Satánico Pandemonium aka La Sexorcista : Το αμαρτωλό Nunsploitation ‘όνειρο’ των 70s…

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Nunsploitation Horror Film …

Ιδού τρεις λεξούλες στην σειρά που δεν πρόκειται ποτέ σου να τις ακούσεις μέσα σε μια εκκλησία ή κάποιο μοναστήρι. Λιγάκι άδικο αν αναλογιστείς ότι αυτού του είδους οι ταινίες και ο σινεμάς ‘τίμησαν‘ την Χριστιανική θρησκεία, ιδίως τους Καθολικούς με μια σωρεία από ταινίες στις οποίες ημίγυμνες ή εντελώς γυμνές καλόγριες είτε ξεκληρίζουν είτε ‘ξεσκίζουν‘ η μια την άλλη.

Καλόγριες λεσβίες, νυμφομάνες καλόγριες, καλόγριες με machine-guns, καλόγριες… η λίστα είναι αρκετά μεγάλη εδώ που τα λέμε.

Και όμως παρά την ποικιλία που διακρίνει το είδος μέχρι και σήμερα μια είναι ίσως η ταινία που μας παρουσίασε Nunudity και Nunaction τόσο αρτιστικά και στιβαρά που βλέποντας τα σχεδόν αναφώνησες ‘ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ ΜΟΥ ΠΩΣ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΠΕΤΡΕΨΑΝ ΝΑ ΤΟ ΓΥΡΙΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ?”

Το Satánico Pandemonium aka La Sexorcista χρειάστηκε να φορέσει το ράσο της παραπλάνησης ώστε να μπορέσει να περάσει από την ‘ιερά εξέταση‘ του κινηματογράφου , πίσω το καυτό και κολασμένο καλοκαίρι του 1975

Ο Gilberto Martínez Solares για να μπορέσει να προβάλλει το αμαρτωλό πόνημα του , έστω και σε περιορισμένες αίθουσες, έδωσε εντολή στον γιο του Adolfo (και σεναριογράφο της ταινίας) να γράψει την ιστορία με τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε ο θεατής αν την ερμηνεύσει και ως ένα ‘κακό όνειρο’ αν έτσι τον βόλευε. Ο αμαρτωλός εφιάλτης μιας καλόγριας που υποφέρει από τον πυρετό μιας επιδημίας…

Τελικά η ταινία εξελίχθηκε σε ‘σατανική ονείρωξη ‘ θα λέγα καλύτερα !

Αντλώντας έμπνευση από τους THE DEVILS του Ken Russell , αλλά ίσως και από τον Nosferatu του Murnau , ο G.M.S. συνέθεσε ένα εξαιρετικά προβοκατόρικο φιλμ που συνδυάζει την γνήσια και αρτιστική πρόκληση με την thrashιλα.

Η αδελφή Μαρία είναι η πιο καλοσυνάτη καλόγρια από ένα ολόκληρο μοναστήρι. Η τοπική κοινωνία την λατρεύει διότι είναι πάντοτε χαμογελαστή, στέκεται στο πλευρό τους ενώ γιατρεύει άμα λάχει τα κατσίκια και τις αγελάδες τους διότι στο παρελθόν είχε σπουδάσει κτηνιατρική. Εδώ και χρόνια η αδελφή Maria έχει αφιερώσει όλο της το είναι στον Θεό και κάνει ότι μπορεί ώστε να τον βοηθήσει στο έργο του. Να όμως που μια μέρα αυτός ο ιερός δεσμός θα αρχίσει να κλονίζεται εξαιτίας της εμφάνισης ενός μυστηριώδη και αγροίκου άντρα.

Η καλόγρια πετυχαίνει τον τσαχπίνη και macho μίστερ ενώ εκείνος λιάζεται , γυμνός, στην μέση ενός δάσους. Η Maria δείχνει να τρομοκρατείται στην θέα του και τρέχει κατευθείαν πίσω στο μοναστήρι αλλά παραλείπει να μοιραστεί την εμπειρία της με την ηγουμένη , μια γυναίκα μεγάλης ηλικίας και εξαιρετικά αυστηρή.

Σταδιακά η Maria αρχίζει να βλέπει (?) συνεχώς τον προκλητικό άντρα μπροστά της και σύντομα αρχίζει να πιστεύει ότι πρόκειται για μια ενσάρκωση του Σατανά που την προτρέπει σε άσεμνες συμπεριφορές και πράξεις αλλά και την σπρώχνει στο να δολοφονήσει την ηγούμενη ώστε να πάρει την θέση της και να ‘ελευθερώσει‘ τις υπόλοιπες μοναχές από τα ασφυκτικά δεσμά της ηθικής και του πουριτανισμού , που τους τα επιβάλλει η θρησκεία και ο Θεός τους…

Παρά το ξεκάθαρο δίλλημα ανάμεσα στις ‘ελευθερίες‘ που προσφέρει η Σκοτεινή Πλευρά και στο καταφύγιο αγάπης και ηθικής που παρέχει ο Χριστιανισμός ο G.M.Solares δεν χάνει και πολύ χρόνο ώστε να σπρώξει την ‘ηρωίδα ‘ προς την πρώτη κατεύθυνση. Ασχέτως αν αποδέχεσαι ως θεατής την ύπαρξη του μεταφυσικού σε αυτή την ιστορία είναι ξεκάθαρο εξαρχής ότι η αδελφή Μαρία ασφυκτιά όντας εγκλωβισμένη σε έναν τρόπο ζωής που μπορεί να τον επέλεξε η ίδια στο παρελθόν όμως πλέον δεν την εκφράζει ως άτομο. Η Maria υποφέρει από σεξουαλικές αλλά και βίαιες παρορμήσεις που σίγουρα δεν έχουν θέση μέσα σε ένα μοναστήρι. Εκτός του γυμνού ‘Λούσιφερ‘ δείχνει να κολάζεται και από την παρουσία ενός νεαρού που μέχρι πρότινος τον βοηθούσε και που εκείνος την βλέπει ως ‘μητέρα‘ ή την ‘μεγάλη αδελφή‘ του.

Προς το φινάλε η καλόγρια αποφασίζει επιτέλους να σταματήσει να αντιστέκεται στις παρορμήσεις και τις επιθυμίες της και εκδηλώνει , εντελώς χύμα, τις σεξουαλικές ορέξεις απέναντι στο αγόρι. Παραδόξως ο πιτσιρικάς αυτός δεν έχει φετίχ με σέξι και καυλωμένες καλόγριες ! Μάλιστα δείχνει να τρομοκρατείται από την συμπεριφορά της Maria καθώς της αντιστέκεται σθεναρά. Όλο αυτό το σκηνικό εκτυλίσσεται ενώ η γιαγιά του αγοριού κοιμάται στο διπλανό δωμάτιο …

Οργισμένη από την απόρριψη η καλόγρια σκοτώνει παιδί και γριά και βάζει φωτιά στην καλύβα τους. Έχοντας παραδοθεί πλέον ολοκληρωτικά στον ‘Σατανά‘ η Maria επιστρέφει στο μοναστήρι , μαχαιρώνει μια συνάδελφο της αλλά και την ηγουμένη και φροντίζει να μοιραστεί το ‘μήλο της αμαρτίας’ με τις υπόλοιπες αδελφές της…

Τρόμος , Gore , γυμνό και σεξ …

Το Satanico Pandemonium δεν είναι φειδωλό σε τίποτε από τα παραπάνω. Ο Solares έμεινε στην κινηματογραφική ιστορία με τον τίτλο ‘ο σουλτάνος του Sleaze’ και με αυτό το φιλμ τον δικαιολογεί απόλυτα. Το σενάριο δεν είναι επιπέδου ‘Ίψεν ‘. Οι συμβολισμοί είναι απόλυτα ξεκάθαροι σε φάση ‘Ναι είμαι ο Σατανάς έλα πάρε το μήλο μου !’ Η Maria ποτέ της δεν βασανίζεται ιδιαίτερα από το ‘δίλλημα‘ της. Υποκύπτει σχεδόν αμέσως στον πειρασμό διότι έτσι της το επιβάλλουν οι Exploitation επιταγές της ταινίας και η όρεξη του σκηνοθέτη για πρόκληση και περισσότερη πρόκληση. Πάντως οι ‘ονειρικές πινελιές‘ του γιου Solares μπορεί να έγιναν εξαναγκαστικά παρόλα αυτά προσθέτουν μια σχεδόν ‘art house’ εσάνς στο τελικό αποτέλεσμα.

Ναι ο μπαμπάς Solares μας προσφέρει άφθονο οφθαλμόλουτρο , φονικό και τρόμο όμως παράλληλα ένας σουρεαλισμός καλύπτει , σαν ράσο , όλο αυτό το ακραίο περιεχόμενο. Σε κάποιες στιγμές του το φιλμ μοιάζει να ‘παγώνει μέσα στον χρόνο‘ καθώς δεν συμβαίνουν και πολλά πράγματα στην οθόνη αλλά πιθανότατα ο σκηνοθέτης ήθελε να αναδείξει έτσι το πόσο βαρετή είναι η ρουτίνα μιας καλόγριας που ζει κάτω από το άγρυπνο μάτι του Θεού. Η πρωταγωνίστρια Cecilia Pezet ακροβατεί υπέροχα ανάμεσα σε κάτι που αρχικά θυμίζει ‘αιθέριο πνεύμα καλοσύνης και ηθικής‘ και που σταδιακά εξελίσσεται σε μια νυμφομάνα Serial Killer και διακορεύτρια αθώων ψυχών. Και οκ σε κάποια σημεία η ερμηνεία της αγγίζει λέβελ Overacting όμως λειτουργεί ως το ιδανικό αντίβαρο απέναντι στις υπόλοιπες και εξαιρετικά στωικές ερμηνείες του cast.

Κάπου πίσω από τους φόνους και τα όργια κρύβονται και μερικά κοινωνικοπολιτικά μηνύματα τα οποία δεν γίνεται να τα αγνοήσεις. Για παράδειγμα έχουμε δυο μαύρες καλόγριες που καταφεύγουν στο μοναστήρι με την ελπίδα ότι θα λυτρωθούν από μια καθημερινότητα γεμάτη ρατσισμό και καταπίεση και τελικά απλά καταλήγουν να βιώνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα απλά αυτή τη φορά μέσα σε ένα πολύ πιο περιορισμένο και αυστηρό περιβάλλον. Οι ‘αγγαρείες‘ που τους έχουν ανατεθεί από την ηγουμένη θυμίζουν σχεδόν τις δουλείες που καλούνταν να κάνουν οι Αφροαμερικανοί στις θητείες του Νότου.

Επίσης η σεκάνς όπου μια ‘εκπρόσωπος του Θεού’ αποπειράται να αποπλανήσει σεξουαλικά έναν ανήλικο σίγουρα δεν κρίνεται ως ‘πασέ‘ στις μέρες μας…

Βέβαια το Satanico Pandemonium σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί ‘βαριά κουλτούρα’ διότι στην τελική εδώ έχουμε μια ταινία με campy ερμηνείες, μικρό μπάτζετ και που περιλαμβάνει λεσβιακές σκηνές ανάμεσα σε καλόγριες και αερογαμήσια με έναν ‘Λούσιφερ‘ που άνετα τον πετύχαινες στα 70s να πίνει ρετσίνες μέσα σε κάποια Ελληνική ταβέρνα !

Προφανώς οι ηθοποιοί που συμμετείχαν στις σεκάνς λεσβιακού σεξ είχαν προϋπηρεσία στην πορνογραφία. Όλα αυτά τα ντύνει μια μουσική που άνετα την άκουγες και σε κάνα sci-fi B-Movie της εποχής ή σε καμία αρτιστική τσόντα.

Το Satanico Pandemonium όχι μόνο επιβίωσε από την λογοκρισία αλλά με το πέρασμα των εποχών απέκτησε ένα Cult στάτους / παράσημο. ‘Πονηρές Καλόγριες’ μας είχε παρουσιάσει ο κινηματογράφος από τις βουβές εποχές του και συγκεκριμένα από το HAXAN του Benjamin Christensen, το 1922. Από κει φτάνουμε στους 70s LES DEMONS του Jesus Franco και τους THE DEVILS του Ken Russell και στην ανίερη γέννηση του Nunsploitation είδους. Σε αντίθεση με άλλες εκφάνσεις του Exploitation σινεμά, όπως πχ το Nazisploitation , το Nunsploitation λόγω των ριζών και των επιρροών του σε αρκετές περιπτώσεις απέφυγε το φουλ camp ύφος και ισορρόπησε την ζυγαριά με αρτιστικές σεκάνς και ελαφρώς φιλοσοφικές θεματολογίες.

Αναπόφευκτα στα χρόνια που ακολούθησαν η ταινία του Solares ‘αποπλάνησε’ και ‘κόλασε’ σκηνοθέτες όπως είναι πχ ο Quentin Tarantino

Ενώ και το THE WITCH σίγουρα έκανε μια επίκληση στην ανίερη δύναμη αυτής της ταινίας.

Κάπου εδώ όμως φτάνουμε και στην μοναδική ‘αμαρτία‘ που σχετίζεται με το SATANICO PANDEMONIUM.

Παρά όλη την προβοκατόρικη δύναμη και την σεξουαλική αλλά και αιματηρή γοητεία που εξακολουθεί να εκπέμπει το φιλμ του Gilberto Martinez Solares αν σήμερα κάτσεις να Googλάρεις τον τίτλο της η αναζήτηση θα σε οδηγήσει κατευθείαν στην Salma Hayek και τον χορό της στο FROM DUSK TILL DAWN και θα χρειαστεί αρκετό scrollάρισμα ώστε να βρεις πληροφορίες για αυτό το Exploitation κεφάλαιο των 70s.

Ακόμη και στο γαμημένο το IMBD τα ‘trivia‘ γύρω από την ταινία του Solares περιορίζονται σε μια μόλις πρόταση :

‘Salma Hayek’s character from From Dusk Till Dawn (1996) is named after this film.’

Όπως και να χει αν επιθυμείς να δαγκώσεις και να δοκιμάσεις καθολική ενοχή το Satanico Pandemonium aka La Sexorcista κάπως θα τα καταφέρει να τρυπώσει στην οθόνη σου ώστε να σε αποπλανήσει και να σε βυθίσει σε έναν πυρετό ηδονής και αμαρτίας…

Βαθμολογία : Maria και Kurgan θα σχημάτιζαν ένα ταιριαστό ζευγάρι.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website with WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: