A View to a Kill : O Sir Roger Moore παραδίδει την ‘άδεια’ στον επόμενο…

by Αντρεί Κοτσεργκίν

Βλέποντας σήμερα την εισαγωγή του A View to a Kill , την δέκατη τέταρτη ταινία του JAMES BOND, όπου ο κατάσκοπος κάνει snowboard στις πλαγιές της Σιβηρίας και ξεκληρίζει ορδές από κακούς Ρώσους μου γίνεται ξεκάθαρο ότι αυτή η ταινία είχε γραφτεί για έναν ηθοποιό νεώτερης ηλικίας από εκείνον που τελικά πρωταγωνίστησε σε αυτή.

Στο A View… o Sir Roger Moore βρίσκεται πλέον στα 58 του χρόνια και η προχωρημένη του ηλικία φαίνεται σε ορισμένες από τις Action σκηνές του φιλμ . Διάολε σε μια φάση ο ‘υπερκατάσκοπος‘ ζορίζεται ακόμη και να σκαρφαλώσει μια γαμημένη σκάλα…

Και να όμως που αφού ο Sir Roger ξεπαστρέψει , για ακόμη μια φορά , την Σοβιετική απειλή , αφού καταρρίψει κοτζάμ ελικόπτερο με μια φωτοβολίδα , αφού ρίξει την νέα του συνεργάτιδα στο κρεβάτι και αφού ξεκινήσει να παίζει η κομματάρα των Duran Duran ξαφνικά τέτοιες λεπτομέρειες φαντάζουν απλά ασήμαντες !

Εδώ έχουμε το κύκνειο άσμα του Roger Moore.

Από εποχής Moonraker (1979) φαινότανε ότι η εποχή του Sir έφτανε σε ένα φινάλε. Η επιλογή των παραγωγών να στείλουν έναν φλεγματικό Βρετανό κατάσκοπο στο …διάστημα και να διαστρεβλώσουν το franchise στην απόλυτη παρωδία του εαυτού του φανέρωνε την επιτακτική ανάγκη για αλλαγές σε όλους τους τομείς. Μάλιστα δυο χρόνια αργότερα ο Josh Brolin πέρασε από casting για τον ρόλο του James Bond ενώ από την μεριά του ο Moore είχε ξεκαθαρίσει την πρόθεση του να αποσυρθεί από 007.

Τελικά ύστερα από αρκετό ψήσιμο από τους παραγωγούς ο Moore λύγισε και επέστρεψε για τρεις ακόμη ταινίες. Η απόφαση αυτή πάρθηκε διότι o Broccoli και οι συνεργάτες του στην Eon Productions πίστευαν ότι ο Sean Connery θα εκανε μετά το Never Say Never Again και δεύτερο Bond φιλμ με την Taliafilm και ήθελαν να χτυπήσουν στα ίσα τον ανταγωνισμό. Να που όμως ο Sean Connery το είχε πάρει πρέφα ότι δεν είχε πλέον τίποτε άλλο να δώσει στον ρόλο του 007 και δεν επέστρεψε.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο 1985 και το A View to a Kill , του σκηνοθέτη John Glen …

Ο Moore μπορεί να έφερε την ώριμη γοητεία και σιγουριά όμως μιας και κάθε Bond φιλμ έχει ανάγκη από ‘φρέσκο αίμα‘ εδώ συναντάμε τους Grace Jones και Christopher Walκen σε ρόλο Bond Girl και Bond Villain αντίστοιχα ενώ παράλληλα έχουμε και την ένταξη του Dolph Lundgren στον μαγικό κόσμο του Hollywood !

Ο Dolph εκείνη την περίοδο τα είχε με την Grace Jones και μια μέρα έτυχε να βρίσκεται στο πλατό. Ο Glen τον εντόπισε και αποφάσισε ότι η κοψιά του ήταν ότι πρέπει για Ρώσος πράκτορας !

O Dolph περιορίζεται στον ολιγόλεπτο ρόλο ενός Σοβιετικού σωματοφύλακα της KGB αλλά το θηριώδες παρουσιαστικό του ήταν υπεραρκετό ώστε να κεντρίσει τα βλέμματα της βιομηχανίας επάνω του με αποτέλεσμα την ίδια χρονιά να τον απολαύσουμε στον πρώτο του μεγάλο (και ίσως και πιο σήμα κατατεθέν…) ρόλο του , μέσα από το τέταρτο φιλμ του ROCKY

Στον αντίποδα ο σαφώς πιο έμπειρος Christopher Walken από τα τέλη των 70s ήδη αποτελούσε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του κινηματογράφου, έχοντας δυο συνεργασίες με τον σκηνοθέτη Michael Cimino τόσο σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας όσο και στην μεγαλύτερη αποτυχία της !

Παρά την φήμη και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του ο Walken δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο του βιομήχανου / τρομοκράτη Max Zorin. Οι σεναριογράφοι έγραψαν τον χαρακτήρα έχοντας στο μυαλό τους τον ‘StarmanDavid Bowie. Εξού και η απόκοσμη εκκεντρικότητα που φαίνεται να διακρίνει τον Κακό σε αυτή την ταινία. Για κακή τους τύχη ο Bowie ποτέ του δεν γούσταρε τις ταινίες JAMES BOND ενώ βρήκε και το σενάριο κάκιστο, κάτι που δεν αμέλησε να τους το αναφέρει. Κάπως έτσι ο David Bowie κατέληξε να κάνει το LABYRINTH και ο Walken καπάρωσε τον ρόλο του εκκεντρικού και σχεδόν παράφρονα Max Zorin, όντας έτσι ο πρώτος Οσκαρικός ηθοποιός που θα πρωταγωνιστούσε στο franchise.

Θα περίμενε κανείς ότι ο Walken , με το ταλέντο και τον αέρα του, θα χάριζε στο franchise έναν από τους κορυφαίους του Villains όμως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν ακριβώς έτσι. Ούτε ο ίδιος ο Walken μάλλον δεν γούσταρε ιδιαίτερα το σενάριο και τον ρόλο του με αποτέλεσμα να αποδώσει τον χαρακτήρα του λες και ήταν κάνας Villain από την γραφική και κωμική BATMAN τηλεοπτική σειρά του Adam West .

Βέβαια αν λάβουμε υπόψιν την πορεία ‘παρωδίας‘ που είχε ξεκινήσει να χαράζει το JAMES BOND με το Moonraker ίσως να μην του δίνεις και άδικο για τον ‘ιδιόρρυθμο‘ τρόπο με τον οποίο ερμήνευσε τον χαρακτήρα του Max Zorin …

Στο A View… o Christopher Walken έβγαλε επαγγελματική αγγαρεία και ταυτόχρονα έσπασε και λίγη πλάκα. Ο χαρακτήρας του δεν έχει το παραμικρό βάθος (σε αυτό φταίει και το ρηχό από ιδέες σενάριο...) και ειλικρινά αν δεν τον έπαιζε ο Walken σήμερα ελάχιστοι θα θυμόμασταν τον Max Zorin.

Παράλληλα έχουμε και την Grace Jones να συνεχίζει να χτίζει τον μύθο της παίρνοντας τον ρόλο ενός ‘Bond Girl‘. Μονάχα που εδώ έχουμε την πρώτη , και ίσως και τελευταία, περίπτωση όπου ο ‘κατάσκοπος‘ και το ‘κορίτσι‘ δεν έχουν την παραμικρή χημεία μεταξύ τους.

Η πατροπαράδοτη σκηνή όπου ο James Bond ρίχνει στο κρεβάτι την εχθρό του είναι ίσως ότι πιο….αμήχανο μας έχει χαρίσει το μακροχρόνιο franchise…

Οι διαφορές σε ηλικία , σωματότυπο αλλά και ύφος καθιστούν τους Moore και Jones ένα εξαιρετικά αταίριαστο ζευγάρι.

Μάλιστα πριν από την , εξαιρετικά αμήχανη , ερωτική σκηνή μεταξύ τους οι δυο αστέρες είχαν το πρώτο τους καβγαδάκι !

‘ Κάθε μέρα , στο καμαρίνι της , έπαιζε δυνατά ροκ μουσική που έκανε τους τοίχους να σείονται . Μου ήταν αδύνατον να πάρω έστω έναν απογευματινό υπνάκο. Της ζήτησα αρκετές φορές να το χαμηλώσει δίχως να λάβω ανταπόκριση. Μια μέρα τελικά ξέσπασα . Όρμηξα στο δωμάτιο της , τράβηξα την πρίζα και εκτόξευσα μια καρέκλα στον τοίχο. Το βαθούλωμα βρίσκεται ακόμη εκεί. Όπως και να χει έπρεπε να γυρίσουμε την ερωτική μας σκηνή. Γλίστρησα κάτω από το σεντόνι και εκείνη έκανε το ίδιο. Είχε φέρει μαζί της ένα μαύρο Sex Toy . Πολύ αστείο…’

Ω ναι, ο Sir δεν χώνευε καθόλου την συμπρωταγωνίστρια του αλλά ως γνήσιος Βρετανός ευγενής αποφάσισε να μην το κάνει ζήτημα. Στο κάτω, κάτω η Grace Jones ήταν το πρώτο ‘Bond Girl’ που έπαιρνε την έγκριση της γυναίκας του , Luisa Mattioli, ώστε να γυρίσουν μια σκηνή σεξ !

‘ Οι τρεις μας μοιραστήκαμε ένα δείπνο στα Pinewood Studios  του Λονδίνου λίγο πριν ξεκινήσουμε τα γυρίσματα. Η γυναίκα του πάντοτε ήθελε να γνωρίζει τις ηθοποιούς με τις οποίες είχε ερωτικές σκηνές . Ξαφνικά μπήκε μέσα ο Dolh Lundgren, ο τότε εραστής μου, και η Luisa είπε ‘δεν χρειάζεται να ανησυχώ για αυτήν !’ ενώ ο Roger αναφώνησε ‘ είναι εξίσου μεγάλος με την Δανία !’ και όλοι μας γελάσαμε.’

Αυτή είναι και η πρώτη φορά που ο 007 δεν έχει το “πάνω χέρι” ενώ βρίσκεται στο κρεβάτι με μια γυναίκα!

Παρά τον μεταξύ τους καυγά η Grace Jones δεν κράτησε κακίες και έτσι η παραγωγή του A View… δεν συνάντησε άλλα απρόοπτα.

Όσον αφορά την ερμηνεία της Jones εδώ μπορούμε να πούμε ότι είναι εξαιρετικά …μινιμαλιστική μιας και περιορίζεται κυρίως σε μουγκρητά και αλλόκοτα βλέμματα

Από την άλλη το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για τις περισσότερες ερμηνείες της Jones που κακά τα ψέματα βάσισε την κινηματογραφική της καριέρα επάνω στην δυναμική και εξωτική της φυσιογνωμία και στο Body Acting.

Τουλάχιστον η Grace με την παρουσία της και μόνο κεντρίζει τα βλέμματα κάτι που δεν ισχύει και για την Tanya Roberts που παίζει ένα από τα πιο αδιάφορα Bond Girls όλων των εποχών και επίσης δεν φαίνεται να μοιράζεται κάποια χημεία με τον Roger Moore. Ο χαρακτήρας της δεν είναι ούτε μια Femme Fatale ούτε μια αξία συνεργάτιδα του 007, είναι απλά ένα ακόμη θύμα…

Το A View… σηματοδοτεί και την αποχώρηση της Lois Maxwell από το γραφείο της στωικής ‘Miss Moneypenny’. H ηθοποιός πρότεινε στους παραγωγούς να πάρει στις επόμενες ταινίες τον ρόλο του Μ όμως ο Albert Broccoli τότε ήταν πεπεισμένος ότι οι οπαδοί του Bond δεν θα ανέχονταν ο ήρωας τους να παίρνει εντολές από μια γυναίκα…

Οσον αφορά την παρουσία του λατρεμένου Q η συνεισφορά του στην υπόθεση είναι να μας παρουσιάσει ένα… Ρομπότ “γάτα”!

Σκηνοθετικά το φιλμ ακολουθεί καρμπόν τις προηγούμενες ταινίες του Glen. Ένα κράμα υπερβολής, δράσης, χιούμορ και στιλ αλλά και απόλυτης γελοιότητας!

Το A View… χωρίς να ναι μια ‘κακή‘ ταινία είναι ίσως η πιο τρανταχτή απόδειξη ότι ο Roger Moore έπρεπε να είχε αποχωρήσει από το franhcise σε κάποια από τις αρκετές ευκαιρίες που του δόθηκαν στο παρελθόν.

Γενικά η προχωρημένη ηλικία του πρωταγωνιστή καταλήγει να αναδείξει ακόμη περισσότερο τα ελαττώματα μιας ταινίας που εξαρχής στηρίζονταν επάνω σε ένα εξαιρετικά αδύναμο σενάριο. Σαν να μην έφτανε αυτό εδώ οι σεναριογράφοι αποφάσισαν για κάποιον ακατανόητο λόγο να δώσουν στον James και έναν ‘συνεργάτη‘ που είναι μεγαλύτερος ηλικιακά του !

Όσο και αν αγάπησα τον James Bond του Sir Roger Moore η σκληρή αλήθεια είναι ότι εδώ μοιάζει να παίζουν περισσότερο οι Stunt Doubles του παρά ο ίδιος…

Όμως παρά την , αναπόφευκτη , σωματική φθορά ο ηθοποιός διατηρεί το φλεγματικό του χιούμορ και εδώ εξελίσσει την περίφημη γοητεία του σε ‘τσαχπινιά‘ αλλά και σε καμάκια που αποτελούν την ‘βίβλο‘ του κάθε επίδοξου γυπαετού που έχει ξεπεράσει τα πενήντα !

Φυσικά ένα Bond φιλμ δεν μπορεί να στηριχθεί αποκλειστικά επάνω στην ‘πουτανιά‘ του ήρωα και κάπως έτσι δεν είναι τυχαίο που στο A View… το Action κομμάτι πέφτει σχεδόν αποκλειστικά επάνω στους στιβαρούς ώμους των Christopher Walken και Grace Jones.

Όσον αφορά την σκηνοθεσία του John Glen και το σενάριο τα πράγματα είναι κάπως απογοητευτικά. Ύστερα από δυο ταινίες ο σκηνοθέτης μοιάζει να εφαρμόζει ακριβώς τα ίδια και ίδια κόλπα ενώ η πλοκή περιστρέφεται γύρω από ένα άπληστο , μοχθηρό και ημίτρελο ‘παιδί του σωλήνα‘ , που αποτελεί κατάλοιπο των πειραμάτων που έκαναν οι Ναζί επιστήμονες και που το σχέδιο του είναι να βυθίσει την Silicon Valley ώστε να εξασφαλίσει η εταιρεία του το μονοπώλιο στα μικροτσίπ, που στα 80s αποτελούσαν ‘καυτό‘ ζήτημα…

Πάντως το A View… έχει και πράγματα που αξίζει να τα δεις και να τα απολαύσεις. Η κομματάρα των Duran Duran στο κλασσικό Bond Intro είναι από τις καλύτερες που έχουμε ακούσει στο franchise ενώ και οι συνθέσεις του John Barry για ακόμη μια φορά είναι εξαιρετικές. Η Grace Jones ως ‘Mayday‘ αρχικά μας δίνει μια σκληροτράχηλη και απειλητική γυναίκα σωματοφύλακα αλλά στο φινάλε εξελίσσεται σε τραγική ηρωίδα ενώ ο Walken παρά το γεγονός ότι στο μεγαλύτερο μέρος φαντάζει ‘χαμένος ‘ όταν τελικά έρχεται η ώρα να ξεσπάσει το μάτι του γυαλίζει από τρέλα και φονική επιθυμία !

Α και έχει δικό του Zeppelin και δεν διστάζει να το χρησιμοποιήσει ως εργαλείο πειθαρχίας και τιμωρίας…

Και φυσικά έχουμε τον Roger Moore να αναπληρώνει την αδυναμία του να μας δώσει πειστικές σκηνές δράσης με το φλεγματικό χιούμορ του, την μεστή γοητεία του αλλά και με ατακάρες τύπου :

Jenny Flex:
Welcome, sir. I’m Jenny Flex.

James Bond:
Of course you are.

Πάντως όταν έρχεται στιγμή της τελικής μονομαχίας ανάμεσα στους Bond και Zorin , επάνω στην γέφυρα Golden Gate του Σαν Φρανσίσκο , όλοι οι συντελεστές του A View… φροντίζουν να κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους ώστε να μας ψυχαγωγήσουν και να τινάξουν την αδρεναλίνη μας στα ύψη .

Μάλιστα ο θάνατος του Max Zorin αποδόθηκε με ειδικά εφέ καθώς το δημοτικό συμβούλιο του Σαν Φρανσίσκο τότε απαγόρευε στα στούντιο να γυρνάνε stunts επάνω στην γέφυρα , καθώς φοβόντουσαν ότι όλο και κάνας μανιοκαταθλιπτικός κάτοικος θα τα δει και θα πάρει την απόφαση να δώσει ένα τέλος στην ζωή του !…

Σε τεχνικό επίπεδο το A View… είναι ένα τίμιο Bond φιλμ απλά τόσο ο κουρασμένος πρωταγωνιστής του όσο και το ισχνό σενάριο δεν του επιτρέπουν μια ‘κορύφωση‘ .

Προς τιμήν του ο Sir Roger Moore παραδέχτηκε και ο ίδιος ότι το φιλμ αυτό ήταν μια παραφωνία κόντρα στο franchise.

Το A View to a Kill βγήκε στις αίθουσες το καλοκαίρι του 85 και καπάρωσε πάνω από 150 εκατομμύρια στο Box Office. Όμως οι κριτικές της εποχής ήταν ανελέητες απέναντι του.Πάντως σχόλια του τύπου ‘ο Roger παίζει σαν ζόμπι‘ δεν τιμούσαν εκείνους που τα έγραφαν.

Οι κριτικοί εστίασαν τα αρνητικά της ταινίας στην προχωρημένη ηλικία του πρωταγωνιστή. Ο ίδιος ο Moore δήλωσε ότι ένιωσε τρόμο την μέρα που γνώρισε την μητέρα της συμπρωταγωνίστριας του και διαπίστωσε ότι ήταν μεγαλύτερος από εκείνη ! Επίσης έβρισκε εξαιρετικά απωθητικό το ‘αναίτια βίαιο‘ ύφος της ταινίας :

‘ Τρομοκρατήθηκα με αυτή την τελευταία Bond ταινία. Σεκάνς σφαγής στις οποίες ο Christopher Walken ξεκληρίζει εκατοντάδες ανθρώπους με ένα οπλοπολυβόλο… Δεν ήταν ‘Bond‘ αυτό , οι σκηνές αυτές δεν άνηκαν στα φιλμς του Bond…’

Ο Moore ξεκάθαρα ήταν υπερβολικά μεγάλος και απρόθυμος ώστε να αποδεχτεί την βίαιη και αιματηρή αισθητική του 80s σινεμά. Μια εποχή που τόσο οι παραγωγοί όσο και το κοινό απαιτούσαν από τις ταινίες τους ολοένα και περισσότερη δράση και αίμα.

Στα 58 του ο Sir Roger Moore δεν είχε την δύναμη να τα δώσει αυτά αλλά και νεώτερος να ήταν πιθανότατα δεν θα έμπαινε καν στον κόπο να προσπαθήσει. Βλέπεις για εκείνον ο James Bond θα άνηκε για πάντα σε μια άλλη εποχή. Μια εποχή όπου οι κατάσκοποι εκπλήρωναν τις αποστολές τους κυρίως με το ύφος , την πανουργία και την γοητεία τους και ύστερα με τις γροθιές και το περίστροφο. Ο Roger Moore έδωσε πολλά στον JAMES BOND όμως ο ίδιος ποτέ του δεν μπορεσε να αποδεχθεί και να υιοθετήσει την σκληραδα που διακρίνει τον χαρακτήρα. Για αυτό και οι ταινίες του κινούνταν στους ρυθμούς φαρσοκωμωδιας. Φυσικά σε αυτό συνέβαλαν τόσο τα σενάρια όσο και οι σκηνοθέτες των ταινιών του Moore. Και δεν βρίσκω κάτι το αρνητικό σε αυτό μιας και όλες οι ταινίες με Bond τον Sir Roger Moore είναι απόλυτα διασκεδαστικες και γαματες. Επίσης έφεραν και μια νέα γενιά Bond θεατών καθώς ο Moore σαφέστατα υπήρξε ο πιο προσιτός στα παιδιά “υπερκατασκοπος”.

Ευτυχώς για εμάς ο άνθρωπος που παρέλαβε την σκυτάλη του 007 κατανοούσε απόλυτα τις διδαχές του Ian Fleming και παράλληλα είχε την διάθεση και τα νιάτα ώστε να υποστηρίξει το Action κομμάτι. Αντίθετα με τον προκάτοχο του ο Timothy Dalton αναγνώριζε ότι ανάμεσα σε όλα τα υπόλοιπα ένας κυβερνητικός πράκτορας όφειλε να λειτουργεί και σαν ένας φονιάς.

Για τον Sir Roger Moore μια ‘άδεια για να σκοτώνεις’ είχε αξία μονάχα όταν ο κάτοχος της είχε ένα πολύ σοβαρό λόγο ώστε να την αξιοποιήσει και αυτή η αντίληψη καθιστά τον James Bond του μοναδικό.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this: