Design a site like this with WordPress.com
Get started

Prisoners Of The Ghostland : Sono και Cage τινάζουν όρχεις στον αέρα.

by Αντρέι Κοτσεργκιν

Φαντάσου τους Peckinpah, Kurosawa, Lynch και Σαίξπηρ να βγαίνουν τσάρκα σε κάποιο “ύποπτο” club της Ιαπωνίας και εκεί να τους ποτίζουν καθαρό οπιο

Το Prisoners of The Ghostland είναι ένα δυστοπικο γουέστερν, με sci~fi πινελιές, νεο νουαρ ύφος και φιλοσοφικους προβληματισμούς γύρω από την Ατομική Εποχή που τελικά πήγε λάθος.

Μέσα σε αυτό το χαοτικό σκηνικό ένας Nicolas Cage απαγγέλλει Άμλετ ενώ κραδαίνει στο χέρι του ένα κράνος του Αμερικανικού football!

Αν είχες την απορία πως ένας Ιάπωνας σκηνοθέτης με τις ιδιαιτεροτητες και την ματιά του Sion Sono θα μπορέσει να ενσωματωθεί στις επιταγές του δυτικού σινεμά η παραπάνω εικόνα λειτουργεί ως η απάντηση που ψάχνεις :

Με τον δικό του μοναδικό, αλλόκοτο και ασυμβίβαστο τρόπο.

Ο Sono παίρνει το κατανα του και πετσοκοβει τους όποιους περιορισμούς θα μπορούσε να του επιβάλλει το Hollywood. Σε κάποιες περιπτώσεις το κάνει κομψά και ευρηματικά ενώ σε άλλες πάλι καταφεύγει στο παλιό και δοκιμασμένο στον χρόνο Ultraviolence και μέσα από Over The Top καταστάσεις.

Η Wasteland του σκηνοθέτη είναι ένα καθαρτηριο παρμένο μέσα από κάποιο θέατρο kabuki. Η “Ghostland” του είναι ένας τόπος στοιχειωμένος στον οποίο οι άνθρωποι (κυριολεκτικά) μάχονται να κρατήσουν τον χρόνο ακίνητο διότι με κάθε δευτερόλεπτο που περνάει το μαρτύριο και η εξαθλίωση τους μεγαλώνουν.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, και συγκεκριμένα στην “Samurai Town“, ο “ήρωας” μας αναλαμβάνει να εντοπίσει την “κόρη “ενός ακόμη δικτάτορα που παρουσιάζεται στον λαό ως καλοκάγαθος και γενναιόδωρος πατερουλης.

Πριν του ανατεθεί αυτή η αποστολή ο “ήρωας” σαπιζε σε ένα κελί καθώς στο παρελθόν αποπειράθηκε να ληστεψει μια τράπεζα, με ολεθρια αποτελέσματα.

Τώρα όμως ο ” ήρωας” παίρνει την ευκαιρία να διεκδικήσει την ελευθερία του. Μαζί με αυτή την ευκαιρία του δίνεται και μια στολή που είναι ζωσμενη με εκρηκτικά. Ο κατάδικος έχει μόλις τρεις μέρες ώστε να εκπληρώσει την επιθυμία του πατερουλη. Σε περίπτωση αποτυχίας οι εκρηκτικοι μηχανισμοί που βρίσκονται στην στολή του θα φροντίσουν να γίνει ένα με τις στάχτες που πνίγουν την Ghostland…

Η Sofia Boutella αποτελεί τον στόχο του “ήρωα” και η τύπισσα αποδεικνύει ότι δεν σκοπεύει να κάνει καριέρα ως ένα ακόμη όμορφο πρόσωπο του Hollywood. Ιδού μια ηθοποιός που έχει την διάθεση να πειραματιστει με την τέχνη της και να ρισκάρει με τους ρόλους της.

Και ειλικρινά δεν μπορώ να σκεφτώ μια καλύτερη λύση για πειραματισμό και ρίσκο από μια συνεργασία με τους Sono και Cage!

Πριν από λίγο καιρό ο Cage κέρδισε τις επιδοκιμασιες των κριτικών χάρη στην ερμηνεία του στο PIG. Προσέγγισε τον χαρακτήρα του με έναν απρόσμενα δραματικό και μνιμαλιστικο τρόπο και παρέδωσε μια από τις κορυφαίες ερμηνείες ολόκληρης της καριέρας του. Εδώ πάλι ο Nic δείχνει να θέλει να αποζημιώσει εκείνους τους οπαδούς που τον ακολουθούν, σχεδόν αιρετικά, για τα περίφημα Cage Rage ξεσπάσματα και τις Over The Top ερμηνείες του.

Στο Prisoners…ο Cage ενσαρκώνει έναν post Apocalyptic μπαντιτο που καλείται να μεταμορφωθεί σε “ήρωα“. Θα τον απολαύσεις να πετάει τα βρώμικα βρακια του επάνω σε γκέισες, να δηλώνει με στόμφο “I am Radioactive!” και να μοιράζει ΠΟΝΟ μέσα από στιλατες και εξωφρενικές Gun~Fu σεκάνς!

Το ποσό μαεστρικα εξελίσσεται ο Nicolas Cage από έναν πληγωμένο και καταθλιπτικό κυνηγό τρούφας, στο PIG, σε ένα υπερεκφραστικο Κάθαρμα, στο Prisoners…,είναι απλά μια ακόμη απόδειξη του πόσο ταλαντούχος και σύνθετος είναι ως ηθοποιός.

Στο Prisoners… o Nicolas Cage κάνει channeling στο πνεύμα του Bruce Lee και το εγκλωβιζει στο σώμα ενός δυτικού άντρα που κινείται με “βρώμικους” τρόπους, και επάνω σε δικούς του εξαιρετικά ισχνους κώδικες τιμής, ακριβώς όπως έκαναν οι εμβληματικοι πιστολέρο / αντιήρωες από τα σπαγγέτι γουέστερν του Sergio Leone.

Αυτή τη φορά η διαχρονική και σήμα κατατεθέν τρελά του Cage ( που σε κάποιες σκηνές αγγίζει λεβελ Looney Tunes!) δεν μονοπωλεί την οθόνη διότι στο πλευρό του έχει Ιάπωνες ηθοποιούς που επίσης έχουν μάθει να αντιμετωπίζουν την τέχνη της υποκριτικής με περίσσια εκφραστικοτητα. Διάολε είμαι πεπεισμένος ότι ο Nicolas Cage παίζει να έχει κάποιες ρίζες από Ιαπωνία μεριά! Ο Sono μάλλον το διέκρινε και ο ίδιος αυτό ενώ δήλωσε ότι το Wild At Heart φιλμ των Cage και Lynch αποτέλεσε ύψιστη επιρροή για το έργο του. Για τον σκηνοθέτη η συνεργασία του με τον Cage λειτούργησε ως σύμβολο αλλά και εγγύηση καλλιτεχνικής ελευθερίας.

Στο πλευρό του Nic πετυχαίνουμε και τον Nick Cassavetes. Μια συνεργασία που μας ταξιδεύει μέχρι τις ανέμελες εποχές του FACE OFF

Ο Nick μπορεί να μην είναι το πιο ταλαντούχο ή διάσημο μέλος της φαμίλιας του αλλά που να πάρει το ύφος και το παρουσιαστικο του τον καθιστούν μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση ηθοποιού. Εδώ παίζει τον συνεργό του “ήρωα” και ακούει στον όνομα Psycho. Και αν μη τι άλλο αναδεικνύει απόλυτα τον τίτλο του!

Αλλά η πιο μοναδική και λαμπρή συνύπαρξη σε αυτό το φιλμ είναι εκείνη ανάμεσα στους Cage και Bill Moseley. Ο δεύτερος μπορεί ποτέ του να μην άγγιξε το mainstream σταριλικι όμως μέσα σε μια καριέρα δεκαετιών μπόρεσε να χτίσει τον δικό του ιδιαίτερο και εκκεντρικό μύθο μέσα από το Horror σινεμά και τα Cult B~Movies.

Η τριπλετα Sono, Cage και Moseley κάνει το Prisoners… να κινείται σε φουλ Gonzo ρυθμούς και καταστάσεις. Ιδού ένα φιλμ ποτισμένο στο μαύρο και ραδιενεργό χιούμορ που ελίσσεται ανάμεσα στο sci~fi και το γουέστερν, το νεονουαρ και το art house και το περικλείει μια θεατρικότητα βγαλμένη από τα έργα του Σαίξπηρ, την κουλτούρα της Ιαπωνίας και κυρίως από την τόσο εκκεντρική και μοναδική αισθητική του σκηνοθέτη της.

Αυτή ακριβώς η θεατρικότητα σε συνδυασμό με ορισμένες εμμονές του Sono δεν αποκλείεται να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη σύγχυση σε αρκετούς θεατές και να λειτουργήσουν ως αποτρεπτικός παράγοντας για άλλους από το να απολαύσουν την ταινία.

Αν οι προσδοκίες σου γύρω από το Prisoners of The Ghostland περιοριζόταν αποκλειστικά στο να δεις ένα “CRANK” με ασιατικές πινελιές (ή ένα “Γιαπωνέζικο Mad Max” …) και με τον Nic Cage να τρελαίνει ακόμη περισσότερο μια ήδη τρελαμένη Wasteland και να τα βάζει με ραδιενεργά ζόμπι και φουτουριστικους σαμουράι τότε λυπάμαι αλλά το φιλμ αυτό θα τινάξει στον αέρα τόσο τις προσδοκίες όσο και τα αρχιδια σου!

Από την άλλη θα σου αξίζει κιόλας διότι είναι μάταιο να προσδοκά κάνεις συγκεκριμένα πράγματα από δύο καλλιτέχνες που με κάθε νέα τους ταινία μπορούν να ανατρέψουν όλα όσα νομίζαμε ότι γνωρίζαμε γύρω από την κινηματογραφικη τέχνη.

Εν κατακλείδι, αν σήμερα πέσει επάνω μας ατομική βόμβα και σταματήσει τον χρόνο μας μέσα σε ένα ραδιενεργό καθαρτηριο δίχως ελπίδα και μέσα σε όλη αυτή την διαδικασία ανατιναχτεί και το αρχιδι μου…

Ε τουλάχιστον θα έχω ως παρηγοριά την σκέψη ότι πρόλαβα να ζήσω μια συνεργασία ανάμεσα στους Sion Sono και Nicolas Cage.

Και σίγουρα δεν θα χάσω την ευκαιρία μου να βγω έξω στην πυρηνική Κόλαση ώστε να ουρλιαξω με όλο μου το είναι :

“I AM RADIOACTIVE!”

Βαθμολογία : Ένα Ultraviolent αλλά και αρτιστικο κάψιμο.

Υ.Γ. Στην Κατερίνα. Δεν ξέρεις πόσο χαίρομαι που επιστρέψαμε στον εξώστη μας…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: