RED SCORPION : Όχι άλλο Κβας για τον Dolph Lundgren.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

‘Looks Like The Killing Machine Is Breaking Down…’

Στο RED SCORPION , του 1988 και σε σκηνοθεσία Joseph Zito, o υπολοχαγός των Σπετσνατς Dolh Lundgern αναλαμβάνει μια άκρως απόρρητη και επικίνδυνη αποστολή :

Να αφανίσει την Αμερικάνικη προπαγάνδα μέσα από τα αρχέγονα , και πάντοτε ταλαίπωρα, τοπία της Αφρικής και να βοηθήσει τους τίμιους Τσεχοσλοβάκους και Κουβανούς να βάλουν ένα βίαιο τέλος σε ένα κίνημα Αφρικανών ανταρτών , που για κάποιον ακατανόητο λόγο ΔΕΝ θέλουν τον κομουνισμό !

Βέβαια όλα αυτά ανατρέπονται όταν ο κομάντο ‘Nikolai Petrovitch Rachenko‘ πέφτει αιχμάλωτος του αντάρτικου κινήματος. Πάνω που ο ψυχωμένος υπολοχαγός ετοιμάζεται να δολοφονήσει τον ηγέτη τους ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι οι τύποι αυτοί δεν είναι τόσο επικίνδυνοι και μοχθηροί όσο του υπέδειξε η Σοβιετική ηγεσία.

Και όταν ο Rachenko καταλήγει στην συνέχεια προδομένος , πληγωμένος και βασανισμένος κάπου στο πουθενά της Αφρικάνικης ερήμου , τότε και μόνο τότε, θα αρχίσει να αισθάνεται μέσα του μια συνταρακτική ‘αλλαγή‘ …

Αν στα τέλη των 80s η διαβόητη CANNON GROUP αποφάσιζε να γυρίσει μια δική της ταινία ‘Ράμπο‘ τότε το RED SCORPION θα ήταν ακριβώς αυτή η ταινία.

Παραδόξως το φιλμ αυτό αποτελεί δημιούργημα της Shapiro-Glickenhaus Entertainment και όμως να που φέρει επάνω του με καμάρι όλα τα ‘παράσημα‘ που θα περίμενε κανείς να φορά ένα πόνημα της CANNON FILMS !

Η ταινία του Zito λειτουργεί ως ένα στυγνό και ξεδιάντροπο Rip-off του RAMBO III και προφανώς είναι σαφέστατα πιο ‘φτηνό και βρώμικο‘ σε όλα τα επίπεδα.

Μέχρι και σήμερα κάποιοι άλλοι…πιο πονηρεμένοι από εμένα…υποστηρίζουν ότι το RED SCORPION αποτέλεσε μια ξεδιάντροπη και ασάλιωτη προπαγάνδα των δημιουργών του ενάντια στην Σοβιετική Ένωση και τα ιδανικά του Κομουνισμού .

Χμ αναρωτιέμαι που ακριβώς στηρίζουν τις κατηγορίες τους οι επικριτές αυτής της εργάρας…

Ντάξει για να είμαι απόλυτα ειλικρινής απέναντι σας…Ναι το φιλμ του Zito όντως έχει ξεκάθαρα προπαγανδιστικές διαθέσεις απέναντι στο ένδοξο σφυροδρέπανο.

Διάολε εδώ έχουμε την ιστορία ενός κομάντο των ειδικών δυνάμεων της Ρωσίας που καταλήγει να απαλλαχθεί από όλη την ‘Κόκκινη‘ ιδεολογία και τα ιδανικά του και επιλέγει να ενταχθεί στην παράταξη των ‘καλών‘ Αμερικανών που μπήκαν στον κόπο να ταξιδέψουν μέχρι την Αφρική ώστε να πολεμήσουν για την παγκόσμια ειρήνη και την δημοκρατία !

Η αλλαγή στρατοπέδου εκ μεριάς του Nikolai Petrovitch Rachenko πάντως δεν αποτελεί και κάνα τεράστιο Plot Twist. Οι προδοτικές διαθέσεις αυτού του άντρα μας γίνονται απόλυτα ευδιάκριτες από την εισαγωγή της ταινίας όπου ο κομάντο αρνείται πεισματικά να πιει το αναψυκτικό κβας που του προσφέρει η Σοβιετική Ηγεσία…

Ο ναι ο προδοτικός αυτός Μπάσταρδος πιθανότατα εδώ και χρόνια ορέγεται κοακόλες και Τζακ Ντάνιελ ουίσκια !

Φυσικά το γαμημένο το Κβας δεν αποτελεί την βασική αφορμή πίσω από την προδοσία του Rachenko.

Αρχικά ο άντρας αυτός φαίνεται να είναι ο ιδανικός φαντάρος / πατριώτης που βρίσκεται 100% προσηλωμένος τόσο στις ιδεολογίες της Σοβιετικής Ένωσης όσο και στην αποστολή που του ανατίθεται. Μα τον Στάλιν αν κάποιος του έδινε την διαταγή, και τον κατάλληλο οπλισμό, θα επιχειρούσε να κερδίσει ολομόναχος τον Ψυχρό Πόλεμο !

Όμως με κάθε βήμα που κάνει ολοένα και πιο βαθιά στην , αχανή και καυτή, έρημο της Αφρικάνικης ηπείρου ο Rachenko καταλήγει να συνδέει μεταξύ τους τα κομμάτια ενός υπέρμετρα φριχτού και βίαιου παζλ. Σύντομα θα οδηγηθεί σε μια τρομερή συνειδητοποίηση :

Οι Ρώσοι στρατηγοί του ΔΕΝ δίνουν το παραμικρό ρούβλι για την μοίρα του λαού της Αφρικής. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να εξαπλώσουν και εδώ την κυριαρχία τους και μάλιστα ΔΕΝ θα διστάσουν να κάψουν ολόκληρα χωριά και να προβούν σε μια αδιανόητη γενοκτονία ώστε να κατορθώσουν να εκπληρώσουν τους στόχους τους.

Και όταν ο Nikolai Petrovitch Rachenko καταφέρει επιτέλους να αντικρίσει αυτό το παζλ ολοκληρωμένο ο ψυχισμός και οι ιδεολογίες του θα κλονιστούν με τον χειρότερο τρόπο…

Υπάρχει μια σεκάνς στο RED SCORPION όπου παρακολουθούμε τον βασανισμένο , σωματικά και ψυχολογικά, Dolph να περιπλανιέται ολομόναχος στην έρημο. Εντελώς εξαντλημένος καταλήγει να πέσει από μια πλαγιά , επάνω στην προσπάθεια του να κρυφτεί από ένα Ρώσικο ελικόπτερο που τον καταδιώκει. Ενώ κρύβεται μέσα στην άμμο κάτι σκορπιοί της ερήμου σκαρφαλώνουν στην πλάτη του και τον κεντρίζουν με το δηλητήριο τους…

Όμως ο έκπτωτος Σπετσνατς τελικά την γλιτώνει από τον θάνατο καθώς ένας Ιθαγενής τον περιμαζεύει και τον οδηγεί στο χωριό του. Εκεί αφού βγάλει το δηλητήριο από μέσα του θα τον μυήσει στα ήθη και έθιμα της ‘πρωτόγονης‘ φυλής του, μια ομάδα ανθρώπων που φαίνεται να είναι απόλυτα εναρμονισμένη με την φύση γύρω της. Μέσω της συναναστροφής του με αυτούς τους ιθαγενείς ο Rachenko θα αναθεωρήσει τόσο τις ιδεολογίες του όσο και τον ίδιο του τον εαυτό.

Όταν πλέον περάσει από την μύηση του ο Rachenko ανταμείβεται από τον σωτήρα του με το τατουάζ ενός σκορπιού. Μέσα από το τελετουργικό ο πρώην Σοβιετικός φονιάς αναγεννάτε σε ‘Κόκκινο Σκορπιό‘…

Στα τέλη των 80s οι προπαγανδιστικές προθέσεις των συντελεστών του RED SCORPION ήταν τόσο ξεκάθαρες που μέχρι και η τότε Κυβέρνηση της Νοτίου Αφρικής τσόνταρε με όποιον τρόπο μπορούσε ώστε να ολοκληρωθούν τα γυρίσματα καθώς τα μέλη της πίστευαν ότι το φιλμ θα σπίλωνε το κύρος και την αξιοπιστία του Αφρικάνικου Εθνικού Κογκρέσου ! H επιλογή των συντελεστών να κάνουν τα γυρίσματα στην Ναμίμπια, και κατά συνέπεια να ‘σπάσουντο μποϊκοτάζ που είχε επιβληθεί στην Νότια Αφρική λόγω του Απαρτχάιντ , ανάγκασε την Warner Bros να παραιτηθεί από τα δικαιώματα διανομής του RED SCORPION.

Η κίνηση αυτή ζημίωσε αισθητά τις εισπράξεις του φιλμ στο Αμερικάνικο Box Office όμως ο παραγωγός Jack Allan Abramoff δεν μάσησε και διέμεινε το πόνημα του σε χώρες όπως είναι Νότια Κορέα, η Ιαπωνία , οι Φιλιππίνες και η Δυτική Γερμανία. Τελικά το RED SCORPION βρήκε τον δρόμο του και στις Αμερικάνικες αίθουσες όμως ο ‘μύθος‘ αυτής της ταινίας εξαπλώθηκε κυρίως μέσω του VHS. Η ταινία καπάρωσε κάτι παραπάνω από τέσσερα εκατομμύρια δολάρια σε εισπράξεις . Ένα ποσό που δεν κάλυπτε ούτε το 50% του , φημολογούμενου, μπάτζετ της.

Οι κριτικές της εποχής απέναντι στο RED SCORPION δεν ήταν και οι καλύτερες δυνατές. Αιτία για αυτό δεν στάθηκε τόσο το προπαγανδιστικό ύφος της ταινίας του Zito αλλά κυρίως το γεγονός ότι το φιλμ του φάνταζε ως ένα κακόγουστο και εντελώς στερεοτυπικό ξεπατίκωμα του RAMBO III.

Και η σκληρή αλήθεια είναι ότι ακριβώς αυτό είναι το RED SCORPION των Joseph Zito και Dolph Lundgren.

Η ταινία αυτή κατορθώνει να φαντάζει πιο γραφική και υπερβολική ακόμη και από την υπέρτατη Action εξτραβαγκάντζα που έμεινε στην ιστορία με τον τίτλο RAMBO III.

Σκηνοθετικά , ερμηνευτικά και σεναριακά το RED SCORPION προφανώς και υστερεί αισθητά σε σχέση με το πόνημα των Sly και Peter McDonald. Όμως εκεί που ο ‘σκορπιός‘ του Zito καταλήγει να στάξει πιο επιθετικά το ‘δηλητήριο‘ του είναι στο κομμάτι της προπαγάνδας, των στερεοτυπικών απεικονίσεων και της γνήσιας ηλιθιότητας !

Ο Zito αποδείχθηκε ο ιδανικός ‘στρατιώτης‘ για την παραπάνω δουλειά μιας και στα 70s και 80s υπήρξε σκηνοθέτης και παραγωγός αρκετών Exploitation επιτυχιών‘. Που να πάρει η οργή μιλάμε για τον ίδιο τυπά που σκηνοθέτησε το , υπέρτατο, Slasher φιλμ με τίτλο THE PROWLER και ταυτόχρονα είναι ο ίδιος άνθρωπος που το όνομα του πήρε ο φονιάς από το 8os MANIAC !

Οι αιματηρές και απόλυτα Exploitation καταβολές του σκηνοθέτη γίνονται απόλυτα ευδιάκριτες σε κάθε έκφανση του RED SCORPION. O Zito ξεκάθαρα ΔΕΝ είναι Action σκηνοθέτης αλλά ειλικρινά δεν δίνει την παραμικρή δεκάρα. Εδώ έχουμε ένα Action Έπος ηλιθιότητας και υπερβολής όπου ένας Σοβιετικός Κομάντο αφού προδώσει την πατρίδα του στην συνέχεια ξεκινά να ανατινάζει ολόκληρα ελικόπτερα έχοντας ως όπλο του ένα τεράστιο πολυβόλο…

Στα πρώτα λεπτά της ιστορίας ο σκηνοθέτης πασχίζει να συγκρατήσει τις αιματηρές και καταστροφικές διαθέσεις του δείχνοντας μας τον Dolph να αρνείται πεισματικά να σκοτώσει τους συμπατριώτες και πρώην συμπολεμιστές του. Φυσικά πολύ γρήγορα κάθε ίχνος αυτοσυγκράτησης οδηγείται στο πολεμικό απόσπασμα.

Στο RED SCORPION o ‘αναγεννημένος‘ και ‘απελευθερωμένος‘ από την Σοβιετική προπαγάνδα Dolph Lundgren ξεκληρίζει μια ολόκληρη στρατιά από Ρώσους, Κουβανούς και Τσεχοσλοβάκους, εις το όνομα μιας ελεύθερης Αφρικής την οποία μονάχα εκείνος και ένας λεχρίτης δημοσιογράφος των Η.Π.Α. μπορούν να της χαρίσουν την πολυπόθητη ελευθερία.

Σε όχι ιδιαίτερα ποιητικό επίπεδο βρίσκονται και οι διάλογοι που πάνε κάπως έτσι :

– Col. Zayas: Are you out of your mind?
– Lt. Nikolai Rachenko: No. Just out of bullets.

Από την άλλη ότι χρειάζεται να μας πει εδώ ο Dolph μας το ‘λέει‘ με την Απολλώνια φυσιογνωμία του, το macho ύφος , τις μπουνιές και το πιστολίδι του.

Σε μάχιμα επίπεδα βρίσκεται και το συμπληρωματικό cast που αποτελείται από μορφάρες όπως είναι οι  Al White, o Michael Emmet Walsh που εκπρωσοπεί τα ιδανικά της Αμερικής και την ελευθερία του τύπου σε ρόλο Γιάνκη ρεπόρτερ και η κλασσική Αμερικανοβλαχόφατσα ο Brion James που ενσαρκώνει έναν υπέρμετρα μοχθηρό και σαδιστή …Τσεχοσλοβάκο !

Παρά την ηλιθιότητα του σεναρίου και την ‘φτηνή και βρώμικη’ , και σε ρυθμούς Exploitation , σκηνοθεσία ο πρωταγωνιστής δίνει όλο του το είναι.

Ο Dolph ανέκαθεν ήταν ένας περιορισμένος εκφραστικά ηθοποιός και έτσι πολύ σοφά επιλέγει εδώ , για ακόμη μια φορά, να αφήσει την ‘βρώμικη‘ δουλειά στο Body Acting του.

Ως θεατής δεν θα ενδιαφερθείς ποτέ σου για την ‘μάχη‘ ιδεολογιών που διαδραματίζεται μέσα στην ψυχή και τα σωθικά του αλλά σίγουρα θα τον απολαύσεις στο έπακρο ενώ τον βλέπεις να ΜΑΚΕΛΕΥΕΙ ένα στρατόπεδο γεμάτο με μοχθηρούς και αμείλικτους θιασώτες του Κομουνισμού !

Και ναι σχεδόν ακριβώς το ίδιο πράγμα είδαμε και στο τρίτο Ράμπο, όπου ο Sly εξόντωσε σχεδόν ολομόναχος την Κομουνιστική Απειλή και εξελίχθηκε στον απόλυτο ήρωα των Μουτζαχεντίν , όμως εδώ το να βλέπεις έναν Ρώσο κομάντο να ασπάζεται τα ιδανικά της μαμάς Αμερικής και να στρέφεται ενάντια στους συμπατριώτες του έχει μια εντελώς άλλη γλύκα !

Στο RED SCORPION ΔΕΝ υπάρχουν αμέτοχοι παρατηρητές. Μπορείς είτε να είσαι με τους ‘καλούς και δημοκρατικούς’ Αμερικανούς και Αφρικανούς είτε να ενταχθείς στην πλευρά των ‘Σατανικών Σοβιετικών Καθαρμάτων’ και των λοιπών κομμουνιστών συμμάχων τους.

Πάντως το βαρύγδουπο πολιτικό μήνυμα είναι ξεκάθαρο :

Το μόνο που χρειάζεται ώστε να εξελίξουμε τους Σοβιετικούς από απειλή σε σύμμαχο είναι να τους δείξουμε το πόσο γαμάτοι και ελεύθεροι είμαστε όλοι εμείς που αγκαλιάσαμε τον καπιταλισμό και το πόσο φονιάδες και Λαμόγια είναι εκείνοι που αποτελούν την ηγεσία τους. Όποιος διακρίνει την αλήθεια μπορεί να έρθει με το μέρος μας .Στην τελική ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ πρέπει να είσαι όταν προτιμάς το Κβας αντί της κοακόλας ?! Όσο για τους αρνητές...’FUCK THEM’ !

Όποιο στρατόπεδο και αν επιλέξεις το μόνο σίγουρο είναι ότι θα περάσεις φίνα βλέποντας αυτή την ταινία καθώς όλοι τους εδώ αντιμετωπίζουν τα όπλα αλλά και τις ιδεολογίες τους σαν την απόλυτη προέκταση της πούτσας τους !

Προς τεράστια μου απογοήτευση ΔΕΝ εντόπισα το παραμικρό ίχνος ‘κρυφού80s Action ομοερωτισμού σε αυτό το φιλμ. Αυτή η αποτυχία μάλλον οφείλεται στο γεγονός ότι δεν παίζει ο Σταλόνε εδώ. Πάντως όλοι οι χαρακτήρες έχουν μια σχεδόν ερωτική έλξη απέναντι στις καραμπίνες, τα πολυβόλα , τα ελικόπτερα και τις χειροβομβίδες τους.

Ακριβώς όπως αρμόζει σε μια απόλυτα στρατόκαυλη εξτραβαγκάντζα του 80s Action σινεμά.

Πάντως σε μια φάση ο σκηνοθέτης πάει να το παίξει και βαριά φιλοσοφία όταν μας δείχνει τον θηριώδη κομάντο να αναζητά την ψυχική του ισορροπία και γαλήνη ανάμεσα στις αρχαίες φυλές της Αφρικής αλλά οκ η συγκεκριμένη ταινία και οι συντελεστές της προφανώς και δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν τόσο βαριά φιλοσοφικά ζητήματα…

Το RED SCORPION εξαιτίας της ηλιθιότητας, της ‘φτήνιας‘ και της γραφικότητας του ως αντι-σοβιετική προπαγάνδα απέτυχε παταγωδώς.

Αν βάλεις τις λέξεις ‘δράση‘ και ‘στερεότυπα‘ αυτό το πολεμικό πόνημα των Zito και Lundgren βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα τους.

Και στην τελική για αυτό τον λόγο αξίζει κάποιος να αναζητήσει την βιντεοκασέτα ή το DVD που φέρει επάνω τον τίτλο αυτής της ταινίας :

Ανάμεσα στον πακτωλό των Αντι-Κομμουνιστικών Action ταινιών που ξέβρασε το Hollywood πίσω στα 80s το RED SCORPION αποτελεί ένα από τα πιο απολαυστικά κεφάλαια μιας κινηματογραφικής εποχής που αν δεν την έπαιρνες ως θεατής στα σοβαρά τότε είχες την εγγύηση ότι θα περνούσες μια χαρά μέσα στις σκοτεινές αίθουσες ή μπροστά από την οθόνη της τηλεόρασης σου.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: