THE DARK KNIGHT RETURNS (Part I) : Ένα σύμβολο πλανάται ξανά, οργισμένο, επάνω στους ουρανούς ενός δυστοπικού Gotham.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

‘The time has come. You know it. In your mind. In your heart. In your soul. You tried to hold me back. But you can’t, Bruce. You’re weak. You’re a shell. A rusty trap that cannot hold me.’

Από τα 50s , που έκανε την εμφάνιση της η Comics Code Authority (aka η επιτροπή λογοκρισίας της ένατης τέχνης) μέχρι και τα 70s ο ήρωας που γνωρίσαμε και λατρέψαμε ως Batman είχε απομακρυνθεί αρκετά από τις σκοτεινές και ντετέκτιβ ρίζες του.

Σε αυτό το ‘παραστράτημα‘ τσόνταρε τα μέγιστα και η εντελώς campy και παιδική τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον μακαρίτη Adam West

Όμως το να κρατήσεις μια νυχτερίδα για καιρό μακριά από το σκοτάδι στο οποίο ανήκει προφανώς πάει κόντρα στους νόμους της φύσης.

Και κάπως έτσι, το 1986, ο ήρωας επέστρεψε εκεί ακριβώς που ανήκει :

Στο να λειτουργεί ως ο ‘Σκοτεινός Ιππότης’ της , πάντοτε ταλαίπωρης, πόλης Gotham.

Οι Frank Miller και Klaus Janson ήταν το ‘Dynamic Duo’ που ανέλαβε την δύσκολη , και εξαιρετικά κρίσιμη για το ‘αύριο‘ του χαρακτήρα, αποστολή να φέρουν τον Batman πίσω στις νουάρ ρίζες του αλλά παράλληλα να προβούν και σε μια ριζική αναθεώρηση του.

Πως όμως μπορεί να υλοποιήσει κανείς μια τέτοια αναστροφή ?

Με έναν εξαιρετικά απλό αλλά και ευρηματικό τρόπο :

Στέλνεις την ‘νυχτερίδα’ πίσω στο απόλυτο σκοτάδι της ‘σπηλιάς’ της.

Στην μίνι σειρά του με τίτλο THE DARK KNIGHT RETURNS (ο αυθεντικός τίτλος ήταν BATMAN : THE DARK KNIGHT ενώ το κάθε τεύχος ξεχωριστά είχε και από έναν διαφορετικό υπότιτλο) , και η οποία μέτρησε αρχικά μόλις τέσσερα τεύχη, ο συγγραφέας και σκιτσογράφος Frank Miller τοποθέτησε τον Bruce Wayne σε έναν εναλλακτικό μέλλον και σύμπαν.

Να όμως που αυτός ο νέος κόσμος ταίριαξε γάντι με την σύνθεση και την κοσμοθεωρία του ήρωα.

Η ιστορία του THE DARK KNIGTH… μας τοποθετεί στο δυστοπικό Gotham του 1986. Έχοντας ‘κρεμάσει‘ τον μανδύα του Batman ο Bruce Wayne περνά τις μέρες του πλέον παίζοντας μόνιμα τον ρόλο του βαριεστημένου εκατομμυριούχου. Βασική αιτία πίσω από την ‘σύνταξη‘ του πρώην προστάτη της πόλης στάθηκε η βίαιη δολοφονία του δεύτερου Robin , Jason Todd, από τα χέρια, ή πιο σωστά από τον λοστό, του μανιακού φονιά και τρομοκράτη που είναι γνωστός μονάχα με το παρατσούκλι ‘Joker‘…

Το αποτέλεσμα της παραπάνω επιλογής του Bruce είναι στην διάρκεια της δεκαετίας τα ποσοστά εγκληματικότητας μέσα στην πόλη του να εκτοξευτούν κατακόρυφα. Η απουσία του ‘Ιππότη‘ έδωσε την ευκαιρία σε κάθε λογής κατακάθι της κοινωνίας να ξεβραστεί στην επιφάνεια . Το Gotham μπαίνει σε μια μόνιμη κατάσταση τρομοκρατίας καθώς διάφορες συμμορίες σπέρνουν τον φόβο και τον τρόμο επάνω στους νομοταγείς κατοίκους.

Η συμμορία που έχει το μεγαλύτερο ‘κομμάτι της πίτας’ είναι ευρύτερα γνωστή ως ‘The Mutants’ και υπακούει στις διαταγές ενός απόλυτου Καθάρματος που η μοχθηρία και η βία που το διακρίνουν συναγωνίζονται το θηριώδες και αποκρουστικό παρουσιαστικό του.

Το κτήνος αυτό δεν επιθυμεί απλά να εξελιχθεί στον ‘Kingpin‘ του υποκόσμου αλλά στοχεύει να διαμορφώσει την συμμορία του από πάνκηδες σε έναν στρατό που θα τον βοηθήσει να εξαπλώσει την κυριαρχία του επάνω σε μια ολόκληρη πόλη.

Η έξαρση της εγκληματικότητας και η απειλή των ‘μεταλλαγμένων‘ τσιγκλάει τα σωθικά του Bruce Wayne όμως το έναυσμα για την επιστροφή του Batman μας έρχεται κατευθείαν μέσα από το βίαιο και φριχτό παρελθόν του εκατομμυριούχου…

Επί μια ολόκληρη δεκαετία ο Bruce πάσχισε να καταπνίξει τον πόνο μιας σκληρής και άδικης απώλειας μέσα από το αλκοόλ και τις γιάπικες ασχολίες του.

Μάταιος κόπος.

Πριν από πολλά χρόνια ο νεαρός Wayne επέλεξε την νυχτερίδα ως το ‘σύμβολο‘ που θα του επέτρεπε να σπείρει τον φόβο και την αμφιβολία στις καρδιές των προληπτικών εγκληματιών της πόλης του. Ύστερα από τον χαμό του Robin ο Bruce αποπειράθηκε να ‘κόψει τα φτερά’ αυτής της νυχτερίδας όμως τελικά το μόνο που κατάφερε είναι να την φυλακίσει προσωρινά σε ένα ‘κλουβί‘ μέσα στα σωθικά του.

Όμως να που η ‘νυχτερίδα‘ δεν έπαψε ποτέ της να πεινάει και να λαχταράει το μοναδικό πράγμα που μπορεί να την θρέψει :

Την δικαιοσύνη.

Είναι όμως όντως η δικαιοσύνη το μοναδικό πράγμα που φέρνει ικανοποίηση στην ‘νυχτερίδα’ ?

Η απάντηση είναι ‘όχι‘. Βλέπεις εκτός από δικαιοσύνη η ‘νυχτερίδα’ μπορεί εναλλακτικά να ‘τραφεί’ και από την καθαρή και αμείλικτη οργή

Πριν ο Frank Miller αναλάβει την τύχη του Batman και άλλοι συγγραφείς και καλλιτέχνες οραματίστηκαν και απεικόνισαν τον χαρακτήρα σαν έναν ‘κυνηγό της νύχτας‘ που θα κινούνταν μέσα σε ένα σκληρό και νουάρ περιβάλλον. Σε αυτόν τον τίτλο ο Frank ουσιαστικά εξελίσσει τις διδαχές και την κληρονομιά των Denny O’Neil και Neal Adams στο επόμενο επίπεδο. Αλλά ήταν ο Miller εκείνος που μας παρουσίασε την μακράν πιο την πιο ‘γκρίζα‘ , ρεαλιστική και ωμή εκδοχή του.

Ο Bruce Wayne του Miller κουβαλά ολοφάνερα επάνω του το βάρος μιας ζωής γεμάτη πόνο και μόχθο. Ο πόλεμος ενάντια στο έγκλημα άφησε άφθονα σημάδια τόσο επάνω στο κορμί του όσο και στον ψυχισμό του. Να όμως που εδώ ο μεγαλύτερος ‘πόνος‘ που κατακλύζει τον Bruce δεν οφείλεται σε κάποιο τραύμα του παρελθόντος αλλά στην αποχή του από την μάχη κόντρα στην εγκληματικότητα.

Επί μια δεκαετία ο Bruce προσπαθούσε να κρατηθεί μακριά από την παρόρμηση του να τιμωρεί το έγκλημα. Θεωρούσε τον εαυτό του τον βασικό υπεύθυνο για τον θάνατο ενός νεαρού άντρα. Και δεν είχε και άδικο. Στην τελική εκείνος ήταν που έχρισε τον Jason Todd ως σύμμαχο του ενάντια στον υπόκοσμο. Τον πήρε κάτω από την στέγη του και τον σφυρηλάτησε σε έναν τιμωρό του εγκλήματος. Το αποτέλεσμα ήταν να επέλθει ένας τρομερός και προωρος θάνατος επάνω στο δεύτερο ‘παιδί θαύμα’

Στο THE DARK KNIGHT… o Miller λειτουργεί ως ένας εξαιρετικά έμπειρος και ικανός ‘ψυχίατρος‘. Σκιαγραφεί το ψυχολογικό προφίλ του Bruce Wayne με έναν τρόπο που είναι ‘κλινικός‘ αλλά και απόλυτα λογοτεχνικός ταυτόχρονα. Ο Miller ανασύρει μέσα από το σκοτάδι τόσο τις ενοχές όσο και τις παρορμήσεις του χαρακτήρα. Μας θυμίζει την απόλυτη αλήθεια γύρω από αυτόν τον άντρα :

O Batman δεν είναι κάποια ‘περσόνα‘ που την υιοθετεί ένας ορφανός εκατομμυριούχος ώστε να κάνει πιο αποτελεσματική την σταυροφορία του απέναντι στο έγκλημα και για να διατηρήσει την ανωνυμία του. Ο Batman είναι η προέκταση και η μετουσίωση τόσο του τραύματος όσο και των παρορμήσεων ενός παιδιού που κάποτε είδε τους γονείς του να δολοφονούνται βίαια και άδικα μπροστά στα μάτια του.

Καθώς ο γερασμένος Bruce κάνει έναν νυχτερινό περίπατο στην πόλη που θεωρούνταν κάποτε ‘η πόλη του’ δεν θα αργήσει να συνειδητοποιήσει ότι το ίδιο κακό που κάποτε του στέρησε τους γονείς του εξακολουθεί να καραδοκεί μέσα στο Gotham. Όσα χρόνια και αν περάσουν το κακό θα βρίσκεται πάντοτε εκεί . Το μόνο που αλλάζει είναι οι μορφές που παίρνει αλλά και το γεγονός ότι πλέον δεν υπάρχει κανείς στο προσκήνιο ώστε να του επιφέρει την τιμωρία που του αξίζει.

Σε αυτό το comic o Miller αντιμετωπίζει και απεικονίζει τον αντιήρωα του με έναν τρόπο που σχεδόν θυμίζει το πως αντιμετώπιζε και απεικόνιζε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι τους δικούς του τραγικούς χαρακτήρες που υπέφεραν από τα δικά τους τραύματα , τις παρορμήσεις και τις ενοχές.

Στην λογοτεχνία τα τραύματα , οι παρορμήσεις και οι ενοχές πολλές φορές προβάλλονται μέσα από διάφορα ‘σύμβολα‘ και ακριβώς αυτό συμβαίνει και εδώ. Στο THE DARK KNIGHT… μια νυχτερίδα, η στολή ενός νεκρού Robin αλλά και οι εμβληματικοί και διαχρονικοί εχθροί του ήρωα παίζουν ακριβώς αυτούς τους ρόλους.

Στο πρώτο τεύχος της σειράς βλέπουμε τον Bruce Wayne να υποκύπτει ξανά στις παρορμήσεις του και να επιστρέφει στον ρόλο του ‘Σκοτεινού Ιππότη’ της πόλης του.

Και αναπόφευκτα μαζί του έχουμε και την επιστροφή ορισμένων εκ των μεγαλύτερων και πιο επικίνδυνων εχθρών του …

Η επανεμφάνιση της ‘νυχτερίδας‘ και του φωτεινού σινιάλου της επάνω στους , μονίμως γκρίζους , ουρανούς του Gotham έχει ως αποτέλεσμα οι Harvey Dent aka Two-Face και Joker να ξυπνήσουν από τον ‘λήθαργο‘ στον οποίο είχαν περιέλθει επί σχεδόν μια δεκαετία. Μάλιστα στην περίπτωση του δεύτερου έχουμε να κάνουμε με ένα κυριολεκτικό ‘ξύπνημα‘ καθώς όσο καιρό ο Bruce βρισκόταν σε ‘σύνταξη‘ ο Joker είχε πέσει σε μια κατατονική κατάσταση.

‘Darling’…

Ο Miller αποδίδει την σύνδεση ανάμεσα σε δυο αιώνιους εχθρούς με σχεδόν Φροϊδικό τρόπο και στον οποίο μπορούμε να προσδώσουμε διάφορες ερμηνείες.

Η σχέση ανάμεσα σε Batman και Joker εδώ είναι εξαιρετικά σύνθετη. Αυτό το ‘Darling‘ που ξεστομίζει ο δεύτερος όταν μαθαίνει ότι ο αντίπαλος του επέστρεψε στην ενεργό δράση , σε συνδυασμό με το εξωτερικό του παρουσιαστικό που σχεδόν φέρνει σε κάποιον καλλιτέχνη όπως είναι ο David Bowie, δημιουργεί μέχρι και νύξεις ότι ο Villain τρέφει μια ομοερωτική ψύχωση με τον εχθρό του. Παρά όμως τις διάφορες ερμηνείες που μπορεί να δώσει κανείς σε αυτή την αιώνια έχθρα στο φινάλε το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό :

O Joker λειτουργεί πάντοτε ως το απόλυτο αντίθετο του ήρωα. Είναι το απόλυτο Χάος απέναντι σε μια απόλυτη μεθοδικότητα. Είναι η τρέλα και η εγκληματικότητα που έρχονται σε μετωπική σύγκρουση με την λογική και την δικαιοσύνη.

Στο μυαλό του ο Joker έχει πλάσει την εικόνα ότι χωρίς την παρουσία του Batman η ύπαρξη του δεν έχει το παραμικρό ‘νόημα‘. Η αντίθεση ανάμεσα τους είναι η κινητήριος δύναμη του. Και αφού ο ήρωας επιστρέφει στο καθήκον του κατά συνέπεια και ο εγκληματίας επιστρέφει στο δικό του ‘καθήκον‘.

Να όμως που αυτή η ‘σχέση‘ ανάμεσα σε ήρωα και κακό δεν λειτουργεί αμφίδρομα…

Στο THE DARK KNIGHT… o Miller ‘χαρίζει’ στον Batman την πιο σκληρή μάχη ολόκληρης της σταδιοδρομίας του.

Αλλά η μάχη αυτή δεν μεταφράζεται στο να παίξει για πολλοστή φορά μπουνιές με τον νούμερο ένα εχθρό του. Αυτή τη φορά η πραγματική ‘μάχη‘ εκτυλίσσεται μέσα στα σωθικά και τον ψυχισμό του ήρωα.

Ύστερα από δεκαετίες ολόκληρες σκληρής αντιπαλότητας , και αμέτρητων απωλειών σε ζωές αθώων αλλά και φίλων και συμμάχων. ο Bruce νιώθει περισσότερο από ποτέ να βρίσκεται στα πρόθυρα να παραβιάσει τον ‘απαράβατο‘ κανόνα του ‘δεν σκοτώνουμε‘.

Το THE DARK KNIGHT… φέρνει τον Σκοτεινό Ιππότη στο πιο εύθραυστο και κρίσιμο σημείο της ύπαρξης του. Ο Batman για μια στιγμή υποκύπτει επιτέλους σε κάτι που για άλλους μπορεί να κριθεί ως ‘τρέλα‘ αλλά για άλλους ως ‘λογική‘ και ετοιμάζεται να σκοτώσει τον εχθρό του.

Τελικά επάνω στην κρίσιμη στιγμή αποφασίζει να διατηρήσει τις αξίες και τους κώδικες που θέσπισε για την ύπαρξη του πριν από πολλά χρόνια. Δεν σκοτώνει τον Joker αλλά τον παραλύει ελπίζοντας ότι με αυτό τον τρόπο θα διασώσει τις αξίες του αλλά ταυτόχρονα θα βάλει ένα οριστικό τέλος στην δράση του εχθρού του.

Ελπίζει ότι με αυτόν τον τρόπο οι δεν θα υπάρξουν άλλες απώλειες και ο αβάσταχτος πόνος αλλά και η βαριά αίσθηση της ‘αποτυχίας‘ που πάντοτε τα συνοδεύουν…

Και ναι η επιλογή του Batman ίσως να διακρίνεται από λογική και μεθοδικότητα όμως συνάμα φαντάζει και σαν μια απόλυτη υποκρισία.

Εδώ ο Bruce από την μια καταλήγει να παραβιάσει έμμεσα τους κώδικες τιμής και ηθικής του. Ναι δεν ‘σκότωσε‘ τον εχθρό του όμως μήπως η επιλογή του να τον αφήσει παράλυτο δεν είναι σχεδόν εξίσου βίαιη και καταδικαστική για εκείνον ?

Στον αντίποδα ο Bruce έστω και στα ‘χαρτιά‘ μπορεί να ξεγελάσει τον εαυτό του ότι ‘τήρησε‘ εκείνα που είχε υποσχεθεί να τα τηρεί αλλά και που επέβαλλε στους εκάστοτε συμμάχους του να τα τηρούν. Στην τελική η απόφαση του να σακατέψει τον Joker ίσως να λειτουργεί ως μια σαφώς μεγαλύτερη στιγμή αδυναμίας από το ότι να τον σκότωνε.

Ακόμη και ψυχοπαθής και εμμονικός ο Villain καταλήγει να είναι τόσο απογοητευμένος από την δειλία που επέδειξε ο αντίπαλος του που στο φινάλε αποφασίζει να βάλει ο ίδιος ένα οριστικό τέλος στην ύπαρξη του…

Βέβαια η αυτοκτονία του Joker έχει διττή σημασία καθώς παράλληλα αποτελεί και το τελευταίο του ‘αστείο‘ εις βάρος του εχθρού του αλλά και της πόλης που τρομοκρατούσε επί τόσα χρόνια.

Με αυτή του την ύστατη ενέργεια ο Villain όχι μόνο γεμίζει με περισσότερες ενοχές τον ήρωα αλλά ταυτόχρονα τον ενοχοποιεί και στα μάτια των κατοίκων του Gotham. Ιδού η στιγμή που ο Batman είναι και επίσημα ένας ‘επικίνδυνος και ψυχοπαθής βιτζιλάντης‘.

Μέσα από τις σελίδες του THE DARK KNIGHT… o Miller μας παρουσιάζει την πιο σύνθετη αλλά και ωμή και βίαιη αναμέτρηση ανάμεσα στους ίσως μεγαλύτερους και πιο αναγνωρίσιμους ανταγωνιστές στην ιστορία των comics. Και σε αυτή την αναμέτρηση δεν υπάρχει κανένας νικητής. Στο τέλος τόσο ο Batman όσο και ο Joker φαντάζουν ηττημένοι. Απλά ο δεύτερος κράτησε το τελευταίο ‘HAHA‘ για λογαριασμό του.

Αλλά όπως αναφέραμε και πιο πάνω ο Joker δεν είναι ο μοναδικός ανταγωνιστής του ήρωα σε αυτή την σειρά. Εδώ ο Batman καλείται να αντιμετωπίσει και έναν ακόμη παλιό εχθρό που επίσης συμβολίζει μια ‘αποτυχία‘ που επί χρόνια στοιχειώνει τον ήρωα…

Ύστερα από δώδεκα χρόνια εγκλεισμού στο Άσυλο Arkham o Harvey Dent κυκλοφορεί ξανά ελεύθερος στους δρόμους του Gotham.

Μετά από μια θεραπεία πλαστικής χειρουργικής ο ψυχίατρος του Harvey κρίνει ότι ο ασθενής του ‘θεραπεύτηκε‘ και του χαρίζει την ελευθερία του. Προφανώς κάτι τέτοιο σε καμία περίπτωση δεν ισχύει καθώς ο Dent πολύ γρήγορα υποκύπτει ξανά στην επιρροή της περσόνας του γκάνγκστερ Two-Face , που για πολλά χρόνια σπρώχνει τον Harvey στις πιο σκοτεινές και βίαιες παρορμήσεις του υποσυνείδητου του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ψυχίατρος που κρίνει ότι ο εγκληματίας ‘θεραπεύτηκε‘ είναι ο ίδιος τύπος που στην συνέχεια ισχυρίζεται ότι ο Joker κάνει σταθερά βήματα προς την ‘αποθεραπεία‘ του ενώ επιρρίπτει ευθύνες στον Batman δηλώνοντας στα κανάλια ότι η παρουσία και οι βίαιες πρακτικές του τελευταίου είναι η βασική αιτία που οι ‘στιγματισμένοι άδικα‘ ασθενείς του εξελίχθηκαν στα ‘τέρατα‘ που γνώρισε η πόλη του Gotham …

O Miller εδώ ξεκάθαρα ασκεί μια κριτική απέναντι στους μεγαλομανείς και ψωνισμένους ‘pop‘ ψυχιάτρους που επιλέγουν να ασκούν μεθόδους που κρίνονται ως πειραματικές και αμφιλεγόμενες και που έχουν την τάση να επιδεικνύονται στα μίντια με σκοπό να προμοτάρουν τους εαυτούς τους και την δουλειά τους παρά να έχουν ως πρωταρχικό στόχο το συμφέρον του ασθενή και της κοινωνίας που μπορεί να απειλείται από την παρουσία και την δράση των ασθενών αυτών.

Ο Harvey Dent καταλήγει να πέσει ‘θύμα‘ ενός ψυχίατρου που του επιτρέπει την επανένταξη του στην κοινωνία δίχως να είναι πραγματικά σίγουρος αν είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο. Κατά συνέπεια ο Dent δεν θα αργήσει να υποκύψει για πολλοστή φορά στον έλεγχο που του ασκεί το άλλο του μισό, ο παραμορφωμένος και αδίστακτος Two-Face. Όμως να που αυτή τη φορά η διττότητα που διακρίνει τον συγκεκριμένο χαρακτήρα δεν είναι και τόσο ξεκάθαρη…

Ο Harvey μπορεί να απαλλάχθηκε επιτέλους από την φριχτή παραμόρφωση που στιγμάτισε το μισό του πρόσωπο όμως αντί να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της καλής πλευράς του εαυτού του καταλήγει να ελέγχεται ολοκληρωτικά από την κακή όψη του ‘νομίσματος‘. Και εδώ στο τέλος ο Batman κατορθώνει να ανατρέψει τα σχέδια του να τρομοκρατήσει το Gotham όμως όπως και στην περίπτωση του Joker δεν μπορεί να αισθάνεται ως ο απόλυτος ‘νικητής‘ της αναμέτρησης…

‘ I See a Reflection Harvey…’

Πίσω από το πλέον αψεγάδιαστο και φαινομενικά θνητό προσωπείο του Harvey Dent εξακολουθεί να κρύβεται ένα πρόσωπο απόλυτης μοχθηρίας . Αυτή τη φορά ο Harvey δεν έχει ανάγκη από κανένα νόμισμα που θα καθορίσει τις επιλογές και τις πράξεις του. Πλέον υπάρχει μονάχα η παραμορφωμένη πλευρά και το γεγονός αυτό κλονίζει τον Batman διότι θεωρεί την αποτυχία της θεραπείας του Harvey του ως την δική του αποτυχία να βοηθήσει έναν παλιό φίλο και συνεργάτη. Επίσης εδώ ο Dent μπορεί να συμβολίζει και την διαφθορά που κρύβεται σε πολλές κοινωνικοπολιτικές εκφάνσεις της κοινωνίας του Gotham , και η οποία άλλοτε βρίσκεται εκτεθειμένη σε κοινή θέα ενώ άλλες φορές καραδοκεί πίσω από ‘ηθικά και νομοταγή’ προσωπεία και περιμένει καρτερικά την ευκαιρία να χτυπήσει.

Καθώς ο νικημένος εγκληματίας προτρέπει τον εχθρό του να τον κοιτάξει κατάμουτρα και να χλευάσει ο Batman διακρίνει πίσω από το αποκατεστημένο πρόσωπο ενός κάποτε ανιδιοτελή και τίμιου εισαγγελέα τις χειρότερες πτυχές του υποσυνείδητου του. Και δεν ‘γελά‘ καθόλου καθώς για μια φευγαλέα στιγμή το ‘μοναδικό‘ πρόσωπο που απέμεινε πραγματικά στον Harvey Dent κάνει την εμφάνιση του μόνο και μόνο ώστε ο ήρωας να διακρίνει επάνω σε αυτό την αντανάκλαση μιας…νυχτερίδας...

Ίσως μέσα στον Harvey Dent / Two-Face (ή πιο σωστά ως ‘One-Face’ πλέον…) ο Bruce Wayne να διακρίνει την διττότητα που χαρακτηρίζει και την δική του ψυχοσύνθεση. Ίσως να βλέπει ένα ‘αύριο‘ όπου το πληγωμένο ορφανό τελικά θα παραδοθεί ολοκληρωτικά στην αμείλικτη και οργισμένη νυχτερίδα / σύμβολο , ένα σενάριο που δεν αποκλείεται να έχει ολέθριες συνέπειες για τους εγκληματίες που καταδιώκει, τους λιγοστούς συμμάχους και την ‘οικογένεια‘ που του έχουν απομείνει αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό.

Όμως τόσο για αυτούς τους συμμάχους όσο και για την ‘οικογένεια‘ του γερασμένου αλλά ταυτόχρονα και υπέρμετρα πεισματάρη ‘Σκοτεινού Ιππότη’ του Gotham θα γράψουμε στο δεύτερο μέρος του αφιερώματος μας.

Επίσης μπορεί οι Joker και Two-Face εδώ να πλήγωσαν τον ήρωα τόσο σωματικά όσο και ψυχικά όμως όσον αφορά το πρώτο σκέλος ο Batman την μεγαλύτερη ζημιά την δέχτηκε από δυο άλλους χαρακτήρες.

Αλλά και αυτή την πτυχή του THE DARK KNIGHT RETURNS θα την μελετήσουμε εξονυχιστικά στο Part II…

To 1986 οι Frank Miller και Klaus Janson βύθισαν έναν γερασμένο Bruce Wayne σε ένα δυστοπικό Gotham που έμοιαζε περισσότερο χαοτικό και ‘χαμένο‘ από κάθε άλλη φορά.

Να όμως που στο πρώτο κομμάτι του THE DARK KNIGHT RETURNS εκείνος που φαντάζει περισσότερο ‘χαμένος‘ είναι ο ίδιος του ο ήρωας. Εδώ ο Bruce Wayne μπορεί να αποφασίζει ότι είναι και πάλι ‘o Batman’ όμως η επιλογή του να ‘φωτίσει‘ ξανά με την παρουσία του τους γκρίζους ουρανούς της πόλης του θα λειτουργήσει σαν ένα δίκοπο μπάταρανγκ , τόσο για τον ίδιο όσο και για τα κοντινά του πρόσωπα…

Αλλά κάπου εδώ βάζουμε μια τελεία για απόψε και δεσμευόμαστε να τα πούμε την επόμενη φορά, ‘Same bat time same bat channel ‘ !

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: