‘Kick-Ass was gone but not forgotten’ : To KICK-ASS δέκα χρόνια μετά…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Πριν από δέκα χρόνια ο έφηβος Dave Lizewski εξέφρασε την διαχρονική απορία των απανταχού nerds .

‘ Γιατί ΔΕΝ υπάρχουν αληθινοί Superheroes ?’

Μόνο που αντίθετα με όλους τους υπόλοιπους ο σπασίκλας αυτός αποφάσισε να να δώσει μια πολύ συγκεκριμένη απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Ο Dave με τις οικονομίες του αγόρασε μια γραφική στολή δύτη , άρπαξε δυο ματσούκια και άρχισε να κυκλοφορεί στους δρόμους της Νέας Υόρκης ως ‘ σούπερήρωας‘ με την ονομασία Kick-Ass !

Το αποτέλεσμα της πρώτης του απόπειρας να καταπολεμήσει το έγκλημα στέφθηκε με απόλυτη και θλιβερή αποτυχία μιας και ο ήρωας μας κατέληξε στο κρεβάτι του νοσοκομείου με τα μισά και βάλε κόκαλα του σπασμένα. Όμως μέσα από αυτή την ατυχία καταλήξαμε να έχουμε το πραγματικό ‘Origin‘ του μασκοφόρου / εκδικητή . Οι μεταλλικές ράβδοι που συγκρατούν πλέον τον σκελετό του του παρέχουν αυξημένη αντοχή και μια, σχετική ανοσία στον σωματικό πόνο !

Η εποχή του πρώτου αληθινού ‘ Superhero ‘ ξεκινά χάρη στον Dave Lizewski ! Η τουλάχιστον έτσι εκείνος νομίζει αρχικά…

Το KICK-ASS , του σκηνοθέτη Matthew Vaughn, είναι βασισμένο στο ομώνυμο comic των Mark Millar και J.Romita Jr. και όταν αποφασίζεις να μεταφέρεις ένα έργο που φέρει επάνω του την υπογραφή του Millar πάνω, κάτω ξέρεις ακριβώς τι θα λάβεις :

Γραφική βία, σεκάνς δράσης που παραπέμπουν σε Action μπλοκμπάστερ του σινεμά των 90s, ‘ ακραίους‘ διαλόγους και χαρακτήρες , άφθονη βωμολοχία και μια χοντροκομμένη σάτιρα που καμιά φορά μπορεί να έχει την φάση της ενώ άλλες πάλι δεν βρίσκει καθόλου στόχο.

Όπως διάβασα πολύ εύστοχα κάπου’ ο Mark Millar είναι ο Garth Ennis των φτωχών‘ και ειλικρινά δεν βρίσκω κάτι το μεμπτό σε αυτό μιας και απολαμβάνω αρκετά από τα comics του. Επίσης θα προσθέσω ότι ‘όταν ο Garth Ennis είναι ‘ κακός’ (κάτι που κακά τα ψέματα συμβαίνει ολοένα και περισσότερο) ε ουσιαστικά είναι με την σειρά του ‘ο Mark Millar των φτωχών ‘ !

Η κάτι τέτοιο τέλος πάντων αλλά ας αφήσουμε εδώ τα φιλοσοφικά ώστε να μην ξεφύγουμε περαιτέρω.

Χωρίς να είμαι οπαδός του Millar και παρά το γεγονός ότι ΔΕΝ γουστάρω καθόλου τον Romita Jr. ως καλλιτέχνη το KICK-ASS τους είναι ένα comic που το ευχαριστήθηκα για τρεις πολύ συγκεκριμένους λόγους :

  • Την γραφική βία του.
  • Το κάφρικο χιούμορ του.
  • Για το ότι λειτουργεί σαν μια σάτιρα του fandom και των comics και παρά το γεγονός αυτό είναι και ένα τέλειο γράμμα αγάπης απέναντι σε αυτά τα δυο.

Στο δικό του κινηματογραφικό KICK-ASS o Matthew Vaughn δεν διατηρεί μονάχα αυτά τα τρία αλλά τα βελτιώνει κατά πολύ κιόλας !

Το KICK – ASS δεν είναι η πρώτη ταινία βασισμένη σε comic με θεματολογία τύπου ‘ τι θα γινόταν αν υπήρχαν αληθινοί Superheroes μέσα στην κοινωνία μας ? ‘. Προφανώς υπάρχει πάντοτε το WATCHMEN όμως εδώ η ιδέα αυτή στρέφεται προς ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο…

Εκείνα της σάτιρας και φαρσοκωμωδίας και της απόλυτης εξύμνησης μέσα από αυτά.

Λίγο αφού ξεκινήσει την ηρωική του σταδιοδρομία ο Dave aka Kick-Ass η παρουσία και η δράση του όχι μόνο προσελκύουν άλλους μασκοφόρους ήρωες εκδικητές άλλα προκαλούν και την γέννηση του πρώτου ‘ Villain’ της κοινωνίας μας, τον μοχθηρό Red Mist !

Ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια ισχυρή και συμβολική σύνδεση ανάμεσα σε Kick-Ass και Red Mist.

Ο πρώτος είναι ουσιαστικά ένας nerdούλας που λατρεύει ευλαβικά τα comics και μάλιστα σε τόσο μεγάλο βαθμό που μια μέρα αποφασίζει να ‘τα φέρει στην ζωή‘ και με αυτό τον τρόπο όχι μόνο να κάνει την κοινωνία γύρω του ένα λιγάκι καλύτερο μέρος αλλά και ο ίδιος να νιώσει επιτέλους καλύτερα με τον εαυτό του.

Στον αντίποδα ο Red Mist είναι επίσης ένας , σαφώς πιο προνομιούχος, nerdούλας που επιθυμεί διακαώς να κερδίσει την προσοχή του, macho Μαφιόζου , πατέρα του Frank και να του αποδείξει ότι είναι αντάξιος της κληρονομιάς του. Για να το επιτύχει αυτό ο πιτσιρικάς αυτός αποφασίζει να δώσει μια λύση σε ένα σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο πατέρας του με τις παράνομες δραστηριότητες του…

Οι ‘ επιχειρήσεις‘ του Frank έχουν πληγεί από τις επιθέσεις δυο μασκοφόρων εκδικητών και οι οποίοι εκτός ότι του κλέβουν τα ‘ βρώμικα ‘ λεφτά παράλληλα φροντίζουν να μην αφήσουν και κανέναν από τους άντρες του ζωντανό.

O τσαντισμένος και αιμοδιψής Frank θεωρεί λανθασμένα ότι ο Kick-Ass κρύβεται πίσω από τις επιθέσεις και έτσι μέσω του γιου του σχεδιάζει το πως αρχικά θα αιχμαλωτίσει τον ήρωα και στην συνέχεια να βγάλει όλη του την οργή επάνω του…

Στο KICK-ASS τόσο οι ήρωες όσο και οι Villains βασίζονται σε αρχέτυπα των comics.

O Kick-Assγεννιέται‘ μέσα από ένα ατύχημα όπως έγινε με τον Daredevil. O Red Mist είναι σαν μια ‘ φτηνή‘ μίξη του Bruce Wayne aka Batman με τον Lex Luthor καθώς ενώ δεν έχει ‘ υπερδυνάμεις‘ όπως ο αντίπαλος του (ναι σύμφωνα με τον ίδιο τον Dave ο ‘ μουδιασμένος ‘ του σκελετός πιάνεται για ‘ υπερδύναμη ‘ !) επενδύει τα λεφτά του σε στολές , εξοπλισμό και ένα καγκούρικο ‘ Mist-Mobile‘ ενώ παράλληλα επιστρατεύει την πανουργία λαμογιά του ώστε να καταστρέψει τον ήρωα. Και τέλος ο Frank ουσιαστικά είναι η απόλυτη macho καρικατούρα ενός Μαφιόζου. Τουλάχιστον ενός Μαφιόζου που θα τον συναντούσαμε μέσα στις σελίδες των comics !

Με την ίδια αισθητική αποδίδει ο σκηνοθέτης και τους δυο εκδικητές με τους οποίους καταλήγει να κάνει team-up ο κεντρικός ήρωας αλλά που αντίθετα με εκείνον αυτοί ξέρουν ακριβώς τι κάνουν…

Πριν καν παίξει στις αίθουσες η ταινία του Vaughn στις αίθουσες ξεσήκωσε άφθονες αντιπαραθέσεις και δέχτηκε έντονες επιθέσεις . Η αιτία πίσω από τον ντόρο είχε όνομα και πρόσωπο.

Η εικόνα μιας ανήλικης Chloe Moretz ντυμένη ως ΄ Hit-Girl ‘ να βρίζει σαν νταλικέρης και να πετσοκόβει κοσμάκη με σπαθιά, να τους γεμίζει με σφαίρες και να τους καίει ζωντανούς προκάλεσε έναν μίνι παροξυσμό σε αρκετούς ‘ ευαίσθητους ‘ θεατές και κριτικούς το 2010

Προφανώς και ο χαρακτήρας της αποδείχθηκε ο πιο γαμάτος της ταινίας !

Η τουλάχιστον ο δεύτερος πιο γαμάτος μιας και κάθε ‘ Robin ‘ έχει ανάγκη τον ‘ Batman ‘ του και στο KICK-ASS ο τιτάνας και πασίγνωστος λάτρης των comics Nicolas Cage έφτασε όσο πιο κοντά μπορούσε στο να παίξει τον ‘ Batman‘ !

Στο χάρτινο KICK-ASS ο χαρακτήρας του ‘ Big Daddy ‘ είναι ο μπαμπάς της Hit-Girl. Ο τύπος αυτός είναι τόσο nerdούλας που σκαρφίζεται μια παντελώς κλισέ ιστορία ότι στο παρελθόν ήταν ένας μπάτσος που εξαιτίας της Μαφίας η δουλειά και η υπόληψη του καταστράφηκαν και την ‘ σερβίρει‘ στην μοναχοκόρη του. Ο άντρας αυτός την μπάζει στα comics και μέσα από αυτά την εκπαιδεύει στα όπλα και τις πολεμικές τέχνες. Εξελίσσει ένα μικρό παιδί σε θανάσιμο και αμείλικτο βιτζιλαντή. Στο ενδιάμεσο πασχίζει να λειτουργήσει και σαν καλός και στοργικός πατέρας όμως ειλικρινά πως γίνεται να ισορροπήσει κανείς αποτελεσματικά μια τόσο διττή ζωή στον αληθινό κόσμο ?

Το plot twist του comic είναι ότι στην πραγματικότητα ο Big Daddy είναι απλά ένας πρώην λογιστής που μια μέρα βαρέθηκε τον γάμο και την δουλειά του και έτσι ξαφνικά τα παράτησε όλα , πήρε μονάχα την κόρη και την τεράστια συλλογή από comics του και αποφάσισε να γίνει εκδικητής του εγκλήματος ! Μάλιστα μια υπέροχη πινελιά του Millar είναι ότι ο Big Daddy χρηματοδοτεί τις εκστρατείες του ενάντια στο έγκλημα πουλώντας τεύχη από τα συλλεκτικά , σπάνια και πανάκριβα comics της συλλογής του !

Στην ταινία του ο Vaughn για να κερδίσει χρόνο και να μην περιπλέξει τα πράγματα διατηρεί απλά την ιστορία της κόρης και του έκπτωτου μπάτσου / μπαμπά. Το χτίσιμο της χημείας ανάμεσα στους Nic Cage και Chloe Moretz είναι υπέροχο και μας χαρίζει μια από τις πιο γλυκές σκηνές στην ιστορία του ‘ Superhero‘ σινεμά…

Οι Moretz και Cage ξεκάθαρα το διασκεδάζουν με τους ρόλους τους. Η πρώτη λόγω του νεαρού της ηλικίας του και ο δεύτερος πρώτων επειδή λατρεύει τα comics και δεύτερον επειδή είναι ο γαμημένος ο Nicolas Cage !

Στις ‘ θνητές ‘ σκηνές τους διακρίνονται από χιούμορ, στοργή και καλοσύνη όμως όταν έρχεται η νύχτα και φοράνε τις μάσκες τους μεταμορφώνονται σε δυο εξαιρετικά θανάσιμα εργαλεία τιμωρίας ενάντια στο έγκλημα και την αδικία. Το μόνο κρίμα είναι ότι ποτέ δεν εξετάζεται και η αρνητική πτυχή στην σχέση ενός πατέρα που ουσιαστικά με light τακτικές α λα ‘ Κυνόδοντας‘ διαστρεβλώνει ένα αθώο κορίτσι σε μια φονική μηχανή. Αλλά όπως γράψαμε και στην αρχή το KICK-ASS αν και φέρνει τους ‘ Superheroes‘ στον ‘ αληθινό κόσμο’ σε καμία περίπτωση δεν το κάνει, αλλά ούτε και θέλει να το κάνει,όπως το έκανα κάποτε οι WATCHMEN μέσα από τα comics του Alan Moore ( κυρίως.) και από την ομώνυμη ταινία του Zack Snyder (λιγότερο…).

Ο Vaughn με την σειρά του φροντίζει αυτή η τιμωρία να αποτυπωθεί με έναν εξαιρετικά βίαιο και αιματηρό τρόπο που ακροβατεί ανάμεσα στην υπερβολή των comics αλλά και που σε αρκετές στιγμές ζέχνει από ρεαλισμό. Οι διάλογοι είναι ‘ ακραίοι‘ όπως είναι δηλαδή και σε αρκετά comics , το φιλμ διακρίνεται από άφθονη καφρίλα ενώ ο σκηνοθέτης χώνει σε ορισμένα πλάνα του και αυτά τα caption ‘ ΄κουτάκια‘ με τις διάφορες περιγραφές που παραδοσιακά συναντώνται στα comics.

Στο KICK-ASS ακόμη και η παραμικρή λεπτομέρεια μπορεί να λειτουργήσει ως ένας υπέροχος φόρος τιμής στους Σούπερ Ήρωες και την ένατη τέχνη !

Κάφρικο αλλά και ευρηματικό. Ανάλαφρο αλλά και εύστοχα σατιρικό. Γραφικά βίαιο αλλά και στο βάθος απίστευτα ρομαντικό. Στο KICK-ASS ο σκηνοθέτης του Matthew Vaughn δικαιώνεται απόλυτα εδώ για την απαίτηση που είχε για περισσότερη δημιουργική ελευθερία όταν η MARVEL τον προσέλαβε ώστε να γράψει και να σκηνοθετήσει την πρώτη σόλο ταινία του THOR. Μια συνεργασία που δεν ευδοκίμησε ποτέ και εδώ επιτέλους βλέπουμε ότι ο πραγματικός χαμένος της υπόθεσης δεν ήταν ο σκηνοθέτης.

Το 2011 που βγήκε το KICK-ASS στους σινεμάδες η εμπορική επιτυχία και η αποδοχή που τελικά γνώρισε σε καμία περίπτωση δεν αποτελούσαν ‘ σιγουράκι ‘. Ναι ο IRON – MAN του Robert Downey Jr. ήδη είχε ανοίξει ‘ πορεία πτήσης’ για νέα κοινά και αδιανόητα τεράστιες παραγωγές όμως μιας και η συγκέντρωση των AVENGERS δεν είχε έρθει ακόμη ώστε να καταστήσει τις ‘Superhero ταινίες’ το πιο εμπορικό είδος ταινιών το KICK – ASS με την comic θεματολογία του, το κάφρικο και βίαιο ύφος του και τους όχι και τόσο γνωστούς ήρωες του αποτελούσε ένα τεράστιο ρίσκο τόσο για τον σκηνοθέτη του όσο και για τα στούντιο των Lionsgate και Universal Pictures…

‘ Κανένα στούντιο δεν ήθελε να ρισκάρει με μια R-Rated ταινία βασισμένη σε κάποιο comic με εφήβους.’

Ο Vaughn το κατάλαβε από νωρίς αυτό και έτσι έσκασε ένα σωρό από δικά του λεφτά στο πρότζεκτ. Μάλιστα χρειάστηκε να γυρίσει ένα βίντεο στο σπίτι του παρέα με τον Mark Strong όπου ο δεύτερος έπαιζε τον Μαφιόζο του. Χάρη σε αυτό το δείγμα και την ψυχωμένη ερμηνεία του Mark το KICK – ASS άρχισε να παίρνει μπρος. Πάντως σε μια φάση ο σκηνοθέτης έφαγε τόσες απορρίψεις από τις μεγάλες εταιρείες διανομής που κατέληξε να δηλώνει μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι το KICK – ASS θα έμενε στην ιστορία ‘ ως το πιο ακριβό σπιτικό βίντεο όλων των εποχών‘ !

Φυσικά όπως γνωρίζουμε όλοι μας σήμερα το KICK-ASS δεν δυσκολεύτηκε να γκρεμίσει τις πόρτες του σαλονιού του δημιουργού του καθώς όχι μόνο βρήκε διανομή, όχι μόνο κατόρθωσε να ξεπεράσει τις γκρίνιες και την λογοκρισία γύρω από την βία του και τον ‘ ακατάλληλο‘ χαρακτήρα της Hit-Girl αλλά κατέληξε να βγάλει και σχεδόν 100 εκατομμύρια στο Box Office.

Με αυτό αναπόφευκτα ήρθε και ένα sequel για το οποίο όμως ο Matthew Vaughn αρνήθηκε να επιστρέψει. Ο σκηνοθέτης άφησε τον έφηβο και καθημερινό ‘superhero‘ του ώστε να ασχοληθεί με άλλους πιο παραδοσιακούς και δημοφιλείς ήρωες. Και η ‘διδασκαλία‘ του στο X-Mansion στέφθηκε από απόλυτη επιτυχία μιας και το X-MEN : First Class κατάφερε να ξαναβάλει στον κινηματογραφικό χάρτη τους αγαπημένους μας μεταλλαγμένους για πάνω από μια δεκαετία. Αν αναλογιστείς ότι η προηγούμενη ταινία τους ήταν το ολέθριο X-MEN : The Last Stand ε δεν χρειάζεται και πολύ για να τον παραδεχτείς τον τύπο για όλα όσα κατόρθωσε !

Βέβαια η μεταγραφή του Vaughn από το ένα σύμπαν στο άλλο έπεσε βαριά επάνω στο KICK – ASS . Βλέπεις το sequel που το διαδέχτηκε ήταν μια τόσο επίπονη διαδικασία που θα την ένιωθε μέχρι και ο ίδιος του ο ήρωας με το ‘ μουδιασμένο’ νευρικό σύστημα…

Πραγματικά αυτή η συνέχεια λειτουργεί ως το απόλυτο αρνητικό της πρώτης ταινίας. Εκεί που το KICK – ASS #1 πήρε όλα όσα αγαπάμε και γουστάρουμε ως αναγνώστες μέσα στα comics μας και τα έφερε ‘ στον αληθινό κόσμο‘ επιστρατεύοντας σε ίσες και ιδανικές δόσεις την δράση, την καφρίλα, τον χαβαλέ αλλά και τον ρομαντισμό το KICK-ASS #2 πάλι είναι λες και πήρε μονάχα όλη την δήθεν ‘ ακρότητα‘ και την γραφικότητα που διέκρινε πολλά comics των 00s. Βέβαια ίσως αυτός ήταν από εξαρχής ο σκοπός όμως και πάλι αυτή η ταινία δεν στέκεται καθόλου καλά ούτε ως σάτιρα αλλά ούτε και σαν κάνας ‘ φόρος τιμής‘. Είναι απλά μια κακή κωμωδία.

Παρά την απρόσμενη και αδιανόητη επιτυχία του το KICK – ASS δεν προέκυψε από το ‘ πουθενά‘. Πήγασε κατευθείαν μέσα από την καύλα αλλά και την καρδιά ενός τύπου που από την μια ως σπασίκλας λατρεύει παθολογικά τα comics όμως από την άλλη το κατανοεί απόλυτα το πόσο ‘ τυφλοί‘ και αστείοι μπορούν να γίνουν οι οπαδοί τους σε αρκετές περιπτώσεις.

Στο KICK – ASS ο Matthew Vaughn σατιρίζοντας , με αγάπη, το Fandom κατέληξε να εξυμνεί το ίδιο το αντικείμενο της λατρείας τους ενώ προσφέρει και μια ονείρωξη στους κάθε λογής σπασίκλες αυτού του κόσμου που έστω και μια μέρα ξύπνησαν και αναρωτήθηκαν ‘ ει γιατί ΔΕΝ υπάρχουν αληθινοί Superheroes στον κόσμο μας ?’

Και όλα αυτά χωρίς να θρηνήσουμε θύματα από ταράτσες.

Και αυτό είναι όντως ‘Kick-Ass’ !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: