Design a site like this with WordPress.com
Get started

PASSENGER 57 : Ο “Επιβάτης 57” πόνταρε στον Wesley Snipes και βγήκε κερδισμένος.

Σήμερα ο " Επιβάτης 57" εξακολουθεί να προσφέρει περιπετειωδεις πτήσεις, γεμάτες ένταση και απρόοπτα. Και ναι το φιλμ σε καμία περίπτωση δεν είναι "first class" αλλά ούτε σε στριμώχνει στην "οικονομική θέση". Κάτι που εύκολα θα μπορούσε να το κάνει ένα τυπικό ripoff του DIE HARD.

DEATH MACHINE : Δημιουργώντας κάτι το στιβαρό και το φονικό από τα σκραπ των 80s 90s.

Το μεράκι και η λαϊκή μαστορια που επέδειξε ο κατασκευαστής του DEATH MACHINE του άνοιξε τον δρόμο ώστε να γυρίσει εκείνο το, θρυλικό και πλέον τόσο λατρεμένο, πρώτο φιλμ του BLADE.

Dolemite is My Name : O Eddie Murphy επιστρέφει σε Blaxploitation ρυθμούς και με …Κουνγκ Φου !

Στο Dolemite is My Name ο Eddie Murphy δείχνει επιτέλους να συνειδητοποιεί το πως λειτουργεί το Status Quo του Hollywood και να αναλογίζεται όλα όσα του πρόσφερε η βιομηχανία του θεάματος και όλα όσα του πήρε πίσω στην συνέχεια.

BLACK PANTHER : Ένας Μαύρος Πάνθηρας βρυχάται αλυσοδεμένος…

Στο φινάλε το BLACK PANTHER είναι μια ακόμη ταινία του MCU που ακολουθεί μια γνώριμη δομή , διακρίνεται από μια εξίσου γνώριμη αισθητική και που το μόνο που πραγματικά αλλάζει είναι το χρώμα στο δέρμα των ηρώων της αλλά και το ' Diversity περιτύλιγμα' που τοποθετούμε γύρω από αυτή ώστε να την πουλήσουμε σε ένα κοινό που διψάει για φανταχτερά περιτυλίγματα και αδιαφορεί επιδεικτικά για το αν υπάρχει έστω και ένα μικρό ψήγμα ουσίας κάπου μέσα σε αυτό.

Blog at WordPress.com.

Up ↑