CAPTAIN AMERICA ‘The Winter Soldier’ : Το απότομο ξύπνημα μέσα σε μια γκρίζα εποχή.

by Αντρέι Κοτσεργκίν

Αν είχα μια ασπίδα από Βιμπράνιο άνετα θα την σήκωνα και θα δήλωνα ότι το ‘The Winter Soldier’ είναι η κορυφαία ταινία του MCU.

Βέβαια η ιστορία μας έχει δείξει πολλάκις ότι οι βαρύγδουπες δηλώσεις μπορούν άνετα να γυρίσουν σαν μπούμερανγκ σε εκείνον που τις ξεστόμισε όποτε καλοί μου αναγνώστες απόψε απλά θα αρκεστώ στο να σας εξηγήσω γιατί το δεύτερο φιλμ του CAPTAIN AMERICA όχι μόνο αποτελεί το αγαπημένο μου κεφάλαιο από το , αδιανόητα πελώριο , οικοδόμημα του MCU αλλά και γιατί γενικότερα λειτουργεί σαν μια από τις πιο γαμάτες αλλά και ουσιώδεις ταινίες ενός ολόκληρου κινηματογραφικού είδους.

Και επειδή αρέσκομαι στο να παίζω ‘βρώμικα’ είπα να σας σημαδέψω κατευθείαν στην καρδιά ασπίδα…

‘KLAAAANG!’

Αυτός ο φουλ μεταλλικός ήχος που ακούγεται όταν το ψυχρό χέρι του Winter Soldier συναντά την εμβληματική ασπίδα του Steve Rogers είναι από τα πιο ‘όμορφα‘ πράγματα που έχω ακούσει στο σινεμά.

Εδώ οι σκηνοθέτες , και αδέλφια, Russo πραγματικά δίνουν ζωή σε αυτό το υπέροχο πάνελ που απολαύσαμε μέσα από τα comics των Ed Brubaker και Steve Epting

Γενικότερα οι Russo’s αντλούν αρκετή έμπνευση μέσα από τις ιστορίες και την αισθητική του Brubaker όμως παράλληλα προβαίνουν και σε ριζικές αλλαγές. Οι αλλαγές αυτές δεν με πείραξαν καθόλου μιας και πέρα από το γεγονός ότι ήταν αναγκαίες ώστε η ιστορία του Winter Soldier να ταιριάξει τόσο στο σύμπαν της κινηματογραφικής Marvel ,όσο και στις απαιτήσεις της τέχνης του σινεμά , όλες τους παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και καταλήγουν να μας αφηγούνται μια φρέσκια και συναρπαστική ιστορία.

Οι Russo’s διατηρούν το κατασκοπικό ύφος του Brubaker αλλά το προσαρμόζουν σε μια άλλη εποχή που φαντάζει ως το ‘συναρπαστικό και γεμάτο πιθανότητες αύριο’ της δικής μας εποχής. Το τοποθετούν σε ένα σύμπαν που οι κάτοικοι του πλέον καλούνται να ζήσουν έχοντας την γνώση ότι αδίστακτοι και τεχνολογικά εξελιγμένοι εξωγήινοι είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να εισβάλλουν σε έναν πλανήτη όπου πλέον ‘Σούπερ Ήρωες’ ,Τέρατα‘ και ‘Θεοί‘ κυκλοφορούν ανάμεσα στους θνητούς !

Με άκρως απλό αλλά και ευρηματικό τρόπο οι σκηνοθέτες παίρνουν όλη την παραξενιά και την υπερβολή ενός comic και Superhero σύμπαντος και μέσα από αυτό αναλύουν και καυτηριάζουν ορισμένα άκρως ρεαλιστικά , γνήσια και θνητά ζητήματα που απασχολούν τον δικό μας αληθινό κόσμο. Ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από αυταρχικές Κυβερνήσεις , Φασιστικές οργανώσεις, κάθε λογής συμφέροντα και καλά κρυμμένα μυστικά που ποτίζονται συνήθως με αίμα και ενοχή.

Όλα αυτά τα θέματα, και άλλα τόσα, εδώ βρίσκουν απέναντι τους έναν συγχυσμένο ‘Υπερ-Στρατιώτη’ που νιώθει ότι ‘έχει ξεμείνει από χρόνο’ και τον ‘πνίγουν’ ασφυκτικά…

Μέχρι να πέσουν στα χέρια μου τα comics του Ed Brubaker ομολογώ ότι δεν έδινα δεκάρα για τον Captain America.

Μέχρι τότε ήταν απλά ένα ‘γρανάζι‘ σε μια μηχανή χαζής προπαγάνδας αλλά και κακογουστιάς. Ιδού ένας τυπάς που τον λένε ‘Καπετάν Αμερική‘ και έχει στολιστεί από πάνω μέχρι κάτω με τα χρώματα της σημαίας των Η.Π.Α…

Το run του Brubaker μου άνοιξε διάπλατα τα μάτια και μπόρεσα να δω πτυχές του χαρακτήρα που δεν τις είχα διανοηθεί. Επίσης με έπεισε να αναζητήσω στο , πλούσιο , παρελθόν του CAPTAIN και όλες εκείνες τις σπουδαίες ιστορίες που επί χρόνια επιδεικτικά τις αγνοούσα ή τις σνόμπαρα , βασιζόμενος αποκλειστικά σε μια πεποίθηση που απλά είχα.

Και για να μην πολυλογώ με τα χρόνια ο Cap μπήκε τόσο στην καρδιά όσο και στην εκτίμηση μου. Όμως παρόλα αυτά ο κινηματογραφικός Captain America χρειάστηκε να φτάσει μέχρι την τρίτη του εμφάνιση στο πανί ώστε να με κερδίσει πλήρως, με τον δικό του τρόπο.

Το CAPTAIN AMERICA : The First Avenger για μένα μέχρι και σήμερα αποτελεί ένα εξαιρετικά απογοητευτικό ντεμπούτο. Ένα ακόμη ‘νερωμένοOrigin Story που μάλιστα κατέληξε να σπαταλήσει παντελώς και έναν χαρισματικό ηθοποιό όπως είναι ο Hugo Weaving. Ειλικρινά το μόνο που έχω να θυμάμαι από αυτή την ταινία είναι η τίμια σκηνή όπου ο , ακόμη ασθενικός και ‘ακατάλληλος’ για μάχη, Steve Rogers πέφτει με αυτοθυσία επάνω σε μια χειροβομβίδα…

Στην συνέχεια εμφανίστηκαν για πρώτη φορά οι AVENGERS στις οθόνες μας και έγραψαν ένα σπουδαίο κεφάλαιο της σύγχρονης κινηματογραφικής ιστορίας. Ο Captain America πήρε περισσότερες ‘Σούπερ και Επικές’ σκηνές και στιγμές και ανέδειξε ακόμη περισσότερο τον ηγετικό του χαρακτήρα.

Όμως όλα αυτά τα είχα σαν εικόνα στο μυαλό μου και πριν δω αυτές τις ταινίες. Και έτσι έπρεπε να έρθει το CAPTAIN AMERICA : The Winter Soldier, το 2014, ώστε να μπορέσω να έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα του ποίος είναι στην πραγματικότητα ο άντρας που κρύβεται συνεχώς πίσω από μια σημαία.

Εδώ ο Steve Rogers για πρώτη φορά ξεκινά να αμφισβητεί τις διαταγές που λαμβάνει από τον , πάντοτε ψυχρό και μεθοδικό, Nick Fury. Οι αμφιβολίες του θα εκτοξευτούν κατακόρυφα όταν ο δεύτερος του αποκαλύπτει το μεγάλο σχέδιο της S.H.I.E.L.D. να κατασκευάσει τρία πελώρια Hellicarriers και τα οποία θα είναι οπλισμένα με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας. Αλλά το μεγαλύτερο ‘όπλο‘ που κρύβεται σε αυτά είναι ένας αλγόριθμος που θα επιτρέπει στο εκάστοτε πλήρωμα να ‘υπολογίζει‘ το ποίος είναι ‘σωστός και καλός πολίτης’ και το ποίος ‘τρομοκράτης’ ή ‘απειλή‘ . Στην συνέχεια θα τους ξεχωρίζουν και το ‘κακό και απειλητικό’ κομμάτι θα εξοντώνεται γρήγορα και από ψηλά…

Προφανώς αυτό το τρομακτικό και θανάσιμο ‘φακέλωμα‘ προκαλεί την έντονη αντίδραση του Steve Rogers. Στην τελική ανέκαθεν ήταν ένας άντρας που πίστευε ότι αξίζει να δώσεις στον συνάνθρωπο σου την ευκαιρία να αποδείξει ότι είναι ένας καλός άνθρωπος. Και κάπως έτσι ο πιο ανιδιοτελής χαρακτήρας του MCU έρχεται σε σύγκρουση με τον πιο πρακτικό και συμφεροντολόγο άντρα του ίδιου σύμπαντος…

Μετά την συνάντηση του με τον Fury o Rogers νιώθει ακόμη περισσότερο ότι ‘ξύπνησε‘ σε μια εποχή στην οποία δεν ανήκει. Ο Fury συνεχώς πασχίζει να τον πείσει ότι ο ‘πόλεμος‘ συνεχίζεται και ότι η Αμερική τον έχει ανάγκη να όμως που αυτή τη φορά ο ‘Υπερ-Στρατιώτης’ δεν έχει την παραμικρή ιδέα για ποιόν και για τι σκοπό πολεμά.

Στο Winter Soldier ο Captain φαίνεται συνεχώς να ψάχνει αυτό το κάτι που θα τον πείσει ότι έχει έναν λόγο ύπαρξης στο σήμερα αλλά και ότι οι θυσίες που έκανε στο ‘χθες‘ άξιζαν τον κόπο.

Η εσωτερική του πάλη θα γίνει ακόμη πιο έντονη όταν μαθαίνει ότι ο κάποτε φίλος και συμπολεμιστής του, Bucky Barnes, όχι μόνο είναι ζωντανός αλλά και ότι εδώ και δεκαετίες δρούσε ως κάποιος ‘Σούπερ Φονιάς’.

Η επανεμφάνιση του Bucky ως Winter Soldier μας θυμίζει το βάρος που κουβαλά τόσο καιρό ο Rogers επάνω στους ώμους του. Ο άντρας αυτός χρέωσε στον εαυτό του τον ‘θάνατο‘ του φίλου του. Τώρα θα ‘χρεωθεί‘ και την διαστρέβλωση του σε κυβερνητικό πιόνι και φονιά…

Στο Winter Soldier oι Russo’s μας χαρίζουν άφθονες σκηνές Superhero μάχης , πιστολίδια , εκρήξεις και καταδιώξεις. Οι σεκάνς δράσης αυτής της ταινίας είναι χαλαρά οι πιο ρεαλιστικές και ωμές που έχουμε δει στο MCU. Ο Captain America , οι συμπολεμιστές αλλά και οι εχθροί του κινούνται όχι στους ‘safe‘ ρυθμούς μιας τυπικής ταινίας με κολάν και υπερδυνάμεις προσφορά της Disney αλλά υιοθετούν τακτικές και αισθητικές που μας παραπέμπουν στις σύγχρονες ταινίες του James Bond και στο franchise του Jason Bourne !

Εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα άριστο κατασκοπικό φιλμ δράσης που έχει και ψήγματα από πολιτικό θρίλερ. Οι Action σκηνές έχουν όλες τους ένταση και ρυθμό και είναι οι πιο καλογυρισμένες που έχω δει σε ολόκληρο το σύμπαν.

Πέραν του σκηνοθετικού κομματιού τα δυο αδέλφια χειρίζονται πολύ έξυπνα και την θεματολογία που ξεπηδά μέσα από την χάρτινη ιστορία του Winter Soldier. ‘Γδύνουν‘ το αντικομουνιστικό στοιχείο από τον χαρακτήρα και τον εξελίσσουν στο βασικό ‘γρανάζι‘ μιας Αμερικής που επιθυμεί να λειτουργεί σαν απολυταρχικό καθεστώς κάτω από το περιτύλιγμα του ‘πιο δημοκρατικού έθνους του πλανήτη’. Η μεταστροφή κάνει το φιλμ να ταιριάζει γάντι με το σύγχρονο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό. Πάντως οι Russo’s φροντίζουν να διατηρήσουν και λίγο το ψυχροπολεμικό υπόβαθρο του Winter Soldier ώστε να τιμήσουν τις ρίζες του χαρακτήρα αλλά και για να κρατήσουν ικανοποιημένους τους οπαδούς.

Επίσης εδώ ο χαρακτήρας του Bucky Barnes αποτελεί μια πληγωμένη , τραγική αλλά και ζωντανή κριτική απέναντι σε Ρωσία , Γερμανία αλλά και Αμερική καθώς τόσο επάνω στο ‘βελτιωμένο‘ κορμί του όσο και στο ‘κενό‘ μυαλό του μπορούμε να διακρίνουμε τα ιστορικά εγκλήματα αυτών των ‘μεγάλων δυνάμεων‘. Και οι τρεις υπερδυνάμεις κάποτε δεν δίσταζαν να δολοφονούν ή να ‘εξαφανίζουν‘ κοσμάκη για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα τους και εδώ ο ‘Στρατιώτης του Χειμώνα’ Bucky Barners είχε την ατυχία να υπηρετήσει και τις τρεις πλευρές…

Φυσικά μπορεί πάντα κάποιος να ερμηνεύσει το Winter Soldier ως μια ‘Αμερικανιά‘ όπου ο ήρωας Captain τα βάζει με ύπουλους και αμείλικτους κρυφο-φασίστες που επιθυμούν να αλώσουν την δημοκρατία αλλά και με ένα κατευθυνόμενο κομουνιστο-Cyborg !

Όπως και αν ‘διαβάσει‘ κανείς αυτό το φιλμ στο τέλος θα περάσει καλά βλέποντας το και αυτό είναι μια ακόμη επιτυχία που πιστώνεται στους συντελεστές του. Αν θες να προβληματιστείς με το CAPTAIN AMERICA : The Winter Soldier θα έχεις αρκετές ευκαιρίες για να το κάνεις. Αν πάλι απλά θες να δεις τον Cap να παίζει ‘Heavy Metal’ με τον ‘Στρατιώτη του Χειμώνα’ και να ανατινάζει επιβλητικά Hellcariers , μέσα από ακόμη πιο επιβλητικές σεκάνς δράσης , ε και πάλι αυτή η ταινία είναι για εσένα !

Ερμηνευτικά το cast βρίσκεται σε καλή φόρμα. Ο Chris Evans επιτέλους έχει στα χέρια του ένα σενάριο που δεν του γράφει απλά ‘δείχνε ως το απόλυτο poster Boy της Αμερικής και πες αυτά τα καλαμπούρια στον IRON-MAN‘ . Εκφράζει ιδανικά τόσο την σύγχυση όσο και την αποφασιστικότητα που συναντώνται στον ψυχισμό του Steve Rogers. Χτίζει την εικόνα ότι πραγματικά υποφέρει για την διαστρέβλωση που υπέστη ο φίλος του Bucky Barnes και ότι θα κάνει τα πάντα ώστε να τον σώσει από την λήθη. Το γεγονός ότι απέναντι του έχει έναν , επίτηδες, ψυχρό και ανέκφραστο Sebastian Stan απλά πιστοποιεί το γεγονός ότι ο Evans είναι πολύ αξιόλογος ηθοποιός.

Στο πλευρό του Evans πετυχαίνουμε ξανά την Scarlet που ως Black Widow για πρώτη φορά έχει κάτι το πραγματικά δυναμικό και ουσιώδες να δώσει σε μια ταινία και ιστορία του MCU. Οι σεναριογράφοι στήνουν έναν χορό κατασκόπων ανάμεσα στην Natasha Romanoff και τον Steve Rogers. Ένας χορός που διακρίνεται από δυσπιστία αλλά παράλληλα χιούμορ και ρομαντισμό, χωρίς όμως να υπάρχει η παραμικρή ερωτική έλξη μεταξύ τους. Φυσικά αυτό το τελευταίο πιστώνεται αποκλειστικά στον παλιομοδίτη Captain που έριξε την ‘Μαύρη Χήρα’ στο…FRIENDZONE !

Αντίθετα το σενάριο εδώ ανοίγει τις πόρτες ώστε ο Steve Rogers να κάνει την πρώτη του γνωριμία με τον χαρακτήρα της Sharon Carter , μια σχέση που τελικά στο φινάλε του μέχρι τώρα MCU όχι μόνο δεν κατέληξε πουθενά αλλά φαντάζει και σαν μια κακή ιδέα.

Πάντως κάποιος …άλλος...πιο πονηρεμένος από εμένα…θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η μεγαλύτερη ‘ερωτική έλξη’ εδώ συναντάται στο τρίγωνο Captain America / Winter Soldier αλλά και Falcon , καθώς ο τελευταίος κάνει ένα αρκετά μάχιμο ντεμπούτο με την συνεισφορά του ηθοποιού Anthony Mackie. Έστω και αν η γνωριμία ανάμεσα σε Captain και Falcon φαντάζει κάπως ‘βολική‘ και βεβιασμένη.

Εδώ ο “έρωτας” ανάμεσα σε τρεις άντρες μεταφράζεται στον πόνο και την ενοχή που πηγάζουν από το μετατραυματικο σύνδρομο από το οποίο υποφέρουν τρεις στρατιώτες

Οι τρεις στρατιώτες στο τέλος αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο κομμάτι της δράσης όμως τόσο η Black Widow της Scarlet όσο και ο Nick Fury παίζουν τον δικό τους κρίσιμο και καθοριστικό ρόλο στην όλη υπόθεση. Επίσης η Scarlet εδώ πασχίζει να δώσει έξτρα στρώσεις σε έναν χαρακτήρα που οι σεναριογράφοι του MCU δεν μπήκαν ποτέ τους στον κόπο να τον αναπτύξουν ενώ ο , πάντοτε Badass και αθυρόστομος , Samuel Jackson μας δείχνει ότι ο Nick Fury τελικά ίσως και να μην είναι ένας τόσο ‘μονόφθαλμος‘ χαρακτήρας. Α και επιτέλους βλέπουμε τον Νικόλα να παίρνει και μια γαμάτη σκηνή δράσης καθώς τον απολαμβάνουμε να λιανίζει κάτι Καθάρματα με μια αμαξάρα που θα έκανε μέχρι και τον James Bond να μοιάζει με ‘φλωράκι‘ !

Στο στρατόπεδο των Κακών ο βετεράνος Robert Redford μας χαρίζει τον ‘Ozymandias’ που απέτυχε παταγωδώς να μας παρουσιάσουν οι WATCHMEN του Zack Snyder , ο πάντοτε μάχιμος Frank Grillo κάνει ένα ‘ζέσταμα’ ώστε στο μέλλον να φορέσει , έστω και για απογοητευτικά λίγο , την στολή του Crossbones ενώ για τον ‘Στρατιώτη του Χειμώνα’ τα παμε πιο πάνω !

Πάντως να πω την αμαρτία μου ο αγαπημένος μου Villaiin από ολόκληρο το φιλμ είναι αυτός ο εξαιρετικά κακιασμένος και πικρόχολος ‘Σούπερ και ρετρό’ υπολογιστής που μέσα του κουβαλά το ‘μυαλό’ του επιστήμονα Arnim Zola και κατά συνέπεια όλα τα φριχτά και εγκληματικά κατάλοιπα του Ναζισμού…

Στο CAPTAIN AMERICA : The Winter Soldier τα αδέλφια Russo στήνουν ένα επιβλητικό και θεαματικό Superhero / μπλοκμπάστερ φιλμ που όμως κινείται παράλληλα και σε ‘θνητούς‘ και κατασκοπικούς ρυθμούς.

H ταινία αυτή δεν λειτουργεί μονάχα ως μια άκρως ψυχαγωγική μεταφορά αλλά και μια εξύμνηση των comics του Ed Brubaker αλλά συνάμα μας θυμίζει ότι ο Steve Rogers aka Captain America αποτελεί ένα ακλόνητο σύμβολο ηθικής και ανιδιοτέλειας μέσα στο σύμπαν της MARVEL.

Η ταινία αυτή αποτελείται από Σούπερ Ήρωες και Σούπερ Φονιάδες , έχει τυπάδες που πετάνε ή που ‘ζούνε‘ για πάντα μέσα από την οθόνη του υπολογιστή , έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ πλοία‘ που πετάνε και έχει ως κεντρικό πρόσωπο της έναν χαρακτήρα που ξεκίνησε κάποτε ως στυγνή προπαγάνδα. Και να που όλα αυτά μεταφράζονται σε ένα απόλυτα στιβαρό κατασκοπικό και πολιτικό θρίλερ αλλά και στην προσωπική ιστορία ενός πληγωμένου και άκρως συναισθηματία ήρωα που μάχεται να υπερασπιστεί τις αξίες και τα ιδανικά του μέσα σε έναν σύγχρονο κόσμο και ο οποίος φαντάζει πιο ‘γκρίζος‘ από ποτέ.

Ο Steve Rogers, το “απομεινάρι” μιας αν όχι πιο “αγνής” τότε σίγουρα μιας πιο ξεκάθαρης εποχής, ξαφνικά μια μέρα “ξυπνάει” απότομα και βίαια σε αυτόν τον κόσμο. Και πάρα το γεγονός ότι έχει ελάχιστη γνώση ή κατανόηση του αποφασίζει όπως και να χει να αναζητήσει μέσα του τον ιδεαλισμού και την καλοσύνη.

Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο αντιμετωπίζει και τους ανθρώπους αυτού του κόσμου. Και ακόμη αν αυτοί οι άνθρωποι τον απογοητευσουν και πάλι αξίζει να τους δώσουμε την ευκαιρία τους μέσα σε έναν κόσμο ελεύθερο.

Το Winter Soldier είναι η απόδειξη ότι μπορεί ο Captain America να θυσίασε την εποχή στην οποία κανονικά άνηκε ώστε να προστατεύσει τους συνανθρώπους του όμως τα ιδανικά αυτού του τύπου τα έχει ανάγκη η κάθε εποχή…

Yeah, we compromised. Sometimes in ways that made us not sleep so well. But we did it so the people could be free. This isn’t freedom, this is fear.

-Steve Rogers

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: