MORTAL KOMBAT “Battle of the Realms” : Ένα σενάριο θαμμένο δίπλα στο κεφάλι του Cyrax…

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Το MORTAL KOMBAT LEGENDS : Battle of The Realms είναι το άμεσο sequel του Scorpions Revenge animated φιλμ που μας παρουσίασε πέρυσι η Warner Bros ενώ παράλληλα είναι και η πιο πιστή (μέχρι στιγμής) μεταφορά του MORTAL KOMBAT II video game των 90s που κυκλοφορεί στην πιάτσα.

Στο παρελθόν οι δύο MK ταινίες του σκηνοθέτη W.S.Anderson έκαναν “κύκλους” γύρω από την μυθολογία και την αισθητική του MK II game. Η τρίτη πράξη του πρώτου φιλμ μας ταξίδεψε, έστω και φευγαλέα, στο χαοτικό Βασίλειο του Outworld και είδαμε τον Liu Kang να ξεκλειδώνει τις δυνάμεις του και να στέκεται νικητής απέναντι στον μοχθηρό μάγο Shang Tsung

Το ανεκδιήγητο, από πολλές απόψεις, MK : Annihilation επέλεξε να κάνει μια απότομη “παράκαμψη” στην ιστορία ώστε να στήσει τον Shinnok (ή Τεσπα έναν τύπο που υποτίθεται ότι ήταν ο “Shinnok”…) ως Villain για μια τρίτη ταινία. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη τελικά…

Να όμως που σήμερα η animated ταινία του Ethan Spaulding είναι αποφασισμένη να τιμήσει και να αναδείξει το MK II!

Στο πρώτο μισό τουλάχιστον…

Η ιστορία του Battle… μας επαναφέρει ακριβώς εκεί όπου μας άφησε το Scorpions Revenge :

Οι στρατιές του Shao Khan εισβάλουν στην Γη και διψάνε για εκδίκηση και αίμα. Οι ήρωες μας αντιστέκονται σθεναρά και η όλη φάση καταλήγει σε μια πολιορκία που θυμίζει περισσότερο Lord of The Rings με αναβολικά και περίστροφα πάρα MK!

Τελικά ο Shao Khan αποφασίζει ότι η μοναδική λύση ώστε να βγει ένας νικητής από την όλη κατάσταση είναι να διεξαχθεί… ένα ακόμη τουρνουά… Το “τελευταίο Mortal Kombat τουρνουά”, όπως υποστηρίζει…

Ο Lord Raiden αποδέχεται την πρόταση γεγονός που προκαλεί την έκπληξη και δυσαρέσκεια των μαχητών της Γης. Ο Θεός του Κεραυνού πιστεύει ότι με αυτή την κίνηση θα γλιτώσει τις επόμενες γενιές γήινων από την αιματοχυσία και θα μπορέσει επιτέλους να δώσει ένα τέλος στην απειλή του Outworld και του τυράννου του. Μάλιστα ο Raiden για να εμψυχώσει τους συντρόφους του αποφασίζει να απαρνηθεί την θεϊκή του ιδιότητα και να λάβει μέρος στο τουρνουά ως κοινός θνητος!

Στο τουρνουά μπαίνει και ο Shao Khan. Το γεγονός ότι ο τυπάς είναι ένα πανίσχυρο και αιωνοβιο ον με μεταφυσικές δυνάμεις μάλλον δεν τον κατατάσσει στην κατηγορία του “Θεού“…

Γενικότερα οι κανόνες “λογικής” και “συνοχής” σε αυτή την ταινία καταλήγουν πολύ σύντομα επάνω στα παλούκια του The Pit.

Αλλά οκ τουλάχιστον εδώ επιτέλους έχουμε μια MK ταινία όπου το γαμημενο το τουρνουά όντως διεξάγεται και μάλιστα ολοκληρώνεται κιόλας! Διάολε αυτό είχε να συμβεί από το 1995!

Σε τεχνικό επίπεδο το Battle… με κερδίζει αλλά και με χάνει ακριβώς με τα ίδια “combo” που χρησιμοποίησε ο προκάτοχός του. Το animation δεν με κέρδισε. Με εξαίρεση κάποια σκηνικά / “πίστες” το βρήκα αρκετά “βαρύ“. Οι χαρακτήρες όλοι τους έχουν “τετράγωνες” φάτσες και είναι τόσο ντουκια που άνετα έκαναν καριέρα σε 90s εξώφυλλο του Rob Liefeld.

Πραγματικά είμαι πεπεισμένος ότι αν πάρεις τους Johnny Cage και Sonya Blade, τους αφαιρέσεις ρούχα και μαλλιά, δεν θα μπορείς να ξεχωρίσεις ποίος είναι ποίος! Το Voice Acting είναι κάπως “ξύλινο” και γενικότερα η πλειοψηφία των χαρακτήρων με άφησε παγερά αδιάφορο.

Οι Sonya και Jax είναι απλά κομπάρσοι. Ο Johnny Cage αυτή τη φορά λειτουργεί αποκλειστικά ως (ενοχλητικό) comic relief στοιχείο ενώ τον βλέπουμε συνεχώς να κάνει κάτι κακογουστα καμακια στην Sonya…

Ένας, εξαρχής φανερά αναλώσιμος, Striker εμφανίζεται από το πουθενά και πότε μας δεν μαθαίνουμε το πως και το γιατί βρέθηκε μέσα σε όλο αυτό το χάος. Ο Liu Kang επιστρέφει κλασσικά σε ρόλο “εκλεκτού“. Ο Kung Lao δεν δείχνει καν να ξέρει τον Liu Kang…

Τουλάχιστον σε αυτή την ταινία ο Lord Raiden είναι όντως μάχιμος και έχει έναν λόγο ύπαρξης.

Εξίσου αδιάφορα είναι τα πράγματα και από την πλευρά των Villains. Το ” χτίσιμο χαρακτήρων” πάει κάπως έτσι :

“Α αυτός είναι ο Shinnok. Όνειρο του είναι να καταστρέψει όλα τα Βασίλεια!”

“Ναι αλλά γιατί?”

“Ξέρω γω? Τι άλλο να περιμένεις από έναν τύπο που τον αποκαλούν “The Mad God?!”.”

Στα θετικά της ταινίας είναι ότι και αυτή τη φορά βλέπουμε ορισμένα άκρως “ζουμερά” και γραφικά Fatalities. Σε μια φάση μάλιστα έχουμε και ένα FATALITY που λειτουργεί σαν… “αυτογκόλ” για έναν από τους ήρωες μας αλλά οκ δεν σας το spoiλαρω διότι πρόκειται για μια από τις πιο cool σκηνές!

Ο σκηνοθέτης ρίχνει και λίγο “αλατοπίπερο “προσθέτοντας τα X~Ray moves που μας παρουσίασαν τα τελευταία games του franchise. Πάντως από ένα σημείο και ύστερα κάνει μια κατάχρηση τους. Επίσης σε μια φάση βλέπουμε την Sonya να τρώει μια λόγχη κατευθείαν μες το γόνατο της αλλά αμέσως μετά περπατάει και τρέχει κομπλέ. Το ίδιο συμβαίνει και σε αρκετούς από τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Όπως και στην πρόσφατη live action μεταφορά του MK έτσι και εδώ δεν νιώθεις ότι υπάρχει κάποιο γνήσιο Damage εις βάρος των χαρακτήρων πάρα μονάχα όταν έρχεται η στιγμή να πει ο Shao Khan το κλασσικό :

“FINISH HIM!”

Γενικότερα το Battle… ακολουθεί ευλαβικά τις τακτικές και την αισθητική τόσο του Scorpions Revenge όσο και της τελευταίας ταινίας :

Άφθονο fan service μέσω των Fatalities / Καμία σεναριακη λογική ή συνοχή. Μηδενική ανάπτυξη χαρακτήρων.

Κάτι που με χάλασε πολύ στα Scorpions Revenge και το φετινό live action φιλμ είναι το γεγονός ότι και οι δύο ταινίες ενώ ξεκινάνε ως καθαρά μια τραγική ιστορία εκδίκησης / κάθαρσης γύρω από τον Scorpion στην συνέχεια τον πετάνε πίσω στην “Κόλαση” για ένα μεγάλο διάστημα και τελικά τον επαναφέρουν στο φινάλε για fan service λόγους. Στο Battle… πάλι ο Scorpion φαίνεται να χωνεται απότομα μέσα σε μια ιστορία που δεν τον αφορά άμεσα .

Παράλληλα με το τουρνουά παρακολουθούμε τον Scorpion να αναζητά ένα MacGuffin φυλαχτό, να βρίσκεται αντιμετωπος με τον ψυχρό και εκδικητικό αδελφό του Sub~Zero αλλά και με τους Cyborgs~Lin Kuei. Ειδικά οι τελευταίοι δεν έχουν τον παραμικρό λόγο ύπαρξης σε αυτή την ιστορία ενώ και ο σχεδιασμός τους είναι ΣΚΑΤΑ

Το Battle… είναι τόσο φορτωμένο με αχρείαστα και βαρετά Subplots που καταλήγει να βυθίζεται σε κινούμενη άμμο και να μένει κολλημένο στην έρημο…

Από κει που έβλεπες μια μεταφορά του MK II ξαφνικά βλέπεις μπροστά σου χαρακτήρες και καταστάσεις βγαλμένες από το MK#3 μέχρι και το MK#X!

Στην απέναντι πλευρά όσο κρατάει το τουρνουά η ταινία έχει αιματηρα και διασκεδαστικα πραγματάκια να σου προσφέρει. Βέβαια και εδώ έχουμε κάποια σεναριακα παράδοξα. Πχ ο Raiden ως θνητος πλέον μπαίνει στο τουρνουά και παλεύει όντως σαν κοινός και ευάλωτος θνητος στην πρώτη του αναμέτρηση . Δεν φαίνεται να έχει έστω και μια “σπίθα” από τις δυνάμεις του. Στην δεύτερη αναμέτρηση πάλι ο σκηνοθέτης μάλλον θυμάται ότι οκ σε αυτό το σύμπαν ακόμη και οι γήινοι έχουν κάποια special moves.

Πάρα όλα τα σεναριακα κενά, την ασυνδετη αφήγηση και δομή και την αντιπάθεια μου για το animation το Battle… στην μεγαλύτερη του διάρκεια κράτησε την προσοχή μου και σε έναν σχετικό βαθμό με διασκέδασε. Αυτό το κατάφερε μέχρι να έρθει ένα Over The Top και παντελώς γελοίο φινάλε…

Στο τέλος το φιλμ καταλήγει να μην θυμίζει καθόλου MK καθώς εξελίσσεται σε ένα παρανοϊκό Μπασταρδεμα του DragonBall Z και του Godzilla! O Liu Kang μεταμορφώνεται σε “Σούπερ Σαγιαν” ενώ έχουμε και κάτι που μοιάζει με… Kaiju Battle!

Ε κάπου εκεί είναι που αποφασίζεις ότι ΔΕΝ αξίζει να ρίξεις και δεύτερο κατοσταρικο στην σχισμή του MORTAL KOMBAT LEGENDS : Battle of The Realms.

Βαθμολογία : SHAGALITY!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: