Design a site like this with WordPress.com
Get started

The Empty Man : Ο αστικός Θρύλος ανάμεσα στο σινεμά του Fincher και τους κόσμους του Beksiński.

By Αντρέι Κοτσεργκιν

Beware that, when fighting monsters, you yourself do not become a monster… for when you gaze long into the abyss. The abyss gazes also into you.”

Η παραπάνω φράση του Νίτσε για ορισμένους μπορεί να σημαίνει πολλά άλλα για τους περισσότερους ίσως να μην σημαίνει τίποτε απολύτως.

Κάπως έτσι λειτουργεί και το The Empty Man. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του σκηνοθέτη David Prior και παράλληλα μια από τις τελευταίες παραγωγές της 20th Century Fox…

Βασισμένο στο ομώνυμο Comic των Cullen Bunn και Vanesa R. Del Rey (μια έκδοση της BOOM! STUDIOS) το The Empty Man αφού μας ταξιδέψει για ένα, μυσταγωγικο αλλά και γεμάτο αγωνία, εικοσάλεπτο στις αρχέγονες και επιβλητικές οροσειρές του Μπουτάν στην συνέχεια μας μεταφέρει, μερικά χρόνια μπροστά, σε μια μικρή πόλη της Αμερικής.

Εκεί ένας πρώην μπάτσος καλείται να διαλευκάνει την εξαφάνιση της κόρης μιας γνωστής του. Η έρευνα του θα τον φέρει αντιμέτωπο με έναν τοπικό θρύλο που έχει γίνει δημοφιλής στις τάξεις της νεολαίας.

Ο θρύλος λέει ότι αν ποτέ σου βρεθείς να διασχίζεις μια γέφυρα και επάνω της βρεις ένα άδειο μπουκάλι τότε έχεις την δυνατότητα να κάνεις ένα μικρό τελετουργικό.

Συγκεκριμένα αν πάρεις το μπουκάλι και φυσήξεις μέσα σε αυτό ενώ ταυτόχρονα σκέφτεσαι τον “The Empty Man” τότε ύστερα από τρεις μέρες αυτός ο άντρας ή οντότητα (?!) θα έρθει να σε βρει…

Το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Prior με εντυπωσίασε. Οι επιρροές του από 90s ταινίες τρόμου όπως είναι τα Candyman, The Ring και Jacob’s Ladder (διέκρινα μέχρι και φλογιτσες από το HELLRAISER : Inferno!) ενώ είναι απόλυτα ευδιάκριτες σε καμία περίπτωση δεν τον εμποδίζουν να αναπτύξει ένα δικό του ύφος και να χτίσει μια εξαιρετικά περίεργη και ανοιχτή σε ερμηνείες μυθολογία.

Θεματολογικά το φιλμ πατάει επάνω στις διδαχές του Bernard Rose. Μας παρουσιάζει έναν αρχαίο Θρύλο που πηγάζει από την άλλη άκρη του κόσμου και τον εξελίσσει σε έναν τρομαχτικό αστικό θρύλο. Ο Prior κάνει ένα ανίερο και τελετουργικό πάντρεμα ανάμεσα στο creepypasta, τον Κοσμικό τρόμο του H. P. Lovecraft, τις αιρέσεις, το 90s Horror σινεμά και ενσωματώνει τις επιρροές του από σκηνοθέτες όπως είναι οι Ari Aster και David Fincher. Μάλιστα ο Prior είχε συνεργαστεί με τον τελευταίο επάνω στην επιμέλεια των Dvds ταινιών όπως το FIGHT CLUB και όπως δείχνουν τα πράγματα υπήρξε άριστος μαθητής!

Τα βροχερα πλάνα, το παιχνίδι με τις σκιές,το λίγο αλλά άκρως ανατριχιαστικο Found footage υλικό, η χρωματική παλέτα (όπως πχ η πράσινη λεπτή απόχρωση που παίρνει ένα μήλο λίγο πριν ξεκινήσει να σαπίζει…), το νεο~νουάρ ύφος, βγάζουν έντονα vibes από ταινίες σαν το SE7EN. Ο Prior εδώ χτίζει ύπουλα μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και σασπένς. Ποντάρει κυρίως στην αίσθηση και την προσμονή του Τρόμου και όχι τόσο στα jump scares.

Όμως εκεί που πραγματικά κερδίζει την εκτίμηση μου είναι στο γεγονός ότι ενσωμάτωσε στην ταινία του πινελιές από τα έργα του Πολωνού Ζωγράφου Zdzisław Beksiński

Από τότε που έγραψα το αφιέρωμα μας στον Beksiński και το έργο του πραγματικά σπάω το κεφάλι μου “ΓΙΑΤΙ?!” εδώ και τόσα χρόνια δεν έχουν αξιοποιήσει την αισθητική του, τα πλάσματα και τους κόσμους που συνέθεσε, περισσότεροι σκηνοθέτες. Και να που επιτέλους κάποιος μέσα στο Hollywood αποφάσισε να το κάνει!

Πέραν όμως των επιρροών του ο. Prior επιδεικνύει το ταλέντο του στο να προξενεί αγωνία και τρόμο μέσα από φαινομενικά “απλά” πλάνα. Η κάμερα του μπορεί να κάνει μια απλή γέφυρα να φαντάζει ως “πύλη” για κόσμους που ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική και σε κάνουν να χάνεις την ψυχραιμία σου.

Σε επίπεδο ερμηνειών το φιλμ είναι απόλυτα στιβαρό. Ο James Badge Dale, αν και ηθοποιός κυρίως Β’ ρόλων (τουλάχιστον στις μεγάλες παραγωγές που συμμετέχει), παίρνει το μεγαλύτερο βάρος της ιστορίας επάνω του και κράτα τον θεατή σε εγρήγορση. Ο χαρακτήρας του ξεκινά ως αρχέτυπο νουάρ ντετέκτιβ (βλοσυρος, λιγομίλητος, μεθυσος και καπνιστής) όμως καθώς το κουβάρι του μυστηρίου και της παράνοιας ξεδιπλώνεται οι αντιδράσεις του στα ερεθίσματα που λαμβάνει θα σε κάνουν να δώσεις έστω και ένα δολάριο για εκείνον.

Το The Empty Man δεν είναι ένα ακόμη teen Horror φιλμ της σειράς. Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα στιβαρό, ατμοσφαιρικό και ανοιχτό σε ερμηνείες φιλμ, μεταφυσικού αλλά και ψυχολογικού, τρόμου που απευθύνεται σε θεατές που αγάπησαν ταινίες όπως το Jacob’s Ladder και εκτιμούν την προσέγγιση μοντέρνων ταινιών όπως για παράδειγμα το Hereditary.

Το γεγονός ότι η 20th Century Fox έσκασε φράγκα για την πρώτη ταινία ενός παντελώς αγνώστου τύπου με κάνει να νοσταλγώ ένα μεγάλο στούντιο που πάρα τις οποίες αστοχίες του δεν κωλωνε να χρηματοδοτεί και παραγωγές που ακολουθούν την αισθητική και τις διδαχές του Indie σινεμά.

Τελικά το The Empty Man δεν δικαίωσε το στούντιο για την εμπιστοσύνη του. Όμως δεν φταίει η ταινία για αυτό καθώς την ” έσφαξε” ένας από τους μεγαλύτερους και πιο αμείλικτους Slashers του σύγχρονου σινεμά…

Η γαμημενη η Disney αφού εξαγόρασε την Fox έσπευσε να “πετάξει” το φιλμ, εν μέσω πανδημίας, στις αίθουσες και σε περιορισμένες προβολές. Ύστερα από μερικά αποτυχημένα” test screenings” η Disney πετσοκοψε μια ταινία διάρκειας δύο και κάτι ωρών σε… ένα 90 λεπτό και προχώρησε σε νέες δοκιμαστικές προβολές, που επίσης κρίθηκαν ως “αποτυχημένες“.

Ειλικρινά πάντα αναρωτιόμουν τι σόι ανιδεοι λειτουργούν ως “δείγμα θεατή” για τα μεγάλα στούντιο?

Τεσπα εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι η Disney αφού τελείωσε με το “τσεκουρωμα” της ταινίας στην συνέχεια έφτιαξε “στο πόδι” ένα τρέιλερ και ένα πόστερ για την “προώθηση” του φιλμ, μόλις μία βδομάδα πριν αυτό παιχτεί στις αίθουσες. Τόσο το πόστερ όσο και το τρέιλερ κάνουν το The Empty Man να φαντάζει ως σκατενιο teen Horror φιλμ, τυπου Slender Man, και προφανώς σε καμία περίπτωση δεν αποτυπώνουν την αισθητική της ταινίας του David Prior.

Α και η τελική “ταφόπλακα” είναι ότι το The Empty Man ΔΕΝ κυκλοφόρησε ούτε καν σε Dvd ή Blu-ray. Το βρίσκεις μονάχα σε καμία πλατφόρμα ή σε… “Πειρατικά νερά” …Μέχρι και ο ίδιος ο σκηνοθέτης πρόβλεψε την κατάληξη και φρόντισε μετά τα credits να μας επισημάνει πόσος χρόνος χρειάστηκε και πόσα άτομα δούλεψαν για την δημιουργία αυτής της ταινίας.

Εδώ έχουμε τυπικό παράδειγμα αξιόλογης ταινίας που προσπάθησε να διασχίσει την γέφυρα του σινεμά όμως πριν καν καλά, καλά κάνει μερικά βήματα ένα στούντιο, που απαρτίζεται από ηλιθιους, γκρέμισε την γέφυρα και έριξε ταινία και σκηνοθέτη σε μια διαδικτυακή Άβυσσο. Η Disney απλά δεν μπόρεσε να διακρίνει το παραμικρό αξιόλογο στοιχείο σε μια ταινία ενήλικου τρόμου που την γύρισε ένας πρωτάρης σκηνοθέτης και που για πρωταγωνιστή δεν έχει κάποιο “πρωτοκλασάτο” όνομα. Κάπως συμβολικά το The Empty Man λειτουργεί ως ένας μικρός “κινηματογραφικος Θρύλος” για την εκπτωτη Foxm

Στο φινάλε θα έλεγα ότι ο David Prior απλά ατύχησε που δεν συνεργάστηκε με το στούντιο της A24

Το The Empty Man ως φιλμ λειτουργεί ακριβώς όπως η ατάκα του Νίτσε που παρέθεσα στον πρόλογο.

Όσοι θεατές ανακαλύψουν αυτή την ταινία θα βρεθούν αντιμέτωποι με μια Άβυσσο. Οι περισσότεροι δεν θα διακρίνουν κάτι μέσα της και θα την αποκηρύξουν πιθανότατα. Όμως οι λίγοι εκείνοι που θα κατορθωσουν όντως να διακρίνουν κάτι μέσα της, ότι και αν είναι αυτό, είναι καταδικασμενοι να χτίσουν γύρω της μια, μικρή αλλά εξαιρετικά αφοσιωμένη , “αίρεση”.

Βαθμολογία : Ο ζωγράφος, όπου και αν βρίσκεται, εγκρίνει την αισθητική αυτής της παρανοϊκής ταινίας.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: