IRON MAN “Demon in a Bottle” (Part I…) : Ανοίγουμε την φιάλη με το Jack Powers.

By Αντρέι Κοτσεργκίν

Στα 70s δημιουργοί όπως οι Roy Thomas, Len Wein και Jim Starlin πήραν τους ήρωες που μας παρουσίασε ο Stan Lee, μέσω της MARVEL, και προχώρησαν σε μια ριζική αναθεώρηση / εξέλιξη της ανθρωπιάς τους.

Από ένα σημείο και ύστερα ο Spider~Man δεν μονοπωλουσε το ενδιαφέρον των αναγνωστών σκαρφαλωνοντας μονάχα σε τοίχους και πλακώνοντας στο ξύλο Super Villains. Οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες είχαν αρχίσει να εστιάζουν τις ιστορίες τους και στους άντρες (κυρίως) ή τις γυναίκες που κρύβονταν πίσω από τις μάσκες και τις πανοπλίες. Πλέον ο Peter Parker είχε εξίσου ενεργή συμμετοχή με το Alter Ego του στις ιστορίες που εμπλεκαν. Και ναι οι δικές του “περιπέτειες” είχαν να κάνουν με σαφώς πιο θνητά ζητήματα, όπως πχ το να βρει λεφτά να πληρώσει το νοίκι του, να βοηθήσει την θεία May να γλιτώσει από μια έξωση και ανάμεσα σε αυτά τα προβλήματα και την καθημερινή του μάχη να σώζει τον κόσμο έπρεπε να βρει και λίγο χρόνο για την προσωπική του ζωή!

Τέτοιου είδους περιπέτειες έριξαν τους Superheroes στο δικό μας ανθρώπινο λεβελ. Τους προσεδωσαν εντελώς διαφορετική και συνθέτη διάσταση. Μας ανάγκασαν να τους βλέπουμε με άλλο μάτι και πλέον μπορούσαμε να ταυτιστουμε μαζί τους.

Από τα μέσα της δεκαετίας και ύστερα οι δημιουργοί άρχισαν να δίνουν μεγαλύτερη βάση στην ανάπτυξη των χαρακτήρων τους. Και προς τις αρχές των 80s αρκετοί από τους ήρωες που γνωρίζαμε ως “άφθαρτους” και “ατσαλακωτους” είχαν πλέον φτάσει στο σημείο να δείχνουν τόσο ευάλωτοι και θνητοί που καμιά φορά ένιωθες ότι ο πιο επικίνδυνος εχθρός τους δεν είναι παρά ο ίδιος τους ο εαυτός.

Για να χτιστεί αυτή η πιο ρεαλιστική και σκοτεινή εποχή συνέβαλλαν τα μέγιστα οι David Michelinie, John Romita Jr. και οι διάφοροι συνεργάτες που στάθηκαν στο πλευρό τους, στην πορεία του “THE INVINCIBLEIRON MAN run τους…

“Η ποιότητα ενός ήρωα μπορεί να μετρηθεί από τους εχθρούς του. Και ποιος είναι πιο επικίνδυνος και καταστροφικός εχθρός από την αδυναμία ενός ατόμου? Βάλαμε τον Tony να συγκρουστει με την σκοτεινή του πλευρά. Τον ρίξαμε όσο πιο χαμηλά μπορούσαμε και τον αναγκασαμε να αντιμετωπίσει τους πιο μυχιους φόβους του αλλά και την ίδια του την αλαζονεία. Τον αδύναμο κρίκο που θα μπορούσε να καταστρέψει την συναισθηματική του πανοπλία. “

Ο Michelinie, πολύ συμβολικά, ξεκίνησε να καταστρέφει την συναισθηματική” πανοπλία ” του ήρωα από το τεύχος #120 όπου η (κανονική) πανοπλία του IRON MAN αρχίζει να παρουσιάζει ” τεχνικά προβλήματα “. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα οφείλονταν σε βιομηχανικό σαμποτάζ του Justin Hammer, του γνωστού ανταγωνιστή του Tony Stark που οι Michelinie και Carmine Infantino μας τον σύστησαν στο φινάλε του τεύχους #122.

Δύο τεύχη πιο πριν ο συγγραφέας είχε ξεκινήσει να στήνει, με τρόπο διακριτικό και “ύπουλο“, τον πραγματικά επικίνδυνο “εχθρό” τον οποίο θα αντιμετώπιζε ο Tony Stark στην πορεία του τίτλου…

Ένας εκκεντρικός και Playboy εκατομμυριουχος που πίνει μερικά μαρτίνι παραπάνω καθώς ταξιδεύει first class δεν είναι μια αφύσικη εικόνα. Όμως εδώ είναι που ο Michelinie αρχίζει να μας αποκαλύπτει ότι το αλκοόλ παίζει σε καθημερινή βάση μέσα στην ρουτίνα ενός άντρα που πιέζεται από μια διττή ζωή.

Ως “ανίκητος” IRON MAN ο Tony καλείται συνεχώς να αντιμετωπίζει κάθε λογής απειλές. Αλλά τελικά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ως “κοινός Θνητος” στην επαγγελματική και προσωπική του ζωή αυτά που τον σπρώχνουν, ολοένα και περισσότερο, προς το μπουκάλι.

Σύντομα ο Tony θα αρχίσει να καταναλώνει αλκοόλ ακόμη και στον χώρο εργασίας του και οι παρενέργειες, από ένα σημείο και ύστερα, είναι θλιβερά ευδιάκριτες…

Το να αντιπαθήσεις έναν μεθυστακα εκατομμυριουχο είναι εύκολη υπόθεση. Αναγνωριζοντας αυτό ο Michelinie φρόντισε στα πρώτα του τεύχη να αναδείξει όλα τα θετικά στοιχεία του Tony Stark.

Ανέδειξε τον ηρωισμό του βάζοντας τον αντιμέτωπο με τον Namor (σε μια διόλου “φιλική” αναμέτρηση που εξελίχθηκε σε οικολογικό team~up!) αλλά και απέναντι στον μισθοφορικο στρατό του Justin Hammer, που ουσιαστικά αποτελεί την… Αδριατική Λίγκα των “Σούπερ Κακών“!

Ανέδειξε όμως τόσο την ευφυΐα όσο και τις ικανότητες που διέκριναν τον εφευρέτη καθώς βλέπουμε τον Tony να αντιμετωπίζει καταστάσεις και εχθρούς ακόμη και δίχως την πανοπλία του.

Σε αυτό τσονταρε και ο Captain America που μέσα σε μόλις μερικά πάνελ του παρέδωσε μαθήματα αυτοάμυνας που τον εξέλιξαν σε “Μπρους Λι“!

Αν φυσικά ο Λι ήταν λευκός με μουστάκι και ντυνόταν σαν 70s νταβατζης!

Στο ενδιάμεσο μας υπενθυμίζει το origin του IRON MAN και την σχέση του με τον καθηγητή Γινσεν, τον άνθρωπο που του έσωσε την ζωή δύο σερί φορές.

Βέβαια μιας και βρισκόμαστε ακόμη στα Ψυχροπολεμικα 70s ο συγγραφέας παρασύρεσαι σε κάποιες στιγμές από το κλίμα μιας εποχής όπου η παρεμβατικοτητα διέκρινε τις Η.Π.Α., με αποτέλεσμα μερικά πάνελ του να φαντάζουν από φουλ Campy ή να λειτουργούν και ως καθαρή προπαγάνδα!

Σημερα οι πιο ευαίσθητοι σε πολιτικά ζητήματα αναγνώστες ίσως και να παρεξηγηθουν από κάποιες πινελιές του Infantino…

Ασχέτως πολιτικών τοποθετήσεων ο Michelinie στα πρώτα τεύχη αναδεικνύει τις αρετές και τον ηρωισμό του IRON MAN. Παράλληλα όμως ξεδιπλώνει και τις αδυναμίες του θνητου που βρίσκεται πίσω από την αστραφτερή και πανίσχυρη πανοπλία…

Στο “THE INVINCIBLE” IRON MAN του David Michelinie o Tony Stark σταδιακά πιέζεται όλο και περισσότερο τόσο από τις υποχρεώσεις της διττης ζωής που επέλεξε να ακολουθεί αλλά και από την αποκάλυψη ότι ο παλιοφιλος του Nick Fury και η S.H.I.E.L.D. όχι μόνο αγοράζουν, κρυφά, μετοχές της εταιρείας του αλλά βρίσκονται μια ανάσα από το να αποκτήσουν το πλειοψηφικό πακέτο!

Η σκέψη και μόνο ότι κινδυνεύει να χάσει την εταιρεία που έχτιζε με τόσο κόπο αρκεί ώστε να βυθίσει τον Tony Stark σε ένα κλίμα φόβου, οργής και απόλυτης αμφιβολίας. Διαπιστωνοντας ότι αυτή τη φορά έχει να αντιμετωπίσει έναν εχθρό που δεν σηκώνει από πανοπλίες και όπλα ο Tony κλονιζεται ψυχολογικά. Επίσης πάρα όλη την ευφυΐα που τον διακρίνει αδυνατεί να βρει κάποια, αναίμακτη, λύση στο πρόβλημα του. Αυτό το τελευταίο πληγώνει τον, πελώριο, εγωισμό του.

Ο εγωισμός είναι και αυτός που οδηγεί τον Tony Stark στην “λύση” του αλκοόλ. Η απροθυμία / αδυναμία του να ζητήσει “βοήθεια“, ή έστω να μοιραστεί τον πόνο και τους προβληματισμούς του με τα (λιγοστά) κοντινά του πρόσωπα τον σπρώχνει σε μια “Χάουαρντ Χιουζ” ρουτίνα. Σταδιακά διαστρεβλωνεται σε έναν εκκεντρικό, εκατομμυριουχο ο οποίος απομονώνει τον εαυτό του από τους πάντες και τα πάντα. Ψυχικά τουλάχιστον, διότι σωματικά δηλώνει πάντοτε το “παρών” τόσο ως επιχειρηματίας και σελεμπριτι όσο και σαν Σούπερ Ήρωας. Το θέμα είναι ότι για να βρει την δύναμη να προβεί σε όλες αυτές τις δημόσιες εμφανίσεις αισθάνεται την ανάγκη να κατεβάσει πρώτα “ένα ποτό“.

Σύντομα αυτό το “ένα ποτό” εξελίσσεται σε ολόκληρο μπουκάλι ” Jack Powers“…

Στα τεύχη #120 μέχρι #126 ο David Michelinie και οι συνεργάτες του βάζουν τον Tony Stark να ανοίξει το πώμα ενός μπουκαλιού και μεθοδικά τον σπρώχνουν στον πάτο του. Ο αλκοολισμός του ήρωα προκύπτει ύπουλα και σταδιακά. Οφείλεται στο στρες της καθημερινής του ρουτίνας, στις πιέσεις που δέχεται σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο και στον απόλυτο φόβο που του προκαλεί η σκέψη ότι μπορεί να χάσει όλα όσα δημιούργησε. Και κάπως έτσι η κατάβαση του στο αλκοόλ ξεκινάει ως μια διέξοδος από όλα τα παραπάνω αλλά και σαν μια “λύση” ώστε ο Tony Stark να μπορεί να διατηρεί “ακλόνητο” τον εγωισμό του.

Η πτώση ενός άντρα στον πάτο του μπουκαλιού θα έφερνε βαρυτατες συνέπειες τόσο στον ίδιο όσο και στους ανθρώπους γύρω του. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στην αληθινή ζωή.Ο Tony Stark με κάθε νέα γουλιά κατέληξε να χάνει ένα ακόμη κομμάτι της ανθρωπιάς του και θολώνε την κρίση και τα συναισθήματα του με ραγδαιους ρυθμούς.

Έφτασε μέχρι και στο σημείο να οδηγήσει τον, μέχρι τότε πάντοτε πιστό, μπάτλερ Jarvis σε παραίτηση…

Μία ενδιαφέρουσα παρασκηνιακη πινελιά είναι ότι στο σενάριο του ο Michelinie δεν έκανε κάποια αναφορά για το περιεχόμενο της επιστολής παραίτησης του Jarvis. Όμως ο Romita Jr ή κάποιος άλλος παρέθεσε μια πραγματική επιστολή την οποία είχε καταθέσει κάποτε ένας υπάλληλος της MARVEL. Ένα καυστικό χτύπημα απέναντι στον, τότε διευθυντή εκδόσεων, Jim Shooter!

Μαζί με την θνητή ζωή του εφευρέτη τσαλακωνεται και η ηρωική σταδιοδρομία του Alter Ego του. Ο Tony από ένα σημείο και ύστερα καταλήγει να φοράει την πανοπλία του σουρωμένος και o “INVINCIBLE” IRON MAN διαστρεβλωνεται σε μια ανεύθυνη απειλή για την κοινωνία που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται…

Η απερισκεπτη συμπεριφορά του Tony Stark θα τον οδηγήσει απέναντι στον μεγαλύτερο “εχθρό” που είχε κληθεί να αντιμετωπίσει μέχρι τότε. Ένας εχθρός που απλά δεν γίνεται να νικηθεί με συμβατικά μέσα και έφτασε πιο κοντά από τους περισσότερους στο να ρίξει τον IRON MAN στο καναβατσο.

Τις συνέπειες αυτής της πτώσης οι Michelinie, Romita Jr. και Layton θα μας τις σερβιραν στο τεύχος #128 όπου ο Tony Stark κλήθηκε να αντικρίσει επιτέλους κατάμουτρα τον “δαίμονα” που κρύβονταν όχι τόσο σε ένα μπουκάλι αλλά κυρίως μέσα στον καθρέφτη του…

Κάπου εδώ όμως βλέπω ότι μου τελειώνει το Jack Powers οπότε δεσμεύομαι να συνεχίσουμε το αφιέρωμα μας στο “Demon in a Bottle” κάποια άλλη νύχτα, όταν και θα έχω μπει στο ανάλογο Mood!

To Be Continued…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: