα να διαλέγει τους γείτονες του αλλά και μια μια μάνα, σουηδικής καταγωγής, που λειτουργεί ως ένα σαφώς πιο ελεύθερο πνεύμα. Μια μάνα που ο γιος της την παρουσιάζει σαν έναν “Ingmar Bergman“.

Συμπτωματικά (?) ένα όνειρο που έμοιαζε να λειτουργεί σαν μια ταινία του Bergman ήταν το “κύμα” που έσπρωξε ένα αγόρι να κυνηγήσει το όνειρο της υποκριτικής. Ο Val ξεκίνησε να γυρναει, στο σπίτι του, remakes ταινιών που λάτρευε (όπως το JAWS), με τον αδελφό του Wesley να αναλαμβάνει χρέη σκηνοθέτη. Τα λόγια του Val όταν καλείται να περιγράψει τον αδελφό του μας φανερώνουν την πεποίθηση του ότι επρόκειτο για ένα ταλαντούχο και άκρως καλλιτεχνικό πνεύμα.

Αλλά η μοίρα φαίνεται ότι προορίζε μονάχα ένα μέλος της φαμίλιας Kilmer για το σανίδι…

Ο Wesley στα 15 του και ύστερα από μια κρίση επιληψίας κατέληξε να πνίγει στο τζακούζι του πατέρα τους. Κλονισμεμος ο Val βυθίστηκε για πρώτη φορά σε ένα σκοτάδι που κατά καιρούς θα τον επισκεπτόταν ξανά και ξανά σε διάφορες εκφάνσεις της ζωής του. Η υποτροφία που εξασφάλισε για την σχολή καλων τεχνών Julliard λειτούργησε ως σκάλα διαφυγής για τον νεαρό και επίδοξο ηθοποιό τότε.

Στο πρώτο μισό του ντοκιμαντέρ ο Kilmer ξεναγεί εμάς , αλλά και τον γιο του, στα πλατό των μικρών αλλά και μεγάλων ταινιών του και φροντίζει να μας μορφώσει μέσα από τις ιστορίες του. Από τα πρώτα βήματα του στο γκαράζ του, τις μικρές και τοπικές θεατρικές σκηνές και από κει στα μεγάλα στούντιο η διαδρομή είναι άκρως ενδιαφέρουσα και συναρπαστική. Στο ενδιάμεσο γνωρίζουμε έναν άνθρωπο που διακατέχεται από το 70s πνεύμα των χιπις και θρησκευτικους / κοινωνικούς προβληματισμούς και αναζητήσεις.

Και επειδή το ξέρω ότι οι περισσότεροι ανυπομονειται να μάθετε τι ακριβώς “έπαιξε” σε δύο συγκεκριμένα κεφάλαια ας κάνουμε πρώτα μια “πτήσηστις TOP GUN εποχές του Val Kilmer!

Από σχετικά νωρίς ο Kilmer έμαθε, με τον δύσκολο τρόπο, πως ακριβώς λειτουργεί η βιομηχανία της τέχνης.

Στην πρώτη σοβαρή θεατρική παράσταση που συμμετείχε αρχικά είχε πρωταγωνιστικο ρόλο. Σε μια φάση τον πιάνουν οι παραγωγοί και του λένε “ξέρεις Val δέχτηκε να παίξει o Kevin Bacon οπότε θα του δώσουμε τον ρόλο σου και θα πάρεις έναν μικρότερο…”. Την επόμενη μέρα τον ξαναπιάνουν ώστε να τον ενημερώσουν ότι θα παίξει και ο Sean Penn στην παράσταση και ότι πρέπει να του δώσουν τον ρόλο κλπ, κλπ και κάπως έτσι ο Kilmer κατέληξε να παίζει έναν μικρό και εντελώς comic relief χαρακτήρα. Η εξέλιξη αυτή δεν τον πτόησε. Αντίθετα τον πεισμωσε ώστε να προσεγγίζει μελλοντικές δουλειές με μεγαλύτερο πείσμα.

Για την ιστορία οι νεαροί Bacon, Penn και Kilmer ανέπτυξαν μια αρκετά φιλική σχέση μεταξύ τους στα παρασκήνια και οι δύο πρώτοι κάνουν ένα “cameo” στο ντοκιμαντέρ!

Ο Kilmer αφού έπαιξε σε κάνα δυο μικρές κινηματογραφικες παραγωγές έκανε ένα πέρασμα από την μεγάλη Βρετανία. Εκεί γοητεύτηκε από την θεατρική παράσταση ενός, παντελώς αγνώστου τότε , Danny Boyle. Το καινοτόμο ύφος και η πειραματική διάθεση του σκηνοθέτη θυμησαν στον Kilmer το πως ήθελε να προσεγγίσει και ο ίδιος την τέχνη του. Να όμως που τελικά ένας ηθοποιός που είχε την φιλοδοξία να παίξει Άμλετ κατέληξε στο cockpit ενός F~18 μαχητικού αεροσκάφους.

Ο “Iceman” έχωσε τον Kilmer στην “Σούπερ Λίγκα” του Hollywood και ακόμη και σήμερα παραμένει ο πιο σήμα κατατεθέν ρόλος του. Το οξύμωρο είναι ότι ο ηθοποιός αρχικά ήθελε να παραιτηθεί καθώς διαβάζοντας το σενάριο έκρινε ότι ο χαρακτήρας του ήταν εντελώς μονοδιάστατος και “κενός“. Έχοντας όμως υπογράψει συμβόλαιο η φυγή δεν αποτελούσε λύση. Και έτσι ο Kilmer έγραψε από μόνος του ένα origin και ένα ψυχολογικό προφίλ για τον Iceman. Προφανώς καμία από αυτές τις ιδέες δεν θα έμπαινε στην ταινία αλλά ο Kilmer προέβη σε αυτή την διαδικασία μόνο και μόνο ώστε να μπορεί να νιώσει κάποια συναισθήματα καθώς θα ερμήνευε τον ρόλο του. Παράλληλα δημιούργησε ένα κλίμα ανταγωνισμου στο πλατό με τον Tom Cruise. Μάλιστα το cast κατέληξε όντως να χωριστεί σε δύο “παρατάξεις” όπως γίνεται και στην ταινία δηλαδή. Πάντως ο Val στο τέλος δηλώνει ότι είχε εξαιρετικές σχέσεις με τον συνάδελφο του.

Κρίνοντας από τις αντιδράσεις του θα έλεγα ότι σε μεγαλύτερη εκτίμηση είχε την Kelly McGilliis και τον σκηνοθέτη Tony Scott.

Κάπου εδώ ας “προσγειωσουμε” (για την ώρα…) το TOP GUN ώστε να ρίξουμε φως σε μια άλλη pop ερμηνεία του Val…

“Every Boy Dreams of Being Batman.”

O Val ξεκινάει να εξιστορεί το πέρασμα του από την Gotham City με την παραπάνω αλήθεια. Αλλά στην πραγματικότητα ο ηθοποιός δέχτηκε να διαδεχτεί τον Michael Keaton επειδή θεωρούσε ότι η μοίρα του έδειχνε κάποια σημάδια. Συγκεκριμένα την ημέρα και την στιγμή που τον πήρε τηλέφωνο ο ατζέντης του ώστε να τον ενημερώσει ότι η Warner Bros τον θέλει για νέο Batman ο Kilmer βρισκόταν κάπου στις άγριες ερημιες της Αυστραλίας και ετοιμάζονταν να εξερευνήσει… μια σπηλιά που την είχαν για Φωλιά κάτι τεράστιες νυχτερίδες!

Κάτι η αίγλη που ασκεί ο Batman, κάτι το πεπρωμένο και σίγουρα κάτι η τεράστια επιταγή που θα έπαιρνε έπεισαν τον Kilmer να φορέσει την στολή. Τεράστιο ρόλο έπαιξε και η λατρεία που έτρεφε για τον Adam West και την περιβόητη Bat~σειρά του…

Μια απόφαση που ο Kilmer την μετάνιωσε σχεδόν αμέσως…

Ο Kilmer γρήγορα διαπίστωσε ότι η στολή του Batman ήταν τόσο βαριά και ακαμπτη που όσο την φορούσε δεν μπορούσε να στρίψει εύκολα, να εκφραστεί ή ακόμη και να ακούσει τι του έλεγαν οι συνεργάτες του. Ύστερα από μια ώρα γυρίσματος ήταν έτοιμος να λιποθυμήσει. Εκτός της ασφυκτικής στολής ο ηθοποιός είχε να αντιμετωπίσει και έναν σκηνοθέτη που έπνιγε εξίσου ασφυκτικά κάθε προσπάθεια και διάθεση για έκφραση και πειραματισμό επάνω στον ρόλο.

Τελικά ο Val Kilmer συνειδητοποίησε τι ακριβώς ήθελε από εκείνον ο Joel Schumacher…

Και υπέκυψε.

Η παραπάνω ατάκα του συνοψίζει απόλυτα εύστοχα το μεγαλύτερο κομμάτι του mainstream σινεμά στις μέρες μας.

Ανέκαθεν είχα την εντύπωση ότι o Kilmer δεν γούσταρε ποτέ του να ενσαρκώσει τον Batman. Η ερμηνεία του στο BATMAN : FOREVER μου φάνταζε εντελώς ψυχρή και κενή. Μου έδινε την εντύπωση ότι είχα μπροστά μου έναν βαριεστημένο αστέρα που απλά θέλει να τελειώνει ” με την αγγαρεία” και να πάρει την επιταγή του. Τελικά εδώ έχουμε έναν ηθοποιό να έχει αποδεχτεί το γεγονός ότι καλείται να παίξει λες και αποφοίτησε όχι από το Julliard αλλά από κάποια σχολή σαπουνόπερας…

Στο τέλος ο Kilmer συμπληρώνει ότι ναι “κάθε παιδί ονειρεύεται να γίνει ο Batman” αλλά επίσης ότι αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ηθοποιός θέλει ή πρέπει να παίξει τον Batman.

TOP GUN και BATMAN μπορεί να απέφεραν δόξα και χρήμα στον πρωταγωνιστή τους όμως ο Kilmer παραδόξως σήμερα δείχνει να αντιλαμβάνεται αυτές τις ταινίες ως ένα “βάρος” που πλέον ζορίζεται ολοένα και περισσότερο να το σηκώνει. Αλλά θα επανέλθουμε σε αυτό σε λίγο.

Ύστερα από το FOREVER ο Kilmer έσπευσε στο σετ του HEAT όπου στάθηκε κομπλέ ανάμεσα στους Pacino και DeNiro ενώ η συνεργασία του με τον Michael Mann πιθανότατα λειτούργησε ως κρίσιμο “αντίδοτο” ύστερα από την συνύπαρξη του με τον Joel Schumacher!

Εκεί που την πάτησε ο Val ήταν όταν στην συνέχεια δέχτηκε να παίξει σε ένα κινηματογραφικο remake της, 60s και Βρετανικής, σειράς με τίτλο THE SAINT…

O Kilmer διάλεξε το THE SAINT όχι επειδή είχε τίποτε νοσταλγικες αναμνήσεις και με τον Sir Roger Moore αλλά επειδή μέσα από αυτή την παραγωγή διέκρινε την ευκαιρία μιας “απόδρασης” από τα καλούπια στα οποία τον στριμωχνε το Hollywood και οι ατζέντηδες (προφανώς και με δική του ευθύνη). Στο φιλμ αυτό ήρωας ήταν ένας κλέφτης που είχε την ικανότητα να μεταμφιεζεται σε όποιον ήθελε…

Τελικά πάρα τους “δέκα σε έναν” ρόλους το φιλμ αυτό είναι από τα πιο “κενά” και μονοδιάστατα ολόκληρης της φιλμογραφιας του ηθοποιού. Παρά τις εξωτερικές μεταμορφώσεις του ο Kilmer δεν με έπεισε με τις ερμηνευτικες εναλλαγές του. Σίγουρα δεν βοήθησε πάντως το γεγονός ότι το φιλμ αυτό είχε κάκιστο σενάριο και μια εντελώς τυπική σκηνοθεσία.

Στο ενδιάμεσο το VAL μας κάνει μια αναδρομή και σε εκείνες τις ταινίες που μπορεί να μην είχαν την pop και εμπορική αφήγηση των δύο μπλοκμπαστερ που αναφέραμε όμως ήταν αυτές που έδωσαν την ευκαιρία στον ηθοποιό να παίξει επιτέλους με ελευθερία και πειραματισμό.

Η πρώτη φυσικά είναι το TOMBSTONE του George Cosmatos όπου έδωσε τα ρέστα του ως Doc Holliday και στο πλευρό του Kurt Russell. Το φιλμ τελειώνει με μια απίστευτα δυνατή και συγκινητική σεκάνς όπου ο βαριά άρρωστος Doc ετοιμάζεται να αφήσει την τελευταία του πνοή, σε ένα σανατοριο του Κολοράντο. Στην σκηνή του αποχαιρετισμου του με τον “Wyatt Erp” Kurt Russell ο Kilmer υπήρξε απλά συγκλονιστικος. Για να πιάσει το ιδανικό Mood πόνου ο Kilmer ζήτησε από τους τεχνικούς να απλωσουν πάγο επάνω στο κρεβάτι που ήταν ξάπλα. Ένα μάλλον ανορθόδοξο method acting που τελικά αποδείχθηκε άκρως λειτουργικό.

Έχοντας ως είδωλο τον Marlon Brando προφανώς και ο Val Kilmer θα υιοθετουσε εκκεντρικές/ πειραματικές μεθόδους όσον αφορά την προσέγγιση του στην τέχνη της υποκριτικής.

Πέρα από ταλέντο ο Kilmer στα νιάτα του διακρίνονταν από πείσμα και άγνοια κινδύνου. Δεν περίμενε τον ατζέντη του να του βρει ρόλους και φρόντιζε να τους κυνηγήσει ο ίδιος γυρνώντας από μόνος του τις “οντισιόν” του! Στην συνέχεια τις έστελνε στους σκηνοθέτες που θαύμαζε και που επιθυμούσε διακαώς να συνεργαστεί μαζί τους.

Αφού έφαγε “άκυρο” από τον Stanley Kubrick

… και τον Martin Scorsese

… o Kilmer μπόρεσε να τραβήξει το ενδιαφέρον του Oliver Stone που τον έχρισε ως Jim Morrison, στην THE DOORS ταινία που ετοίμαζε στις αρχές των 90s.

Ο Kilmer επί έναν ολόκληρο χρόνο μπήκε στο δερμάτινο παντελόνι και την ψυχοσύνθεση του Jim Morrison. Έμαθε απ’ έξω τις κινήσεις του, τραγούδησε τα τραγούδια του…

Το να ακολουθεί για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα method Acting ένας ηθοποιός για εκείνον αποτελεί πρόκληση. Για τους ανθρώπους γύρω του η διαδικασία είναι απλά ένα βάσανο. Η παρουσία του στο THE DOORS έφερε τα πρώτα προβλήματα μέσα στον γάμο του με την Joanne Whalley (με την οποία γνωρίστηκαν ενώ γυρνούσαν το WILLOW). Το THE DOORS διχασε τους κριτικούς αλλά η ερμηνεία του Val του εξασφάλισε αρκετά εισιτήρια για επερχόμενες παραγωγές. Η πορεία που χάραξε τελικά του έδωσε την ευκαιρία να συναντήσει από κοντά το είδωλο του…

Το 1996 ο Val Kilmer βρίσκει τον εαυτό του στο τροπικό και άκρως προβληματικό πλατό του THE ISLAND OF DR. MOREAU. Πριν καλά, καλά ξεκινήσουν τα γυρίσματα ο σκηνοθέτης Richard Stanley απολύεται και καταλήγει να τριγυρνάς στις ζούγκλες της Αυστραλίας, όντας σε μια “πρωτόγονη” κατάσταση που θύμιζε συμβολικά τα κτήνη της (παραλίγο) ταινίας του! Αλλά αυτή την ιστορία την έχουμε αναλύσει σε παλαιότερο άρθρο μας, οπότε προχωράμε! Ο Val ξενέρωσε από την απώλεια του Stanley, τον οποίο θεωρούσε ταλαντούχο και οραματιστή σκηνοθέτη, αλλά δεν πτοήθηκε ιδιαίτερα καθώς επιτέλους είχε απέναντι του τον Marlon Brando!

Η έστω το θλιβερό και σακατεμενο “αποτύπωμα” του…

Ιδού λοιπόν ένας ηθοποιός προσεγγίζει το είδωλο του, τον άνθρωπο που τον έσπρωξε στο να κυνηγήσει το όνειρο. Ο Brando αραγμένος σε μια αιώρα φαίνεται λες και αιωρείται σε έναν εντελώς δικό του και απόμακρο κόσμο. Με μια νότα αμηχανίας ο Val προσπαθεί να ξεκινήσει μια φιλοσοφική συζήτηση μαζί του αλλά ο Brando δεν απαντάει στις ερωτήσεις του. Του λέει μονάχα :

“Δώσε μου ένα σπρώξιμο .”

Ο Kilmer σπρώχνει την αιώρα και είναι ξεκάθαρο πλέον ότι ο Brando έχει απομακρυνθεί όχι μονάχα από ρόλο και ταινία αλλά από τους πάντες.

Ο Marlon Brando έχει διαστρεβλωθει σε έναν συνταγματαρχη Kurtz. Μια μοναχική και τραυματισμενη “θεότητα” που αναμένει να έρθει το τέλος της.

Μάλιστα μια μέρα ο Brando αποφάσισε ότι δεν άξιζε τον κόπο να κατέβει στο γύρισμα και την θέση του πήρε ένας “σωσίας“. Ο Val με την κάμερα του φρόντισε να αποτυπώσει για πάντα αυτή την γελοία αλλά ταυτόχρονα κάπως Cult στιγμή…

Ιδου το Hollywood που πιστεύει ότι μπορεί να αντικαταστήσει τον Marlon Brando με έναν “Norm”. Ο παραλογισμός και η ηλιθιότητα μιας τέτοιας κίνησης δεν διαφεύγει από τον Val. Το καταλάβαινες από την αντίδραση του.

Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων ο Kilmer ενημερώνεται για το τέλος του γάμου του, καθώς λαμβάνει τα χαρτιά του διαζυγίου που ζήτησε η Whalley. Κάπου εδώ τελειώνει και το οποίο ενδιαφέρον είχε απέναντι στο Νησί του Δόκτορα Μορο.


Έχοντας πληγωθει και ταραχθει από την σκέψη ότι χάνει την γυναίκα που αγαπάει και παράλληλα την επερχόμενη μάχη γύρω από την επιμέλεια των παιδιών τους ο ηθοποιός αδυνατεί να συγκεντρωθεί στις απαιτήσεις μιας προβληματικής και παρανοϊκής παραγωγής. Με τους Brando και Kilmer να έχουν εισέλθει σε φουλ διάθεση σταρχιδιστη το φιλμ έχασε και την τελευταία ελπίδα σωτηρίας.

Και σίγουρα δεν το βοήθησε το γεγονός ότι ο, αντικατάστατης του Stanley, John Frankenheimer δεν έδινε την παραμικρή δεκάρα για το φιλμ και το όραμα του προκατόχου του . Ήθελε απλά να ξεμπερδεύει με την “επαγγελματική αγγαρεία” που του ανατέθηκε.

Ο Kilmer το μυρίστηκε γρήγορα αυτό…

Ως συνέπεια όλων των παραπάνω, αλλά και ένα σωρό άλλων φυσικών και αφύσικων καταστροφών, το THE ISLAND OF DR. MOREAU φλοπαρε άσχημα και σήμερα “μνημονεύεται” σαν μια So Bad, it’s Good ταινία και ως το άδοξο τέλος της καριέρας του Brando.

Και ξαφνικά, στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Kilmer βρίσκει τον εαυτό του χαμένο μέσα σε μια βιομηχανία που πλέον θεωρεί ότι το να είσαι καλός ηθοποιός αποτελεί όχι προσόν αλλά “πρόβλημα“. Για τεράστιο χρονικό διάστημα τα μίντια ανέλυαν το ποσό “ντίβα” και “περφεξιονιστης” είναι ο Val Kilmer, εξαιτίας της επιμονής του να εξετάζει και να αναλύει κάθε πτυχή των ρόλων και των ταινιών που αναλάμβανε α φέρει εις πέρας. Μάλιστα κάποιοι σκηνοθέτες σιγοντάραν αυτές τις φήμες. Αντίθετα οι ηθοποιοί / συνεργάτες του τις διέψευσαν πανηγυρικά και τον στήριξαν.

Τουλάχιστον εκείνοι που ήξεραν να παίξουν.

Αναπόφευκτα ο θεατρικός ηθοποιός, χίπης , φιλόσοφος και τελειομανής διαπίστωσε ότι του ήταν όλο και πιο δύσκολο να μπορεί να επιπλέει στην πεζή θάλασσα του mainstream Hollywood. Ως σανίδα σωτηρίας λειτούργησαν οι πιο μικρές παραγωγές και σκηνοθέτες όπως είναι οι Shane Black και Werner Herzog, που έδωσαν πίσω στον Val Kilmer την αίσθηση της καλλιτεχνικής ανεξαρτησίας. Βλέποντας αυτές τις ταινίες αναρωτήθηκα αν ο Kilmer πρόλαβε τελικά να ξεδιπλώσει όλα του τα ταλέντα και το εύρος ή αν απλά τα χαραμισε επιλέγοντας τακτική “βολεψακια“?

Η απάντηση μου δόθηκε προς το τέλος του ντοκιμαντέρ…

Στον αντίποδα όσο καιρό βρισκόταν έξω από τα πλατό ο Kilmer έπιανε τον εαυτό του να καλείται σε “απολογία” από τους δημοσιογράφους, σχετικά με την “δύσκολη” συμπεριφορά του.

Η να αναλύει το ποσό “υπέροχο” είναι να είσαι ο Batman…

Όμως αυτή η “μάχη” με τα ηλιθια μίντια φάνταζε παιχνιδάκι και αγγαρεία σε σύγκριση με εκείνη που θα ερχόταν αργότερα…

O Val Kilmer τελικά βγήκε νικητής από την μάχη με τον καρκίνο. Όχι όμως και αλωβητος.

Μπορεί τα τελευταία χρόνια το Hollywood να μας μοστράρει συνεχώς το ταμπελακι της “διαφορετικοτητας” αλλά κοίτα να δεις που είναι εξαιρετικά δύσκολο για έναν ηθοποιό που είναι αναγκασμένος να μιλάει μέσα από έναν σωλήνα που βρίσκεται καρφωμένος στο λαιμό του και που μοιάζει να γέρασε καμία εικοσαριά χρόνια μέσα σε μόλις μία μέρα, να σταύρωσει μεγάλους ή έστω καλούς ρόλους…

Σήμερα ο Val Kilmer έχει διαστρεβλωσει τον εαυτό του σε θίασο του fan service. Βγάζει το “μεροκάματο” μέσα από συνέδρια Comics και Pop κουλτούρας και σε εκδηλώσεις / προβολές που έχουν ως θέμα τις παλαιότερες επιτυχίες του. Σε κάποιες από αυτές ο Val δείχνει να το διασκεδάζει κάπως και σίγουρα αντιμετωπίζει με σεβασμό και υπομονή τους οπαδούς που τρέχουν να τον “καταναλώσουν“.

Να όμως που σε μια στιγμή του ντοκιμαντέρ η υπομονή φτάνει στα όρια της, καθώς ο ηθοποιός δέχεται μια ολόκληρη “στρατιά” από fanboys που τα μισά από αυτά του ζητάνε να βάλει το αυτόγραφο του σε merchandise του Batman και οι υπόλοιποι μισοί του μοστραρουν ποστερ του TOP GUN, ζητώντας του να χώσει και μια “You Can Be My Wingman” αφιέρωση…

Κατά την διάρκεια της διαδικασίας ο ηθοποιός λυγίζει και αργότερα τον βλέπουμε να προβαίνει σε μια θλιμμένη και γεμάτη λυγμούς εξομολόγηση :

“I’m selling basically my old self, my old career. Talk about your old pictures and sell photographs of when you were Batman…”

Ένας καλλιτέχνης οφείλει να εξελίσσει συνεχώς την τέχνη του. Να πειραματιζεται διαρκώς μαζί της. Το κοινό του δεν έχει πάντοτε ανάγκη αυτή την διαδικασία. Ίσα, ίσα σε πολλές περιπτώσεις πολεμά να την αποτρέψει διότι φοβάται τα αποτελέσματα της. Ανέκαθεν μεγάλο μέρος του κοινού γούσταρε την ασφάλεια και την αίσθηση του γνώριμου και του δοκιμασμένου. Γουστάρει να αγοράζει ανακυκλωμένη ψυχαγωγία. Αλλά για την ψυχή του δημιουργού αυτή η στασιμότητα λειτουργεί ως Καθαρτηριο.

Σε ένα τέτοιο Καθαρτηριο μοιάζει να έχει εγκλωβιστει ο πρωταγωνιστής του VAL, στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας. Το πιο επίπονο σκέλος αυτής της κατάστασης είναι η αποκάλυψη ότι πριν την “πτώση” ο Kilmer ήταν έτοιμος να πάρει επιτέλους τα ρίσκα που είχε υποσχεθεί να πάρει όταν φοιτούσε ακόμη στο Julliard.

Λίγο καιρό πριν μάθει ότι πάσχει από καρκίνο ο Val αποφάσισε ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να υπηρετήσει την τέχνη και το σινεμά που πραγματικά τον ενδιέφεραν. Συγκεκριμένα έγραψε το σενάριο για μια ταινία που θα περιστρεφονταν θεματολογικά γύρω από τον συγγραφέα Mark Twain. Μια διαδικασία που του πήρε δέκα ολόκληρα χρόνια. Αποφασισμένος να παίξει τον ρόλο αλλά και να σκηνοθετήσει το πρότζεκτ βγήκε στην γύρα ώστε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση. Πολύ γρήγορα διαπίστωσε ότι θα έπρεπε να πλήρωσει από την ίδια του την τσέπη ώστε να έχει την δυνατότητα να εκπληρώσει αυτό το όνειρο του.

Έχοντας το βάρος από τα χρέη που φέρνει ένα ζόρικο διαζύγιο και ζώντας πλέον σε μια κοινωνία στην οποία η οικονομία έχει καταρρεύσει (για ακόμη μια φορά…) ο Val κλήθηκε να πάρει μια από τις δυσκολότερες αποφάσεις της ζωής του :

Να θυσιάσει ένα παλαιότερο όνειρο ώστε να θρέψει το καινούργιο.

Στις “χρυσές” εποχές του ο Kilmer μάζεψε αρκετά λεφτά ώστε να αγοράσει μια τεράστια έκταση κάπου στο Νέο Μεξικό και να χτίσει εκεί ένα ράντσο που θα λειτουργούσε ως χιπικος “παράδεισος” για τα παιδιά του. Επίσης οραματιζοταν το χτίσιμο μιας κοινότητας που θα αποτελούνταν αποκλειστικά από καλλιτέχνες. Η πώληση / “θυσία” αυτού του ονείρου του εξασφάλισε τα εφόδια ώστε να μεταφέρει τον Mark Twain του στο Broadway, έχοντας σκοπό μέσα από τις περιοδείες και στο διάστημα μιας τριετίας, να μαζέψει το μπάτζετ που χρειάζονταν για την κινηματογραφικη μεταφορά του.

Λίγο καιρό μετά ο καρκίνος του χτύπησε την πόρτα.

Τα συμπτώματα ξεκίνησαν με παρατεταμένο βήχα και με την εξασθένηση της φωνής του. Ο Kilmer αναγκάστηκε να αναβάλλει τις παραστάσεις του για κάνα τρίμηνο. Όταν άρχισε να φτύνει αίμα άρχισε να γίνεται ξεκάθαρο ότι θα χρειαζόταν περισσότερος καιρός.

Η “παλίρροια” της μοίρας παρέσυρε το όνειρο μακριά. Ως μια άλλη “παλίρροια” φαίνεται να λειτούργησε το mainstream σινεμά απέναντι σε έναν καλλιτέχνη που ενώ επιθυμούσε να παίζει Σαίξπηρ κατέληξε τελικά να ποζάρει ως Batman. Όπως και ο Mark Twain έτσι και ο Val Kilmer έχασε το “ποτάμι του”.

Ευτυχώς δεν έχασε και την διάθεση και την δύναμη να ακολουθήσει ένα καινούργιο.

Η ασθένεια κόστισε στον ηθοποιό επαγγελματικες ευκαιρίες που όμως, όπως αναγνωρίζει και ο ίδιος, στην πραγματικότητα δεν ήταν ποτέ τους “ευκαιρίες” . Να όμως που η παλίρροια, παρά τις επίμονες προσπάθειες της, δεν κατόρθωσε να πνίξει το καλλιτεχνικό όραμα και την ανάγκη για έκφραση και δημιουργία.

Σήμερα ο Val Kilmer μπορεί να εξακολουθεί να ζορίζεται να μιλήσει μέσα από τις φωνητικές χορδές του αλλά εκφράζεται απόλυτα και ελεύθερα μέσα από την τέχνη. Από την ζωγραφική και τα γλυπτά μέχρι και την συγγραφή ενός βιβλίου, το οποίο μάλιστα εξελίχθηκε σε Best Seller και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.

Και φυσικά κάπου εδώ καταλήγουμε και σε αυτό το ντοκιμαντέρ…

Στο VAL ο πρωταγωνιστής Val Kilmer βιντεοσκοπεί τον εαυτό του σε ένα σενάριο όμως που το έγραψε μαζί με την μοίρα. Το ερώτημα είναι κατά πόσο ειλικρινής είναι αυτή του η παράσταση :

Ήταν όντως ο Kilmer ένας παρεξηγημένο ηθοποιός στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του?

Έπεσε “θύμα” της απληστίας των ατζεντηδων και της ασχετοσύνης των παραγωγών ή απλά υπέκυψε στην δική του απληστία και ματαιοδοξία ?

Είναι ένας ηθοποιός που ποτέ δεν του δωθηκε η ευκαιρία να αναδείξει τις πραγματικά καλές πτυχές του ταλέντου του ή μας έδωσε ότι μπορούσε να δώσει?

Δεν ξέρω αν εδώ ο Kilmer αυτοσχεδιαζει με ειλικρίνεια τις εξιστόρησεις και τις αντιδράσεις του ή αν ακολουθεί ένα καλογραμμένο σενάριο που το υπογράφει ο ίδιος. Αλλά δεν έχει σημάσια κιόλας.Στην τελική αν με ξεγέλασε με την ερμηνεία του εδώ τότε και πάλι έτσι μου απέδειξε το ποσό καλός ηθοποιός είναι.

Ασχέτως προθέσεων το ντοκιμαντέρ αυτό σου δίνει να καταλάβεις ακριβώς ποίος είναι Ο Val Kilmer και πως πορεύεται στην ζωή του :

Ένας γνήσιος ηθοποιός που δεν σταματά να παίζει ρόλους ακόμη και όταν δεν βρίσκεται πίσω από την κάμερα ή επάνω στο σανίδι. Ένας σκηνοθέτης που ξεκίνησε να καταγραφεί την ζωή του από την πρώτη στιγμή που μπόρεσε να κρατήσει μια κάμερα στα χέρια του.

“The truth is, in order to find each character i had to putt a little bit of me in them and find a little bit of them in me…”

Ε ναι λοιπόν, το VAL είναι όντως μια ιστορία ψευδαίσθησης και αλήθειας…

“I go out on a stage and I howl for people. In me, they see exactly what they want to see – some say the Lizard King, whatever that means, or some black-clad leather demon, whatever that means. But really, I think of myself as a sensitive, intelligent human being, but with the soul of a clown…”

Jim Morrison ~ The Doors

Βαθμολογία : Μία γλυκόπικρη και φουλ συναισθηματική βόμβα που θέλεις να την κρατήσεις κοντά σου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: