DIE HARD WITH A VENGEANCE : Χριστούγεννα Τέλος…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Το DIE HARD #2 , του 1990 , ως sequel του εμβληματικού και λατρεμένου προκατόχου του υπήρξε άκρως λειτουργικό και ψυχαγωγικό. Ο σκηνοθέτης Renny Harlin σφυρηλάτησε ορισμένες εξαιρετικά στιβαρές Action σκηνές, διατήρησε το Χριστουγεννιάτικο σκηνικό και σε γενικές γραμμές έκανε κάτι παραπάνω από τίμια δουλειά, έστω και αν σε μερικές φάσεις ξέφυγε από το πιο ‘θνητό‘ ύφος αυτού του franchise δράσης.

Από την πλευρά του ο Bruce Willis διατήρησε ευρηματικά την ιδανική ισορροπία ανάμεσα στην θνητότητα και το machsimo του χαρακτήρα του, του αθυρόστομου και γκαντέμη μπάτσου John McClane

Όμως η σκληρή αλήθεια είναι ότι το δεύτερο DIE HARD ήταν στην τελική ένα καλό ‘ξεπατίκωμα‘ της αυθεντικής εργάρας που κινούνταν στην λογική ‘μεγαλύτερο και καλύτερο‘. Και όντως το φιλμ του Harlin ήταν όντως μεγαλύτερο. Που να πάρει η οργή εδώ στο φινάλε ο μπάτσος / ήρωας φτάνει μέχρι το σημείο να καταρρίψει κοτζάμ αεροπλάνο με έναν…αναπτήρα Zippo ! Αλλά παρά τις αξιόλογες προσπάθειες του ο Harlin απλά δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τον προκάτοχο του John McTiernan , επειδή πολύ απλά ο δεύτερος είναι ένας σαφέστατα καλύτερος σκηνοθέτης.

Και κάπως έτσι η επιστροφή του McTiernan το 1995 στο σύμπαν του ‘Πολύ Σκληρός Για να Πεθάνει‘ έδωσε στο franchise την ανάσα φρεσκάδας την έκρηξη που αυτό χρειάζονταν ώστε όχι μόνο να διατηρηθεί στο προσκήνιο αλλά και για να μας δώσει μια από τις καλύτερες Action ταινίες στα μέσα της δεκαετίας.

Στο πλευρό του σκηνοθέτη συναντάμε προφανώς ξανά τον πρωταγωνιστή Bruce Willis να όμως που στο τρίτο DIE HARD γινόμαστε μάρτυρες και της επιστροφής ενός ‘Χριστουγεννιάτικου Φαντάσματος’

 ‘I threw his little brother off the thirty-second floor of Nakatomi Towers out in L.A. I guess he’s a little pissed off about it.’

Στο DIE HARD WITH A VENGEANCE ο John McClane θυμίζει ένα …ανθρώπινο ερείπιο.

Ο John όχι μόνο δεν μπόρεσε να διασώσει τον γάμο του με την Holly αλλά κατέληξε να τεθεί και σε διαθεσιμότητα με αποτέλεσμα το μέλλον του στο σώμα της αστυνομίας να φαντάζει εξαιρετικά αμφίβολο. Ο μπάτσος αποφασίζει αυτή τη φορά να ‘αντιμετωπίσει‘ τα προβλήματα του με άφθονο ουίσκι κάτι που έχει ως συνέπεια όταν οι συνεργάτες του του χτυπάνε την πόρτα εκείνος να έχει ένα πολύ άσχημο Hangover

Όμως η πόλη της Νέας Υόρκης ΔΕΝ έχει την πολυτέλεια να περιμένει να περάσει ο πονοκέφαλος του John McClane. Ένας τρομοκράτης που αυτοαποκαλείται ‘Simon‘ αφού ανατινάξει ένα κατάστημα στην συνέχεια παίρνει τηλέφωνο τον αρχηγό της αστυνομίας και του εκφράζει τα αιτήματα του :

Ο ‘Simon’ απαιτεί να επιστρέψει στην ενεργό δράση ο McClane ώστε να παίξουν μαζί ένα ‘παιχνίδι’. Σε περίπτωση που ο ήρωας μας είτε αρνηθεί να συμμετάσχει είτε αποτύχει να λύσει τους γρίφους του Simon ο δεύτερος θα βάλει σε λειτουργία μια σειρά από εκρηκτικούς μηχανισμούς τους οποίους έχει τοποθετήσει σε διάφορα σημεία της πόλης.

Ο McClane δέχεται να παίξει το ‘παιχνίδι‘ του ‘Simon‘ όμως όταν ανακαλύπτει ότι αυτός ο Μπάσταρδος είναι στην πραγματικότητα ο αδελφός του Hans Gruber, δηλαδή του Καθάρματος που ο John έριξε από την κορυφή του Nakatomi Plaza στο απόλυτο κενό πριν από μερικά χρόνια , αρχίζει να υποψιάζεται ότι τα σχέδια του ‘Simon’ επεκτείνονται πέρα από μια ‘βεντέτα‘.

Όπως και να χει ο μπάτσος αναγκάζεται αρχικά να υποκύψει στις απαιτήσεις του τρομοκράτη γεγονός που τον οδηγεί να περιπλανιέται ημίγυμνος στους δρόμους του Χάρλεμ και φορώντας μια ταμπέλα που καθιστά την σωματική του ακεραιότητα μια αρκετά εύθραυστη υπόθεση…

Η σεκάνς όπου ο τρομοκράτης βάζει τον μπάτσο / θύμα του να κόβει βόλτες μέσα στο Χάρλεμ, μια περιοχή που παραδοσιακά κατοικείται από Αφροαμερικανούς πολίτες , κουβαλώντας μια ‘I HATE NIGGERS’ ταμπέλα προφανώς και προκάλεσε αντιδράσεις.

Το στούντιο της 20th Century Fox αρχικά πήγε να υπαγορεύσει στον σεναριογράφο Jonathan Hensleigh να αφαιρέσει ολοκληρωτικά την συγκεκριμένη σκηνή από την ιστορία του όμως όταν εκείνος απείλησε να πάρει το σενάριο του και να ψαχτεί με άλλα στούντιο αποφάσισαν να την αφήσουν ανέπαφη. Κατά την διάρκεια των γυρισμάτων πάντως ο Bruce Willis κρατούσε μια λευκή πινακίδα και το μήνυμα προστέθηκε αργότερα μέσω του CGI. Αυτό συνέβη ώστε να εξασφαλιστεί η σωματική ακεραιότητα του ηθοποιού μιας και σε περίπτωση που κάνας ανυποψίαστος κάτοικος του Χάρλεμ τον έβλεπε να κόβει βόλτες έτσι τότε δεν αποκλείεται να θρηνούσαμε θύματα.

Πάντως σε αρκετές μετέπειτα τηλεοπτικές προβολές του DIE HARD WITH A VENGEANCE βλέπουμε το αρχικό μήνυμα της ταμπέλας να έχει αντικατασταθεί με το σαφώς λιγότερο προκλητικό ‘I HATE EVERYBODY’ ώστε να διασφαλιστεί η ψυχραιμία των πιο ‘ευαίσθητων‘ θεατών !

Όπως και να χει η σεκάνς αυτή στήνει από νωρίς, άμεσα και αποτελεσματικά, την σαδιστική σχέση γάτας / ποντικιού που αναπτύσσεται εδώ ανάμεσα σε ήρωα και Villain.

Παράλληλα δίνει στον John McClane και έναν απρόσμενο αλλά και εξαιρετικά πολύτιμο συνεργάτη…

Wait a minute. You mean to tell me I’m in this shit ’cause some white cop threw some white asshole’s brother off a roof?

O Zeus είναι ένας Αφροαμερικανός καταστηματάρχης που αποφασίζει να γλιτώσει τον ήρωα μας από τα χέρια των συμπολιτών του όσο εκείνος κυκλοφορεί στα σοκάκια του Χάρλεμ με την προκλητική ταμπέλα που τον ανάγκασε να φοράει ο ‘Simon‘.

Αρχικά ο Zeus ισχυρίζεται ότι βοήθησε τον McClane μόνο και μόνο ώστε να μην γεμίσει το Χάρλεμ με ευερέθιστους μπάτσους που τους τρώνε τα δάκτυλα τους να πατήσουν την σκανδάλη απέναντι σε ένα ‘αδελφό‘ όμως αργότερα μας γίνεται ξεκάθαρο ότι ο άντρας αυτός είναι ένας ‘Καλός Σαμαρείτης‘ που αν μπορεί να βοηθήσει έναν συνάνθρωπο του τότε θα το κάνει.

Να όμως που η καλοσύνη του τον βάζει στο στόχαστρο του σαδιστή Simon και κάπως έτσι ο καθημερινός αυτός τύπος πλέον είναι αναγκασμένος να συνεργαστεί με έναν λευκό μπάτσο που έχει την τάση να φέρνει γύρω του την καταστροφή !

O Samuel Jackson παραδίδει μια γαμάτη αλλά και ουσιώδη ερμηνεία εδώ. Δεν ‘συνοδεύει‘ τον κεντρικό ήρωα του Bruce Willis αλλά τον συμπληρώνει και τον ενισχύει. Ο χαρακτήρας του παίζει ενεργό ρόλο στην υπόθεση ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δίνει και τις λύσεις που έχει ανάγκη η τρομοκρατημένη πόλη της Νέας Υόρκης ενώ ο McClane ζητά μανιωδώς… ‘καμιά ασπιρίνη‘ μπας και του περάσει το Hangover !

Ο Jackson , που η αθυροστομία του χαρακτήρα του συναγωνίζεται ιδανικά εκείνη του McClane, μας χαρίζει αρκετές ατακάρες

Ενώ και οι διάλογοι του με τον Willis είναι σκέτη απόλαυση :

John McClane: [ενώ δίνει στον Zeus ένα περίστροφο ] Here take this.

Zeus: How’s it work?

John McClane: You don’t know how to shoot a gun?

Zeus: Look, all brothers don’t know how to shoot guns, you racist motherfucker.

John McClane: Sue me.

Στο DIE HARD WITH A VENGEANCE o Samuel Jackson αρνείται να περιοριστεί στον ρόλο ενός ‘sidekick‘ ή ‘Comic Relief’ χαρακτήρα. Γραπώνει δικαιωματικά μια ισάξια θέση δίπλα στον ήρωα και λειτουργεί ως το ‘μυαλό‘ που θα βοηθήσει τα ‘μπράτσα‘ να κάνουν την δουλειά σωστά. Επίσης ο Zeus είναι ένας ισχυρογνώμων χαρακτήρας και δεν θα διστάσει να αντιπαραθέσει τις απόψεις του με εκείνες , του εξίσου πεισματάρη και βρομόστομου, John McClane όταν θεωρεί ότι πρέπει να το κάνει.

Ο Bruce Willis συνεχίζει να δείχνει εξαιρετικά άνετα μέσα στο αιματοβαμμένο μακό φανελάκι του χαρακτήρα του. Εδώ ο ήρωας ζέχνει από παραίτηση και μιζέρια όμως όπως και να χει θα κάνει ότι περνάει από το χέρι του ώστε να προστατεύσει τους συνανθρώπους του από τα μοχθηρά Καθίκια που απειλούν την ευημερία τους !

Οι δύο ήρωες / συνεργάτες έχουν χημεία μεταξύ τους, είναι macho αλλά και τρωτοι ταυτόχρονα και σε αναγκάζουν να ταυτιστείς μαζί τους.

Στον αντίποδα έχουμε τον Jeremy Irons να μας δίνει έναν άκρως λειτουργικό και μούλο Villain ως ‘Simon‘. Αρχικά η συγγένεια που έχει ο χαρακτήρας του με τον εμβληματικό Κακό Hans Gruber μου φάνηκε ως ‘φτηνό‘ και εύκολο σεναριακό τρικ όμως ο McTiernan και οι ηθοποιοί του είναι τόσο ταλαντούχοι που κάνουν ακόμη και τα λιγοστά κλισέ της ταινίας τους να λειτουργούν μια χαρά ! Ο Irons πέρα από χαρισματικός ηθοποιός κατέχει και μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική φωνή (όπως και ο μακαρίτης ο Alan Rickman)με αποτέλεσμα το γεγονός ότι στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας έχει ‘πάρε / δώσε‘ με τον ήρωα μέσω ενός τηλεφώνου να λειτουργεί μια χαρά για την έκβαση της πλοκής και για το χτίσιμο της αντιπαλότητας ανάμεσα σε μπάτσο και εκδικητικό τρομοκράτη. Επίσης αντίθετα με τον αμείλικτο αδελφό του ο “Simon” διακατέχεται από κάποιους κώδικες τιμης. Έστω και αν είναι αρκετά ισχνοι…

Σκηνοθετικά το τρίτο DIE HARD είναι …απλά εκρηκτικό !

Στο DIE HARD WITH A VENGEANCE o McTiernan από την εισαγωγή του κιόλας ‘σκοτώνει‘ την ‘Χριστουγεννιάτικη Παράδοση‘ που διέκρινε τις πρώτες δυο ταινίες.

Υπό τις ροκ μελωδίες του κλασσικού άσματος Summer in the City ο σκηνοθέτης μας μπάζει σε μια Νέα Υόρκη που υποφέρει από τον καλοκαιρινό καύσωνα. Και η ατμόσφαιρα θα γίνει ακόμη πιο ‘καυτή‘ μόλις ο ‘Simon‘ ξεκινά να πυροδοτεί τις βόμβες του…

Εδώ για πρώτη φορά ο μπάτσος μας θα κληθεί να αγωνιστεί για την ζωή του σε ένα ανοιχτό σκηνικό καθώς οι προηγούμενες ταινίες τον τοποθετούσαν μέσα σε ουρανοξύστες και αεροδρόμια και πλέον έχει να ξετυλίγεται μπροστά του μια ολόκληρη μεγαλούπολη. Και όμως ο McTiernan διατηρεί απόλυτα την ατμόσφαιρα αγωνίας και αδρεναλίνης που κατέκλυζαν το πρώτο DIE HARD. Το φιλμ αυτό είναι φίσκα στην ένταση και μάλιστα το κατορθώνει αυτό χωρίς καν να έχει ιδιαίτερο ξύλο , πιστολίδι ή φονικό στο πρώτο μισό του ! Το τρίτο αυτό κεφάλαιο έχει ένα από τα μικρότερα Kill Count της σειράς αλλά δεν στερείται έντασης. Όπως και στο ορίτζιναλ DIE HARD έτσι και εδώ το κάθε φονικό μετράει ενώ ο σκηνοθέτης δεν κωλωνει να χώσει μέχρι και splatter πινελιές. Η ταινία ξεκινά με τους δυο ήρωες να ψάχνουν για στοιχεία και βόμβες ή να πασχίζουν να λύσουν τους γρίφους που τους βάζει ο Simon και χρειάζεται αρκετή ώρα ώστε να δούμε τον μπάτσο να αναγκάζεται να τραβήξει το περίστροφο του. Και όμως από το πρώτο λεπτό μέχρι και το τελευταίο το φιλμ αυτό δεν θα επιτρέψει στην αδρεναλίνη σου να πέσει έστω και μισό επίπεδο πιο κάτω !

Οι περισσότερες σεκάνς δράσης εκτυλίσσονται με τους ηθοποιούς και τους χαρακτήρες σε πρώτο πλάνο κάτι που δίνει στο φιλμ ρεαλισμό και δύναμη και μια απίστευτα ωμή αισθητική. Το πιστολίδι , το ξύλο και τα φονικά είναι εξαιρετικά μάχιμα ενώ η ταινία σφύζει συνεχώς από κίνηση.

Η μοναδική ένσταση που έχω γύρω από το Action κομμάτι έχει να κάνει με το φινάλε όπου ο ήρωας ‘καταρρίπτει‘ το ελικόπτερο στο οποίο επιβαίνει ο ‘Simon’ . Μια σκηνή που μου φάνηκε αρκετά βιαστική ως προς την απόδοση της και χωρίς να εκπέμπει ιδιαίτερη ένταση…

Μάλιστα αρχικά ο σεναριογράφος είχε στο μυαλό του ένα αρκετά διαφορετικό και σαφέστατα πιο ‘βρώμικο‘ φινάλε που θα έκλεινε την αναμέτρηση ανάμεσα σε McClane και ‘Simon’…

Αλλά οι παραγωγοί το απέρριψαν επειδή το θεώρησαν αρκετά ‘πεσιμιστικό‘ και όχι τόσο ‘θεαματικό‘ όσο εκείνο που ένας μπάτσος καταρρίπτει ολομόναχος ένα γαμημένο ελικόπτερο…

Σύμφωνα με τον Jonathan Hensleigh το αυθεντικό φινάλε αποτύπωνε ιδανικά το ποίος ήταν ο John McClane ύστερα από τα γεγονότα της τρίτης ταινίας :

Ένας πικρόχολος , μηδενιστής και μοναχικός άντρας που πλέον δεν είχε τίποτε να χάσει ή να κερδίσει. Το μόνο που του έμενε να κάνει είναι να ικανοποιήσει τον εγωισμό του δίνοντας στο Κάθαρμα μια ‘τιμωρία’ που ξεπερνούσε κατά πολύ τις αρμοδιότητες ενός μπάτσου…

Το τρίτο DIE HARD βγήκε στις αίθουσες τον Μάη του 1995, τίναξε στον αέρα το Box Office και εξασφάλισε στον ήρωα άλλες δυο συνέχειες . Παρά την θεματολογία και τις διαφορετικές αποχρώσεις στις επιδερμίδες των κεντρικών του χαρακτήρων το φιλμ δεν ήταν ιδιαίτερα πολιτικοποιημένο και οι όποιες ‘φυλετικές αντιδικίες‘ των δύο ηρώων διαδραματίζονται στην οθόνη δεν έχουν πρόθεση να θίξουν ή να σατιρίσουν κοινωνικοπολιτικά ζητήματα αλλά έχουν αποκλειστικά στόχο να προκαλέσουν γέλιο στον θεατή και να δώσουν την ευκαιρία στον Samuel Jackson να προβεί στα σήμα κατατεθέν ξεσπάσματα του ! Προς τεράστια μου απογοήτευση ΔΕΝ διέκρινα το παραμικρό στοιχείο Action ομοερωτισμού ανάμεσα στους John και Zeus…

Το DIE HARD WITH A VENGENACE είναι ένα άξιο sequel μιας σπουδαίας πρώτης ταινίας αλλά και ένα φιλμ που δεν κωλώνει να ρισκάρει και να πειραματιστεί με το franhcise.

Είναι επίσης μια ακόμη απόδειξη του πόσο σπουδαίος Action σκηνοθέτης υπήρξε ο John McTiernan αλλά και η τελευταία DIE HARD ταινία όπου ο Bruce Willis και ο John McClane του θα φάνταζαν ακόμη κάπως ‘θνητοί‘…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: